ตอนที่2 พบกันครั้งแรก
โรงเรียน xxx
รถของโรงเรียนมาถึงแล้วสาวๆต่างก็ตื่นเต้นคุยกันไม่หยุด รีบกรูลงจากรถ
“ถึงแล้วนก โรงเรียนเขาสวยจังเลยมีสนามหญ้าสีเขียว มองไปสุดลูกหูลูกตา สวนดอกไม้ก็เยอะไปหมด ออกดอกบานเต็มไปหมดเลย ถ้าได้มานั่งเล่นตอนพระอาทิตย์กำลังตกดินคงสวยน่าดู”ริตาเพลิดเพลินกับสวนรอบๆ ตัว
“เอ...นี่ใช่ริตาจริง ๆหรือเปล่า ไม่คิดว่าจะมีมุมโรแมนติกกับเขาด้วย”
“นก ริตาก็เป็ผู้หญิงเหมือนกันนะ แค่ไม่ค่อยมีเวลามาเดินเล่นแบบนี้”
“ยังมีเวลาอีกครึ่งชั่วโมงริตาก็เดินชมสวนดอกไม้ให้ทั่วเลยนะ เราไปห้องน้ำก่อนรอที่นี่นะ”นกบอกเพื่อน
“จ้า”
*********************************
“ไอ้นนท์ ๆ จะไปไหนว่ะ เดี๋ยวโค้ชก็ตามไปรวมกันที่ห้องซ้อมแล้ว”สน เพื่อนที่เป็นักกีฬาด้วยกันะโถาม ชานนท์
“เดี๋ยวมา ลืมของไว้ที่ห้อง กูวิ่งไปแป๊บเดี๋ยวไปทางลัดไม่นานหรอก”ชานนท์ร้องตอบเพื่อน
“เออ ๆ รีบ ๆ มาล่ะี้เีฟังโค้ชบ่น”
ชานนท์จึงรีบวิ่งออกไปทางสวนดอกไม้ที่เป็เส้นทางลัดที่รู้กันเฉพาะกลุ่มของเขา
*********************************
ดอกไม้ที่บานสะพรั่ง สีสันสวยงามทำให้ริตาเพลิดเพลินจึงเดินชมดอกไม้ไปเรื่อย ๆ ไม่ทันได้ดูว่าตัวเองเดินมาไกลมากมองไปทางไหนก็มีแต่สวนดอกไม้ไม่มีคนเดินผ่าน จะเดินกลับก็หาทางกลับไม่เจอจึงได้แต่หันซ้าย หันขวา
“โอ๊ย!!!”
“ขอโทษครับ ๆ เป็อะไรมากไหมผมไม่ทันมอง”ชานนท์รีบนั่งลงถามคนที่ล้มอยู่กับพื้น
“ อูย...ไม่เป็ไรค่ะ”ริตาเอามือลูบที่แขนเบา ๆ
“ลุกไหวไหมครับ”
“ไหวๆ ค่ะ .. โอ๊ะ!!!”ด้วยแรงกระแทกของชานนท์ทำให้ริตาลุกไม่ขึ้น
“ผมช่วยดีกว่าครับ”ชานนท์นั่งลงจะประคองริตาลุกขึ้น
ทันทีที่ริตาเงยหน้าขึ้นมอง ริตาแทบลุกไม่ขึ้น ใบหน้าที่คมเข้มสะอาด ั์ตาคมกริบ จมูกโด่ง เสียงที่ทุ้มน่าฟัง ริตาแทบจะหยุดหายใจ ยังมีผู้ชายที่หล่อขนาดนี้ด้วยหรือ เกิดมาไม่เคยพบเคยเห็นใครหล่อเท่านี้มาก่อนเลย
โอ๊ย!!!
ทำไงดีหัวใจเต้นแรงมากเลย ริตาแกเป็อะไรไป....ตื่น ๆ ริตาแอบคิดในใจ
“มะ ...ไม่...ไม่เป็ไร...ค่ะริ...ตา เอ่อ...ฉันลุกไหวค่ะ”ริตารีบดึงสติตัวเองกลับมา
ชานนท์ค่อย ๆ พยุงริตาลุกขึ้นพามานั่งที่เก้าอี้
“นั่งตรงนี้ก่อนครับ ผมชื่อชานนท์ครับ เป็นักเรียนเตรียมทหารปี 3 ครับ”ชานนท์ยืนตรงรายงานตัวอย่างทหารริตาเห็นแล้วก็ยิ่งเกร็ง ๆ
“ ริตา...เอ่อฉันมาจากโรงเรียน.....ค่ะ”ริตาพูดเสียงตะกุกตะกัก
“ แทนตัวเองว่า ริตา ก็ได้ครับน่ารักดี” ชานนท์คุยเป็กันเองและยิ้มให้ริตาเมื่อเห็นเธอไม่มองหน้าเขาเลย
ริตาได้แต่ก้มหน้าไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองกลัวเขาจะเห็นความเปิ่นของตัวเอง
“ริตาครับผมขอดูแขนซ้ายหน่อยเหมือนจะมีแผลนะ”ชานนท์ขยับมาหาเธอ
ริตาเพิ่งจะรู้สึกตัวก็ตอนที่ชานนท์ทักมองดูแขนตัวเองมีแผลเืซึมออกมา น่าจะกระแทกกับก้อนหินตอนที่ล้มลง
“เป็แผลเยอะเลยรอตรงนี้นะครับผมจะไปเอาชุดทำแผลมาให้”
“ไม่ต้องค่ะ...”
ริตาพูดไม่ทันจบชานนท์ก็รีบวิ่งไปห้องพยาบาลในหอพักใกล้ๆ กับสวนดอกไม้ ไม่นานก็วิ่งกลับมาพร้อมชุดทำแผล
“ผมทำแผลให้เอง ริตาทำเองไม่ได้หรอก คงไม่ถนัด”ชานนท์ยกกล่องปฐมพยาบาลมานั่งข้างๆ ริตา
“ริตาขอโทษนะคะ....ความจริงแล้วริตาไม่ทันมองมัวแต่หาทางกลับก็เลยไม่เห็นคุณ”ริตารีบขอโทษชานนท์ด้วยสายตาละห้อย
“ริตาอยู่ม.ไหนแล้วครับ”ชานนท์ทำแผลไปด้วยชวนคุยไปด้วยอย่างสบาย ๆ
“ม. 4 ค่ะ”ริตาตอบด้วยเสียงเบา ๆ
“ม.4 หรืออืม...ถ้ายังงั้นก็เป็รุ่นน้องพี่ซิ พี่อยู่....เตรียมทหารปี 3 ก็...เท่ากับ ม.6 ริตาเรียกพี่นนท์ก็ได้นะไม่ต้องเรียกคุณหรอกมันแปลก ๆ เน๊าะ”เขายิ้มให้เธออย่างน่ารัก
“ริตาว่า...”ริตายังกล้า ๆกลัว ๆ
“เรียกพี่นนท์ ตกลงนะครับ เอ้า...ทำแผลเสร็จแล้ว”เขาเก็บของเข้าใส่กล่องปฐมพยาบาล
“ขอบคุณค่ะ”ริตายกมือไหว้ชานนท์
“ไม่ต้องไหว้พี่หรอกพี่แก่กว่าริตาไม่กี่ปีเอง หรือว่าพี่หน้าแก่”ชานนท์จับที่ใบหน้าหล่อเข้มของตัวเองแกล้งล้อริตา
“ไม่...ไม่ใช่ค่ะ”ริตารีบบอกเขา
“ริตามากับใครทำไมมาอยู่ที่นี่คนเดียว”ชานนท์รีบเปลี่ยนเื่คุยกลัวริตาจะไม่สบายใจ
“ริตามากับเพื่อนค่ะพอดีริตาเดินดูสวนดอกไม้เพลินไปหน่อยเลยเดินหลงทางมาซะไกลสงสัยเพื่อนริตาหาริตาไม่เจอแน่เลย”สีหน้ามีความกังวลชัด
“งั้น...ไปกับพี่นะให้พี่เดินไปส่งเอง ไปคนเดียวสงสัยจะหลงทางอีกแน่ ๆ เลย”เขาล้อเธออย่างเอ็นดู
ริตาอึกอัก ไม่กล้าไปกับชานนท์
“อืม...ริตาคงยังไม่ไว้ใจพี่ ไม่เป็ไร เอาเป็ว่ามีอะไรให้พี่ชวยก็บอกนะครับ”ชานนท์ลุกขึ้นเดินกลับไปที่สนามฟุตบอล
“ดะ...เดียวค่ะ...."
ชานนท์หันกลับไปตามเสียงหันไปมองหน้าริตาแล้วยิ้มให้แบบคนเ้าเล่ห์ ยิ้มแบบนี้ที่ทำให้สาว ๆหลายคนใจละลายมาแล้ว
9K
