ก้งเยว่ออกไปเก็บผักที่สวนั้แ่เช้าและกลับเข้าเรือนมาในยามซื่อ (09.00-11.00น.) ผักมากมายหลายชนิดกองใหญ่ที่บิดาของผิงผิงได้เก็บมานั้นถูกนำมาล้างทำความสะอาดก่อนที่หนิงฮวาจะมัดเป็กำเพื่อสะดวกแก่คนซื้อได้หยิบจับ
"ท่านแม่ทำอะไรอยู่หรือเ้าคะ" ผิงผิงเดินเข้ามาหามารดาที่กำลังล้างผักอยู่ด้านหลังเรือนก่อนจะเอ่ยถามขึ้น
"แม่กำลังล้างผักเพื่อนำไปขายที่ตลาดในวันนี้" หนิงฮวาเอ่ยตอบออกไป เด็กน้อยยิ้มรับก่อนจะช่วยมารดาล้างผักจนเสร็จแล้วนำใส่ลงในตะกร้า
"ข้าขอตามท่านไปขายผักด้วยคนได้หรือไม่เ้าคะ" ผิงผิงเอ่ยบอกเมื่อเห็นว่าหนิงฮวากำลังนำผักทั้งหมดใส่ลงในตะกร้าใบใหญ่เสร็จแล้ว
"ได้สิหากเ้าอยากไปด้วย" หนิงฮวายิ้มตอบผู้เป็ลูกสาวก่อนจะหันไปหยิบผักใส่ตะกร้าใบใหญ่เสร็จแล้วจึงนำออกมาวางไว้ด้านหน้าเรือนจากนั้นจึงกลับเข้าไปเตรียมตัว สองแม่ลูกใช้เวลาเดินทางครึ่งชั่วยามก็มาถึงยังตลาดทั้งสองจัดเรียงผักที่ได้เตรียมไว้ขึ้นวางบนแผงอย่างสวยงามเพื่อรดเวลาที่ลูกค้าเข้ามาเลือกซื้อ
"ท่านแม่มาขายผักที่ตลาดบ่อยหรือเ้าคะ" เด็กน้อยถามขึ้นเมื่อจัดเรียงผักพร้อมขายแล้ว
"เ้านี่ก็แปลกคนมากับแม่อยู่บ่อยครั้งจำไม่ได้หรืออย่างไร แม่จะเข้ามาขายผักที่ตลาดทุกๆ สามวันเพราะต้องเว้น่ให้ผักได้เติบโต" หนิงฮวานึกต่อว่าผิงผิง
"หรือเ้าคะข้าอาจจะหลงลืมไปบ้าง" พยักหน้าตอบรับเสียงแ่นึกน้อยใจที่โดนต่อว่าหากแต่กลับไม่ถือสาในสิ่งที่มารดาพูดออกมา เด็กน้อยผู้นี้อาจจะไม่ชอบในสิ่งที่เป็อยู่แบบนี้หากแต่กลับกันเธอกลับชอบชีวิตที่เรียบง่ายแบบนี้เสียมากกว่า
"อาจเป็ไปได้อยู่ๆ เ้าก็ล้มป่วยกะทันหันเดี๋ยวขายผักเสร็จแล้วแม่จะพาเ้าไปซื้อขนมดีหรือไม่" เมื่อนึกขึ้นได้ว่าบุตรสาวอาจน้อยใจจึงได้เอ่ยปลอบใจนางด้วยการพาไปซื้อขนม
"ดีเลยเ้าค่ะเดี๋ยวข้าช่วยท่านแม่ขายผักให้หมดไวๆ นะเ้าคะ" พูดจบผิงผิงก็ลุกขึ้นเดินไปยืนอยู่ด้านหน้าแผงผักก่อนจะส่งเสียงร้องป่าวประกาศออกไปเพื่อเรียกให้คนที่เดินผ่านไปมาแวะเข้ามาดูและเลือกชมผักของนาง
"มาจ้า ผักสวยๆ เข้ามาเลือกชมกันก่อนได้นะคะจ้ะไม่ซื้อไม่ว่ากันหากถูกใจซื้อเยอะมีแถมให้ด้วยนะจ๊ะ" ผิงผิงส่งเสียงเจื้อยแจ้วพูดออกไปส่งผลให้ผู้ที่เดินผ่านไปมาได้ยินจึงแวะเลือกชมผักของนางสร้างรอยยิ้มให้หนิงฮวาได้ไม่น้อยนางไม่เคยรู้มาก่อนว่าลูกสาวของนางจะเป็คนช่างพูดเช่นนี้ ผักบนแผงถูกซื้อไปหมดภายในเวลาอันรวดเร็ว
"เ้าไปหัดพูดจาเรียกลูกค้าเช่นนี้มาจากไหนหรือแม่ไม่เห็นรู้มาก่อน" หนิงฮวานึกประหลาดใจที่ลูกสาวของนางพูดจาคล่องขนาดนี้
"ข้าก็แค่จำมาพูดก็เท่านั้นเองเ้าค่ะ" ผิงผิงเอ่ยแก้ตัวก่อนจะรีบช่วยแม่เก็บของ เมื่อเก็บของเสร็จแล้วหนิงฮวาจึงได้เดินนำผิงผิงไปยังร้านขายขนมน้ำตาลปั้นและถังหูลู่ที่อยู่ห่างออกไป
"ข้าขอซื้อไปฝากพี่อวิ๋นด้วยได้หรือไม่เ้าคะ" ผิงผิงเอ่ยบอกเสียงใสเมื่อเลือกถังหูลู่ได้แล้วแต่กลับไม่ลืมที่จะฝากพี่ชายด้วย
"ได้สิเ้าเลือกไปก่อนนะเดี๋ยวแม่ไปดูข้าวสารกับเนื้อแกะด้านโน้นสักหน่อย" ผิงผิงพยักหน้ารับก่อนที่หนิงฮวาจะเดินออกไปเสร็จแล้วจึงได้กลับมาจ่ายเงินจากนั้นจึงได้แวะร้านซาลาเปาที่อยู่ห่างออกไปเล็กน้อย สองแม่ลูกซื้อของเสร็จเรียบร้อยจึงได้พากันเดินทางกลับ เมื่อกลับถึงเรือนหนิงฮวาก็ได้จัดการเข้าครัวทันที
"วันนี้ท่านแม่จะทำเมนูอะไรหรือเ้าคะ"
"ขาแกะตุ๋นเห็นพ่อเ้าบ่นอยากกินมาหลายวันแล้ว" ด้วยที่เห็นสามีบ่นนึกอยากมานานแล้วแต่ด้วยเงินในกระเป๋าไม่เพียงพอและผิงผิงก็มาป่วยกะทันหันอีกครั้งนี้จึงเป็โอกาสดี
"เดี๋ยวข้าช่วยท่านเองเ้าค่ะ" ผิงผิงเดินนำขนมเข้าไปเก็บแล้วจึงกลับเข้าครัวมาช่วยแม่ทำอาหารมื้อเย็นเสร็จแล้วเธอจึงได้ขอตัวไปอาบน้ำแล้วจึงกลับมานั่งกินอาหารมื้อเย็นพร้อมหน้ากัน
"ไหนไปขายผักกับแม่ซื้ออะไรมาฝากพี่บ้าง" อวิ๋นเยว่แกล้งเอ่ยแซวเมื่อได้ยินมารดาบอกว่าผิงผิงขอแม่ซื้อขนมมาฝากเขาด้วย
"ต้องกินข้าวก่อนถึงจะกินขนมได้เ้าค่ะ" ผิงผิงบอกก่อนส่งชามข้าวให้พี่ชาย
"เดี๋ยวนี้รู้จักสอนพี่แล้วเหรอ" อวิ๋นเยว่แซวขึ้นก่อนยิ้มให้กับความน่ารักของน้องสาวตัวน้อยอย่างนึกเอ็นดู ผิงผิงจะหย่อนตัวนั่งลงข้างพี่ชายบรรยากาศบนโต๊ะอาหารเป็ไปอย่างครึกครื้นครอบครัวอยู่พร้อมหน้ากัน ในชีวิตเธอไม่เคยคิดว่าการมีพี่ชายจะมีความสุขเช่นนี้
"ข้ารู้สึกว่าลูกสาวเรารู้ความมากขึ้นเลยนะั้แ่นางหายป่วยมานี้" ก้งเยว่พูดขึ้นขณะที่กำลังนั่งดื่มน้ำชาหลังจากกินข้าว ส่วนสองพี่น้องเมื่อกินข้าวเสร็จจึงได้แยกออกไปนั่งกินขนมอยู่ด้านหน้าเรือน
"ข้าคิดว่าเป็ข้าที่คิดไปเองเสียอีกท่านก็รู้สึกเหมือนกันหรือนางรู้ความมากก็ดีแล้วจะได้โตเป็ผู้ใหญ่เสียที" หนิงฮวายิ้มอ่อนโยนนางรับรู้ได้ั้แ่บุตรสาวฟื้นขึ้นมาแล้วแต่มิได้บอกกล่าวแก่สามี
"เ้าไม่รู้สึกประหลาดใจหรือข้าว่านางดูไม่เหมือนเด็กสาวทั่วไปนะ" ก้งเยว่ยังคงตั้งข้อสงสัยต่อ
"ท่านคิดว่านางไม่เหมือนเด็กทั่วไปอย่างไรหรือ" หนิงฮวามีสีหน้าไม่พอใจที่สามีตั้งข้อสงสัยแก่บุตรสาวเช่นนี้
"ก็....นาง" ก้งเยว่พูดจาติดขัดเมื่อเห็นสายตาของผู้เป็ภรรยาส่งมาก่อนจะรีบดื่มน้ำชาแล้วจึงรีบเข้านอนทันที หนิงฮวาจึงได้เดินออกมาตามให้สองพี่น้องรีบเข้านอนเพราะนี่ก็ดึกมากแล้ว
5K
