อยู่ดี ๆ ผมก็ได้แต่งงานกับเพื่อน(สนิท) จบแล้ว

เที่ยงวันถัดมา

สายน้ำรู้สึกตัวตื่นขึ้นมา ก็รู้สึกถึงแรงรัดรึงจากวงแขนหนาหนักของใครบางคนที่พาดผ่านตัวอยู่ อาการวิงเวียนหัวยังค้างคาอยู่เล็กน้อยแต่ไม่มากแล้ว สายน้ำค่อย ๆ ปรือตาขึ้นปรับโฟกัสสายตาจนเห็นเพดานสีขาวสะอาดอยู่ตรงหน้า ด้านข้างมีร่างสูงใหญ่ของใครคนหนึ่งนอนอยู่ และมีมือหนาพาดอยู่บนเอวของเขาราวกับกาวเหนียว

ตอนนี้สายน้ำรู้สึกมึนงงและระบมไปทั้งตัว ยิ่งช่องทางด้านหลังไม่ต้องพูดถึงตอนนี้ขยับไปไหนไม่ได้เลย ขยับนิดหน่อยก็ปวดร้าวไปทั้งตัว แถมยังรู้สึกเหมือนมีน้ำอะไรไหลออกมาจากช่องทางด้านหลังอีกด้วย นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับเขากันเนี่ย

สักพักเ๱ื่๵๹ราวต่าง ๆ เมื่อคืนก็หลั่งไหลเข้ามาให้หัวของเขา เ๱ื่๵๹น่าอายพวกนี้ไม่สามารถโทษใครได้ จะว่าบูมผิดก็ทำไม่ได้เพราะเขาเป็๲คนขอร้องให้บูมทำเอง 'โอ๊ย อยากจะบ้าตาย' ตอนนี้เขารู้สึกขั้นเนื้อขั้นตัวไปหมดเลยเหมือนจะไม่สบายยังไงไม่รู้

"อือ..."บูมลืมตาตื่นขึ้นมาเห็นสายน้ำที่ตื่นแล้ว แต่ไปขยับไปไหน

" ตื่นแล้วเหรอ” ฟอด บูมก้มลงหอมแก้มสายน้ำ แล้วกระชับอ้อมแขนแน่นกว่าเดิม

"ฮือ TT บูมแกล้งเราหรอ"สายน้ำร้องไห้น้ำตาไหลออกมาเป็๲สาย

"โอ๋ โอ๋ บูมไม่ได้แกล้งครับ บูมยังไม่ทันได้แกล้งอะไรน้ำเลยนะครับ" บูมพูดเสียงอ่อน

"ก็บูม รัดเราแน่เราเจ็บ ตอนนี้เราเจ็บไปทั้งตัวเลย ฮือ T T " บูมคลายอ้อมกอดทันที พร้อมกับปลอบสายน้ำ

"โอ๋ บูมขอโทษครับ บูมไม่ได้ตั้งใจหยุดร้องนะครับ" สายน้ำมักจะขี้แยแบบนี้เป็๲ประจำ เมื่อไม่สบายและชอบให้พูดคำสุภาพอ่อนโยนด้วยเวลาป่วย

"ฮึ ฮึ" สายน้ำหยุดร้องไห้แล้ว แต่ก็ยังมีเสียงสะอื้นอยู่เล็กน้อย

"ดีมากครับคนเก่ง เดี๋ยวบูมจะหาผ้ามาเช็ดตัวให้น่ะ น้ำรอบูมแป๊บหนึ่งน้าตกลงไหม " สายน้ำได้แต่พยักหน้า

ทางด้านของบูมออกมาหาผ้าและกะละมังใส่น้ำเพื่อไปเช็ดตัวให้สายน้ำ พร้อมกับทำข้าวต้มให้สายน้ำและหายาแก้ไข้แก้อักเสบให้สายน้ำกิน พอเตรียมทุกอย่างเสร็จแล้วก็เดินเข้าไปในห้องนอน แต่ก็ต้อง๻๠ใ๽เมื่อเห็นสายน้ำกำลังนั่งร้องไห้อย่างหนัก น้ำหูน้ำตาไหลออกมามากมาย ตัวแดงตาแดงไปหมด

"น้ำเป็๲อะไรครับเป็๲อะไร เ๽็๤ป๥๪ตรงไปบอกบูมซิ ทำไมถึงได้ร้องไห้หนักขนาดนี้"

บูมรีบเอาของไปวางที่หัวเตียงแล้วรีบนั่งลงแล้วดึงสายน้ำเขามากอด สายน้ำก็โผเข้ากอดบูม แล้วซบอกบูมทันที บูมก็ถามด้วยน้ำเสียงร้อนรน เมื่อสายน้ำซบลงอกบูมก็ร้องไห้หนักเข้าไปใหญ่

"โอ๋โอ๋ ไม่ร้องนะครับ ไม่ร้องนะคนดี เป็๲อะไรไปทำไมถึงร้องไห้หนักขนาดนี้ บอกบูมหน่อยได้ไหมครับ " บูมพูดเสียงร้อนรน พร้อมกับใช้มือเช็ดน้ำตาให้สายน้ำไปด้วย

"ฮะฮึ อึก ก็.. บูมไปนานอะ ไหนบอกน้ำว่าไปแป๊บเดียวไง ฮือ " พอพูดเสร็จก็เริ่มเบะปากจะร้องไห้อีกครั้ง เมื่อบูมได้ยินถึงกับถอนหายใจอย่างโล่งอก เขา๻๠ใ๽มากที่เข้ามาแล้วเห็นสายน้ำร้องไห้อย่างหนัก

"โอ๋ ไม่ร้องนะ ไม่ร้องนะครับ บูมขอโทษครับ ที่บูมไปนาน บูมไปทำข้าวต้มมาให้น้ำทานไงครับ " บูมพูดอธิบายเหตุผลสายน้ำก็ค่อยหยุดร้องไห้

" น้ำหิวหรือยังครับ " สายน้ำไม่ตอบพยักหน้าอยู่ตรงอกของบูม

"โอเคงั้นเราทานกันดีกว่า"สายน้ำพยักหน้า

"ป้อนหน่อย" สายน้ำพูดเสียงอ้อนให้บูมป้อน บูมก็ทำตาม

" เอาอ้าปากเร็ว อ้าม"บูมป้อนสายน้ำได้ไม่ถึง 5 คำ สายน้ำก็บอกว่าอิ่มแล้ว นี่คงเป็๲เพราะป่วยแน่เลยถึงได้กินน้อยเพราะปกติสายน้ำเป็๲คนกินจุมาก แต่ไม่อ้วน

" งั้นต่อไปเรามาทานยากันดีกว่า "

" ไม่เอาน้ำไม่ทาน"

" ทานหน่อยนะคนเก่ง"

"ไม่เอา ! "

"สายน้ำ!"บูมทำเสียงเข้มใส่สายน้ำ

" ฮึ ฮือTT บูมดุเราทำไม ฮือ "สายน้ำร้องไห้ขึ้นมาอีกครั้งเมื่อบูมดุ

"โอ๋ โอ๋ ไม่ร้องครับสายน้ำ บูมขอโทษครับ ไม่ร้องน๊า ร้องไห้มากเดี๋ยวจะปวดหัวเอานะ บูมขอโทษครับบูมเป็๲ห่วงน้ำ อยากให้น้ำหายป่วยเร็ว ถ้าสายน้ำไม่ทานน้ำก็จะไม่หายนะครับ" สายน้ำนิ่งฟังแล้ว จึงยอมกินยาแต่โดยดี สายน้ำไม่ชอบทานยาเป็๲แบบนี้มา๻ั้๹แ๻่เล็กต้องหลอกอยู่หลายวิธีถึงจะยอมทานยา

"ดีมากคนเก่ง น้ำนอนนะเดียวบูมจะเช็ดตัวให้จะได้สบายตัว " บูมก็จัดการเช็ดตัวให้สายน้ำพร้อมกับล้วงเอาน้ำด้านในออก แม้จะไม่ทำความสะอาดอะไรมากนัก แต่ก็ต้องเอาน้ำที่อยู่ในตัวสายน้ำออก เพราะจะทำให้สายน้ำปวดท้องได้ถ้าไม่เอาออก

ตอนนี้สายน้ำหลับไปแล้ว บูมเมื่อทำการเช็ดตัวสายน้ำจนเสร็จแล้วก็กลับมานอนกอดสายน้ำ จนเผลอหลับไป

.............................................