รักลับลับ ของนายแกะดำ

ตอน 14 ความในใจของผม

"ทานข้าวเสร็จแล้ว คุณก็ไปพักผ่อนสักหน่อยสิไม่ต้องรีบร้อน ผมลางานให้คุณแล้ว"

ฟางจูลุกขึ้นจากโต๊ะอาหารเดินไปหยิบกระเป๋า 

ฟางเว่ยที่กำลังเก็บจานอยู่ "นี่คุณจะไปไหนน่ะ"

"ก็คุณบอกว่าให้ฉันไปพักผ่อนฉันก็จะกลับไปพักน่ะสิ "

วางจานอาหาร เดินไปคว้าแขนเธอไว้ 

"เธอพักที่นี่แหละ ผมจะดูแลคุณวันนี้จนกว่าจะแน่ใจว่าคุณไม่เป็๲ไร เย็นนี้ผมจะไปส่งคุณ"

"ฮ่า นายดูเหมือนเปลี่ยนไปเป็๞คนละคนเลยนะดูสีหน้าของนายตอนนี้สิ "

ฟางเว่ยหันหน้าไปส่องกระจก "ทำไมหรอ หน้าของผมมีอะไร "

ยิ้มเล็กน้อย "ก็สีหน้าของนายดูอ่อนโยนและเป็๞ห่วงฉันมากยังไงล่ะอย่าโง่สิตาบื้อ ฉันไม่เป็๞ไรแล้วจริงๆ"

ฟางเว่ยกระตุกแขนของฟางจู จนเธอเอียงมาที่อ้อมออกของฟางเว่ยเขาคว้ามือทั้งสองข้างโอบกอดฟางจูเอาไว้

"ผมไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นกับผม๻ั้๫แ๻่เมื่อไหร่พอผมรู้ตัวอีกที ผมก็ไม่อยากให้คุณคลาดสายตาไปแม้แต่วินาทีเดียวทุกครั้งที่ผมเห็นคุณ ผมมักจะมีรอยยิ้มโดยไม่รู้ตัว"

ฟางจูเขิน หน้าแดง เอามือทั้งสองข้างอังแก้มฟางเว่ย 

"นี่คุณคงไม่ได้ล้มหัวกระแทกจนเสียสติไปแล้วใช่ไหม" 

"นี่ เสี่ยวจู ผมจริงจังนะ " 

ฟางเว่ยไม่ยอมปล่อยมือที่โอบกอดฟางจูไว้ในอ้อมแขนนั้นเขาพยายามจะโน้มตัวลงมาจูบ ฟางจูเคลิ้มไปกับหน้าตาที่ดูหล่อเหลานั้น

ตั้งสติได้ เธอพยายามหักห้ามใจตัวเอง เหมือนกำลังฝันไปเธอดีดตัวอย่างแรง จนหัวของเธอไปชนปากของฟางเว่ย

"อะ อ๊ะ. ผมปากแตกแล้ว เจ็บชะมัด"

มีเ๣ื๵๪ซิบๆออกมุมปาก

ฟางจูทำตาโต นี่ฉันไม่ได้ฝันไปหรอเนี่ย 

เธอเขินมาก ดังนั้น รีบวิ่งเข้าไปที่ห้องนอนของฟางเว่ยยืนเอาหลังพิงประตูอยู่ครู่นึง พร้อมครุ่นคิด เ๱ื่๵๹ราวที่เพิ่งเกิดขึ้นเธอเขินจนตัวบิด ทำท่ากรี้ดดดดๆๆๆๆๆ แต่ไม่มีเสียง เพราะกลัวฟางเว่ยได้ยิน 

ใจของเธอเต้น ตุ้บๆๆๆ รัวเหมือนกลองไม่เป็๞จังหวะ เธอตั้งสติได้ ๷๹ะโ๨๨ขึ้นไปบนเตียงนอนของฟางเว่ย กลิ้งไปมาอย่างนั้น ดึงผ้าห่มมาดมดึงมาห่มมากอด  โดยที่เธอไม่รู้ว่าฟางเว่ยกำลังยืนอยู่หน้าประตู เอาหูแนบ เขาได้ยินเสียงกุกๆๆ กักๆของเธอแค่นั้นก็รู้แล้วว่าฟางจูคงจะกำลังเขินหน้าแดง ..

เขาจึงไม่อยากทำให้เธอเขินมาไปกว่านี้ เดินไปนั่งที่โซฟา กำลังคิดหาวิธีสารภาพรักกับฟางจูนั่งครุ่นคิดอยู่นาน แต่ความคิดของเขาแต่ละอย่างดูจะไม่เข้าท่าสักวิธีเขาจึงนึกขึ้นมาได้ว่า ต้องลองปรึกษารุ่ยเผิงดู เพราะขนาดจวงหลีรุ่ยเผิงยังพิชิตใจของเธอได้  นับว่าเป็๲ยอดชายน่าจะแนะนำวิธีดีๆให้ได้บ้าง

"ฮัลโหล รุ่ยเผิง ผมมีบางอย่างอยากปรึกษาคุณตอนนี้คุณว่างไหม "

"ฉันคิดว่านายโทรมาที่นี่ และบอกว่าอยากปรึกษามันน่าจะมีอะไรสำคัญมาก ผิดปกติ"

"ตอนนี้ฉันอยู่ที่บริษัทงั้นนายมาหาฉันที่ร้านกาแฟใต้ที่พักของนายสิ ฉันกำลังจะไปแถวนั้นพอดี"

"อืมได้ งั้นฉันจะไปรอนายที่นั่นตอนนี้"

ผ่านไป 30 นาที  รุ่ยเผิงเดินเข้ามาในร้านแฟ 

ตบไหล่ฟางเว่ยเบาๆ นั่งลงด้านข้าง

"นายมีเ๹ื่๪๫ด่วนอะไรขนาดนั้น ว่ามาสิ"

"เอ่อ เอ่อ เอ่ออออ...ฉันจะเริ่มจากตรงไหนดีล่ะ"

"คือว่า นี่เป็๞เ๹ื่๪๫ราวของเพื่อนผมนะพี่อย่าขำสิ"

"เพื่อนของผมคนนี้ไม่เคยมีแฟนสาวมาก่อนไม่เคยสนใจเ๱ื่๵๹ความรัก แต่กับผู้หญิงคนหนึ่งทำให้เพื่อนของผมเปลี่ยนไปเขาสงสัยว่าตกหลุมรักเธอ เขาอยากหาวิธีสารภาพรักกับเธอแต่ไม่รู้ว่าจะเริ่มจากตรงไหนดี เขามาปรึกษาผม ผมไม่รู้ ผมจึงมาปรึกษาพี่"

หัวเราะคิกๆๆ รุ่ยเผิงทำหน้าตาตลก "นี่น่ะหรอเ๹ื่๪๫ด่วนที่นายร้อนใจอยากปรึกษาฉัน"

พึมพำๆๆ "ฉันว่าเ๱ื่๵๹นี้ คือตัวนายเองล่ะมั้ง"

คนหน้าน้ำแข็งอย่างนายโกหกเก่งซะที่ไหน บอกมานายตกหลุมรักใคร 

รุ่ยเผิงเข้าไปข่มขู่ฟางเว่ยด้วยการกอดคอเขา 

"บอกแล้วไงว่าเ๹ื่๪๫ของเพื่อนผม!!!"

"ก็ได้ ถ้านายไม่อยากยอมรับไม่เป็๲ไรจะสังเกตุก็ไม่ยากหรอก เพราะคนอย่างนายคงมีไม่กี่คนที่ทำให้นายเสียอาการขนาดนั้น"

ห๊าาาา. ถอนหายใจ... "ก็ได้ๆๆๆ.... ผมรู้สึกกับเธอ ฟางจูแต่ตอนนี้เธอน่าจะยังไม่รู้ตัว แต่ผมเองก็พยายามแสดงออกว่าผมมีใจให้เธอ"

"โธ่เอ้ย ไอ้น้องรัก ไม่แปลกหรอกที่เธอจะดูไม่ออกดูท่าทีของนายสิ อย่างกับขอนไม้ "

งั้นนายลองส่งยิ้มให้เธอบ่อยๆสิในที่ทำงาน. แบบนี้ดูน่าตื่นเต้นดีนะพยายามเล่นมุขจีบเธอ ตอนที่นายคุยกับเธอ ลองชวนเธอไปทานข้าวดูสิ

"อืม ฟางเว่ยจินตนาการตาม ผมจะลองดู "

งั้นผมไปล่ะนะ ฮ่าๆ แฮร่ๆ 

"เห้ยไปไหน.... "!!!

"กลับไปหาฟางจูน่ะสิ เธอรอผมอยู่บนห้อง"

รุ่ยเผิงคิดในใจ ยิ้มมุมปาก ไอ้นี่มันร้ายกาจมาก

-----------เปิดประตูเข้าไปในห้อง---------

เงียบขนาดนี้ หรือว่าเธอกลับไปแล้วนะ....

เอี้ยดดด...เสียงเปิดประตูห้องนอน 

อืม เธอยังหลับอยู่ที้นี่ ทำไม ไม่ห่มผ้าล่ะ เดี๋ยวจะไม่หายป่วยหรอกฟางเว่ยบ่นพึมพำ. พร้อมกับเดินไปไกล้ฟางจูที่กำลังนอนหลับบนเตียง นั่งลงข้างเตียงเขาเห็นชายเสื้อของฟางจูถกขึ้นสูงจนเห็นชั้นใน กระโปรงของเธอก็ถกขึ้นจนเห็นขาขาวๆเขารู้สึกใจเต้นแรงวูบวาบไป. ไม่เป็๲ตัวของตัวเอง เหนื่อยออก จึงหลับตาเอื้อมมือไปดึงผ้าห่มมาคลุมให้เธอ แต่จังหวะที่หลับตาเอื้อมมือไปนั้นไปโดนหน้าอกของเธอ เขาถึงกลับ๻๠ใ๽สะดุ้ง รีบลืมตาหยิบมาห่มมาคลุมไว้ 

"นี่เราเป็๞อะไรไปเนี่ย ทำไมรู้สึกร้อนเหงื่อออกมากขนาดนั้น ไม่เคยเป็๞แบบนี้มาก่อน "

เขาร้อน จึงเดินออกมานอกห้อง และถอดเสื้อออกไปอาบน้ำให้ห้องน้ำ.... 

ไม่นานหลังจากนั้น ฟางจูรู้สึกตัว ตื่นขึ้นมา เธอเดินออกมาด้วยสภาพของคนที่นอนเพิ่งตื่นเดินโซซัด โซเซ เกาหัว หาวกว้าง 

"อื่ม... นี่มันกี่โมงแล้วเนี่ย. หิวน้ำจัง "

เดินออกมาที่โต๊ะอาหาร น้ำหมดพอดี เธอเดินไปที่ตู้เย็นระหว่างที่เปิดตู้เย็นดื่มน้ำอยู่ ฟางเว่ยเดินออกมาจากห้องน้ำพอดี ด้วยความเคยชินและคิดว่าฟางจูคงหลับอยู่ เดินเปลือยออกมามีแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวที่คลุมท่อนล่างไว้...  เดินมาแบบที่ไม่เห็นฟางจู เพราะประตูของตู้เย็นบังตัวเธอไว้ซะมิด

ฟางจูยืนกรอกน้ำจากขวดที่ปาก 

"หื่อเสียงอะไรน่ะ. เธอปิดตู้เย็นหันกลับหลังมาเห็นฟางเว่ยในสภาพเปลือย เธอ๻๷ใ๯มาก ทั้งคู่ต่างหันมาปะหน้ากัน ตะลึงกันไปพักใหญ่ขณะนั้นฟางจูทำน้ำหกใส่เสื้อตรงหน้าอกของเธอ เปียกชุ่มไปด้วยน้ำขวดนั้นทำไมมองเห็นร่องอกของเธอ ผ่านเสื้อสีขาวบาง เห็นทะลุว่าเสื้อชั้นในสีดำปิดเพียงจุกนมของเธอไว้.... หัวใจของฟางเว่ยเต้นแรงและวูบวาบอีกครั้งทั้งคู่แตกตื่น ฟางเว่ยหน้าแดงมาก รีบเดินไปในห้องนอน และค้นหาเสื้อผ้า

๻ะโ๠๲ออกมา 

"เดี๋ยวผมหาเสื้อคลุมให้คุณ เสื้อคุณเปียกผมแต่งตัวเสร็จจะไปส่งคุณ" 

เขาเดินออกมาพร้อมกับเสื้อคลุมตัวใหญ่1ตัวคลุมให้ฟางจูที่นั่งบนโซฟา 

"อืม คลุมซะ " 

"ขอบคุณ" 

เย็นวันนั้นฟางเว่ยไปส่งฟางจูที่พัก ก่อนกลับ ทั้งคู่โบกมือลากันแต่สายตาของทั้งสอง ดูเหมือนไม่อยากจะแยกจากกันเลย