ศาสตร์จักรพรรดิมังกรครองพิภพ (จบ)

        ตรงแผงลอยตรงนั่นมีชายวัยกลางคนที่มีใบหน้าธรรมดานั่งสงบนิ่งอยู่ เขาหลับตาลงเหมือนกับว่ากำลังหลับ ถ้าคนอื่นๆเห็นคงจะเป็นเช่นนั่นแต่ทว่ามันไม่ใช่ เขาตอนนี้กำลังนั่งขัดสมาธิเพื่อควบคุมพลังยุทธภายในร่างและหลินตงก็เห็นมัน ดูเหมือนว่าเขาจะบาดเจ็บอะไรบางอย่างแต่มันก็ไม่เกี่ยวกับเขานี่เนอะ

        "แผ่นกระดาษนี้ขายเท่าไหร่..?"

        หลินตงเมื่อมาถึงก็โน้มตัวลงไปยังแผงลอยนั่นพร้อมกับหยิบกระดาษโบราณนี้ขึ้นมา สภาพของมันแทบจะฉีดขาดและปกคลุมไปด้วยสิ่งสกปรกซะจนเรียกว่าแผ่นกระดาษไม่ได้ ภายในกระดาษนั่นแทบจะไม่มีตัวอักษรอะไรอยู่เลย มันมีเขียนไว้เพียงว่าหุบเขาเพียงเท่านั่นแต่เมื่อเขาได้สัมผัสมันก็ลอบตกตะลึง นี้คือกระดาษที่ถูกสลักขึ้นมาด้วยพลังของตัวตนที่สูงล้ำ เทพวิญญาณยุทธยังงั้นเรอะ ไม่ใช่ แข็งแกร่งกว่านั่น

        ชายวัยกลางคนที่นั่งขัดสมาธิอยู่เมื่อเห็นว่ากระดาษที่เขาเคยได้มาครั้งนึงมีคนสนใจก็เริ่มลืมตาขึ้น ใบหน้าที่มีเคล้าโครงที่เติบโตพร้อมกับเส้นผมสีเงินสลวยทำให้เขาต้องประหลาดใจอยู่นิดๆ

        "สิบหินลมปราณยุทธระดับต่ำ ไม่ลดไปมากกว่านี้..!!"

        คนขายเปล่งเสียงออกมาด้วยท่าทีที่ดุดัน ผู้คนเมื่อรอบๆเมื่อได้ยินราคาก็ถึงกับตกตะลึงพร้อมกับหันขวับมาอย่างรวดเร็วแต่ละคนมองไปยังกระดาษสกปรกที่อยู่ภายในมือของชายหนุ่มก็เห็นว่าเป็นเพียงกระดาษเปล่าเท่านั่นและเมื่อพวกเขาเห็นมันก็ส่ายหัวออกมาอย่างไม่พอใจนัก พวกเขาถึงกับก่นด่าออกมาอย่างช่วยไม่ได้ ชายวัยกลางคนๆนี้ขายกระดาษขยะในราคาสิบหินลมปราณยุทธหรอ ไร้สาระชะมัด

        ชายวัยกลางคนไม่ได้สนใจถึงสิ่งที่พวกนั่นพูด ใบหน้าของเขาจริงจังพร้อมกับมองไปยังหลินตงอย่างไม่วางตา เขาจะขายราคาไหนมันก็เรื่องของเขา แผ่นกระดาษที่ฉีกขาดนี้เขาบังเอิญได้พบเจอมันภายในหลุมของปากถ้้ำแห่งนึงในตอนที่ออกสำรวจสิ่งต่างๆ ในตอนแรกเขาก็คิดว่ามันคือแผนที่สมบัติหรืออะไรแต่พอเอาไปให้ผู้ฝึกยุทธที่มีพลังสูงกว่าเขาดูมันก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น จึงสรุปได้ว่ามันเป็นเพียงกระดาษที่ถูกเขียนเล่นเท่านั้น

        และเขายังเห็นว่าเพิ่งจะเคยมีคนสนใจเจ้านี้ก็เลยจะเรียกราคาแพงๆซักหน่อยก็เท่านั้นเอง ถ้าไม่เอามันก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรสำหรับเขาอยู่แล้วแต่ถ้าขายมันได้ก็ถือว่าเขาได้กำไรไปมากมายอย่างฟรีๆ

        หลินตงครุ่นคิดอยู่นิดๆพลางตัดสินใจถึงกระดาษที่อยู่ในมือใบนี้ ดูเหมือนว่าคนอื่นๆหรือแม้แต่ผู้มีพลังยุทธก็ยังสัมผัสมันไม่ได้ ต้องบอกก่อนว่าชายวัยกลางคนที่ขายนี้เป็นผู้ทรงพลังถึงระดับจิตยุทธรวมเป็นหนึ่งแต่ทว่าเขานั่นไม่รู้มันเลยแม้แต่นิดและทำเหมือนกับมันเป็นเพียงกระดาษธรรมดาๆแผ่นนึง

        "เข้าใจแล้วข้าเอา..!!"

        ชายหนุ่มพูดจบก็ล่วงมือไปยังชายเสื้อของตนพร้อมกับหยิบหินลมปราณสีขาวหม่นออกมานับสิบก้อน เขาค่อยๆวางไปยังเบื้องหน้าของชายวัยกลางคนอย่างไม่สนใจ

        ทันใดนั่นทุกคนที่เห็นมันก็อุทานออกมาอย่างเหลือเชื่อ ชายหนุ่มคนนี้ยอมจ่ายมันกับของไร้สาระเนี่ยนะ ต้องบอกก่อนว่านี้คือหินลมปราณยุทธระดับสิบก้อน บางคนแม้แต่จะไม่มีมันเลยด้วยซ้ำ

        หลินตงเมื่อจ่ายมันเสร็จแล้วก็เก็บแผ่นกระดาษเข้าไปยังหน้าอกพลางเดินหันหลังออกไปโดยที่ยังมีสายตาของผู้คนนับสิบรอบๆจ้องมองมา ชายหนุ่มคนนี้ร่ำรวยเป็นอย่างมาก แต่ละคนทำได้เพียงมองไปยังคนที่ขายแผ่นกระดาษเน่าๆนั่นอย่างอิจฉา แม้แต่กระดาษกากๆใบนึงก็ขายได้ราคานี้แล้ว พวกเขาจะลองทำมั้งดีไหมเนี่ย

        ไม่ต้องพูดถึงชายวัยกลางคน เขาตอนนี้เลือดลมสูบฉีดอย่างถึงที่สุด ไม่คิดว่ากระดาษที่เขาบังเอิญได้มันมาจะมีราคาถึงเพียงนี้ ฮ่าฮ่าฮ่า ยิ่งเขาคิดก็ยิ่งมีความสุขนัก เขาไม่รอช้าที่จะเก็บแผงลอยของตนและวิ่งหายวับไปอย่างรวดเร็ว

        อีกฟากนึงหลินตงตอนนี้ก็อดใจที่จะอยากรู้อยากเห็นมันไม่ไหว เขาลอบเข้าไปยังตรอกซอกซอยเล็กๆที่เงียบสงัดแห่งนึงและหยิบแผ่นกระดาษโบราณขึ้นมาดูพร้้อมกับจ้องมองมัน

        ชายหนุ่มคิดว่าจะใช้วิชาที่สองของตนในกระบวนยุทธแห่งมังกรเซียนที่ไร้เทียมทาน มันคือวิชาเนตรที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อจ้องมองทะลุทุกสรรพสิ่งและไม่มีอะไรหลุดพ้นจากพลังเนตรนี้ไปได้ อาจารย์บอกไว้ว่าวิชานี้สามารถเปิดใช้งานมันได้ตลอดเวลาแต่ทว่ามันกินพลังยุทธที่สูงมาก ถ้ายังมีพลังน้อยอยู่เขาก็ไม่แนะนำให้ใช้มันเพราะถึงยังไงมันก็สร้างภาระให้อย่างถึงที่สุด ดวงตาจะปวดร้าวราวกับถูกเปลวเพลิงที่ร้อนแรงแผดเผาแถมพลังยุทธก็จะถูกสูบไปอย่างรวดเร็วอีกด้วย

        "วิชามังกรเซียน เนตรเทพมังกรอมตะ..!!"

        ขณะที่วิชาถูกเปิดใช้งานขึ้น นัยน์ตาของเขาตอนนี้เปล่งประกายไปด้วยสีแดงฉาน สัญลักษณ์คล้ายหยดเปลวเพลิงปรากฏขึ้นตรงหน้าผากของเขา มันลุกโชนเหมือนกับเพลิงที่เผาผลาญทุกสิ่งและวินาทีนั่นภาพตรงหน้าของเขาก็แปรเปลี่ยนไป ภายในแผ่นโบราณนั่นกับปรากฏตัวอักษรที่ถูกสลักไว้มากมาย มันล่องลอยขึ้นมาจากแผ่นกระดาษนั่น ภายในภาพถึงกับระบุสิ่งต่างๆที่จำเป็นต้องใช้มัน

        หลินตงเมื่อเห็นมันก็อุทานออกมาอย่างตะลึง ฝ่ามือที่ถือแผ่นกระดาษไว้อยู่ก็ถึงกับสั่นสะท้านอยู่นิดๆ

        "ข้อความในแผ่นกระดาษนี้คือสถานที่ที่กำเนิดของเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์ ไม่น่าเชื่อ..!!"