ณ ห้องพักชั้น 5 เวลา 21.00 นาฬิกา
"ว้าว...ทำเพจออกมาดีเหมือนกันนะเนี่ย"หลังจากอาบน้ำกินข้าวเสร็จเรียบร้อย ผมจึงนั่งหาข้อมูลของบริษัทว่ามีอะไรบ้าง ได้รู้คร่าวๆมาว่า ที่นี่คือบริษัท Mea-V กรุ๊ป เป็บริษัทผลิตสื่อลามกทั้งหลาย ก่อตั้งได้ประมาณ 15 ปีที่แล้ว มีผู้บริหารสูงสุด คือ ประธานชินจิ คุซาโอะ ซึ่งตอนนี้เขาไปทำงานที่ต่างประเทศเพื่อไปรับนักแสดงจากค่ายอื่นๆมาร่วม รองลงมาคือ ผู้จัดการโอซุมะ เทนโซะ เป็ผู้ดูแลนักแสดงฝ่ายชายและ ผู้จัดการเดียนารา คัสพอร์ต เป็ผู้ดูแลนักแสดงฝ่ายหญิง นักแสดงฝ่ายชายมี 6 คน นักแสดงฝ่ายหญิงมี 12 คน และยังมีหัวหน้าแผนกบัญชี แผนกฝ่ายไอที และแผนกฝ่ายต่างๆอีกเยอะแยะที่ผมต้องจำให้หมดเพราะผมต้องติดต่อกับพวกเขาด้วย
"เฮ้อ....เหนื่อยจังเลย..."ผมบิดี้เีเบาๆพร้อมนึกถึงเื่วันนี้ ตอนนี้ผมได้เจอนักแสดงชาย 4 คน 2 คนได้ไลน์มาแล้ว อีก 2 คนยังไม่ได้คุย อีกคนหนึ่งจะมาพรุ่งนี้ เอ๋....มัน 5 คนไม่ใช่เหรอ? แล้วอีกคนหนึ่งใครละ? เมื่อนึกขึ้นได้ผมจึงส่งข้อความทักไปหาคุณโอซุมะเผื่อเขายังไม่นอน แต่ถ้านอนแล้วก็ไม่เป็ไร...
ตู๊ด~~
ขณะกำลังส่งข้อความในโน๊ตบุ๊คก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ผมจึงหยุดมือพร้อมกดรับสายอย่างรวดเร็ว
'มีอะไร?'
"อ๋อ มีเื่จะถามนิดหน่อยครับไม่ต้องโทรมาก็ได้" ใหมดเลย นึกว่าเขานอนแล้วซะอีก
'มีอะไรว่ามา'
"พอดีผมหาข้อมูลอะไรนิดหน่อยแล้วในเพจบอกว่ามีนักแสดงชาย 6 คน แต่ผมได้ยินมี 5 คน อีกคนหนึ่งอยู่ไหนเหรอครับ?"
'อ๋อ...คนนั้นพิเศษหน่อย เขาไม่ค่อยเปิดเผยตัวเท่าไหร่ แต่ถ้าอยากรู้ลองหาในเว็บดูสิ'
"เว็บอะไรครับ?"
'เว็บไซต์ของเราไง หรือจะไปดูในเว็บส้มดำก็ได้ มีเหมือนกัน'
"หะ! ให้ผมหาในหนังโป๊เหรอ!"
'ก็อยากรู้ไม่ใช่เหรอหาแบบนั้นแหละเร็วสุด นายจะได้ใช้เว็บไซต์เป็ด้วยไง' ผมนั่งกุมขมับทันทีพร้อมบ่นพึมพำอยู่ในใจ ทำไมผู้จัดการชอบอุบอิบตลอดเลย แค่บอกมาตรงๆไม่ได้เหรอ เห้อ....
"ผม...จะลองไปหาดู..."
'อืม ถ้าหาไม่เจอจริงๆถามพวกเด็กๆก็ได้ พวกเขารู้จักกันอยู่'
"ครับ....เชิญพักผ่อนตามสบายนะครับ"
ตู๊ด!
ผมเอนหลังกับโซฟาตัวใหญ่พร้อมทิ้งโทรศัพท์ไว้ข้างตัว ไม่อยากรบกวนพวกนั้นเลย ป่านนี้อาจนอนแล้วก็ได้ งั้นนั่งหาเองดีกว่า เมื่อคิดได้แบบนั้นผมจึงเปิดหน้าเว็บไซต์ของบริษัทขึ้นมาก็พบคลิปแนะนำเต็มไปหมด ผมจึงกดไล่ดูทีละคลิปเพื่อหาชายปริศนาคนนั้น แต่ส่วนใหญ่ไม่ค่อยเห็นหน้าฝ่ายชายเท่าไหร่ทำให้ยากต่อการสังเกต ผมจึงเปิดเสียงให้ดังขึ้นเพื่อหาเสียงที่ไม่คุ้น--
[อ้า!!!]
ตุบ!
แต่พอปรับไปได้ขีดหนึ่งก็ต้องพับโน๊ตบุ๊คปิดทันทีเพราะเสียงแปลกๆที่ลอดออกมา โอ้ย...หูฟังก็ไม่มี ถ้าเปิดเบาๆข้างนอกจะได้ยินมั้ยเนี่ย ผมจึงลองเปิดโน๊ตบุ๊คอีกครั้งและพยายามเร่งคลิปวิดีโอเพื่อหาชายปริศนาไวๆ แต่ก็ไม่เจอสักที
"โอ้! นี่ผลงานของซาโตชิเหรอ"เมื่อกดเลื่อนมาอีกหน้าก็พบคลิปๆหนึ่งมีบุคคลรูปร่างคล้ายๆซาโตชิอยู่ ผมจึงกดเข้าไปดูด้วยความตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก อยากรู้จังว่าเด็กคนนั้นจะแสดงยังไง
[พี่ชาย~ ยินดีต้อนรับค่ะ คิดถึงจังเลย] ในคลิปมีสาวสวยเดินมาหาชายสองคนซึ่งคาดว่าเป็พี่น้องกัน โอ้! นั้นซาโตชิจริงๆด้วยส่วนข้างๆคงเป็แฝดน้องสินะ แถมยังเล่นแนวครอบครัวอีก ไม่เบาเลยนี้หว่า...
[อ้ะ!...ดี...] ว้าว....3P ซะด้วย ถ้าเป็ผมคงไม่กล้าทำแน่นอน กับอีแค่ท่าธรรมดายังไม่เคยทำเลยด้วยซ้ำ น่าเศร้าจริงๆเลย เมื่อไหร่แฟนจะมาหาผมสักที...
ดิ๊ง~ด๊อง~
"ครับ?"ขณะกำลังตั้งอกตั้งใจดูก็มีเสียงออดดังขึ้น ผมจึงลดเสียงลงพร้อมเดินไปเปิดประตูอยากรวดเร็ว
"ไฮฮาย~ฮาจิมะ~ นอนดึกจังเลยนะ (^^)"
"เฮอิจิ! มีอะไรเหรอ?"เมื่อเปิดประตูออกมาก็พบกับเฮอิจิยืนอยู่หน้าประตู เขาใส่เสื้อยืดกางเกงขายาวธรรมดา ผมเขาเปียกเล็กน้อยคาดว่าพึ่งอาบน้ำเสร็จ ในมือถือตุ๊กตาอะไรสักอย่างอยู่ เขาส่งยิ้มให้เล็กน้อยพร้อมยื่นตุ๊กตาที่ถืออยู่มาให้
"ของต้อนรับน้องใหม่ อุตส่าห์นั่งทำให้ทั้งวันเลยนะ (^^)"
"อ๋อ...ขอบคุณมากเลย ผมจะเก็บเอาไว้อย่างดีเลย (^^)" ว้าว...เหมือนได้รับของขวัญจากเด็กผู้หญิงเลย รู้สึกเขินๆยังไงไม่รู้
"ถ้ามีปัญหาอะไรก็บอกได้เลยนะ ห้องพักของฉันอยู่ชั้น 7 ยินดีต้อนรับเสมอ (^^)"
"ขอบคุณนะ นี่...เวลานายปล่อยผมดูดีมากเลยนะ หล่อเหลาเหมือนกันนะเนี่ย" ผมยืนจ้องหน้าเขาตาไม่กระพริบ เมื่อเช้าตอนเจอกันเขาถักเปียเลยดูเฉยๆ แต่พอปล่อยผมกลับดูดีชะมัดเลย หรือเพราะใบหน้าหล่อเหลาทำให้เขาดูดีกันนะ...
"หืม~จีบเหรอ~ (^^)"
"เอ๋? ป่าว! แค่ชมเฉยๆ"
"ฮ่าๆๆ ตอบไวเลยนะ แค่หยอกเล่นเฉยๆเอง"
"ก็คนมันในี้น่า...ว่าแต่นายอายุเท่าไหร่เนี่ย?"
"ผม 30 ขวบแล้วครับ (^^)"
"โอ้! โทษนะครับที่พูดห้วนๆ ต้องให้เรียกพี่มั้ย?"ได้เจอคนอายุเยอะกว่าสักที แต่...นิสัยเหมือนเด็กอยู่เลย มันน่าเรียกพี่มั้ยเนี่ย...
"ถ้าจะเรียกต้องพูดหวานๆนะ ไม่หวานไม่หัน แบบ 'โอนี่จัง~' ไหนลองพูดสิ! (^^)"
"....ไม่เรียกแล้ว (=.=)" จะบ้าเหรอ! ให้ผมไปเรียกแบบนั้นน่าอายจะตาย อย่างกับหลุดออกมาจากการ์ตูนตาหวาน
"ฮ่าๆๆๆ นายตลกชะมัดเลย แค่หยอกเล่นเฉยๆ อยากเรียกอะไรก็เรียกเถอะ (^^)"
"ครับ...อ๋อ! ขอไลน์หน่อยได้มั้ยครับจะได้ติดต่อได้"
"0xx......... ไลน์และเบอร์ ว่างทุก 24 ชั่วโมงครับ~ (^^)"
"เอ่อ...แปบนึงนะครับ"เมื่อผมคลำหาโทรศัพท์ไม่เจอจึงเดินกลับเข้าไปในห้องพร้อมรื้อหมอนหาโทรศัพท์ อ่าว...มันอยู่ไหนละเนี่ย วางไว้ตรงนี้ไม่ใช่เหรอ?
"อื้ม....ฉันมากวนเวลาส่วนตัวเหรอเนี่ย..."ขณะกำลังยุ่งกับการหาโทรศัพท์เฮอิจิก็เดินเข้ามาในห้องพร้อมตรงไปยังโน๊ตบุ๊คที่มีคลิปโป๊กำลังเล่นอยู่ ผมเบิกตากว้างและรีบวิ่งไปพับจอโน๊ตบุ๊คลงทันที ให้ตายสิ! ลืมเลยว่าเปิดคลิปทิ้งไว้อยู่
"ไม่ใช่ครับ! ผมแค่หาคนๆหนึ่งอยู่ (0///0)"
"หืม...หาใคร? ทำไมต้องไปหาในนั้นด้วย?"
"เอ่อ...เขาเป็นักแสดงคนที่ 6 ครับแต่ผมยังไม่เจอเขาเลย ก็เลยลองมาหาดูในนี้..."
"อ๋อ! ฉันรู้จักนะ"
"จริงเหรอครับ! เขาหน้าตาเป็ยังไง!"
"ส่งโน๊ตบุ๊คมาสิ เดี๋ยวหาให้ดู (^^)" ผมส่งโน๊ตบุ๊คให้อย่างว่าง่ายพร้อมเขยิบเข้าไปนั่งใกล้ๆเฮอิจิเพื่อดูว่าเขาหาจากไหน แต่เขาไม่ได้ออกจากหน้าเว็บพร้อมเลื่อนเมาส์พิมพ์ชื่อใครสักคนและคลิกหา ไม่นานก็มีคลิปมากมายปรากฏ เฮอิจิเลือกคลิปที่สองพร้อมเปิดโหมดเต็มจอและเร่งเสียงขึ้นมาหน่อย
"คนนี้ไง คุ้นๆมั้ย (^^)" ผมนั่งดูคลิปไปสักพักก็เริ่มรู้สึกคุ้นๆหน้าพระเอกในเื่อย่างบอกไม่ถูก ถึงจะเห็นหน้าแค่แปบเดียวแต่ก็พอทำให้นึกออก
"ผู้จัดการ...โอซุมะ!" ผมจำไม่ผิดหรอก คุณโอซุมะจริงๆ! นี้เขาก็เป็นักแสดงเหรอเนี่ย!
"ใช่ เป็นักแสดงาุโเลยนะ แล้วแต่ละคลิปที่ลงยอดวิวสูงตลอด"
"แล้วทำไมเขาไม่บอกผมตรงๆเลยละ (-.-)"
"ฮ่าๆๆๆ เขานิสัยขี้แกล้งแบบนั้น เดี๋ยวอยู่ไปก็ชินเอง (^^)"
"แต่ว่าผู้จัดการมาแสดงหนังเองได้เหรอครับ?"
"ได้สิ! นายก็แสดงได้เหมือนกันนะ ลองดูมั้ย? (^^)"
"ไม่ไหวหรอกครับ...ผมไม่เคยมีประสบการณ์ด้วยซ้ำ ขอผ่านดีกว่า" ขอเป็คนดูที่น่ารักอย่างเดียวแล้วกันนะครับ
"หืม...ไม่เคยมีเลยเหรอ เดี๋ยวสอนให้เอามั้ย~ (^^)"เฮอิจิพูดด้วยน้ำเสียงมีเลศนัยพร้อมเลื่อนมือมาโอบเอวไว้เบาๆ นั้นทำให้ผมสงสัยเล็กน้อยว่าเขาคิดจะแกล้งอะไรผมอีก
"มันสอนได้ที่ไหนละครับ อีกอย่างเราเป็ผู้ชายทั้งคู่มันทำไม่ได้หรอกครับ"
"สอนได้สิ แค่อยู่เฉยๆก็พอ"พูดจบเขาก็ดันผมลงมานอนแผ่บนโซฟาอย่างแรงพร้อมเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้อย่างช้าๆ ผมได้แต่นอนแข็งทื่อพร้อมหันซ้ายหันขวาหาตัวช่วย หะ? อะไรเนี่ย! นี้แกล้งอีกแล้วเหรอ...หรือว่าเอาจริง!
"เลิกแกล้งแบบนี้สักทีเถอะครับ ผมกลัวๆแล้วนะเนี่ย"ผมหยิบหมอนใกล้ๆมือมาปิดหน้าพร้อมดันหน้าเขาออกจนสุดแขน แต่เฮอิจิจับหมอนใบนั้นโยนทิ้งพร้อมใช้มืออีกข้างบีบคางผมให้หันไปสบตากับเขา
"ไม่ได้แกล้งสักหน่อย..."พูดจบเขาก็โน้มตัวลงมาซุกซอกคอพร้อมใช้ลิ้นเลียเบาๆเหมือนกำลังชิมรสชาติอาหารแปลกใหม่ ผมเบิกตากว้างทำอะไรไม่ถูก มือก็ควานหาของอะไรก็ได้ที่พอจะช่วยผมออกจากสถานการ์ณนี้ ให้ตายสิ...ของมันหายไปไหนหมดวะ!
"จูบได้มั้ย..."
"!!"ผมเหลือบสายตามองหน้าเฮอิจิแวบหนึ่ง เขาขึ้นคร่อมบนตัวผม สายตาของเขามองลงมาด้วยความหื่นกระหายพร้อมเลียมุมปากเล็กน้อย บางคนอาจมองว่ามันดูเซ็กซี่ แต่ตอนนี้ผมกลับรู้สึก...กลัว...
พึบ!
"อะ เอาไลน์มาแล้วก็ออกไปได้แล้วครับ!"ระหว่างที่ควานหาของบางอย่างก็หยิบไปโดนโทรศัพท์ที่อยู่ในซอกโซฟา ผมจึงยื่นไปตรงหน้าเฮอิจิเพื่อขัดจังหวะเขาได้ทันเฉียดฉิว
"อุ้ก..ฮ่าๆๆๆ ก็ได้ๆ โทษทีนะแกล้งแรงไปหน่อย"เขารับโทรศัพท์ผมไปพร้อมพิมพ์ยิกๆๆอยู่พักหนึ่งก่อนจะส่งคืนให้ ผมจึงเปิดมาเช็คดูก็พบรายชื่อใหม่ถูกเพิ่มเข้ามาเมื่อกดเข้าไปดูก็พบชื่อเฮอิจิพร้อมเบอร์โทร ผมจึงเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋าเสื้อพร้อมเดินออกไปยืนหน้าประตูเป็การกดดันให้เขาออกไปสักที
"ฝันดีนะฮาจิมะ เดี๋ยวว่างๆมาหาใหม่หรือนายจะมาหาก็ได้นะ (^^)"
"ไม่ไปแล้วก็ไม่ให้มาด้วยครับ (-.-)"
"ฮ่าๆๆๆ พูดตรงจังเลยนะ งั้นคืนนี้ช่วยฝันถึงฉันด้วยละ บาย~"พูดจบเขาก็เดินหันหลังตรงไปที่ลิฟต์ทันที และไม่ลืมหันมาโบกมือให้ไวๆ ผมจึงโบกมือกลับและเข้าห้องตัวเองอีกครั้งพร้องทิ้งตัวลงนอนบนโซฟาอย่างเหนื่อยล้า เฮ้อ...นี้แค่วันแรกเองก็เจอแต่เื่หนักๆซะแล้ว พรุ่งนี้คงต้องเจอหนักกว่านี้แน่ๆ
.
.
.