ทั้งสามนั่งรอสามีของเพื่อนที่ร้านอาหารชื่อดังในตัวจังหวัดไม่เข้าใจว่าทำไมปกป้องชอบทำตัวติดเจนเนตรเสียจนรู้สึกรำคาญเขาเลือกที่นั่งติดกับเธอโดยให้ดารินนั่งฝั่งตรงข้ามแทน ปรายตามองอีกฝ่ายด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อย
“ทำไมคุณไม่นั่งตรงโน้นอ่ะ”
“เอ้าฝั่งโน้นให้สามีของเพื่อนคุณนั่งไง”
“ฉันอยากนั่งกับเพื่อน”
“ไม่เอาน่าผมก็อยากนั่งกับคุณนะ”
คุยกันเสียงเบาหวิวเกรงว่าดารินจะเงยหน้ามาสนใจทั้งสอง เพราะเห็นเพื่อนสาวกำลังแชทหาสามีอยู่เจนเนตรไม่อยากร่วมโต๊ะกับปกป้องเลย แค่เห็นหน้าก็เอือมจะแย่
เรียกได้ว่าไม่อยากหายใจร่วมอากาศเดียวกันเลยดีกว่าสาเหตุก็มาจากเื่ราวที่เกิดขึ้นเมื่อคราวที่แล้วพอได้เห็นเขาในอีกมิติหนึ่งแล้วทำให้เธอรู้สึกว่าคนนี้ไม่ใช่สเปคอย่างแรง
ธรรมดาผู้ชายเ้าชู้ก็มือไวใจเร็วเช่นนี้ทว่าปกป้องนั้นแตกต่างออกไปคือเขากล้ายิ่งกว่านั้นกล้าถึงขั้นบุกรุกเข้ามาหาเธออย่างไม่เกรงใจกันเลยอีกทั้งยังบังคับล่วงเกินเธอด้วย
หากว่าเจนเนตรไม่ชอบอย่าหวังเลยว่าชายหนุ่มจะได้ทำอย่างนั้นอีกเป็ครั้งที่สอง
อันที่จริงปกป้องน่าจะพยายามอีกนิดในการจีบเจนเนตร หากว่าเขาสามารถทำให้เธอประทับใจได้ ไม่แน่ว่าเื่ที่เขาอยากกินเธออาจง่ายดายยิ่งกว่าปอกกล้วยเข้าปากเสียอีก
แต่เขาก็ดับความหวังนั้นด้วยตัวเองเสียแล้วน่าเสียดายจริงๆ เสือร้ายอย่างเขาน่าจะรู้ว่าหญิงสาวชอบอะไร ไม่ชอบอะไรบ้างสิก็เขาผ่านประสบการณ์มามากมาย ไม่น่ามองพลาดเลยนี่นา
หรือว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาปกป้องไม่เคยสังเกตความชอบของผู้หญิงที่เคยคบด้วยสักคนเขาเอาแต่ความ้าของตัวเองเป็ใหญ่เท่านั้น ทุกอย่างก็เลยลงเอยอย่างนี้
“หวานกันจังเลยนะดาอิจฉานะเนี่ย”
ดารินส่งแชทบอกที่อยู่ให้สามีเรียบร้อยก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปมองหนุ่มสาวตรงหน้าเห็นพวกเขากำลังสบตากันทำให้เธอเอ่ยแซวขึ้น
“หวานอะไรล่ะจะตีกันตายอยู่ละ”
เจนเนตรสะบัดหน้าหนีชายหนุ่มไปมองหน้าเพื่อนสาวแทนไม่อยากยุ่งกับปกป้องให้นานกว่านี้ เอาเวลาไปคุยกับหนุ่มคนอื่นยังรู้สึกดีกว่าเสียอีก
“ก็เห็นอยู่ว่าจ้องหน้าปานจะกินกันอยู่ละ”
“ก็แค่มองหน้าไม่ได้รัก”
“เอ้าพูดต่อหน้าคุณปกป้องอย่างงี้ได้ไง”
ดารินหน้าเหวอมองเจนเนตรสลับกับปกป้องเห็นชายหนุ่มมีสีหน้าเรียบเฉยไม่ได้แสดงอารมณ์ใดๆ ยิ่งสร้างความงุนงงให้แก่เธอเข้าไปอีก
สรุปว่าสองคนนี้คบกันจริงหรือเปล่าทำไมเพื่อนสาวจึงกล้าเอ่ยอะไรที่ทำร้ายจิตใจของอีกฝ่ายได้อย่างหน้าตาเฉย
“เขาไม่ถือหรอกแกอย่าคิดมาก”
ดารินสังเกตเพื่อนสาวคนสนิทดูไปแล้วนิสัยการคบผู้ชายแตกต่างไปจากเดิมมากเสียจนเธอคาดไม่ถึงเมื่อก่อนเจนเนตรไม่ใช่แบบนี้ ชำเลืองมองหน้าชายหนุ่มที่นั่งเป็ตอไม้ไม่รู้ร้อนรู้หนาวกับคำพูดเชือดเฉือนหัวใจเ่าั้สักนิด
ราวกับว่าคนตัวสูงเป็หุ่นยนต์ไร้ความรู้สึก!
นี่มันเื่อะไรกัน!
ดารินงงไปหมดแล้วหากจำไม่ผิด เจนเนตรไม่เคยใจร้ายกับผู้ชายคนไหนเท่าปกป้องมาก่อนสมัยก่อนที่เจนเนตรยังอยู่กับสามีเก่า จำได้ว่ายัยนี่น่ารักมากกว่านี้
ปฏิบัติราวกับสามีคือเ้าชายผู้เลอค่าเรียกได้ว่าบูชาเลยดีกว่า จำได้ว่าั้แ่ตอนที่ยังติดต่อกันได้ยินเจนเนตรอวดผัวให้ฟังทุกวันจนดารินรู้สึกเลี่ยนแทนเพื่อนสาวจะแย่
ทว่าหลังจากห่างหายกันไปจนกระทั่งมาพบกันอีกครั้งเจนเนตรกลับกลายเป็คนละคนอย่างกับไม่ใช่คนเดิมดารินรู้สึกใไม่น้อย
ดารินได้ยินข่าวจากเพียงฟ้าครั้งล่าสุดคือเจนเนตรหย่าขาดกับสามีแล้วเมื่อตอนที่เพียงฟ้ามาเปิดเฟรนด์ไชน์ร้านขายชากาแฟที่สาขาขอนแก่นให้กับลูกค้าเธอก็ได้คุยกันคร่าวๆ เนื่องจาก่นั้นงานยุ่งทำให้ไม่ได้ชวนเพื่อนสาวไปเที่ยวเพื่อรำลึกความหลังจึงไม่ได้เอ่ยถามถึงเบื้องลึกว่าสาเหตุที่เจนเนตรเลิกกับสามีคืออะไร
“คุณดารินอย่าคิดมากเลยครับผมชินแล้ว”
ปกป้องเห็นใบหน้าซีดเซียวของดารินจึงเอ่ยขึ้นเพื่อให้เธอสบายใจอันที่จริง สาเหตุที่เจนเนตรทำแบบนั้นก็มาจากที่เขาโป้ปดไปว่าตัวเองคือ ‘คนรัก’ ของเธอนั่งเอง
“อะ…เอ่อ ค่ะ”
เจนเนตรคงขุ่นเคืองจึงไม่รักษาภาพพจน์ของปกป้องต่อหน้าเพื่อนสนิทเขาไม่คิดมากหรอก เพราะเธอก็ไม่ได้ชอบเขาจริงๆ อย่างที่บอกนั่นแหละ ทว่าเขาจะจีบจนกว่าเธอจะเปลี่ยนใจรับรองว่าเธอต้องหลงเขาอย่างหัวปักหัวปำเลยทีเดียว เชื่อสิ
พลางคิดเข้าข้างตัวเองอย่างกระหยิ่มยิ้มย่องหยิบเมนูบนโต๊ะขึ้นมาดูเพื่อจะสั่งอาหาร ทว่าเสียงใสแจ๋วดังขึ้นเสียก่อน
“เอาก้อยไข่มดแดง”
หันขวับไปทางเจนเนตรด้วยความใคาดไม่ถึงว่าหญิงสาวจะกินอะไรแปลกๆ แบบนี้ด้วย อ้าปากหมายจะค้านแต่เธอก็เอ่ยขึ้นรัวเร็วไม่ปล่อยโอกาสให้ปกป้องได้พูด
“แล้วก็แกงเห็ดเผาะขนมจีน กระด้งอีสาน ไก่ทอดผัดพริกเกลือ ไก่ย่างเขาสวนกวาง ส้มตำปูปลาร้า ขอเผ็ดๆนะคะน้อง”
ปกป้องแทบกลืนน้ำลายไม่ลงอาหารแต่ละอย่างแทบไม่เคยกิน ยิ่งเห็ดกับไข่มดแดงเขายิ่งไม่แตะ เพราะไม่ชอบ
ที่สำคัญเขาไม่กินเผ็ด!
“น้องคะแล้วก็เอายำหอยนางรมเผ็ดๆ เลยนะ แล้วก็ต้มยำกุ้ง ปลานิลเผา แกงอ่อมไก่ข้าวเหนียวด้วยค่ะ” ดารินสั่งของตัวเองบ้าง เพราะสามีชอบอาหารพวกนี้เป็ที่สุด
ปกป้องเหลือบมองดารินแวบหนึ่งสรุปแล้วกับข้าวที่สั่งก็มากมายจนเขาแทบไม่ต้องเอ่ยปากสั่งอะไรเพิ่มเติมอีกดูแต่ละอย่างเถอะ เขาแทบทานไม่เป็ทั้งนั้น ส่วนใหญ่เขาชอบทานอาหารรสจืดเสียด้วยสิ
หรือจะสั่งข้าวผัดมาทานดีวะ
“น้องคะเอาแค่นี้ค่ะ” เจนเนตรเอ่ยขึ้น
เอ้า! แล้วเขาล่ะจะกินอะไรฟระ
582
