"!! นี้มันเชี่ยไรวะเนี่ย" ผู้เล่นกว่า 50 รายตายในระยะเวลาห่างกันทุกๆ 5 วินาที บ้างก็ 3 วินาที ส่วนใหญ่ตายล้วน 3 คนพร้อมกัน ชื่อสมาชิก 50 คนร่ายยาวเยียดจนน่ากลัว ทั้งหมดถูกฆ่าไปในเวลาไม่ถึง 5 นาที ส่วนที่เหลือกว่า 30 คนเขาคาดว่าคงถูกดีดตัวไปยังเมืองแรกเริ่มแล้ว
[ผู้เล่นในสมาชิกของท่าน <พลอยพร่ามัว> เสียชีวิต]
"เฮ้ย?!! ทุกคนหนีแล้ว มีบางอย่างกำลังฆ่าพวกนายไปกว่า 50 คนแล้ว" เสียงะโของหัวหน้าทำให้พวกเขาขมวดคิ้วสงสัยและยิ้มขี้เล่น
"ท่านหัวหน้าไม่ต้องกังวล พวกเราจะคุ้มครองท่านเอง ไม่ต้องกลัวว่าจะทอดทิ้งท่าน หรือกังวลพวกเราตาย" ทุกหมดต่างเข้าใจผิด หากหัวหน้าโง่ เหล่าลูกน้องในที่นี้ก็โง่ไม่ต่างกัน
เฟี้ยว! ฉัวะ!
[ท่านได้รับความเสียหาย 140 หน่วย]
[ท่านได้รับความเสียหาย 70 หน่วย]
[ท่านได้รับความเสียหาย 137 หน่วย]
[ท่านสูญเสียพลังชีวิตมากเกินไป]
[ท่านเสียชีวิต]
ฟุม!
มันเสมือนกับเทปม้วนเดิม ร่างกายของสมุนคนหนึ่งตายอย่างรวดเร็วโดยไม่มีใครสงสัย แต่ถึงกระนั้นหัวหน้าของเขาก็เห็นได้ชัดว่ามีอะไรบางอย่างฆ่าพวกเขาอยู่ ชายเกราะเงินไม่รอช้าตวาดเสียงดังขึ้น
"วิ่งหนีเร็วเข้า!! หากพวกแกไม่วิ่งฉันจะฆ่าพวกแกที่เมืองแรกเริ่ม" เหล่าสมาชิกหน้าซีดไม่รอช้าพุ่งออกไปทันที ทันใดนั้นก็ปรากฏชายหน้ากากสีขาวด้านหลัง ชายคนนั้นคือนิรนามนั้นเอง ด้วยทักษะกระหายค่าประสบการณ์ำให้เขามีเลเวลถึง 11 อย่างรวดเร็ว
ดูเหมือนว่าค่าประสบการณ์ระหว่างเวล 10 กับ 11 จะต่างกันหลายขุม ดูเหมือนที่นี้เขาจะมีเลเวลได้ไม่มากนัก แต่ถึงอย่างนั้นที่นี้ก็คือที่สุดของหมู่บ้านเอ็นพีซีมือใหม่อยู่ดี
"สับ!!"
ฉัวะ! อ๊าก!!
[ท่านสร้างความเสียหายต่อเป้าหมาย 124 หน่วย]
"แกเป็ใคร อั่ก!" ชายหนุ่มคว้าชายร่างโตบังร่างตนเองไว้ พร้อมแสระยิ้มกระซิบข้างหูว่า
"ฉันคือ นักล่า อย่างไงละ"
ฉัวะ! อ๊ากก!
พริบตาร่างของผู้เล่นไม่เน้นพลังชีวิตก็ตายลงด้วยการฟันเพียง 2 ที หากเป็พวกจอมเวทย์เขาคงฆ่าได้เพียงการโจมตีฉับเดียวด้วยทักษะ 'สับ' ก็อย่างที่รู้จอมเวทย์มีพลังป้องกันที่กาก บวกกับเืที่น้อยนิดจนน่าอับอาย ในเวล 1 ของนักเวทย์มีพลังชีวิตเพียง 30 หน่วยเท่านั้น นั่นจึงเป็เหตุของความต่างชองแทงก์และจอมเวทย์อย่างเห็นได้ชัด
"ดูเหมือนต้องปล่อยพวกมันไปก่อนซะแล้ว" ทุกของดรอประหว่างมอนสเตอร์ และผู้เล่น นิรนามได้ขโมย ไม่สิ! หาเองและเก็บใส่สัมภาระอย่างรวดเร็ว ในตอนนี้ในกระเป๋ามิติของเขาได้บรรจุอาวุธ เครื่องประดับมากมายจนน่าเหลือเชื่อ
"พอก่อนดีกว่า ตอนนี้หัวแดงมากพอแล้ว เดี่ยวจะไม่ได้เข้าเมืองแรกเริ่มกันพอดี" ชายหนุ่มพุ่งเข้าจุดลับตา เมื่อขบวนเสด็จออกไป นิรนามก็คลายทักษะกระหายค่าประสบการณ์ทันที
"ดูเหมือนจะได้เก็บค่าประสบการณ์แล้วสินะ"
คลืนๆๆ!
ทันใดนั้นการสั่นะเืของอิฐ ทำให้ชายหนุ่มพลันหรี่ตาลง ลางสังหรณ์เขาบอกว่ากำลังมีโชคลาภมุ่งมาหาตน พริบตาต่อมาโครงะโกว่าครึ่งห้องก็กลายเป็โครงกระดูกขนาดใหญ่มีมุงกุฎบนหัว
[บอส : าาโครงกระดูกดาบใหญ่(ทั่วไป) เลเวล 15]
"โอ้!! ชั่งน่ากลัวเสียเหลือเกิน" ชายหนุ่มพลันยิ้มมองโครงกระดูกสูงกว่า 5 เมตรถือดาบใหญ่ยาว 10 เมตรมากกว่าร่างกายมัน 2 เท่าด้วยแววตาตื่นเต้น เมื่อเห็นเช่นนั้นก็แสระยิ้มกล่าวเบาๆ
"ทักษะกระหายค่าประสบการณ์ รูปแบบที่ 2" ฟุม! พริบตาที่ดาบใหญ่โครงกระดูกตวัดตั้งท่าสู้โครงกระดูกรอบข้างก็แตกสลายตายไป แต่ค่าประสบการณ์ก็หาได้สูญเปล่าไม่ เพราะมันเข้าสู่ตัวเขาเองต่างหาก
"ตายซะ! เ้ามนุษย์ผู้ต่ำต้อย" เสียงเท้าหนักดิ่งเข้ามา แม้จะมีพละกำลังมหาศาล และความเร็วของมันนั้นก็ไม่ได้น่ากลัวแต่อย่างใด มันเทียบเท่ากับความเร็วของพลหอกอย่างเห็นได้ชัด อาจกล่าวว่าเร็วกว่านิดหน่อย
หากเป็ขบวนเสด็จก่อนหน้านี้คงพ่ายแพ้ให้กับบอสตอนนี้อย่างแน่นอน จะให้ผู้เล่นเลเวล 7 สู้กับเลเวล 15 เนี่ยนะ ชั่งเป็ความคิดที่โง่มาก แต่ถึงอย่างนั้นก็เกมหลายๆ เกมที่เป็แบบนี้เหมือนกัน สุดท้ายก็พ่ายให้เก็บผู้เล่นอย่างเห็นได้ชัด และเกม 'อมรา' ก็ไม่ต่างกัน
"ไหนดูสิว่าจะฉลาดแค่ไหน" นิรนามดีดตัวหนีด้วยความเร็วที่เสมอกับบอสอย่างเห็นได้ชัด การโจมตีของทั้งสองเกิดขึ้นขยายเป็วงกว้าง โครงกระดูกนับพันต่างแตกกระจายอย่างต่อเนื่อง ไม่นานชายหนุ่มก็หยุดการเคลื่อนไหวลง จนบอสสงสัยไม่กล้าพุ่งเข้าไป เพราะการต่อสู้ก่อนหน้านี้บ่งบอกว่ามนุษย์ตนนี้ไม่ธรรมดา
"ว้าว! ดูเหมือนนายจะชอบทำร้ายพวกเขาสินะ" บอสโครงกระดูกหันซ้ายขวาก็รู้สึกผิดมหันต์ขึ้นในใจ ทั่วทั้งชั้น 8 ของมันต่างเต็มไปด้วยโครงกระดูกที่แตกกระจาย นับรวมๆ แล้วมีเพียงเลขหลักเดียวเท่านั้นที่มีชีวิตรอด
"แก!! เ้ามนุษย์สกปรก" บอสโครงกระดูกตวาดเสียงหันมา ก็ตื่นตระหนกเมื่อชายดังกล่าวลูบแหวนสีดำอัญมณีสีแดงราวกับหมอกควัน นิรนามเงยขึ้นกล่าว
"สวยใช่ไหมละ แหวนวงนี้อะ" ใช่แล้วมันคือแหวนิญญา ไพ่ตายอันเป็ที่หนึ่งของเขาในเวลานี้ บอสโครงกระดูกรู้สึกตะลึงกับความน่ากลัวของมัน หากเป็คนทั่วไปไม่อาจััได้ มีเพียงเผ่าอสูร มอนสเตอร์ และอันเดดเท่านั้นที่รู้สึก
ในระยะเวลาที่ผ่านมามันสู้และเฝ้ามองชายตรงข้ามโดยไม่รู้สึกบรรยากาศเลยสักนิด นั้นทำให้มันคาดการ์ผิดไปมากกับความแข็งแกร่งชายนิรนามผู้นี้
แสระ
"งั้นเริ่มกันเลย"
คลืน!! กรี๊ด! อ๊าก!
ว๊ากก! โฮกก! ก๊าซซ!
เสียงสรรพสัตว์ มนุษย์ ิญญา สัตว์อสูร ปีศาจ ทุกชนิดต่างกรีดร้องภายในแหวนิญญานี้ ดวงตาของชายหนุ่มแปรเปลี่ยนเป็สีแดงสดน่ากลัว รอบกายปรากฏหมอกที่เหมือนกับกระโหลกจำนวนมากอ้าปากโหยหวน หมอกสีแดงนี้คล้ายกับสีชีวิตมันหมุนรอบตัวชายหนุ่มก่อนจะเข้าไปในร่างของเขา
4K
