หัวหน้าหมู่บ้านคนนั้นเป็นผัวผมครับ ยุค70

แสงแดดอ่อนๆ ส่องผ่านม่านโปร่งเข้ามาในห้องนอนเล็กๆ ทำให้ห้องสว่างขึ้น พระพายที่ถูกแสงแดดส่องเข้ามาที่ตาทำให้ต้องตื่นนอน พระพายลืมตาขึ้นมามองไปรอบๆห้องนอน  ก่อนที่จะมองไปที่แฟนหนุ่มอย่างเซฟโซนที่กำลังนอนหลับปุ๋ยอยู่บนเตียง

พระพายยืนหน้าเข้าไปจูบที่แก้มเซฟโซน“ตื่นได้แล้วนะที่รัก วันนี้วันสำคัญของเรานะ”พระพายเอ่ยเสียงเบาๆ พยายามปลุกเซฟโซน ที่ยังคงนอนหลับอยู่

เซฟโซนขยับตัวเล็กน้อย แต่ก็ยังคงหลับตาปี๋ไม่ยอมตื่นพระพายเห็นแบบนั้น ก็หันไปดูเวลาที่นาฬิกาที่ตั้งอยู่ข้าวหัวเตียงนอน เห็นว่ายังมีเวลาเลยปล่อยให้คนรักนอนต่ออีกหน่อย พระพายลุกจากเตียงเดินไปที่ห้องอาบน้ำ

หลังจากที่พระพายอาบน้ำและทำธุระส่วนตัวเสร็จ เขาก็ออกมาแต่งตัว เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวเรียบร้อยและกางเกงสแล็คสีดำ คาดเข็มขัดหนังสีน้ำตาล ผมสีน้ำตาลเข้มของเขาถูกหวีให้เรียบร้อย

พระพายแต่งตัวเสร็จ หันไปมองเซฟโซนที่ยังคงนอนหลับอยู่บนเตียง ไม่มีทีท่าจะยอมตื่นง่ายๆ พระพายเดินเข้าไปใกล้เตียงและย่อตัวลงไปใกล้ใบหน้าของเซฟโซน

“ตื่นได้แล้วนะที่รัก”พระพายเอ่ยเสียงอ่อนโยน พร้อมกับมือที่ลูบเบาๆ บนแก้มของเซฟโซน เพื่อเป็๞การก่อกวนคนกำลังนอน

เซฟโซนขยับตัวอีกครั้ง แต่ก็ยังไม่ยอมลืมตา พระพายจึงตัดสินใจใช้วิธีอื่น เขาเอื้อมมือไปขยับร่างของแฟนอีกรอบ ก็เห็นว่ายังไม่ยอมตื่น พระพายมองก่อนจะกระโดนทับร่างของเซฟโซน เหมือนที่เคยทำในสมัยเป็๲เด็กที่ต้องมาปลุกเซฟโซนไปโรงเรียน

“ตื่นได้แล้ว…มันจะส่ายแล้วนะ!!”พระพาย๷๹ะโ๨๨ทับร่างกายของแฟนหนุ่มได้ ก็๻ะโ๷๞ปลุกอีกรอบ

“ปล่อยนะพระพาย เซฟหนักนะ”เซฟโซนร้องบ่นเสียงงัวเงียในพระพาย

พระพายได้ยินเซฟโซนบ่นว่าหนัก เขาหัวเราะเบาๆ ก่อนจะโน้มตัวลงไปจูบที่ริมฝีปากของเซฟโซนเบาๆ

“ใครหนักกัน เดียวนี้มีบ่นว่าพระพายตัวหนักเหรอ?คุณเซฟครับ..คุณต้องตื่นแล้วนะ”พระพายกระซิบข้างหูเซฟโซน

เซฟโซนขยับตัวหนี แต่ก็สู้แรงของพระพายที่นั่งทับไม่ได้ ในที่สุดเขาก็ยอมลืมตาขึ้นมา มองหน้าพระพายด้วยสายตาที่งัวเงียเล็กน้อย

“วันนี้วันอะไร ทำไมพระพายไม่ยอมปล่อยให้เรานอน”เซฟโซนถามเสียงเบาๆ

“นายลืมไปแล้วเหรอ!?วันนี้เป็๞วันรับปริญญาของเราไง คุณเซฟโซนครับ!คุณเรียนจบแล้วนะครับ”พระพายตอบพร้อมกับยิ้มสดใส

เซฟโซนลืมและทำตาโต ก่อนจะรีบลุกขึ้นจากเตียง แต่มือทั้งสองข้างยังโอบรอบเอวพระพายเอาไว้ ป้องกันการตกจากเตียงของคนรัก

“จริงด้วย! ลืมไปเลย”เซฟโซนพูด ก่อนจะยกร่างของพระพายออกและพลางวิ่งเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำ

พระพายมองตามหลังเซฟโซนไปด้วยรอยยิ้ม เขาเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าหยิบเสื้อผ้าของคนรักออกมาวางไว้บนเตียง ก่อนเดินออกจากห้องนอน ไปที่ห้องครัวเพื่อเตรียมทำอาหารเช้า ให้ตัวเองและคนรักหนุ่ม

ระหว่างที่กำลังทำอาหารเช้าอยู่ เสียงประตูห้องน้ำเปิดออก เซฟโซนเดินออกมาจากห้องน้ำ ในสภาพที่ยังใส่เพียงผ้าขนหนูผืนเดียวพันรอบเอว เดินออกจากห้องนอน และโชว์เ๹ื่๪๫ร่างที่แข็งแรงและสมส่วนของเขา ทำให้พระพายที่หันกลับมามองตาเป็๞ประกาย

“พระพาย กำลังทำอะไรอยู่?”เซฟโซนเดินเข้ามาถาม

“กำลังทำอาหารเช้าน่ะ”พระพายตอบพลางหันไปยิ้มให้เซฟโซน

เซฟโซนเดินเข้ามาใกล้พระพายโดยไม่สนใจสภาพตอนนี้ของตอนเองพระพายเหลือบมองร่างกายของเซฟโซนที่เปลือยเปล่าอีกครั้ง ก่อนจะรีบหันหน้าไปอีกทางเพื่อกลบเกลื่อนความเขินอาย

“นายรีบไปแต่งตัวสิ จะได้ออกมากินข้าวเช้า วันนี้เราต้องรีบไปมหาวิทยาลัยนะ”พระพายไล่ให้แฟนหนุ่มไปแต่งตัวให้เรียบร้อย

“อืม…กว่าจนอกใจไม่ไหวเหรอ?ถึงรีบไล่เซฟไปแต่งตัว”เซฟโซนกล่าวและเดินเข้าไปกระซิบถามพระพาย

“ยังจะเล่นอีก รีบไปแต่งตัวเลย”พระพายกล่าวและไล่ให้เซฟโซนไปแต่งตัวอีกรอบ

หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทั้งคู่ก็ออกจากอพาร์ทเมนต์ไปยังมหาวิทยาลัย

…

แสงแดดอ่อนๆ สาดส่องลงมาบนสนามหญ้าเขียวขจีของมหาวิทยาลัยรังสิต บรรยากาศเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความภาคภูมิใจของบัณฑิตและครอบครัวที่มาร่วมแสดงความยินดี 

ครอบครัวของทั้งสอง ต่างพากันมาที่มหาวิทยาลัยและร่วมกัยถ่ายรูปให้กับสองบัณฑิต ทั้งสองครอบครัวรู้จักกันมานาน พ่อแม่ของพระพายและเซฟโซน เป็๞เพื่อนกันมา๻ั้๫แ๻่เรียนมหาวิทยาลัยและแต่งงานมีลูก ทั้งสองครอบครัวก็ยังสนิทกันเหมือนเดิน ยิ่งพระพายและเซฟโซนคบกันแล้วด้วย ทั้งสองก็ยิ่งสนิทกันมากขึ้น

หลังจากเสร็จสิ้นพิธีรับปริญญาบัตรแล้ว ครอบครัวของพระพายและเซฟโซน ได้นัดกันไปทานอาหารเย็นร่วมกัน ที่ร้านอาหารหรูแห่งหนึ่ง บรรยากาศเต็มไปด้วยความอบอุ่นและเป็๲กันเอง ทุกคนต่างพูดคุยและแสดงความยินดีกับบัณฑิตทั้งสอง

"พ่อภูมิใจในตัวลูกทั้งสองคนมากเลยนะ"คุณพ่อของพระพายกล่าว

“ขอบคุณครับคุณพ่อ”พระพายและเซฟโซนตอบพร้อมกัน

"พวกหนูเก่งมากเลยนะ วันนี้เป็๞วันที่แม่และทุกคนมีความสุขมาก"คุณแม่ของเซฟโซนเอ่ยชมและแสดงออกถึงการมีความสุขมาก

“พวกเราก็มีความสุขมาเลยครับ ในที่สุดก็เรียนจบกันสักที”พระพายกล่าว และเล่าเ๱ื่๵๹ที่เซฟโซนเกือบจะเรียนไม่จบให้พ่อแม่ฟัง เล่นเอาทุกคนหัวเราะกับความเรียนไม่จบของเซฟโซน แต่ยังดีที่มีพระพายค่อยดูแลและฉุกดึงเซฟโซนเอาไว้ตลอด

“แม่ต้องขอบคุณพระพายมานะลูก ที่ทำให้พี่เขาเรียนจบสักที”แม่ของเซฟโซนกล่าว

“ไม่เป็๲ไรครับคุณแม่ ยังไงผมก็อยู่กับเซฟโซนอยู่แล้ว ยังไงผมก็ไม่ปล่อยให้เซฟโซนเรียนไม่จบอยู่แล้ว”พระพายกล่าวและมองไปที่เซฟโซนที่กำลังเอาไว้พ่อของเขา

“ทั้งสองก็เรียนจบกันแล้ว แม่คิดว่าพวกเราควรจะจัดงานแต่งงานกันได้แล้วนะ”แม่ของพระพายกล่าว ทำให้บรรยากาศที่กำลังคุยกันสนุกสนานเงียบลง

“ฉันเห็นด้วย ลูกของเราทั้งสองคบกันมานานแล้ว ควรจะแต่งงานกันได้แล้ว”คุณแม่ของเซฟโซนเอ่ยเห็นด้วยกับแม่ของพระพาย พวกพ่อๆสบตากันก่อนจะเห็นด้วย ยังไงพวกเราก็ไม่ได้รังเกียจเด็กทั้งสองที่เป็๲ผู้ชายอยู่แล้ว ไม่งั้นจะปล่อยให้คบกันมานานขนาดนี้เหรอ

พระพายที่ทำสีหน้าอึ้ง ก่อนจะพูดว่า"พ่อแม่ ผมว่ารอให้พวกเราทำงานกันก่อนสักสองสามีปี แล้วค่อยคุยเ๹ื่๪๫นี้กันดีกว่านะครับ"

“ผมกับพระพายเราคุยกันแล้วครับ พวกเราขอเวลาให้ตัวเองเติบโตในหน้าที่การงานก่อน แล้วค่อยแต่งงานกันครับ”เซฟโซนเอ่ยบอกพ่อแม่ของทั้งสองคน ทั้งสองครอบครัวเห็นว่าเด็กทั้งสองคุยกันแล้ว และยังไม่พร้อมที่จะแต่งงาน พวกเขาที่เป็๲ผู้ใหญ่ก็ไม่อยากบังคับ เลยปล่อยให้เด็กทั้งสองทำในสิ่งที่อยากทำกันไปก่อน

…………………………………………………………………………………………………..

เป็๞เ๹ื่๪๫แรกและครั้งแรกที่ได้ลองเขียนแนววาย หากผิดพลาดตรงไหนต้องขออภัยนักอ่านทุกท่านด้วย และฝากติดตามผลงานเ๹ื่๪๫ใหม่ เ๹ื่๪๫นี้ด้วยนะคะ