บทที่ 102:ข่าวคราวของหญ้าหินจันทรา
ระยะเวลากว่าครึ่งปีในการรอคอยไม่ใช่ปัญหาสำหรับเฮรัคเพราะถึงอย่างไรเขาก็ยังไม่มีพลังจิตสูงพอจะทำความเข้าใจอักขระเวทระดับสูงเหล่านั้นได้เขาตัดสินใจปล่อยให้ระบบประมวลผลค่อยๆ ทำงานไปอย่างเงียบเชียบ
อย่างไรก็ตามเฮรัคระมัดระวังตัวเป็นอย่างยิ่ง เขาจำกัดการดึง พลังเวทมนต์ ไปใช้ถอดรหัสเพียงวันละสามสิบเปอร์เซ็นต์เท่านั้นเนื่องจากที่นี่ไม่ใช่ป่าแสงจันทร์ที่คุ้นเคย
ความปลอดภัยรอบด้านยังเป็นเครื่องหมายคำถามเขาจำเป็นต้องเหลือพลังเวทอีกเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ไว้ในร่าง เพื่อให้พร้อมร่าย 'โล่สามชั้น' หรือเวทโจมตีได้ทันทีหากเกิดเหตุฉุกเฉิน
“เชนหลาน ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปให้เริ่มวิเคราะห์เนื้อหาบนแผ่นศิลาเฉพาะช่วงที่ข้าทำสมาธิและต้องหยุดการทำงานทันทีเมื่อใช้พลังเวทสะสมครบสามสิบเปอร์เซ็นต์ในแต่ละวัน”
“บันทึกภารกิจถอดรหัสแบบจำลองคาถาโบราณลงในเงื่อนไขการทำงานแล้ว”
เชนหลาน ตอบรับผ่านระบบ ชิปพันธุกรรม
เมื่อจัดการเรื่องระบบเสร็จเฮรัคก็หันมาสำรวจแผ่นศิลาจากมุมด้านข้างเพื่อหลีกเลี่ยงการจ้องอักขระโดยตรงเขาพบว่าวัสดุของมันไม่ใช่หินธรรมดาอย่างที่เคยเข้าใจแต่มันเป็นแร่ธาตุประหลาดที่มีเนื้อทองคำแทรกซึมอยู่อย่างหนาแน่นและมีความแข็งแกร่งอย่างยิ่ง
เขาสัมผัสได้ว่าต่อให้อัศวินใช้ดาบฟันสุดแรงก็คงไม่ระคายผิวศิลานี้แม้แต่น้อย
เฮรัคนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์ประหลาดในหุบเขาและเมืองสตอร์มสัญชาตญาณบอกเขาว่าการเคลื่อนย้ายวัตถุโบราณชิ้นนี้อาจส่งผลกระทบต่อความเป็นจริงหรือความทรงจำของผู้คนในรัศมีร้อยกิโลเมตรแต่นั่นก็เป็นเพียงการคาดเดาที่เขายังหาคำตอบไม่ได้ในตอนนี้
เช้าวันต่อมา
เฮรัคสั่งให้ เอ็ดเตรียมรถม้าเพื่อมุ่งหน้าไปยังสมาคมนักผจญภัยเมืองไรอัน
อาคารห้าชั้นสีทะมึนดูโอ่อ่าไม่ต่างจากสาขาในเมืองใหญ่เมืองอื่นเขาเดินตรงไปที่เคาน์เตอร์และพบกับพนักงานหนุ่มชื่อ วอร์ด
“ข้าต้องการประกาศภารกิจตามหาเบาะแสของหญ้าหินจันทรา”
เฮรัคกล่าวเสียงเรียบ
“ค่าตอบแทนและเงื่อนไขล่ะครับ?”
วอร์ดถามพลางเตรียมจด
“สิบเหรียญทองสำหรับเบาะแสที่ใช้งานได้จริงและภารกิจจะสิ้นสุดลงเมื่อข้าได้ครอบครอง หญ้าหินจันทรา เท่านั้น”
เฮรัคจ่ายค่าธรรมเนียมและทิ้งที่อยู่ไว้ก่อนจะกลับมาใช้ชีวิตสันโดษในคฤหาสน์เช่าต่อไปวันเวลาผ่านไปอย่างสงบสุขภายใต้การดูแลของเอ็ดและจูดี้
ในตอนนี้ตราทาสบนใบหน้าของเอ็ดเลือนหายไปจนเกือบหมดสิ้นทำให้เขากลายเป็นชายหนุ่มที่ดูภูมิฐานและจงรักภักดีต่อเฮรัคแบบถวายหัว
หนึ่งเดือนผ่านไป
ขณะที่เฮรัคกำลังจมดิ่งอยู่ในห้วงสมาธิเสียงเคาะประตูดังขึ้นปลุกเขาให้ตื่น
เอ็ดรีบไปเปิดประตูและพบกับวอร์ดที่ดูมีท่าทางตื่นเต้น
“สวัสดี ข้ามาพบท่านเจแลนท์มีข่าวเกี่ยวกับภารกิจที่ประกาศไว้”
วอร์ดแจ้งความประสงค์
เอ็ดที่บัดนี้ไร้ตราทาสบนใบหน้าและดูเหมือนคนปกติทั่วไปพยักหน้า
“รอสักครู่ ข้าจะไปแจ้งนายท่าน”
ทว่าเฮรัคเดินออกมาจากโถงบ้านก่อนที่เอ็ดจะก้าวไปถึง
“มีข่าวแล้วหรือ?”
“ท่านเจแลนท์ มีความคืบหน้าสำคัญเกี่ยวกับหญ้าหินจันทรา ที่ท่านตามหา”
วอร์ดตอบด้วยรอยยิ้ม
“ยืนยันความถูกต้องได้หรือไม่? ข้าไม่ต้องการเสียเวลาไปกับเรื่องโกหก”
เฮรัคถามอย่างระแวดระวังเพราะเขารู้ดีว่านักผจญภัยบางคนมักสร้างข่าวลือเพื่อหวังเงินรางวัล
วอร์ดขยับผ้าพันคอด้วยความมั่นใจ
“โปรดวางใจ ในเมื่อข้ามาแจ้งด้วยตนเองย่อมหมายความว่าสมาคมได้ตรวจสอบเบาะแสเบื้องต้นแล้วข้ารับรองว่านี่คือเรื่องจริง!”
“ข้าจะพบผู้รับภารกิจได้เมื่อไหร่?”
เฮรัคถามต่อแววตาของเขาเป็นประกายด้วยความหวังความสำเร็จในการเลื่อนระดับเป็นศิษย์พ่อมดระดับสามเริ่มขยับเข้าใกล้มาอีกก้าวหนึ่งแล้ว