ยามสกุณาหวนคืนขับขาน โผทะยานสู่ยุค 80

        สองสามีภรรยาประสานงานกันพลาดเล็กน้อย ภรรยาของเชอฉางเกินเบิกตากว้างด้วยความรู้สึกอาย ส่วนเชอฉางเกินกลับหัวเราะแล้วพูดว่า “เพราะเรื่องนั้น ฉันถูกหลิวชุนฮวาด่าไปชุดใหญ่เลย ไก่ตัวนี้ฉันรับไว้ก็แล้วกัน”

        จิ่งเยี่ยนกุยเห็นท่าทางของสองสามีภรรยาแล้วก็รู้สึกขำเล็กน้อย เธอรู้สึกว่าหลิวหงอิงภรรยาของเชอฉางเกินน่ารักแปลกๆ จึงหัวเราะแล้วพูดว่า “ใช่แล้วๆ ควรรับไว้จริงๆ ค่ะ หมอเชอคะ จริงๆ แล้ววันนี้ที่ฉันมายังมีเรื่องอยากให้พวกคุณช่วยด้วยค่ะ”

        สีหน้าของเชอฉางเกินเปลี่ยนไปเล็กน้อย “เรื่องบ้านเธอฉันไม่กล้าเข้าไปยุ่งด้วยแล้ว ไม่งั้นไก่ตัวนี้เธอเอากลับไปเถอะ!”

        จิ่งเยี่ยนกุยอดหัวเราะไม่ได้ “หมอเชอวางใจ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับทางฝั่งหลิวชุนฮวา คือว่าช่วงนี้ได้รับคำสั่งซื้อยามาจากในเมือง ต้องใช้สมุนไพรเยอะหน่อย สมุนไพรพวกนั้นต้องเอามาจัดการทั้งนั้น หนูยุ่งมากเลย ปู่กับย่าก็แก่แล้ว ช่วยอะไรไม่ค่อยไหวค่ะ”

        “แถมทางลูกค้าก็ต้องการอย่างเร่งด่วน ถ้าคุณป้าอยู่บ้านไม่มีอะไรทำ พอจะช่วยหนูจัดการสมุนไพรได้ไหมคะ? แน่นอนว่าไม่ได้ให้ทำเปล่าๆ จะให้ค่าจ้างวันละสิบหยวนค่ะ”

        เชอฉางเกินได้รับบาดเจ็บที่ขาจากการเกิดอุบัติเหตุตอนหนุ่มๆ ทำให้ไม่สามารถทำงานไร่นาได้ จึงทำได้แค่รักษาคนไข้หาเงินเลี้ยงครอบครัวเท่านั้น

        แต่รายได้ของหมอเท้าเปล่าตามชนบทก็มีจำกัด เขาต้องดูแลแม่ที่อายุแปดสิบปี และยังมีลูกอีกสามคน คนโตอายุสิบสอง คนเล็กสุดอายุแค่ห้าขวบ ชีวิตจึงค่อนข้างกดดัน

        แถมเงินวันละสิบหยวนก็ถือว่าเป็นค่าจ้างที่สูงมาก ทำให้ผู้คนรู้สึกหวั่นไหว

        หลิวหงอิงเบิกตากว้างด้วยความไม่เชื่ออยู่บ้าง “วันละสิบหยวนเหรอ?”

        จิ่งเยี่ยนกุยพยักหน้าแล้วยิ้ม “ไม่ทราบว่าคุณป้าคิดเห็นยังไงคะ?”

        แน่นอนว่าหลิวหงอิงรู้สึกว่าดีมาก สำหรับตระกูลเชอในตอนนี้ ตลอดทั้งปีแทบจะหาเงินได้ไม่ถึงหนึ่งพันหยวนด้วยซ้ำ แค่วันละสิบหยวน หนึ่งเดือนก็สามร้อยหยวนแล้ว เงินจำนวนนี้เปลี่ยนแปลงสถานการณ์ของตระกูลเชอได้เลย

        แต่หลิวหงอิงก็ยังกังวลอยู่บ้าง “เยี่ยนกุย เธอเองก็ลำบาก ถ้างั้นฉันขอไปลองทำที่บ้านเธอก่อนสักสองสามวัน แล้วค่อยมาดูว่ามันคุ้มไหม ถ้าคุ้มก็ค่อยจ้างฉัน ถ้าไม่คุ้มเธอก็ต้องลำบากทำเองสักหน่อย อย่าเอาเงินมาใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่ายเลย”

        เมื่อได้ยินคำพูดนี้ จิ่งเยี่ยนกุยก็ประเมินคุณธรรมของหลิวหงอิงใหม่อีกครั้ง เธอรู้ว่าหลิวหงอิงเป็นห่วงเธอที่เป็นเด็กผู้หญิงอายุสิบกว่าปี แถมเพิ่งออกมาจากบ้านตระกูลจิ่ง สถานการณ์ของบ้านเก่าตระกูลจิ่งเป็นอย่างไร ทุกคนในหมู่บ้านต่างก็รู้กันดี นี่คือเหตุผลที่หลิวหงอิงไม่อยากจะเอาเปรียบเธอ

        จิ่งเยี่ยนกุยยิ้มแล้วพูดว่า “จะให้คุณป้าทำเปล่าๆ ได้ยังไงคะ งั้นเอาแบบนี้ไหมคะ คุณป้าลองไปทำสักสองสามวันก่อน ถ้าคุณป้ารู้สึกว่าเหมาะก็ค่อยมา ถ้าไม่เหมาะหนูค่อยหาวิธีอื่น”

        หลิวหงอิงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าในท้ายที่สุด เรื่องนี้ก็ถือว่าตกลงกันเรียบร้อยแล้ว

        หลังจากที่จิ่งเยี่ยนกุยไปแล้ว เชอฉางเกินก็พูดอย่างไม่เข้าใจ “ยายหนูเยี่ยนกุย ตั้งแต่โดนตีครั้งที่แล้วดูเหมือนจะเปลี่ยนไป เมื่อก่อนชีวิตลำบากแทบแย่ ตอนนี้ถึงขนาดต้องมาจ้างคนงานแล้ว ทางตระกูลฟางคงช่วยไว้เยอะเลย”

        เรื่องที่จิ่งเยี่ยนกุยรับงานปรุงยาในเมือง ชาวบ้านต่างก็รู้กันทั่วแล้ว เชอฉางเกินกับหลิวหงอิงก็รู้เรื่องนี้

        ในสายตาของพวกเขา ถึงแม้จิ่งเยี่ยนกุยจะเปลี่ยนไปแค่ไหน แต่ก็ยังเป็นแค่เด็กสาวซื่อๆ ถ้าไม่มีความช่วยเหลือจากฟางเสียนจือ ก็คงเป็นไปไม่ได้ที่จะได้รับงานแบบนี้

        หลิวหงอิงเหลือบมองเขาแล้วพูดว่า “นี่คุณไม่รู้จริงๆ เหรอ? ที่เธอทำแบบนี้ก็เพราะวันนั้นคุณก้าวออกมาช่วยเธอไว้ แล้วยังพูดเรื่องชาติกำเนิดของเธอออกมาด้วย ก็เลยเปลี่ยนวิธีหันมาช่วยครอบครัวเราทางอ้อม!”

        เชอฉางเกินไม่เคยคิดเรื่องนี้มาก่อน แต่พอหลิวหงอิงพูดขึ้นมา เขาก็รู้สึกว่าเป็นแบบนี้จริงๆ!

        หลิวหงอิงเอ็ดว่าเขาหัวทื่อ สองสามีภรรยาปรึกษากันอยู่ที่บ้านเป็นเวลานาน สุดท้ายก็ตัดสินใจว่าพรุ่งนี้จะไปดูงานที่บ้านเก่าตระกูลจิ่งก่อน ถ้างานเยอะก็จะช่วยทำ ถ้ามีงานนิดเดียวก็จะยังไม่ทำ คนบ้านใกล้เรือนเคียงกัน จะไปเอาเปรียบเด็กผู้หญิงคนหนึ่งได้อย่างไร

        หลังจากที่ตกลงกับหลิวหงอิงแล้ว จิ่งเยี่ยนกุยก็กลับบ้านไปบอกเรื่องนี้กับหยางหว่านซิ่วด้วย

        ถึงแม้ว่าหยางหว่านซิ่วจะรู้สึกว่ามันเป็นการใช้จ่ายเงินเกินไป แต่เธอก็อายุมากแล้ว ช่วยหั่นยาได้สองสามวันก็ไม่ไหว ดังนั้นหลังจากบ่นจิ่งเยี่ยนกุยเล็กน้อยเรื่องการใช้เงิน เธอก็ยังคงปล่อยให้หลานสาวทำตามใจ

        เช้าวันต่อมา หลิวหงอิงก็มาแต่เช้า หลังจากที่จิ่งเยี่ยนกุยทักทาย ก็ชี้ไปที่กองสมุนไพรแล้วพูดว่า “คุณป้าคะ วันนี้รบกวนคุณป้าช่วยหั่นสมุนไพรพวกนี้ให้หนูหน่อยนะคะ”

        เมื่อเห็นกองสมุนไพรที่สูงเกือบครึ่งกำแพง หลิวหงอิงก็เบิกตากว้าง เธอคิดว่าจิ่งเยี่ยนกุยแค่เรียกเธอมาช่วยเล็กๆ น้อยๆ ไม่คิดว่าจะมีงานเยอะขนาดนี้ ทำเอาเธอรู้สึกโล่งใจขึ้นมาทันที

        เธอหยิบมีดและดึงกะละมังไม้ใบใหญ่เข้ามา แล้วหยิบเขียงไม้มาด้วย เมื่อถามนู่นนี่เรียบร้อยแล้วก็เริ่มหั่นทันที

        ปกติการหั่นสมุนไพรจะใช้เครื่องหั่นยาขนาดใหญ่ เพราะจะช่วยประหยัดแรงได้ เพียงแต่ครั้งก่อนที่จิ่งเยี่ยนกุยไปหาซื้อในตัวเมืองกลับหาไม่เจอ ทำได้แค่ซื้อมีดพร้าใหญ่ๆ ที่คมกริบมาใช้แทน

        สมุนไพรที่เพิ่งเก็บมาใหม่ๆ และนำมาตากแห้งแล้วนั้น ต่อให้มีดคมมากแค่ไหนก็ยังต้องใช้แรงอยู่ดี

        แต่หลิวหงอิงทำงานไร่นามาตั้งแต่ไหนแต่ไร แถมที่บ้านก็เลี้ยงหมูไว้หลายตัว ก่อนหน้านี้ก็เคยตัดหญ้าให้หมู ตอนนี้พอเอาสมุนไพรมาหั่นแทนหญ้าหมูก็ดูคล่องแคล่วขึ้นมา

        แต่ถึงอย่างนั้นสมุนไพรก็มีเยอะเกินไป พอหั่นไปหั่นมาก็ยังคงกินแรง หั่นมาทั้งวันก็หั่นได้แค่กองเล็กๆ เท่านั้น แต่เธอก็สบายใจแล้ว เพราะมีงานให้ทำจริงๆ แถมยังไม่ได้เสร็จภายในวันสองวัน!

        ก่อนหน้านี้จิ่งเยี่ยนกุยบอกเธอว่าค่าจ้างจะจ่ายทุกสิ้นเดือน เมื่อเสร็จงานหลิวหงอิงก็กลับบ้านเลย โดยไม่ได้กังวลว่าจิ่งเยี่ยนกุยจะไม่จ่ายค่าจ้างแต่อย่างใด

        ในหมู่บ้านมีคนไม่มาก เมื่อมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นก็รู้กันไปทั่ว เรื่องที่หลิวหงอิงมาช่วยงานที่บ้านเก่าตระกูลจิ่งจึงแพร่กระจายไปทั่ว

        เมื่อหลิวชุนฮวาได้ยินเข้า ในใจก็เต็มไปด้วยความไม่พอใจอย่างมาก จิ่งเยี่ยนกุยจ้างหลิวหงอิงมาทำงาน ก็หมายความว่าจิ่งเยี่ยนกุยมีเงิน แต่แทนที่จะเอาเงินนั้นมาให้เธอใช้ กลับเอาไปจ้างหลิวหงอิงที่ไม่ถูกกับเธอ มันน่าโมโหนัก!

        หลิวชุนฮวากับหลิวหงอิงทั้งสองคนต่างก็ออกเรือนมาจากหมู่บ้านสกุลหลิวเหมือนกัน แต่เพราะนิสัยที่ไม่ลงรอยกัน ทำให้ทั้งคู่ไม่ถูกกันตั้งแต่ตอนเป็นเด็กสาว

        หลังจากที่แต่งงานมาอยู่ที่หมู่บ้านอิ๋นซานด้วยกัน หลิวชุนฮวาได้รับการเอาใจจากจิ่งเจี้ยนกั๋ว ทำให้ไม่ต้องทำงาน ส่วนหลิวหงอิงก็ต้องลงไร่นาเพราะเชอฉางเกินบาดเจ็บที่ขา ทำให้หลิวชุนฮวารู้สึกว่าตัวเองแต่งงานดีกว่าหลิวหงอิง จึงทำให้อีกฝ่ายรู้สึกสะอิดสะเอียนอยู่ไม่น้อย

        เมื่อไม่นานมานี้ยังมีเรื่องของจิ่งเยี่ยนกุยอีก ทำให้ทั้งสองเกิดทะเลาะกัน ความบาดหมางก็เลยลึกซึ้งขึ้นเรื่อยๆ

        หลิวชุนฮวานึกถึงเรื่องนี้แล้วก็รู้สึกโมโห เลยถูกจิ่งเสี่ยวเยวี่ยยุยงอีกสองสามคำ เธอจึงฉวยโอกาสตอนที่หยางหว่านซิ่วไปเยี่ยมอาหญิงเล็กจิ่ง จัดการบุกไปที่บ้านเก่าตระกูลจิ่งด้วยท่าทางดุดันเอาเรื่อง

        จิ่งเยี่ยนกุยเพิ่งกลับมาจากเก็บสมุนไพรและกำลังจัดการพวกมันอยู่ เมื่อเห็นหลิวชุนฮวา ดวงตาพลันหรี่ลง คนชั่วนี่จะเริ่มก่อเรื่องอีกแล้ว แถมยังเลือกมาในตอนที่หยางหว่านซิ่วไม่อยู่บ้าน คาดว่าวันนี้เรื่องคงจะไม่จบลงง่ายๆ แน่!