ในห้องน้ำ...
กลิ่นด้านในไม่พึงประสงค์เท่าไหร่ มันเต็มไปด้วยกลิ่นฉี่ฉุนๆของผู้ชายและกลิ่นบุหรี่เหม็นหึ่ง ซึ่งน่าจะมาจากไอ้ลุงยามที่เดินตามหลังเธอมา วาวาตกเป็เครื่องบำเรอตัณหาของไอ้เบิ้มมาหนึ่งเดือนแล้ว แม้จะไม่โดนใช้งานทุกวัน แต่ถึงอย่างนั้นหญิงสาวก็ไม่วายที่จะรู้สึกรังเกียจมันอยู่ดี
“ร…เร็วสิ” แอร์สาวบอกเสียงเครือ
“วันนี้หนูวาวาสวยมากๆเลย”
“เก็บคำชมไปคุยกับป้อมยามชั้นต่ำของแกเถอะ”
“ด่าลุงอีกแล้ว ทั้งๆที่วันนี้ตั้งใจจะทำให้หนูมีความสุขแท้ๆ”
“ฉัน…ฉันไม่มีทางมีความสุขกับยามแก่ๆหรอกนะ หัดเจียมตัวซะบ้าง”
“อ้อ ต้องเป็ผู้บริการสายการบินแก่ๆสินะ หนูถึงจะมีความสุข”
“…น….นี่!”
หญิงสาวกำลังจะเถียง แต่สายตาดุๆของไอ้เบิ้มกลับทำให้คำดูถูกมากมายต้องกลืนลงคอ
วาวานั่งลงไปบนชักโครกสกปรก กระโปรงถูกดึงขึ้นไปกองที่เอวคอดกิ๋ว เรียวขาทั้งสองข้างกางกว้าง รองเท้าส้นสูงชี้ขึ้นไปบนเพดานหยากไย้ เนินหอยโคกใหญ่มีถุงน่องและกางเกงในลายลูกไม้ปกคลุมอยู่ ใบหน้าเถื่อนๆของลุงยามก้มลงไปสูดดมเหมือนอย่างที่เคยทำ กลิ่นหอยแอร์สาวระหว่างการทำงาน มันช่างหอมหวานยั่วใจลุงยามแก่ๆคนนี้เหลือเกิน!
ฟอด!!
“อ๊าา”
“ใอะไรจ๊ะ หนูวาวา”
“ก…แก แกมันโรคจิตที่สุด อื้ออ”
“ดมแค่นี้ก็ไม่ได้”
ไอ้เบิ้มหัวเราะชอบใจ มันใช้สันจมูกด้านๆถูไถไปตามง่ามขาอ่อนสีขาว วาวาผวาเฮือก เธอเม้มปากและหลับตาเพื่อไม่มองภาพอุบาทว์ตรงหน้า ลมหายใจหยาบๆพ่นไออุ่นผ่านเนื้อผ้าลูกไม้เข้าไปัักลีบแคม ไม่นานสารคัดหลั่งก็ทำให้ถุงน่องและกางเกงในเริ่มชื้นแฉะเป็ดวงๆ
“น…นี่ ไม่ได้ยินที่ฉันพูดหรอ ว…วันนี้ฉันรีบนะ”
“ลุงเข้าใจแล้ว”
ลุงยามสูดลมหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่ จากนั้นจึงฉีกถุงน่องขาดเป็วงกว้าง วาวาใทุกครั้งที่ได้ยินเสียงฉีกขาดนั้น มันรุนแรงป่าเถื่อนจนใจสั่นระริก ใบหน้าดิบๆโน้มเข้าไปใกล้เนินหอยมากขึ้น จากนั้นลิ้นโสโครกก็ลากเลียไปตามเนินสูงทั้งๆที่มีจีสตริงผ้าลูกไม้ปกปิดอยู่!
แพร่บ แพร่บ!
“อึก…อื้ออออ~”
“เสียวมั้ยจ๊ะหนูวาวา”
“ม…ไม่เสียวซักนิด”
“แต่รูหนูไม่ได้พูดแบบนั้นนะ”
นิ้วด้านๆแง้มกางเกงในออกไป จากนั้นร่องสวาทสีหวานฉ่ำก็ผลิบานขยายต่อหน้า รูจิ๋มของวาวาเปียกเยิ้มมาก แถมยังขมิบตอดตุบๆจนทำให้น้ำด้านในหลั่งไหลออกมาเต็มร่อง แก้มทั้งสองข้างเริ่มแดงก่ำ เมื่อลุงยามสอดลิ้นเข้าไปในรูถ้ำ แอร์สาวก็รู้สึกเหมือนเครื่องบินตกหลุมอากาศ!
232
