ทะลุเวลามาฟัดฮองเฮา
ตอน จูบปาก
"ปล่อยเท้าข้าซิ เ้าจะทำให้ข้าอับอายรึ อยากโดนตัดคอนักรึไง"
ฮองเฮาตวาดลั่นขณะยืนพิงหลังกับขอบอ่างไม้ หายใจระทวยรวยริน
ฮิ! ๆ "ข้าไม่กลัวหรอกความตาย พอตายจากนี่ก็ไปเกิดเป็อื่น"
สนมเอกยิ้มเยาะแล้วดึงขาขาวอันเรียวยาวมาพาดบนบ่า ก้มเลียหน้าแข้งและน่องฮองเฮาในสภาพเอาเต้าตัวเองพาดขอบอ่าง
อือ! อย่าา! สตรีอันดับหนึ่งของแผ่นดินกลับร้องครางเมื่อโดนเลียข้อพับใต้หัวเข่า สองมือยกข้ามบ่าตัวเองไปเกาะขอบอ่างไม้เพื่อประคองร่างให้ยืนขาเดียวโดยไม่จมลงไปในน้ำ
ก็ไม่เท่าไหร่นี่ อยู่ต่อหน้าคนอื่นทำเป็ดุ ตอนนี้ตัวอ่อนเชียว! หนิงหนิงนึกในใจ
"เลวทรามอย่างเ้าคงมีหวังได้ไปเกิดเป็สุนัข" ฮองเฮาบ่นพร่ำ ทำเอาสนมตัวน้อยฉุกคิดได้ว่าอาจเกิดเป็หมาจริงๆ คงต้องรักษาชีวิตที่สองนี้ให้ดีไว้ก่อน
จ๋อม! มือน้อยยกขาขาววางลงในน้ำ จากนัันวิ่งไปเก็บขวดนมแพะบนพื้นไม้มาเปิดจุกแล้วก้มดม
"ฮองเฮาเพคะ ข้าสามารถใช้นมแพะบำรุงผิวหน้าท่านได้นะ ลองดูไหม ข้าน้อยจะสปานวดหน้าให้ท่าน"
"เ้าจะทำให้ข้าเสียโฉมรึไง ฮิ! คิดหรือว่าจะไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมเ้า
"ก็ตามใจ งั้นข้าจะใช้สูตรลับนี้บำรุงหน้าตัวเองละนะ ถ้าเกิดข้าสวยกว่าท่านขึ้นมาอย่าตัดหัวข้าทิ้งล่ะ" สาวน้อยเอ่ยและนั่งยองๆเทนมแพะใส่มือ
"เดี๋ยว! ก็ได้ มาสิ" ฮองเฮากวักมือเรียก สนมน้อยเดินอ้อมอ่างไม้มายืนด้านหลังแล้วก้มดมผมหอมๆที่เกล้าบนหัวของยอดหญิง ฟุดฟิด!
"เร็วสิ เดี๋ยวฮ่องเต้จะมาชมข้าฝึกฝน" สาวสวยร่างสูงเหลียวหลังมาเอ่ยปาก
"ฮ่องเต้จะมารึ เพคะ"
"กระดี๊กระด๊าเชียวนะ เ้าคิดหรือว่าจะทำให้ฮ่องเต้โปรดปรานเ้ามากกว่าฮองเฮาได้น่ะ ข้าน่ะเมีย เ้าแค่นางบำเรอ เจียมตัวไว้บ้าง"
"เพคะ" หนิงหนิงพยักหน้าแล้วเอานมแพะบนฝ่ามือทาลูบแก้มขาวของฮองเฮา วางคางบนบ่าของหล่อนและใช้แขนน้อยโอบรอบไปข้างหน้าเพื่อเอามือถูนมให้ทั่วใบหน้ารูปไข่อันรีงาม
"วันนี้ทำไมว่านอนสอนง่ายนะ ฮิ! ๆ" ฮองเฮาหลับตา หัวเราะและเงยหน้าหลับตาอย่างผ่อนคลาย
"ตอนนี้วิตามินกำลังซึมเข้าผิวแล้วเพคะ รออีกซักแปบจะล้างออกให้นะ" หนิงหนิงเอ่ยแล้วเดินอ้อมมายืนหน้าอ่างไม้ จากนั้นปีนลงมายืนท้องชนกับฮองเฮา
"นี่เ้าลงมาทำไม ไป๊" ฮองเฮาเอามือซัดน้ำใส้หน้าสนมน้อย กลีบดอกไม้หลากสีปลิวว่อนในอากาศ
"อย่าค่ะ ๆ น้องนวดหน้าไงเพคะ แก้มจะได้นุ่ม ผิวพรรณท่านจะชุ่มฉ่ำแวววาวขึ้นไงคะ"
ชิ! ฮองเฮาเบือนหน้าหันข้างและเบ้ปากสีแดง ดูน่ารักและเอาแต่ใจมาก
ฮิ! หนิงหนิงยิ้มแล้วยกสองมือทาบบนใบหน้าสวยที่สูงกว่าเธอจนต้องเขย่งสุดปลายเท้า ใช้นิ้วโป้งกดนวดวนๆบนแก้มไล่ขึ้นมายังหน้าผากอันโหนกนูนกับคิ้วลายหงส์
อืม! ฮองเฮาครางอย่างผ่อนคลาย เต้าใหญ่บดเบียดกับเต้าเล็กของสนมน้อยจนบุบยุบทั้งสองฝ่าย หัวนมเสียดสีกันจนรู้สึกคันปนสยิว
จุ๊บ! สนมเอกประกบดูดปากแดงอย่างห้ามใจไม่ได้
เพี๊ยะ! ฝ่ามือฮองเฮายกฟาดหน้าจนสะบัดหัน ซู่ม! ร่างน้อยเซจมน้ำจนหัวเปียก
"นี่เ้าจะทำให้ข้าอับอายและเสียเกียรติรึ"
ฮองเฮาจิกผมยาวสลวยและกดหน้าสนมน้อยดำผลุดดำโผล่อยู่ในน้ำอุ่น แก้มสองข้างแดงฉ่ำ หน้าเปลี่ยนเป็สีชมพู
"แฮ่ก! ๆ ๆ ขออภัยเพคะ ก็ท่านสวยเกินไป ขนาดผู้หญิงยังอดใจไม่ได้ ฮ่องเต้ต้องประทับใจแน่เพคะ"
ฟู่วส์! ฮองเฮาถอนหายใจและปล่อยมือที่จิกหัว
"ล้างหน้าให้ข้า จวนจะได้เวลาฝึกฝนแล้ว"
"ฝึกฝนอะไรเพคะ"
"รีบล้างแล้วใสหัวออกไป" ฮองเฮาสั่ง
"เพคะ" สาวน้อยกวักน้ำอุ่นใส่มือแล้วก้มมองกลีบดอกไม้ในน้ำ จากนั้นลูบล้างใบหน้าสดสวยตรงหน้าก่อนจะปีนลงอ่างมาแต่งเนื้อแต่งตัวด้วยชุดจีนสีขาว
แปะ! ๆ ๆ สาวรับใช้สี่คนวิ่งเข้ามาเช็ดเนื้อเช็ดตัวสตรีรูปงามก่อนจะช่วยกันแต่งเครื่องทรงให้กับหล่อน
"ฮ่องเต้เสด็จ" เสียงขันทีแหกปากดังลั่นอยู่ที่ลานไม้กลางแม่น้ำ ข้างๆพระตำหนักแดง
ตุบ! ๆ ๆ ๆ หนิงหนิงวิ่งมายืนเกาะราวไม้ของหอสูงแล้วมองลงไปยังลานกว้างกลางบึงบัว เห็นฮ่องเต้ยืนสง่าอยู่ตรงกลาง สวมชุดสีทองลายั รอยกายมีทั้งขุนนางและทหารถือดาบสวมชุดเกราะหนาจำนวนมาก
"ยังวัยรุ่นอยู่เลย" สนมน้อยเอ่ยขณะเพ่งตามองเ้าแผ่นดิน
"ฮองเฮาเสด็จ" เสียงขันทีของตำหนักแดงขานดัง ขบวนสนมนับร้อยๆยืนเรียงแถวให้สตรีอันดับหนึ่งของแผ่นดินเดินผ่านหน้าไปยังลานกว้างกลางบึง
ตุบ! ๆ ๆ หนิงหนิงวิ่งตามขบวนสนมที่เดินตามกันเป็แถว เธอแซงหน้าหลายคนไปยืนเบียดสีข้างๆฮองเฮาที่กำลังยืนกระซิบหวานแหววกับฮ่องเต้
"หนิงหนิง ได้ข่าวว่าเ้าป่วย หายแล้วรึ" ฮ่องเต้ยื่นหน้ามองผ่านฮองเฮามาทักสนมเอก ผู้หญิงอันดับสองของแผ่นดิน ฮองเฮาหันมาถลึงตาดุด้วยความริษยา
"พระเ้าค่ะ" สาวน้อยย่อเข่าถอนสายตัวแล้วกล่าว
ฮ่า! ๆ ๆ ๆ ฮ่องเต้พาบริวารหัวเราะลั่น เสียงดังสนั่นไปทั่วบึงบัว
"ท่าทางเ้าจะยังไม่หายดี ไปหาหมอหลวงเถอะ" ฮ่องเต้เอ่ยขณะกลั้นขำจนหน้าแดง
แปะ! ๆ าาปรบมือดัง ขันทีก้าวเท้าออกมาประกาศ
"ต่อไป เป็การแสดงวรยุทธ์ของฮองเฮาและนางสนม ฮ่องเต้จะเป็ผู้ประเมินและเลื่อนระดับขั้นด้วยตัวเอง"
ฮ้องเต้เดินออกมายืนตระหง่านกลางผู้คนที่ยืนล้อมเป็วงกลมใหญ่
"ดี ดีมาก ข้าเป็ผู้ริเริ่มเองว่านางในทุกคนจะต้องปกป้องตัวเองได้ ไม่ใช่รอพึ่งแต่ทหาร"
"เริ่มได้"
แปะ! ๆ ๆ ๆ ผู้คนหลายร้อยชีวิตปรบมือเสียงดังเกรียวกราว ฮองเฮาเดินออกมาชี้หน้าเลือกคู่ต่อสู้
"สามคน เลยรึ?" หนิงหนิงอุทานเมื่อเห็นนางสนมในชุดขาวออกมายืนล้อมสตรีสวยในชุดแดงลายั
วูบ! ๆ ๆ สนมสองคนโจมตีก่อน พวกหล่อนชกลมโดยที่ฮองเฮาเอนหลังเงยหน้าย่อเข่าหลบกำปั้นอย่างง่ายดาย
ย้าก! สนมอีกคนวิ่งปรี่เข้ามาง้างหมัด
ฟ้าว! ฮองเฮากลับะโขึ้นสูงแล้วเอาเท้าจับบ่าของนาง จากนั้นะโขึ้นมาเหยียบบนหัวราวกับร่างกายไร้น้ำหนัก
โครมม! นางสนมร่วงลงไปนอนเมื่อโดนส้นเท้ากระทืบหัว
โหว! หนิงหนิงอ้าปากค้าง ผู้คนโดยรอบก็ไม่แพ้กัน
ตุบ! ๆ ๆ สองคนแรกวิ่งหนี ฮองเฮาดึงผ้ามัดผมออกมาสะบัดเป็แส้ยาวแล้วฟาดแหวกอากาศไปตีตูดคนแรก
เพี๊ยะ! อร๊าย!
คนที่สองโดนผ้ารัดข้อเท้าแล้วกระตุกดึงจนร่างล้มฟาดลงบนพื้นในสภาพคางแตกเืนองแผ่นไม้
แปะ! ๆ ๆ ๆ ฮองเฮา! ๆ ผู้คนปรบมือและโห่ร้องสรรเสริญฮองเฮากันใหญ่
"เก่งมากยอดหญิงของข้า คนต่อไปเชิญ" ฮ่องเต้เดินเข้ามากอดฮองเฮาและประกาศ
"เดี๋ยวเพคะ น้องยังมีคนที่ต้องต่อสู้ด้วย น้องต้องฝึกฝนกับนางเพราะได้ข่าวว่านางต่อสู้เก่งมาก" ฮองเฮาหันข้างและกระซิบาาชุดทอง
"ใครกัน'"
"หนิงหนิง มาสิ" ฮองเฮากวักมือเรียกและยิ้มเยาะสนมตัวน้อย
"ข้าเนี่ยนะ ข้าน้อยเนี่ยนะเพคะ" หนิงหนิงเอานิ้วชี้หน้าตัวเอง ฮองเฮาเดินเข้ามาแล้วก้มกระซิบหู
"เ้าทำข้าเสียเกียรติในห้องอาบน้ำ ข้าจะทำให้เ้าขายหน้าผู้คนจนไม่กล้าออกตำหนักบ้าง"
"เอาเลย ลุยเลย สู้เลยเพคะ" เหล่าผู้ชมปรบมือเชียร๋ให้เริ่มการต่อสู้โดยไว
ฮิ! ๆ ฮองเฮาหัวเราะและเดินถอยหลัง เอาผ้ามัดผมยาวๆสีแดงพันรอบมือขวากลายเป็นวมผ้า
"ตายอีกทีก็ไม่เป็ไรมั้ง" หนิงหนิงพึมพำแล้วกำหมัดยกการ์ดรอต่อสู้ในท่าแม่ไม้มวยไทย
ย๊ากกก! ฮองเฮากำหมัดวิ่งปรี่เข้ามาด้วยความเร็วสูง ผมยาวสลวยของนางแผ่สยายและปลิวว่อนไปข้างหลัง
วูบ! ๆ ๆ กำปั้นรัวเข้ามาดั่งพายุ ผู้คนลุ้นระทึกกับการจู่โจมจนลืมหายใจหายคอ
ตุ๊บ! ๆ ๆ สนมเอกตีหลังกากลับหลังไปหลายตลบ
หืม! ฮองเฮาโฉมงามหยุดชะงักอย่างตกตะลึง ก่อนจะเตะเท้าลอยตัวขึ้นมาบนอากาศได้ราวกับนกบิน
ร่างสูงสง่าลอยละลิ่วขึ้นมาอยู่เหนือหัวสนมเอก เท้านางเตะเสยผมยาวที่มัดไว้บนหัว เส้นผมยาวสะโบกลงมาถึงกลางแผ่นหลัง
ต้องหนี! หนิงหนิงกระโจนขึ้นยืนบนราวไม้ที่กั้นรอบลานประลองกลางสระบัว จากนั้นวิ่งบนราวเล็กๆหนีฮองเฮา
"คิดแต่จะหนีอย่างเดียวรึ ฮิ! ๆ" สตรีงามคลายผ้าที่มัดกำปั้นออกแล้วฟาดเป็แส้ยาวในอากาศ
ฟ้าว! ๆ ๆ สนมน้อยเหลียวหลังมองแส้ผ้าก่อนจะตีลังกาหน้าขณะยืนบนราวไม้เล็กๆอย่างน่าหวาดเสียว
ด้วยทักษะยิมนาสติกลีลาทำให้สาวน้อยหลบแส้ขาวได้อย่างหวุดหวิดไปหลายครั้ง ทว่าฮองเฮากลับตามมาอย่างไม่ลดละ
"โจมตีกลับบ้างสิ" ฮ่องเต้ร้องสั่งสนมเอกที่เอาแต่หนีเพราะนึกว่าหล่อนเกรงใจฮองเฮาจนไม่กล้าโต้กลับ
ฟื่ดดด! หนิงหนิงสูดลมหายใจอัดเข้าปอดแล้วลงจากราวไม้ วิ่งสวนเข้ามาหาฮองเฮาที่พุ่งใส่เธอ
ฟ้าว! แส้ผ้าพุ่งเข้ามาหาหน้าในทางตรง หนิงหนิงตีลังกาข้ามหัวฮองเฮาแถมยังควงเกลียวสองรอบก่อนจะลงมาเอาเท้าแตะพื้น
"โอ้โห เยี่ยมยุทธ" ขันทีอุทาน
ชิ! ฮองเฮาเบ้ปากอย่างไม่สบอารมณ์ก่อนจะวิ่งไปชักไม้กระบองยาวมาควงหมุน
ตุบ! ๆ ๆ หล่อนวิ่งเข้ามาง้างไม้ฟาดขวางในระยะที่ไม่อาจหนีได้ทัน
หนิงหนิงพุ่งตัวลอดใต้ขาหล่อนแล้ววิ่งหนีต่อไปยังริมขอบสระ ต้องหลอกให้ตกน้ำ! เธอคิดในใจ
ตุบ! ๆ ๆ ฮองเฮาวิ่งปรี่เข้ามาแล้วง้างไม้กระบองผ่าขวางลงมา
ฟุ่บ! สนมน้อยะโหลบไปทางข้างแล้วเอามือยันราวไม้ในสภาพหัวชี้ลงดิน เท้าชี้ฟ้า
แปะ! ๆ ๆ ผู้คนปรบมือเชียร์เสียงดัง
"หนอย! ตาย!" ฮองเฮาเอาไม้ค้ำยันกับพื้นแล้วกระโจนตัวพุ่งไปไกลในท่ายกสองเท้าถีบคู่
ขวับ! หนิงหนิงเอาแขนเดินไต่ราวหลบอย่างง่ายดาย
ซู่มมมม! สตรีชุดแดงพุ่งตกลงกลางสระบัว หล่อนจมลงแล้วชูมือขึ้นมาร้องโหยหวน
"ช่วยด้วย! ๆ ข้าว่ายน้ำไม่เป็"
ตูม! ๆ ๆ ทหารองครักษ์ะโลงน้ำนับสิบคน ทว่าพวกเขาสวมชุดเกราะเหล็กจึงว่ายน้ำไม่ขึ้น ต่างรีบตะเกียกตะกายหนีขึ้นฝั่งในสภาพเกือบจมน้ำตาย
"เอ้า" สนมน้อยใรีบพุ่งลงน้ำไปดึงผมฮองเฮา ลากเธอว่ายขึ้นมาริมตลิ่ง เอาหัวหนุนบนหน้าขาและเอามือตีแก้มขาวเบาๆ
"ฮองเฮา ฟื้นสิเพคะ"
ใบหน้าอิ่มสวยเปียกชุ่มไปด้วยน้ำใส แก้มสองข้างแวววาว ริมฝีปากสีแดงสดกลับซีดเผือด ดวงตาที่เคยกลมโตปิดสนิท
"ไม่ได้การแล้ว ต้องผายปอด" สนมน้อยวางร่างขาวโพลนนอนแล้วเอามือทาบกดบนเต้าใหญ่หลายที
ซู๊ดดด! เธอสูดหายใจจนแก้มป่องแล้วก้มลงประกบจูบปากฮองเฮาก่อนจะพ่นลมเข้าไป
แค่ก! ๆ ๆ ฮองเฮาสำลักน้ำพุ่งออกปาก ดวงตากลมแป๋วเบิกกว้างราวกับเห็นผี
เพี๊ยะ! ฝ่ามือเรียวงามฟาดหน้าสนมเอกจนสะบัดหัน โอ๊ย! เธอร้องลั่น
ตุ๊บ! ๆ ๆ ฮองเฮาหอบชายผ้าแดงรวบขึ้นที่เอวแล้ววิ่งหนีขึ้นตำหนัก พสกนิกรทุกผู้ทุกคนต่างอ้าปากค้าง
4K
