ฉันโดน เจ้านายอาหรับ Nc40+++

เลือดสด ๆ สีแดงฉานและอุ่นร้อนที่สาดกระเซ็นเปรอะเปื้อนเต็มหลังเท้าและเรียวขาขาวอวบของฉันทำให้โลกทั้งใบเงียบงันและหยุดหมุนลงชั่วขณะ ฉันเบิกตากว้างสะกดกลั้นลมหายใจก่อนจะกรีดร้องลั่นสุดเสียงด้วยความตระหนกตกใจและปวดร้าวทรมานใจ ก้มมองลงดูร่างสูงใหญ่ปานยักษ์ปักหลั่นของทาริก บอดี้การ์ดคนสำคัญที่นอนล้มฟุบคว่ำหน้าจมกองเลือดสีแดงข้นบนพื้นปูนห้องโถงวิลล่า หลังเอาตัวเข้าบังวิถีกระสุนปืนกลยาวเพื่อปกป้องชีวิตของฉันและลูกน้อยแฝดในท้องจากพวกสายลับของซาเมียร์

"ทาริก! ไอ้บ้าเอ๊ย แกอย่าเพิ่งตายนะ!" คาริมสบถกร้าวพลางสาดกระสุนปืนลูกซองยาวถล่มยิงสวนสะท้อนก้องวิลล่า สอยการ์ดชุดดำของซาเมียร์ร่วงไปอีกสองคนจนพวกมันต้องหิ้วร่างซาเมียร์ที่โดนยิงไหล่บาดเจ็บหนีขึ้นเฮลิคอปเตอร์ล่าถอยหนีไปชั่วคราว

เสียง ฮ. บินลับตาไป ความเงียบงันที่น่าอึดอัดโรยตัวลงคลุมป้อมปราการ คาริมรีบโยนปืนลูกซองทิ้ง วิ่งเข้ามาช่วยฉันพยุงร่างสูงใหญ่หนาของทาริกที่หมดสติและลมหายใจแผ่วรวยรินอย่างทุลักทุเลก้าวลงลิฟต์มุ่งสู่ห้องนิรภัยใต้ดิน (The Vault) ซึ่งเป็นจุดที่มีอุปกรณ์ปฐมพยาบาลทางทหารครบมือที่สุด

คาริมจัดแจงฉีกทึ้งเสื้อเชิ้ตของทาริกออก เผยให้เห็นแผลรูกระสุนฝังในที่หัวไหล่หนาเข้ม เลือดแดงสดทะลักไหลนองเปรอะเปื้อนเตียงพยาบาลสีขาวสะอาด คาริมใช้ความสามารถจากการเป็นอดีตทหารจัดเตรียมคีมผ่าตัด เข็มเย็บแผลสด และแอลกอฮอล์ฆ่าเชื้ออย่างเร่งรีบ

"มะนาว! มานี่ มาจับมือทาริกไว้แน่น ๆ อย่าปล่อยให้มันดิ้นรนเด็ดขาด ฉันจำเป็นต้องผ่าเอากระสุนออกและเย็บแผลสดให้มันโดยไม่มียาสลบ! ถ้ามันดิ้นกระสุนจะตัดเส้นเลือดใหญ่ตายคาที่!" คาริมสั่งเสียงเครียด

ฉันรีบทรุดตัวลงคุกเข่าเกาะขอบเตียงพยาบาลสลัว สองมือสั่นระริกยื่นไปกุมและประสานนิ้วมือกบข้อนิ้วหนาหยาบกร้านของทาริกไว้แน่นแนบอกอวบอิ่มคัพ E ร้องไห้สะอื้นฮักจนตัวโยน คาริมเริ่มใช้คีมเหล็กกดกรีดแผลสดเพื่อคว้านหาหัวกระสุนปืนกลเบา

"อึก... อ้ากกกก!" ทาริกสะดุ้งตัวโยนกระตุกเกร็ง ร้องคำรามลั่นห้องนิรภัยสู้ความเจ็บปวดแสนสาหัส ปลายเท้าหนาจิกเกร็ง ทว่าอุ้มมือเหล็กของเขากลับบีบกระชับมือของฉันแน่นหนาปานจะกระดูกหัก ร่างกายหนาเข้มเต็มไปด้วยเหงื่อเย็นโทรมกาย

"พี่ทาริก... มะนาวอยู่นี่ค่ะ... อดทนไว้นะคะ มะนาวรักพี่นะ..." ฉันร้องไห้กุมมือชิดปากคอยจูบข้อนิ้วหนาของเขาปลอบประโลมเยียวยาใจ ทาริกหอบหายใจรัวเร็วสบดวงตาคมปริ่มน้ำตานองจ้องมองหน้าฉันราวกับจะประทับใบหน้าของฉันไว้ในวิญญาณสวาทสู้ความตาย

คาริมคัดคีมดึงปลดกระสุนโลหะสีทองเหลืองเปื้อนเลือดร่วงลงชามแก้วเสียงดังเคร้ง ก่อนจะลงมือเย็บปากแผลรูกระสุนด้วยด้ายดำสดเย็บแผลทีละเข็มอย่างใจเย็นและเฉียบคมจนแผลปิดสนิทและเลือดหยุดไหล

ทาริกล้มตัวนอนหายใจหอบรวยรินพ้นขีดความตาย ร่างหนาชุ่มเหงื่อเย็นปัดเป่าทว่าแววตาเปี่ยมล้นไปด้วยอารมณ์รักและเสน่หาลึกซึ้งที่เพิ่งรอดพ้นความตายมาด้วยกัน ทาริกเอื้อมฝ่ามือหนาที่เปื้อนเลือดจาง ๆ มาเกาะกุมกอดรัดเรียวขาอ่อนเนื้อนุ่มของฉันไว้แน่นหนาอย่างรักใคร่หวงแหน

คุณคาริมยืนเช็ดมือเปื้อนเลือดกับผ้าขนหนูสีขาวจ้องจับมองสายตาเชื่อมโยงความรักระหว่างฉันกับทาริก แววตาดุจเหยี่ยวสลัวสะท้อนอารมณ์เสน่หากลุ่มร้อนและเพลิงปรารถนาที่ทวีคูณ คุณคาริมก้าวเดินเข้าประชิดหลังตัวฉัน เอื้อมสองมือแกร่งมาโอบกระชับเอวกิ่วอุ้มร่างอวบอัดของฉันลอยขึ้นคร่อมสะโพกทับบนตักกว้างของเขาข้างขอบเตียงพยาบาลคนเจ็บทันที!