ผมมีระบบสุ่มรับรางวัลทุกสัปดาห์

    ตอนที่4

    คีย์ขับรถออกมาหลังจากทำเ๱ื่๵๹ซื้อขายบ้านเสร็จ ก่อนขับรถไปยังมหาลัยเพื่อไปส่งงานอาจารย์ก่อนจะจอดรถอยู่หน้าตึกเรียน หลังจากนั้นคีย์ก็ยังไม่ลงจากรถเขาหยิบโทรศัพท์เข้าไปดูหุ้นที่ซื้อไว้ก่อนจะรีบเทขายหุ้นออกไป


    ‘เกือบไปแล้ว ไม่ยังงั้นเงินสามร้อยล้านขาดทุนแย่แน่’


    คีย์เทขายหุ้นที่ซื้อเอาไว้ หุ้นที่เทขายออกไปกับทำเงินให้กับเขาถึงหนึ่งพันหกร้อยล้านบาท คีย์ดูหุ้นอื่นๆที่สนใจก่อนจะใส่ยอดเงินเข้าไปอีกหกร้อยล้านบาท เมื่อซื้อหุ้นเสร็จเขาก่อนเดินออกจากรถยนต์ของตนเอง คีย์ไม่ลืมที่จะตั้งเวลาโทรศัพท์เอาไว้เพื่อจะเทขายหุ้นในตอนเย็นตามที่เขาคาดคะเนเอาไว้


    “คีย์ทางนี้เพื่อน น้องแพรวเป็๲ยังไงบ้าง”


    “อาการดีขึ้นมาก อีกไม่นานก็จะออกจากโรงพยาบาลได้แล้ว”


    “โทษทีวะเพื่อนไม่ได้ไปเยี่ยมน้องแพรวเลย”


    “ไม่เป็๲ไรเพื่อน แล้วไอ้เอกไปไหนวะ”


    “กูเห็นมันเดินไปส่งแฟนที่อยู่อีกตึก”


    “งานมึงส่งอาจารย์หรือยังวะไอ้ธีร์”


    “กูรอมึงอยู่นี้ไงเพื่อน”


    “รอไอ้เอกก่อน แล้วค่อยไปส่งงานอาจารย์พร้อมกัน”


    “ไอ้เอกมาโน่นแล้ว”


    “รอนานไหมวะเพื่อน ไอ้คีย์มึงมาถึงนานหรือยัง”


    “กูพึงมาถึง”


    “ไอ้คีย์เ๱ื่๵๹แฟนเก่ามึง แฟนกูที่เป็๲เพื่อนสนิทบอกกับกูว่าวันนั้นแฟนเก่ามึงไปเที่ยวผับกันแล้วชวนทศลูกเ๽้าของโรงพยาบาลเอกชนไปเที่ยวในวันนั้นด้วยก่อนจะไปไหนต่อไหนกันต่อ กูควรจะบอกมึง๻ั้๹แ๻่แรกแต่ตอนนั้นกูยังไม่แน่ใจเพราะแฟนกูเป็๲คนบอก ถ้ากูบอกมึงในตอนนั้นมึงอาจไม่เชื่อและทะเลาะกับกูก็ได้”


    “เ๱ื่๵๹มันผ่านไปแล้วเพื่อน อีกอย่างกูกับเขาก็เลิกกันแล้ว ไปส่งงานอาจารย์กันเถอะ”


    “กูเหลือจะเชื่อมึงจริงๆไอ้คีย์ มึงอยู่โรงพยาบาลดูแลน้องตลอด ถ้าไม่นับที่มึงมาสอบมึงเอาเวลาไหนทำงานส่งอาจารย์วะ”


    “น้องกูไม่ได้อาการหนักขนาดนั้นแล้วกูก็เอางานไปทำที่โรงพยาบาล อีกอย่างกูสลับดูแลกับน้องสาวกูอีกคนกูก็มีเวลาทำงานส่งอาจารย์แล้ว”


    ทั้งสามส่งงานเสร็จก็มานั่งคุยกันตรงม้าหินอ่อนที่ชั้นล่างของตึกเรียน


    “ปิดภาคเรียนมึงไปไหนกันวะไอ้คีย์ ไอ้ธีร์”


    “กูกลับบ้านไปหาครอบครัวที่เมืองหลวง ”


    “แล้วมึงละไอ้คีย์”


    “กูดูแลน้องสาวเหมือนเดิม แต่ถ้าน้องสาวออกจากโรงพยาบาลกูก็ต้องพาน้องสาวไปสอบ หลังสอบเสร็จก็คงพาน้องสาวไปเที่ยวละมั้ง”


    “มึงละไอ้เอก”


    “ส่วนกูก็ไปเที่ยวต่างประเทศกับแฟนกูไง”


    ทั้งสามคุยกันอยู่พักใหญ่ก่อนจะแยกย้ายกันกลับ


     


    สี่วันผ่านไป…


    คีย์กับน้องสาวคนรองก็มาที่หอพักของน้องสาว แล้วทำการติดต่อรถขนของ ดีที่น้องสาวของเขาทั้งสองคนพักอยู่ด้วยกัน  หลังจากขนของทั้งหมดเสร็จก็ออกจากหอพักของน้องสาว ไปยังหอพักของตนเองเพื่อขนของในห้อง เมื่อขนของขึ้นรถเสร็จก็ให้คนขับรถขนของ ขับรถตามไปยังบ้านที่ซื้อไว้


    “พี่คีย์นี้คือบ้านที่พี่ซื้อเหรอ”


    “ใช้แล้วพลอย ต่อไปนี้จะเป็๲บ้านของพวกเราสามคนพี่น้อง”


    “พี่คีย์บ้านหลังนี้อยู่ห่างจากมหาลัยแค่สองกิโลเมตรเองนะ แถมมีร้านค้าและตลาดอยู่ไม่ไกลด้วยพี่คีย์เลือกบ้านได้ถูกใจจริงๆ”


    คีย์ให้คนขนของใช้ทั้งหมดเข้าไปในบ้านที่ซื้อเอาไว้


    “พลอยเลือกห้องได้เลยนะ จะอยู่ห้องไหน”


    “คะพี่คีย์”


    “เลือกห้องได้แล้วบอกพี่ พี่จะได้ขนของขึ้นไปไว้ในห้องให้”


    “พลอยเลือกห้องฝั่งซ้าย”


    คีย์ขนสิ่งของ ของน้องสาวขึ้นไปบนห้อง เมื่อขนเสร็จแล้วก็ไปขนสิ่งของ ของตัวเองต่อคีย์เลือกห้องนอนฝั่งขวามือ


    “พี่คีย์จะให้แพรวเลือกห้องไหน”


    “พรุ่งนี้แพรวก็จะออกจากโรงพยาบาลแล้วให้น้องเลือกเองดีกว่า สิ่งของส่วนตัวของแพรวขนมาไว้ในห้องนี้กันก่อน”


    “คะพี่”


    ใน๰่๥๹เวลาบ่ายคีย์ขับรถยนต์ฮอนด้าซีอาร์-วีไปส่งน้องสาวที่มหาลัยก่อนจะขับรถไปโรงพยาบาลเพื่อไปดูแลน้องสาวคนเล็ก 


    จนถึงเวลา๰่๥๹เย็นเสียงโทรศัพท์ที่ตั้งเวลาไว้ก็ดังขึ้น คีย์หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วปิดเสียง ก่อนจะเข้าไปดูหุ้นที่ซื้อไว้เมื่อตอนเช้าและเทขายหุ้นออกไปอีกครั้ง ในครั้งนี้ตัวคีย์เองกับทำเงินจากการเล่นหุ้นได้ถึงสามพันสองร้อยล้านบาท ในตอนนี้คีย์มีเงินทั้งหมดสี่พันล้านบาทแล้ว


    “พี่คีย์เป็๲อะไรหรือเปล่าคะ แพรวเห็นพี่จ้องโทรศัพท์อยู่แบบนั้นนานแล้ว”


    “ไม่มีอะไรพี่กำลังดูหุ้นอยู่”


    “โทรศัพท์ที่พี่ซื้อให้เป็๲ยังไงบ้าง”


    “ใช้ดีมากคะ  แต่ว่าพี่คีย์แพรวโหลดแอปธนาคารมาสามแอปเแต่มันดำเนินธุรกรรมอะไรไม่ได้เลยต้องไปทำที่ธนาคารอย่างเดียว”