คีย์ขับรถออกมาหลังจากทำเื่ซื้อขายบ้านเสร็จ ก่อนขับรถไปยังมหาลัยเพื่อไปส่งงานอาจารย์ก่อนจะจอดรถอยู่หน้าตึกเรียน หลังจากนั้นคีย์ก็ยังไม่ลงจากรถเขาหยิบโทรศัพท์เข้าไปดูหุ้นที่ซื้อไว้ก่อนจะรีบเทขายหุ้นออกไป
‘เกือบไปแล้ว ไม่ยังงั้นเงินสามร้อยล้านขาดทุนแย่แน่’
คีย์เทขายหุ้นที่ซื้อเอาไว้ หุ้นที่เทขายออกไปกับทำเงินให้กับเขาถึงหนึ่งพันหกร้อยล้านบาท คีย์ดูหุ้นอื่นๆที่สนใจก่อนจะใส่ยอดเงินเข้าไปอีกหกร้อยล้านบาท เมื่อซื้อหุ้นเสร็จเขาก่อนเดินออกจากรถยนต์ของตนเอง คีย์ไม่ลืมที่จะตั้งเวลาโทรศัพท์เอาไว้เพื่อจะเทขายหุ้นในตอนเย็นตามที่เขาคาดคะเนเอาไว้
“คีย์ทางนี้เพื่อน น้องแพรวเป็ยังไงบ้าง”
“อาการดีขึ้นมาก อีกไม่นานก็จะออกจากโรงพยาบาลได้แล้ว”
“โทษทีวะเพื่อนไม่ได้ไปเยี่ยมน้องแพรวเลย”
“ไม่เป็ไรเพื่อน แล้วไอ้เอกไปไหนวะ”
“กูเห็นมันเดินไปส่งแฟนที่อยู่อีกตึก”
“งานมึงส่งอาจารย์หรือยังวะไอ้ธีร์”
“กูรอมึงอยู่นี้ไงเพื่อน”
“รอไอ้เอกก่อน แล้วค่อยไปส่งงานอาจารย์พร้อมกัน”
“ไอ้เอกมาโน่นแล้ว”
“รอนานไหมวะเพื่อน ไอ้คีย์มึงมาถึงนานหรือยัง”
“กูพึงมาถึง”
“ไอ้คีย์เื่แฟนเก่ามึง แฟนกูที่เป็เพื่อนสนิทบอกกับกูว่าวันนั้นแฟนเก่ามึงไปเที่ยวผับกันแล้วชวนทศลูกเ้าของโรงพยาบาลเอกชนไปเที่ยวในวันนั้นด้วยก่อนจะไปไหนต่อไหนกันต่อ กูควรจะบอกมึงั้แ่แรกแต่ตอนนั้นกูยังไม่แน่ใจเพราะแฟนกูเป็คนบอก ถ้ากูบอกมึงในตอนนั้นมึงอาจไม่เชื่อและทะเลาะกับกูก็ได้”
“เื่มันผ่านไปแล้วเพื่อน อีกอย่างกูกับเขาก็เลิกกันแล้ว ไปส่งงานอาจารย์กันเถอะ”
“กูเหลือจะเชื่อมึงจริงๆไอ้คีย์ มึงอยู่โรงพยาบาลดูแลน้องตลอด ถ้าไม่นับที่มึงมาสอบมึงเอาเวลาไหนทำงานส่งอาจารย์วะ”
“น้องกูไม่ได้อาการหนักขนาดนั้นแล้วกูก็เอางานไปทำที่โรงพยาบาล อีกอย่างกูสลับดูแลกับน้องสาวกูอีกคนกูก็มีเวลาทำงานส่งอาจารย์แล้ว”
ทั้งสามส่งงานเสร็จก็มานั่งคุยกันตรงม้าหินอ่อนที่ชั้นล่างของตึกเรียน
“ปิดภาคเรียนมึงไปไหนกันวะไอ้คีย์ ไอ้ธีร์”
“กูกลับบ้านไปหาครอบครัวที่เมืองหลวง ”
“แล้วมึงละไอ้คีย์”
“กูดูแลน้องสาวเหมือนเดิม แต่ถ้าน้องสาวออกจากโรงพยาบาลกูก็ต้องพาน้องสาวไปสอบ หลังสอบเสร็จก็คงพาน้องสาวไปเที่ยวละมั้ง”
“มึงละไอ้เอก”
“ส่วนกูก็ไปเที่ยวต่างประเทศกับแฟนกูไง”
ทั้งสามคุยกันอยู่พักใหญ่ก่อนจะแยกย้ายกันกลับ
สี่วันผ่านไป…
คีย์กับน้องสาวคนรองก็มาที่หอพักของน้องสาว แล้วทำการติดต่อรถขนของ ดีที่น้องสาวของเขาทั้งสองคนพักอยู่ด้วยกัน หลังจากขนของทั้งหมดเสร็จก็ออกจากหอพักของน้องสาว ไปยังหอพักของตนเองเพื่อขนของในห้อง เมื่อขนของขึ้นรถเสร็จก็ให้คนขับรถขนของ ขับรถตามไปยังบ้านที่ซื้อไว้
“พี่คีย์นี้คือบ้านที่พี่ซื้อเหรอ”
“ใช้แล้วพลอย ต่อไปนี้จะเป็บ้านของพวกเราสามคนพี่น้อง”
“พี่คีย์บ้านหลังนี้อยู่ห่างจากมหาลัยแค่สองกิโลเมตรเองนะ แถมมีร้านค้าและตลาดอยู่ไม่ไกลด้วยพี่คีย์เลือกบ้านได้ถูกใจจริงๆ”
คีย์ให้คนขนของใช้ทั้งหมดเข้าไปในบ้านที่ซื้อเอาไว้
“พลอยเลือกห้องได้เลยนะ จะอยู่ห้องไหน”
“คะพี่คีย์”
“เลือกห้องได้แล้วบอกพี่ พี่จะได้ขนของขึ้นไปไว้ในห้องให้”
“พลอยเลือกห้องฝั่งซ้าย”
คีย์ขนสิ่งของ ของน้องสาวขึ้นไปบนห้อง เมื่อขนเสร็จแล้วก็ไปขนสิ่งของ ของตัวเองต่อคีย์เลือกห้องนอนฝั่งขวามือ
“พี่คีย์จะให้แพรวเลือกห้องไหน”
“พรุ่งนี้แพรวก็จะออกจากโรงพยาบาลแล้วให้น้องเลือกเองดีกว่า สิ่งของส่วนตัวของแพรวขนมาไว้ในห้องนี้กันก่อน”
“คะพี่”
ใน่เวลาบ่ายคีย์ขับรถยนต์ฮอนด้าซีอาร์-วีไปส่งน้องสาวที่มหาลัยก่อนจะขับรถไปโรงพยาบาลเพื่อไปดูแลน้องสาวคนเล็ก
จนถึงเวลา่เย็นเสียงโทรศัพท์ที่ตั้งเวลาไว้ก็ดังขึ้น คีย์หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วปิดเสียง ก่อนจะเข้าไปดูหุ้นที่ซื้อไว้เมื่อตอนเช้าและเทขายหุ้นออกไปอีกครั้ง ในครั้งนี้ตัวคีย์เองกับทำเงินจากการเล่นหุ้นได้ถึงสามพันสองร้อยล้านบาท ในตอนนี้คีย์มีเงินทั้งหมดสี่พันล้านบาทแล้ว
“พี่คีย์เป็อะไรหรือเปล่าคะ แพรวเห็นพี่จ้องโทรศัพท์อยู่แบบนั้นนานแล้ว”
“ไม่มีอะไรพี่กำลังดูหุ้นอยู่”
“โทรศัพท์ที่พี่ซื้อให้เป็ยังไงบ้าง”
“ใช้ดีมากคะ แต่ว่าพี่คีย์แพรวโหลดแอปธนาคารมาสามแอปเแต่มันดำเนินธุรกรรมอะไรไม่ได้เลยต้องไปทำที่ธนาคารอย่างเดียว”