นิทานคีตา กาลครั้งนั้น

        ตอนที่ 361 ปรับเปลี่ยนหน้างาน

        ‘ถ้างั้นข้อตกลงของเราเป็นอันยกเลิกค่ะ คุณรับเห็ดก่อรูปทรายไปได้เลย แค่การพามาถึงที่นี่พร้อมกับข้อมูลก็มากเกินพอสำหรับมูลค่าของเห็ดก่อรูปทรายแล้วค่ะ’

        เรนเดลชูกระดาษของเธออย่างมุ่งมั่น สีหน้าของเธอจริงจังจนส่วนหนึ่งในใจของโฟเรลเริ่มเชื่อขึ้นมาว่าเธอพูดจริง

        แต่จะให้เขาเชื่อลงได้อย่างไร สำหรับนักผจญภัยแล้วรายละเอียดของภารกิจและสัญญานั้นสำคัญยิ่งกว่าสิ่งอื่นใด มันเป็นดั่งเส้นเลือดที่คอยไหลเวียนและหล่อเลี้ยงสร้างความเชื่อมั่นให้แก่นักผจญภัยทุกคน

        ผู้ที่ผิดสัญญาหากคนผู้นั้นเป็นนักผจญภัย หนึ่งคือเขาจะต้องถูกเบิกถอนใบอนุญาต สองคือชื่อเสียงในฐานะนักผจญภัยจะตกต่ำลงจนไม่อาจหากินกับเส้นทางนี้ได้อีก

        แต่หากเป็นที่ผู้ว่าจ้าง ผลเสียจะน้อยกว่ากันมากจนน่ารังเกียจ ผู้ออกภารกิจอาจจะถูกการปรับหรือได้รับคำตักเตือนจากสมาคมนักผจญภัย หากบ่อยครั้งมากเกินไปก็จะถูกริบสิทธิ์การออกภารกิจ หากเป็นอันตรายถึงชีวิตก็ต้องมีการชดใช้ สมาคมนักผจญภัยคือขุมกำลังใหญ่ คนที่กล้ากระทำเช่นนั้นจึงมีไม่มากนัก แต่ในเรื่องชื่อเสียง ถึงจะน้อยลงแล้วอย่างไร ในเมื่อมีนักผจญภัยมากมายที่แทบจะแลกชีวิตกับเศษเงินเพียงเล็กน้อย

        ดังนั้นสัญญาจึงมักถูกแหกและเนื้อหาของภารกิจจึงมักเปลี่ยนไปจากทางฝั่งผู้ว่าจ้าง การปรับเปลี่ยนตามหน้างานล้วนเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้บ่อย แต่ต้องอยู่ในขอบเขตที่นักผจญภัยผู้นั้นยอมรับได้และไม่มีการปกปิดใด ๆ

        ภารกิจครั้งนี้แม้จะไม่ใช่ภารกิจแบบเป็นรูปธรรมที่ออกกับทางสมาคมนักผจญภัย แต่กับโฟเรลแล้วเขาย่อมรับมันด้วยหลักการเดียวกัน

        และเธอพึ่งจะบอกเขาว่าภารกิจของเขาเสร็จสิ้นแล้วทั้ง ๆ ที่ยังทำได้ไม่ถึงครึ่ง เพียงเพราะเธอเห็นใจเขาที่ต้องร้องเพลง?

        เรื่องพรรค์นี้ต่อให้อีกฝั่งเป็นนักบุญวีเบียนตัวจริงเขาก็ไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นได้ คนที่มีเมตตาจนยอมทิ้งสิ่งที่ตัวเองต้องการเพียงเพราะคู่ทำสัญญานั้นลำบากใจ? นักบวชหญิงตรงหน้าเขาในตอนนี้ราวกับเป็นคนละคนกับคนที่ใช้งานเขาให้มาช่วยตามหาแท่นแม่เหล็กบรรพกาล

        “คุณพูดอะไรของคุณน่ะครับ” โฟเรลที่สับสนกับความใจดีของบุคคลแปลกหน้าที่ไม่ได้เจอมานานเผลอพูดผิดจนดูไม่สุภาพไป

        ‘พามาถึงนี่รวมกับข้อมูลที่ฉันได้รับจากคุณโฟเรลมาตลอดทาง ถ้านับเป็นมูลค่าก็หลายล้านไกอาแล้วล่ะค่ะ เพราะงั้นคุณเอาเห็ดก่อรูปทรายไปได้เลย’ เรนเดลไม่ชูกระดาษเพียงอย่างเดียว เธอยังหยิบเห็ดก่อรูปทรายที่ถูกบรรจุในกระเป๋าบรรจุวังออกมามอบให้อีกฝ่ายด้วย

        โฟเรลในตอนแรกทำท่าทีจะปฏิเสธ แต่เมื่อได้เห็นสมบัติชิ้นสำคัญอยู่ตรงหน้าเขาก็ไม่อาจทำใจปฏิเสธได้ ยอมรับเห็ดก่อรูปทรายที่ถูกยัดเข้ามือ

        ท่าทางการแสดงเป็นผู้ใจบุญของนิทานนั้นสมบูรณ์แบบจนเขาต้องแอบชมตัวเองอยู่ในใจ ก่อนหน้านี้ที่เรนเดลพูดว่าเธอเข้าใจโฟเรลจากดวงวิญญาณที่สั่นไหวย่อมเป็นเรื่องโกหก เธอเพียงอาศัยพลังอาณาเขตเพื่อตรวจสอบอีกฝ่าย

        จะได้ไล่ ๆ ไอ้หมอนี่ไปสักที ฉันใช้งานเขาหนักเกินไปจริง ๆ นั่นแหละ รู้สึกผิดแบบนี้นอนไม่หลับพอดี

        “แล้วแท่นแม่เหล็กบรรพกาลล่ะครับ” โฟเรลถามกลับด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา น้ำเสียงของเขายังคงเต็มไปด้วยการลองใจเธอ ทดสอบว่าอีกฝ่ายเพียงฉวยโอกาสสร้างสถานการณ์เพื่ออะไรบางอย่างหรือไม่

        แปร้บ

        ความปวดร้าวสายหนึ่งเล่นผ่านหน้าอกตอนที่เขาเอ่ยถาม ยิ่งเมื่อมองสีหน้าที่เต็มไปด้วยความจริงใจและผลของพลังที่บอกอย่างชัดเจนว่าเธอไม่ได้มีความคิดจะหลอกใช้เขาแต่อย่างใดความเจ็บปวดนั้นก็แล่นขึ้นมาอีกคำรบ

        ‘คุณพามาถึงตั้งขนาดนี้แล้ว แหล่งข้อมูลก็พอจะมีแล้ว เดียวฉันกับเซเรนเซ่จัดการเองต่อได้ค่ะ’ เรนเดลยิ้มกว้าง ส่ายหน้าบอกอีกฝ่ายว่าไม่เป็นไร

        'ถ้างั้นไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว ฉันขอเข้าไปซัดไอ้แก่นั้นสักทีก่อนไปละกันนะคะ' เรนเดลถกแขนเสื้อขึ้นเตรียมพร้อม พาเซเรนเซ่มุ่งหน้าเตรียมเปิดประตูบ้านอีกครั้ง

        ได้ยินดังนั้นโฟเรลจึงรีบคว้าแขนเรนเดลดึงกลับมาอย่างรวดเร็ว เหงื่อกาฬเริ่มไหลเต็มใบหน้าเมื่อนักบวชหญิงคนนี้เริ่มจะทำอะไรออกนอกลู่นอกทางมากขึ้นเรื่อย ๆ

        เห็ดก่อรูปทรายถูกเก็บลงใส่สมบัติสำหรับถนอมที่โฟเรลพกติดตัว ท่าทางยามวางเห็ดนั้นและเก็บลงไปแสดงให้เห็นว่าเห็ดชิ้นนี้นั้นสำคัญสำหรับเขาเพียงไหน

        “ขอบคุณนะครับ เห็ดชิ้นนี้สำคัญสำหรับผมมากจริง ๆ” เขากล่าวเสียงเบา เขาไม่กล้าปฏิเสธข้อเสนอหอมหวานเช่นนี้จริง ๆ

        “แต่ผมเองก็มีเกียรติของผมในฐานะนักผจญภัย จะให้ทิ้งภารกิจแบบนี้ไปไม่ได้หรอกครับ ผมจะถือว่านี่เป็นการรับรางวัลล่วงหน้าไปก่อน” เรนเดลได้ยินดังนั้นก็เอียงคอน้อย ๆ

        เธอไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะจริงใจถึงเพียงนี้ พูดตามตรงส่วนหนึ่งคือเขาเริ่มจะอึดอัดแล้วที่ต้องแสดงบทเรนเดลต่อหน้าโฟเรลจึงพยายามไล่ ๆ ไป แต่หากอีกฝ่ายยินดีช่วยเหลือต่อเขาย่อมไม่ปฏิเสธ

        ‘ไม่อนุญาตให้ร้องเพลงค่ะ’ เรนเดลย้ำอีกครั้ง

        “ไม่ร้องครับ เส้นสายทางอื่นถึงผมจะไม่มีแต่ก็พอจะมีแนวทางในการหาอยู่ครับ”

        “ถึงจะเป็นวิหารโบราณที่คนไม่ค่อยสนใจกันแล้ว แต่ถ้าคุณเคลลัสรู้จักก็น่าจะมีคนอื่นอีกที่รู้จัก” เมื่อได้รับรางวัลมาแล้ว ความตั้งใจของโฟเรลก็เพิ่มสูงขึ้นอย่างชัดเจน เขาเริ่มพยายามคิดและหาหนทางช่วยเหลือนักบวชหญิงตรงหน้าอย่างสุดความสามารถ

        “เพราะงั้นคุณรอตรงนี้สักครู่นะครับ ผมจะเข้าไปคุยกับคุณเคลลัสก่อน”

        ‘ฉันเข้าไปด้วยได้นะคะ’

        “รอ ตรง นี้ สัก ครู่ ครับ” โฟเรลกล่าวย้ำทีละคำด้วยดวงตาที่กลับมาเป็นสีขาวเทาเย็นชา เขาไม่รอฟังคำตอบรับของอีกฝ่าย เปิดประตูกลับเข้าบ้านไปอย่างรวดเร็ว

        ผ่านไปหลายนาที โฟเรลก็เดินกลับออกมาด้วยสีหน้าดังเดิม ไม่ได้มีสิ่งใดผิดแผกไป หากไม่ได้มีเคลลัสที่มองตามมาด้วยสายตาละห้อยเรนเดลคงคิดว่าโฟเรลแอบไปร้องเพลงให้เคลลัสฟังแล้ว

        ‘ตาแก่นั่นว่ายังไงบ้างคะ’ เรนเดลหันไปสบตากับเคลลัสที่มองตามโฟเรลอย่างไม่พอใจนัก เธอไม่ปิดบังความไม่พอใจในดวงตาเลยแม้แต่น้อย

        “บอกไปว่าเป็นความต่างทางด้านวัฒนธรรมน่ะครับ ไว้ผมค่อยมาขอโทษเขาดี ๆ อีกครั้งทีหลัง” โฟเรลยักไหล่ แน่นอนว่าการขอโทษนั้นคงไม่เกิดขึ้นในชาตินี้

        หลังจากออกมาจากบ้านเคลลัส โฟเรลพาเรนเดลเข้าสู่ใจกลางเมืองอันกว้างขวาง ใจกลางเมืองของนครโอคานอสกลับกว้างกว่าลานกว้างของมหานครอื่น ๆ มาก ส่วนหนึ่งเป็นเพราะร้านค้าและอาคารหลาย ๆ แห่งนั้นสร้างอยู่บนที่สูงโดยที่ถูกห้อยไว้ด้วยสาหร่ายและปะการัง ทำให้เกิดเป็นผังเมืองที่อาคารสูงหลายแห่งสามารถไปถึงได้ด้วยการว่าย

        หนึ่งในอาคารใหญ่ที่โฟเรลเลือกเข้าไปกลับเป็นร้านค้าของกลุ่มการค้าเชียนเป่า สัญลักษณ์รูปภูเขาสมบัติสีทองดำยังคงโดดเด่นสะดุดตาแม้อยู่ใต้ทะเลที่มีแสงสีฟ้าอ่อนเรืองรอง

        มังกรหลากหลายขนาดและนกกระเรียนยังคงเป็นลวดลายประดับที่กลุ่มการค้าเชียนเป่าใช้ตกแต่งในทุกสาขา ลวดลายตามผนังถูกปรับเปลี่ยนให้เข้ากับสถานที่โดยการเพิ่มรูขนาดใหญ่และปะการังตกแต่ง

        เรนเดลแสดงท่าทีตื่นเต้นยามได้เห็นอาคารที่ดูหรูหราของกลุ่มการค้าเชียนเป่า ทางด้านเซเรนเซ่เองก็หันหน้าดูสมบัติต่าง ๆ อย่างตื่นตาตื่นใจ ท่าทางของทั้งสองเหมาะสมเป็นอย่างยิ่งสำหรับนักบวชธุดงค์ที่ไม่เคยมาเยือนร้านค้าเช่นนี้

        ภายในใจของทั้งสองแท้จริงแล้วร้อนรุ่มดั่งไฟ ที่นี่คือสถานที่ของกลุ่มการค้าเชียนเป่าอันเป็นศัตรูกับพวกเขา หากแต่พวกเขาห้ามทำตัวมีพิรุธจึงได้แต่เล่นตามน้ำไป

        โฟเรลเข้าติดต่อกับพนักงานเพื่อขอใช้บริการส่งสมบัติด้วยข่ายอาคม บริการราคาแพงหูฉี่หากกลับรับประกันความปลอดภัยและความรวดเร็วในระดับที่เหนือกว่ากลุ่มการค้าอื่นหลายสิบเท่า

        ด้วยระยะทางจากนครโอคานอสไปจนถึงนครรัตนะ หากโฟเรลเลือกใช้บริการส่งสินค้าผ่านข่ายอาคมบางทีอาจต้องเสียเงินหลักแสนไกอา แต่โฟเรลดูจะไม่ลังเลในเรื่องนั้นแม้แต่น้อย

        “คุณเรนเดลเดินดูสินค้ารอสักครู่นะครับ” เขาพูดเป็นนัย การส่งสินค้าเช่นนี้จำเป็นต้องระบุสถานที่ที่จะส่งไปรวมถึงรายละเอียดเพิ่มเติม ถือเป็นข้อมูลส่วนตัวที่โฟเรลไม่ต้องการเปิดเผย

        เรนเดลย่อมเข้าใจความนัย พาเซเรนเซ่เดินแยกออกไปดูสมบัติราคาแพงอีกหลายต่อหลายชิ้น ความน่าตื่นตาตื่นใจที่เรนเดลแสดงออกนั้นเป็นของจริง หากมันก็ไม่ได้มากมายอะไรนัก

        ในเรื่องของการรังสรรค์สมบัติ กลุ่มการค้าอิสึกะนั้นเป็นเอกเหนือกว่ากลุ่มการค้าเชียนเป่า ดังนั้นคุณภาพของสมบัติทั่วไปในสายตาของนิทานแล้วที่นี่นั้นไม่ได้สูงโดดเด่นอะไรถึงเพียงนั้น

        ในด้านความสวยงามและความหรูหรา กลุ่มการค้าเชียนเป่านั้นหรูหรากว่าจริงโดยไม่มีข้อโต้แย้ง แต่ในด้านความสวยกลับเทียบไม่ได้เลยกับถ้ำหมื่นสีแสนผลึก สิ่งที่เตะตาของนิทานได้มากที่สุดจึงเป็นบรรดาสิ่งล้ำค่าตามธรรมชาติและบริการต่าง ๆ ที่กลุ่มการค้าเชียนเป่ามีให้

        บริการตามล่าหาสมบัติ บริการจ้างวานนักผจญภัย บริการฝากตนเป็นศิษย์ของอริยะ บริการเรียนรู้และสร้างสรรค์ท่าจากคำแห่งพลัง บริการต่าง ๆ นานามากมายเหล่านี้มีเยอะจนนิทานตาลาย และที่สำคัญยิ่งกว่าคือมีคนหลายคนที่ต่อแถวใช้บริการเหล่านี้

        นอกเหนือจากการบริการที่หลากหลาย กลุ่มการค้าเชียนเป่ายังครอบครองเครือข่ายการคมนาคมที่กว้างใหญ่ที่สุดในมหาทวีปและความสามารถในการจัดหาและกักเก็บสิ่งล้ำค่าตามธรรมชาติที่หายาก เม็ดเงินจากสิ่งเหล่านี้ทำให้พวกเขาเป็นกลุ่มการค้าอันดับหนึ่งของมหาทวีป สูงล้ำเสียยิ่งกว่ากลุ่มการค้าอิสึกะที่มีปลาคาร์ปผนึกอักษร

        “คุณเรนเดล สหายของคุณโฟเรลใช่มั้ยครับ กลุ่มการค้าเชียนเป่ายินดีให้บริการครับ” พนักงานชายรูปหล่อผู้หนึ่งเดินเข้ามาทักทายเรนเดลอย่างรวดเร็ว “นี่เป็นของสมนาคุณสำหรับคุณเรนเดลและคุณเซเรนเซ่ครับ”

        ในมือของเขาคือคัมภีร์เปลือกไม้ชำระฉบับย่อที่ได้รับการตกแต่งอย่างงดงามและแครอทสีทองส่งกลิ่นหอม

        บริการกันน่ากลัวโคตร นิทานคิ้วกระตุกน้อย ๆ เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายนั้นได้ตระเตรียมของขวัญมาให้ในทันทีที่รู้ว่าเธอมากับลูกค้าที่มีพลังซื้อสูง ไม่พอยังศึกษาอีกด้วยว่าเธอและม้าแผงคอแดงนั้นชอบอะไร

        เรนเดลชำเลืองมองรอบข้างแล้วจึงพบว่ากับลูกค้าที่ดูมีตังหลายคนก็จะมีพนักงานเข้าประกบเช่นนี้เช่นกัน

        ทุนนิยมน้อ..