[New Life] อิสระของชีวิต

[mini story] แม็กซ์***มีเนื้อหา Y (ชช) R18+ ความรุนแรง เรื่องทางเพศ กรุณาใช้วิจารณญาณในการอ่านถ้าอ่านไม่ไหว ไม่ใช่สาย ไม่ชอบเรื่องดิ่งๆ กรุณาข้ามตอนนี้ไป ขอบคุณมากค่ะ (เรื่องหลักแทบไม่มีแบบนี้ ไม่ต้องกลัว)ช่วงเวลาที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตของแม็กซ์ เวอร์มิลเลี่ยน
[แม็กซ์ Talk]“...อึก...อั่ก”ความรู้สึกแรกคือเจ็บไปทั่วทั้งตัว แต่ที่มากที่สุดก็คงจะเป็นที่ใบหน้ากับอวัยวะเพศ เจ็บจนไม่อยากจะขยับปากพูดทั้งยังเจ็บชาและจุกจนพูดไม่ออก เขาพยายามขยับตัวแต่ก็รู้สึกเหมือนโดนรัดเอาไว้จนไม่สามารถขยับได้ดั่งใจ สองตาลืมขึ้นอย่างยากลำบาก จากความเจ็บเขาคิดว่าตัวเองจะลืมตาตื่นขึ้นมาในโรงพยาบาล แต่ในสายตากลับเป็นแค่เพดานสกปรก...ที่นี่มันที่ไหน ...เกิดอะไรขึ้นกับเขา?สองตาที่พร่าเบลอกวาดตามองรอบข้าง เขาอยู่บนเตียงนอนอะไรสักอย่างในขณะที่รอบข้างมีสภาพคล้ายกับพวกห้องผ่าตัดในหนังเพียงแต่ดูโสโครกกว่า จมูกที่เจ็บพยายามสูดหายใจรับกลิ่นแปลกๆ เข้ามาในร่างกาย ...ไม่รู้จริงๆ ว่าตอนนี้ควรจะกังวลกับเรื่องอะไรก่อน...สถานที่อยู่...หรือสภาพของตัวเอง...ให้ตายเถอะ...ทำไม...?สมองที่กำลังมึนเบลอเริ่มนึกย้อนไปถึงความทรงจำสุดท้ายก่อนที่ตัวเองจะหมดสติไปอย่างยากลำบาก รู้สึกระบบความคิดมันไม่ยอมทำงานให้ยังไงก็ไม่รู้...ตึก ตึกเสียงฝีเท้าที่เดินจากที่ไกลๆ ทำให้เขารีบปิดตาลงโดยไม่ได้ตั้งใจ ทั้งๆ ที่ถ้าเป็นแม็กซ์ตามปกติ เขาจะต้องรีบตะโกนด่าคนที่เข้ามา อ้างฐานะใช้อำนาจข่มขู่เพื่อถามสิ่งที่เขาเผชิญและเรียกร้องขอความช่วยเหลืออย่างไร้เดียงสา ซึ่งในสถานที่ที่ไม่รู้จักขยับตัวไม่ได้การจะโวยวายอย่างไร้สติถือเป็นเรื่องที่โง่มาก หากเป็นตอนที่แม็กซ์มีสามัญสำนึกครบถ้วน เขาคงไม่มีทางใช้หนทางที่สุดแสนฉลาดแบบนี้ได้แน่“เฮ้อ สมกับที่มีสายเลือดของคุณท่าน ทั้งๆ ที่ดูสุภาพอ่อนโยนขนาดนั้น แต่เรื่องโหดร้ายก็ยังสั่งได้โดยไม่ลังเล เขาเป็นแค่เด็กที่ไม่ได้โตในโลกฝั่งนี้จริงๆ เหรอเนี่ย?”“เลือดมันข้นล่ะนะ ก็ถือว่าเป็นเรื่องน่ายินดีสำหรับพวกเราทุกคน แต่ฉันเซ็งมากกว่าที่ระดับสูงแบบเราต้องมาทำงานต๊อกต๋อยนี้”“ช่วยไม่ได้ อะไรก็ตามที่เกี่ยวข้องกับนายน้อย จะยอมปล่อยให้หลุดไปไม่ได้หรอก ขนาดระดับสูงกว่าเรายังต้องไปทำงานส่งเอกสารด้วยซ้ำนะ”...นายน้อย อะไร?...หรือว่า...ภาพของนายแบบโนเนมที่เข้ามาขัดจังหวะสะท้อนอยู่ในสมอง สายตาเย็นเยือกไร้ความเมตตาที่มองมาในตอนนั้นทำเอาร่างกายของแม็กซ์สั่นสะท้านเบาๆ...หมอนั่น...นายน้อยงั้นเหรอ?...หมอนั่น...ชื่อตระกูล...อะไรนะ...“คุณชายเวอร์มิลเลี่ยนที่น่าสงสาร ยุ่งกับใครไม่ยุ่ง ไปยุ่งกับว่าที่คู่ค้าของนายน้อยก็อย่างนี้แหละ”“อาจจะเป็นภรรยาในอนาคตก็ได้นา ถึงคุณหนูนั่นจะอายุเยอะกว่า แต่ก็สวยไม่หยอก”“เรื่องของเจ้านายอย่าเดามั่วไป ขืนรั่วหลุดไปถึงหูใครเข้าเราจะซวย คุณหนูโจนส์นั่นก็ไม่เลวหรอก แต่คุณท่านน่าจะหาที่ดีกว่านั้นให้นายน้อยแหละ”เสียงสนทนามาพร้อมกับเสียงหยิบจับเครื่องไม้เครื่องมือจนดังกระทบกันจนดังก้องไปทั่วห้อง แม็กซ์จับใจความประโยคคำพูดพร้อมกับนึกย้อนไปยังใครสักคนที่อาจจะเป็นก้อนหินก้อนใหญ่ที่ตัวเองไปเดินสะดุดเข้า...ที่เขามาอยู่ตรงนี้เพราะไปยุ่งกับไลล่า? คนที่อาจจะเป็นคู่ค้าของเธอ มีอำนาจมากกว่าเธอ และเป็นใครสักคนที่อำนาจเงินของเวอร์มิลเลี่ยนสู้ไม่ได้?“ก็นะ...ตระกูลแอชลีย์นี่นา ใครมายุ่งด้วยก็ซวยทั้งนั้น”ใครสักคนว่าพลางหัวเราะเยาะ แต่เป็นเสียงหัวเราะที่เสียดแทงไปถึงหัวใจคนแกล้งหลับ‘เซ็ท อคิราห์ แอชลีย์’ร่างกายของแม็กซ์กระตุกเฮือกจนเกิดเสียง ดวงตาที่หลับพริ้มไม่สามารถหลับลงได้อีกต่อไป ริมฝีปากพึมพำเสียงแผ่วจนฟังไม่ได้ศัพท์ ความกลัวเกาะกุมอยู่เต็มหัวใจ ขนาดว่าสติสตังยังมาไม่ครบ สมองยังเบลอๆ แต่ความทรงจำที่ว่าไม่ควรไปหาเรื่องกับแอชลีย์ก็ยังอยู่ครบ“...มะ-ไม่จริง...ไม่...ไม่เชื่อ...ไม่...ฉันคือ...เวอร์มิลเลี่ยน...ไม่...ไม่มีทาง...แอชลีย์...ไม่...” ...เขาไม่ได้กำลังมีเรื่องกับแอชลีย์ เขาแค่พยายามจับไลล่าทำเมียแค่นั้นเอง...!?“อ้าว ให้ยาน้อยไปสิเนี่ย เป็นไงล่ะปากมาก ไอ้หมอนี่ฟังไปแค่ไหนก็ไม่รู้”“กลัวทำไม ยังไงไอ้เจ้านี่ก็ไม่ได้ออกไปพูดมากที่ไหนอยู่แล้ว”เงาร่างของคนสองคนปรากฏอยู่เหนือหัวแม็กซ์ ไม่ทันที่เจ้าตัวจะได้กรีดร้องหรือโวยวาย ยาบางอย่างก็ถูกส่งผ่านเข็มเข้ามาในร่างกาย สมองที่มึนเบลออยู่แล้วกลับกลายเป็นง่วงงุนแล้วสลบไปในเวลาไม่นาน“...ไม่...จริง”...แม็กซ์ตื่นมาอีกครั้งในห้องที่มีบรรยากาศแตกต่างไปจากก่อนหน้านี้ ความเจ็บปวดบนร่างกายหายไปเหลือเพียงความรู้สึกชา เขาพยายามจัดเรียงความทรงจำในสมองอย่างเชื่องช้าแล้วหยัดกายลุกขึ้นมองสำรวจไปรอบห้อง ที่ดูราวกับเลิฟโฮเตลระดับล่างเมื่อเห็นว่าขาข้างหนึ่งของเขามีโซ่ล่ามเอาไว้ ความทรงจำล่าสุดในช่วงที่สมองยังพร่าเลือนก็ย้อนกลับมาอีกหน เจ้าพวกนั้นบอกว่า......ไม่!เขาไม่ได้กำลังสะดุดตอที่มีชื่อว่าแอชลีย์!?“ไม่จริง!!”แม็กซ์เปิดผ้าห่มที่คลุมตัวตัวเองออกแล้วต้องร้องโวยวาย ส่วนสำคัญของเขามันหายไป ความภาคภูมิใจในฐานะลูกผู้ชายของเขาหายไปแล้ว ความราบเรียบแบนราบไร้ความรู้สึกเจ็บแต่ถูกผ้าพันไว้จนแน่นหนาเป็นหลักฐานยืนยันอย่างดี!!“ลูกชายกู!! ไม่นะ!!”ไม่ว่าจะจับจะคลำยังไงส่วนนูนก็ไม่ปูดขึ้นมาให้ แม้จะไม่เจ็บแต่เลือดก็ไหลซึมจางๆ ผ่านผ้าสีขาว น้ำตาลูกผู้ชายหลั่งริน ฟันขาวที่บิดๆ เบี้ยวๆ ไม่ครบซี่ขบกัดริมฝีปากอย่างแรงจนเลือดไหล ความรู้สึกตีวนจนรู้สึกปวดหัว แม้จะมีคนเดินเข้ามาในห้องเขาก็ไม่ทันจะรู้สึกตัวคนที่เข้ามาใหม่มองภาพผู้ชายที่ลูบเป้าตัวเองพลางร้องไห้ด้วยความสงสารปนสมเพช ดูเหมือนจะจมจ่อกับความเป็นชายที่หายไปจนไม่สังเกตเลยว่าตัวเองตกอยู่ในสถานการณ์แบบไหน“ฟื้นแล้วสินะ ในฐานะผู้ชายก็รู้สึกสงสารอยู่หรอก แต่นายผิดเองที่ไปเล่นกับใครไม่เล่น ถ้ามีโอกาสได้ออกไปก็จำไว้เป็นบทเรียนแล้วกัน”เห็นว่าคนฟังไม่สนใจ คนที่เข้ามาใหม่ก็เลยว่าต่อ “อีกหนึ่งเดือนเตรียมรับแขก ระหว่างนี้ก็นอนพักไปก่อนอย่าได้เสียงดังหรือคิดหนีเชียว”...ต่อให้ไม่ได้บอก แต่ในหนึ่งเดือนนั้นแม็กซ์ก็ไม่ได้โวยวายหรือคิดหนีอะไรเพราะทั้งน้ำและอาหารที่ส่งมาใส่ยากล่อมประสาทเอาไว้เต็มไปหมด หากไม่กินก็โดนจับกรอกปากไม่ก็ฉีดยา ดังนั้นต่อให้อยากคิดจะหนี จะตะโกนโวยวาย ความคิดที่เชื่องช้าลงเพราะฤทธิ์ยาและสภาพร่างกายในปัจจุบันที่เชื่องช้าทั้งยังโดนพันธนาการก็ไม่เอื้ออำนวยสักที“...ฉันคือคุณชายเวอร์มิลเลี่ยน...ยังงี้...ไม่ได้...ขัง...ไม่ได้...ปล่อย...”“...กล้าดียังไง...ต่อให้เป็น...แอช-ลีย์...ก็ไม่มีสิทธิ”ร่างสูงที่กล้ามเนื้อเริ่มลีบนั่งกอดเข่าอยู่ที่มุมห้อง ดวงตาเหม่อลอย ริมฝีปากก็พึมพำอย่างไม่ยินยอม...การทำงานของร่างกายที่เชื่องช้าลงทำเอาแม็กซ์เหมือนกลายเป็นคนที่เป็นโรคซึมเศร้า เซื่องซึมแทบจะตลอดเวลา วันๆ หนึ่งได้แต่กินๆ นอนๆ นั่งลูบส่วนสำคัญที่ว่างเปล่า จวบจนกระทั่งคนที่มักโผล่หน้ามาส่งของกินพร้อมมาบ่นเรื่องเดิมๆ ซ้ำๆ เข้ามาพร้อมกับใครอีกคน“โว้ว สเป็กเลย ของใหม่แน่สินะ”“แน่นอนครับ ยังสดยังซิง ใช้ยาเพื่อไม่ให้ขัดขืน แต่ถ้าต้องการแบบเร้าอารมณ์เราจะงดใช้ยาให้ แต่ช่วงทดลองงานผมแนะนำว่าใช้ยาไปก่อนดีกว่า ไม่งั้นคุณอาจจะบาดเจ็บได้”“หึ จะมาทำอะไรฉันได้ ให้ต่อต้านก็น่าสนุกอยู่หรอก แต่ไหนๆ ก็เป็นครั้งแรกก็จะให้ประสบการณ์ที่ดีสักหน่อยดีกว่า ขอยากระตุ้นเพิ่มด้วยล่ะ”“ได้ครับ กรุณารอสักครู่”ในสายตาแม็กซ์คือชายวัยกลางคนหน้าตาทุเรศเดินเข้ามาใกล้ มือหนาที่น่าขยะแขยงฉีดอะไรบางอย่างเข้ามาในตัวเขาโดยที่ตัวเองยังไม่ทันได้ขัดขืนหรือปัดป้อง ผู้ชายคนนั้นผละออกไปแล้วถอดเสื้อผ้าของตัวเองโชว์ร่างกายอ้วนเผละน่ารังเกียจ ในช่วงนั้นเองที่ภายในร่างกายของแม็กซ์ร้อนขึ้น“...อึก...อา...ฮา...”“ไม่ต้องกลัว ฉันจะมอบความรู้สึกดีๆ ให้นายเอง”“...อื้อ...ฮื้อออ...”ริมฝีปากหนาประกบจูบลงมาอย่างจาบจ้วง แม็กซ์ที่กำลังร้อนวูบวาบอยู่ในกายรับสัมผัสนั่นอย่างยินยอม แต่ในใจกลับอยากจะหลีกหนีเต็มทน...เขากำลังรู้สึกแบบไหนกันแน่?ลิ้นร้อนตวัดไปมาในโพรงปาก มือหนาฉีกกระชากเสื้อผ้าตัวบางบนร่างกายของแม็กซ์จนมันขาดกระจุยกระจาย สัมผัสสากลากไล้ไปบนผิวเนื้อที่ร้อนผ่าว ทั้งบีบทั้งขยำจนผิวที่ไม่โดนแดดมานานเริ่มปรากฏรอยแดง ทั้งเจ็บ ขยะแขยงและรู้สึกดีตีวนกันมั่วซั่วความเป็นชายที่ถูกตัดถูกมือหนาลูบไล้แผ่วเบา กางเกงตัวเล็กถูกกระชากออก โลชั่นเย็นๆ ถูกเทลงบนบั้นท้ายขาวจนเปียกชุ่ม ก่อนปลายนิ้วหนาจะแทรกเข้าไปภายในตัวทีเดียวสองนิ้วจนช่องทางฉีกขาด“...เจ็บ”“ใจเย็น มันจะรู้สึกดี ฉันสัญญา”หากเป็นช่วงที่มีสติในเวลาปกติล่ะก็ มันคงเป็นความอัปยศที่แย่ที่สุดที่ต้องมาถูกผู้ชายกระทำชำเราราวกับตนเป็นผู้หญิง แต่ในตอนที่ร่างกายกำลังถูกความต้องการครอบงำ ความนึกคิดใดๆ ล้วนถูกดีดกระเด็น“...ฮ้า...ฮื้ออออ...”“เริ่มจะรู้สึกดีแล้วล่ะสิ รออีกแปปนะ”“...ไม่...เร็ว...เร็วเข้า!”แท่งเนื้อหนาแทรกเข้ามาในกาย เสียงโลชั่นเปียกแฉะผสมกับน้ำกามที่หลั่งออกมาของอีกคน ช่องทางที่ไม่เคยมีใครล่วงล้ำถูกกระแทกเข้ามาอย่างรุนแรง ความเจ็บปวดเริ่มเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่านไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งที่ท่อนเนื้อแข็งฉ่ำน้ำแทรกเข้ามาในตัวแล้วขยับเข้าออกอย่างตามใจ แม็กซ์ทำได้แค่ร้องครวญครางอย่างสุขสม รับรสสัมผัสเปียกชุ่มแฉะชื้นจากทั้งบนและล่าง อยู่ทั้งด้านบนและด้านล่างหลายต่อหลายท่า เป็นประสบการณ์เปิดโลกที่ตัวเองไม่เคยได้รับมาก่อน...รังเกียจแต่ก็รู้สึกดี...ไม่...ไม่......นี่ไม่ใช่เขา......ไม่ใช่ตัวเขาเลยสักนิด...“ฮ่า....สมกับที่สดๆ ซิงๆ แน่นดีจริงๆ”“...ฮื้ออออ เร็ว...เร็วอีกสิ”เสียงแหบร้องขออย่างเย้ายวน สะโพกมนส่ายไปมาและเริ่มขยับด้วยตัวเองอีกคราเมื่ออีกฝ่ายไม่ยอมต่อให้เสียที คนกระทำซี้ดปากอย่างนึกสนุก กระแทกแก่นกายของตัวเองลงไปอย่างรุนแรงจนคนที่นอนอยู่ใต้ร่างต้องส่งเสียงดังด้วยความจุกระคนเสียวซ่าน“ตามที่ขอเลย”“อื้ออออ~! ดีจัง~ เข้ามาอีก~!!”...นี่เขา...กำลังเป็นบ้าอะไรอยู่กัน?...“ว้าว เป็นของใหม่ที่สภาพไม่เลวนะ”“สำหรับช่วงทดลองงานเราไม่คิดเงิน สนุกให้เต็มที่นะครับ”“แน่นอน จะสนุกให้เต็มที่เลยล่ะ”ร่างหนาเดินตรงไปยังชายหนุ่มที่ถูกพันธนาการไว้ด้วยของเล่นนานาชนิด สภาพร่างกายไม่ต่างจากทาสอารมณ์ มือหนาถูกจับมัด ในขณะที่ด้านในของร่างกายยังมีดิลโด้แท่งใหญ่เสียบคาเอาไว้ สองขาถูกจับมัดให้อ้ากว้างเพื่อที่ว่าคนมาใหม่จะได้ใส่เข้ามาง่ายๆ“...อื้อ...ฮ่า...อ๊า...อีก...อีกสิ...เร็วเข้า...”ดวงตาสองข้างชุ่มฉ่ำไปด้วยหยาดน้ำเอ่อคลอ ริมฝีปากอิ่มบวมเจ่อทั้งยังแตกด้านจากการถูกจูบอย่างรุนแรง ใบหน้าขาวขึ้นสีแดงจัด เสียงหอบหายใจยังคงกังวาลไปทั่วทั้งห้อง“เป็นของใหม่ที่รู้งานดีจริงๆ น้า”ช่องทางรักที่ผ่านการใช้งานมาอย่างหนักหน่วงยังคงคับแน่นสำหรับแท่งที่ใหญ่กว่าเดิม ฤทธิยายังคงทำให้แม็กซ์มัวเมาอยู่ในกามารมณ์ที่น่ารังเกียจรับรสรักของผู้ชายไม่ซ้ำหน้าครั้งแล้วครั้งเล่า...“อุก...อั่ก...อื้ออออ อ๊า!!”มือหนาถูกจับขึงในขณะที่คนด้านหลังกระแทกกระทั้นอย่างเต็มแรง ปลายคางที่ก้มต่ำถูกรั้งให้เชิดขึ้น ในจังหวะที่กำลังหอบหายใจแท่งร้อนที่เปื้อนไปด้วยน้ำรักก็ถูกจับยัดเข้ามาในปาก“อย่าสนใจแต่ทางนั้น มาทางนี้ด้วยสิ ทางนี้ นั่นแหละ อมเข้าไปลึกๆ”“อื้อ~~~~!!”“กูล่ะชอบมึงจริงๆ ไม่ต้องห่วง พอมึงเข้าช่วงขายเมื่อไหร่กูจะมาเป็นลูกค้าคนแรกให้มึงเลย”ราวกับสัตว์ที่กำลังสมสู่ ไม่ใช่การจับคู่ของคนสองคนแต่เป็นมากกว่านั้น ในสายของแม็กซ์มีเพียงผู้ชายหลายต่อหลายคนที่กำลังเล่นสนุกกับร่างกายของเขา ในขณะที่เขาทำได้เพียงส่งเสียงร้องและอ้าขาไม่ต่างจากผู้หญิง“กลืนเข้าไป ดี เฮ้ย ถ้าเสร็จแล้วก็มาเปลี่ยนกัน”“...อุ๊บ...อือออ...แค่กๆ...”น้ำรักรสคาวคละคลุ้งอยู่ในปาก เขาอยากจะคายมันออกมาแต่มือหนาก็บีบกรามแม็กซ์เอาไว้จนเจ้าตัวได้แต่กลืนมันเข้าไปอย่างจำยอม ตอนนั้นเองที่คนด้านหลังก็ฉีดน้ำรักร้อนๆ ไว้ในส่วนลึกของตัวเขาก่อนจะถอนมันออกมาอย่างรวดเร็ว“แม่งเอ๊ย เผลอเสร็จอีกแล้ว ถ้าเป็นผู้หญิงมึงคงท้องไปแล้วล่ะมั้ง เออมา เปลี่ยนกัน”“ทำพูด เพราะไม่อยากให้ท้องถึงต้องมาทำกับผู้ชายไงล่ะ”...หลังจากผ่านไปหลายต่อหลายวัน แม็กซ์ลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมความปวดระบมไปทั่วทั้งตัวโดยเฉพาะบั้นท้ายที่เจ็บจนขยับไม่ได้ น้ำกามแห้งติดผิวชวนขยะแขยงยังไม่สู้ความเปียกที่ไหลลงมาตามหว่างขา แม็กซ์มีสีหน้าช็อกค้าง ยิ่งก้มมองร่างกายที่เต็มไปด้วยรอยแดงไร้ที่ว่าง แม็กซ์ก็ยิ่งรู้สึกเหมือนหายใจไม่ออก“...มะ...ไม่...ไม่จริง...”ชายร่างหนานอนอยู่ข้างๆ ใช้แขนข้างหนึ่งพาดอยู่บนเอวสอบ แม็กซ์ร้องตะโกนเสียงหลง ใช้ร่างกายที่ปวดร้าวถีบร่างหนาจนกระเด็นตกเตียง“โอ๊ย! นี่แกทำกับลูกค้าแบบนี้ได้ไงวะ!!”“หุบปาก! อย่ามาแตะต้องตัวกู!”สมองที่พร่าเบลอจากการถูกใช้ยามาเป็นเวลานาน เมื่อไม่ได้รับยาที่มากขึ้นตามปกติสมองก็เริ่มจะแจ่มใสขึ้น แม็กซ์โวยวายด้วยคำด่าทุกคำที่นึกออก มือหนาเขวี้ยงปาข้าวของใกล้ตัวใส่คนที่บังอาจแตะต้องตัวเขาทุกอย่าง ความทรงจำตลอดหลายวันที่ผ่านมาที่ค่อยๆ ย้อนกลับมาทีละน้อยทำให้แม็กซ์เริ่มสติแตกภาพความจำที่เขากำลังร้องครวญครางปานผู้หญิงขายตัวใต้ร่างของผู้ชายคนแล้วคนเล่า ภาพตอนที่เขากำลังร้องขอการกระทำที่รุนแรงยิ่งขึ้นและยิ่งขึ้น“ไม่! ไม่ใช่...กูไม่ใช่กระหรี่! ไม่!!”“ไอ้ห่าเอ๊ย! อย่าปาสิวะ! เป็นเหี้ยไรเนี่ย!? อ๋อ...ยาหมดฤทธิ์แล้วสิท่า ต้องให้ช่วยย้อนความจำมั้ยว่าเมื่อคืนมึงรับแขกแบบกูยังไง?”คนที่ล้มอยู่บนพื้นกระโจนขึ้นมาบดจูบลงบนริมฝีปากที่แตกช้ำอย่างรุนแรง แม็กซ์ขบกัดปลายลิ้นที่ส่งเข้ามาในโพลงปากของตัวเองอย่างแรงจนได้เลือด คนที่ส่งจูบจึงจำยอมต้องผละออกไปแล้วว่าเสียงเหี้ยม“เมื่อคืนยังอ้อนวอนให้กูทำอยู่เลย มาตอนนี้แล้วฤทธิ์เยอะนี่หว่า เอาสิ น่าสนุกดี กูจะช่วยทำให้มึงเป็นกระหรี่โดยไม่ต้องพึ่งยาแบบเมื่อคืนเอง”แม้สมองจะตั้งแง่รังเกียจแต่ร่างกายที่ถูกกระทำมานานกลับตอบสนองกับสัมผัสที่รุกล้ำเข้ามาอย่างหยาบคาย“ไอ้เหี้ย! มึงรู้มั้ยว่ากูเป็นใคร!? ปล่อยกู! อ๊า! ปล่อยกูเดี๋ยวนี้!!อื้ออออ~”“ทำเขาไว้เยอะมึงถึงต้องมาอยู่ที่นี่ เป็นไงล่ะ เมื่อก่อนมึงก็ทำกับคนอื่นแบบนี้ไม่ใช่รึไงไอ้คุณชาย ชอบมั้ยล่ะ รู้สึกดีมั้ยล่ะ นี่ดีนะทางคลับยังให้มึงใช้ยาจนชิน ไม่งั้นร่างกายมึงมันคงไม่ตื่นตัวแบบนี้หรอก”ร่างที่คล่อมตัวเขาว่าพลางหัวเราะ บดเบียดจูบไปตามส่วนต่างๆ ของร่างกาย หัวนมช้ำแดงถูกบิดจนคนที่ถูกกักไว้ใต้ร่างต้องร้องเสียงหลง...แม้ใจจะรังเกียจ แต่ร่างกายกลับไม่ยอมต่อต้าน...‘เมื่อก่อนมึงก็ทำกับคนอื่นแบบนี้ไม่ใช่รึไงไอ้คุณชาย’...แบบเดียวกับที่เขาเคยทำกับผู้หญิงหลายๆ คน...กับไลล่า...ไม่...เขาไม่ผิด นั่นเป็นสิทธิของเขา!ทุกคนยินยอมพร้อมใจให้เขาเพราะเขาคือเวอร์มิลเลี่ยน!!เพื่อนของเขายังบอกอย่างนี้เลย!!“มึงขืนใจคนอื่น กูขืนใจมึง มันก็สมกันดีจริงมั้ย?”“ไม่ พวกผู้หญิงนั่นยินยอมให้กู แต่กูไม่ได้ยอมให้มึง!! ฮึก-! อ๊ะๆ--!”“ว้าว มึงนี่หน้าด้านดีว่ะ แต่ข้างหลังนี่นุ่มเชียว”เขาว่าพลางหัวเราะเยาะ กระแทกความเป็นชายของตัวเองใส่ลงไปในทางรักที่นุ่มอุ่นไม่มียั้ง“อ๊า--!!”...ความเจ็บปวดจากบทรักเมื่อเช้าวันนั้นผ่านไปอย่างเชื่องช้า แต่มันเป็นแค่ฝันร้ายที่ยาวนานไร้วันตื่น เมื่อเขายังต้องประสบพบเจอเรื่องแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ ตามคำกล่าวของผู้คุม“ทางเราใจดีใช้ยาจนคุณคุ้นชินกับงาน และในเมื่อร่างกายคุณคุ้นชินแล้ว ทางเราก็จะให้คุณรับแขกโดยไม่ใช้ยาเหมือนๆ กับคนอื่น แล้วก็ต้องเริ่มรับลูกค้าทุกประเภทแล้วล่ะนะครับ อ๋อ ขอเตือนว่าอย่าคิดหนี ไม่งั้นระดับของลูกค้าจะกักขฬะลงจนคุณคาดไม่ถึงเลยล่ะ”“ไม่!! กูคือคุณชายตระกูลเวิร์มิลเลี่ยน!!มึงจะทำแบบนี้กับกูไม่ได้! คอยดูนะกูจะฆ่าพวกมึงทุกตัว กูจะทำให้พวกมึงทุกคนต้องชดใช้!!”“อ๋า...แย่จัง เผอิญว่าการที่คุณต้องมาอยู่ที่นี่ก็ดันเป็นการชดใช้เช่นกัน เชิญชดใช้ไปชั่วชีวิตเลยนะครับ อ๊ะ ลูกค้าใหม่เข้าแล้ว พยายามเข้านะครับ”ชายรูปร่างสูงใหญ่สามคนเดินเข้ามาด้วยท่าทางหื่นกาม แต่ละคนไม่รั้งรอที่จะกระโจนเข้าใส่ร่างสูงที่ทำความสะอาดร่างกายจนหอมฟุ้งแล้วทันทีช่วงเวลานี้คือช่วงเวลาที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตแม็กซ์ เวอร์มิลเลี่ยน เขาสาบานกับตัวเองว่าไม่ว่าจะเป็นใคร หรือต่อให้เป็นตระกูลแอชลีย์ ทุกๆ คนที่ทำให้เขาต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ เขาจะลากพวกมันทุกตัวไปลงนรกให้หมดให้จงได้!!“ไม่----------!!!”ช่วงเวลาแห่งความทรมานระคนสุขสมยังคงลากยาว ช่วงเวลาที่เลวร้ายนี้ยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆ...และอาจจะยาวไปจนถึงช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิต โดยคนที่ไม่รู้จักสำนึกนั้นไม่ได้รับรู้เลย......“...อยากจะออกไป ถามนายน้อยของพวกเราก่อนก็แล้วกันนะ จริงๆ สภาพคุณยังดีกว่าเพื่อนร่วมแก๊งค์คุณเยอะนะ”คนเฝ้าว่าพลางเบือนหน้าหนีจากหน้าจอ ไม่ลืมกดปิดเสียงเพื่อป้องกันเสียงครวญครางอันแสนรัญจวนที่เป็นได้แค่เสียงรบกวนให้เงียบไป

------------------------อุ๊ก...แมวขอโทษที่หายไปนาน ที่โผล่มาเป็นตอนพิเศษเพราะตั้งใจไว้ว่าจะลง (ลงล่าช้าเดี๋ยวลืมฟิลลิ่งอีพี่แม็กซ์กันหมด) + ทดลองใช้มือ มือแมวยุบแล้วงับ ไม่บวมแล้ว แต่ยังชาๆ ขัดๆ อยู่บ้างพิมพ์ไม่ค่อยถนัด พิมพ์ช้าลงเยอะเลยง่ะ ที่หนักกว่าคือค้างไว้นานสมองไม่โล่งเท่าไหร่ ถถถถจะบอกว่านี่เป็นฉบับพิมพ์แก้ไขใหม่ที่ลดความรุนแรงลงประมาณห้าสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว ฉากเรทก็เพลาๆ ลงแล้วนะ บรรยายแบบไม่เจาะจงมาก (แต่ก็ยังยาวได้พอๆ กับตอนหลัก) ซึ่งมันก็ยังค่อนข้างจะรุนแรงในหลายๆ ความหมาย แมวไม่ได้ซาดิส ไม่ได้โรคจิต ไม่ได้หื่นกามด้วย แมวแค่มอบทุกรสชาติไว้ในนิยายเร่ืองนี้เฉยๆ ต้องไปแก้เรทนิยายใหม่มั้ยอ่ะ แฮ่ //เหงื่อตกถือว่าวอร์มก่อนเข้าเล่มใหม่เนาะ ดิ่งอารมณ์ทิ้งท้ายเล่มสี่ไว้แค่นี้พอเด้อ คิดว่าพี่แม็กซ์คงไม่มีตอนพิเศษอะไรมาอีกหรอกมั้ง (ถึงจะยังเขียนได้ก็เถอะ ถถถถ)ใครยังรอแมวอยู่บ้างขอเสียงหน่อยย //ย้ำก่อนว่าใครอ่านตอนนี้ไม่ไหวไม่ต้องอ่านนะคะ ไม่ใช่สาย ไม่ชอบเรื่องดิ่งๆ กรุณาข้ามโลด ขอบคุณครับผม// แล้วก็ขอบคุณสำหรับทุกความเป็นห่วงของทุกคนด้วยนะคะ จะได้กลับมาเสียตังให้แมวอีกแล้วนะ ถถถถ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

[mini story] แม็กซ์ ***มีเนื้อหา Y (ชช) R18+ ความรุนแรง เรื่องทางเพศ กรุณาใช้วิจารณญาณในการอ่าน

คล้ายกับเรื่อง[New Life] อิสระของชีวิต ที่คุณอ่าน

[New Life] อิสระของชีวิต

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

[mini story] แม็กซ์ ***มีเนื้อหา Y (ชช) R18+ ความรุนแรง เรื่องทางเพศ กรุณาใช้วิจารณญาณในการอ่าน

คล้ายกับเรื่อง[New Life] อิสระของชีวิต ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้