ฉันมองไปที่แผลรูปตัว G บนอกของฉัน ฉันจึงลองเอามือลูบมันดู ก็พบว่าไม่เจ็บเลยแม้แต่นิดเดียว
“แปลกแฮะ เมื่อกี้ยังเจ็บอยู่เลย”
ฉันจึงเลิกลูบมันและเมื่อฉันเอามือออกไปก็พบว่าแผลรูปตัว G ก็หายสนิทกลายเป็แผลเป็
ฉันมองด้วยความตะลึง เพราะก่อนที่ฉันจะเอามือไปลูบที่แผล มันยังมีเืซึมอยู่เลย
เมื่อคืนหลังฟ้าผ่ามันเกิดอะไรขึ้น ฉันมาอยู่ที่นี้ได้ยังไง แล้วแผลประหลาดนี้มาได้ยังไง
แต่ที่ต้องสนใจตอนนี้คือตัวตนของฉันถูกเปิดเผยรึเปล่า แต่คิดว่าน่าจะยังเพราะปฏิกิริยาของ Kiss ไม่ได้แสดงให้เห็นว่ามีอะไรพิเศษเลย
“ฮึ่ย งั้นตอนนี้ทำตัวปกติก่อนจะดีกว่า”
ฉันจึงใสเสื้อให้เรียบร้อย แล้วเดินไปกินอาหารเช้า
และเมื่อฉันเดินมาถึงห้องครัวซึ่งมีทั้งแม่และน้องสาวทั้ง 2 คนของฉันรออยู่
“มาแล้วเหรอ มาเจนต้า”
แม่ทักฉันก่อนเดินเอาซุปผักจืดๆ 3 ถ้วยกับขนมปังแข็งๆ 1 ก้อนที่แบ่งมาแล้ว 3 ส่วน มาให้ฉันกับน้อง
“แม่ แล้วส่วนของแม่ละ”
ฉันถามแม่
“จริงด้วยค่ะ หนูเห็นมีแค่ส่วนของพวกหนูสามคน”
Kiss พูดเสริมขึ้น
“เอ่อ แม่กินแล้วจะ เพราะงั้นลูกๆ กินเถอะ”
แม่พูดออกมา พร้อมกับท่าทีลนลาน
“แม่คะ แม่นี่โกหกไม่เก่งเลยนะคะ แม่นะยังไม่ได้กินอะไรเลยใช่ไม่ละคะ”
Valentine พูดขึ้น
“ถ้าอย่างนั้นแม่ก็เอาขนมปังของหนูไปก็ได้ค่ะ”
ฉันยื่นขนมปังตัวเองให้แม่ เพราะฉันไม่ค่อยใช้จะชอบขนมปังของแม่สักเท่าไหร่ ส่วนซุปนี้ฉันเองก็ไม่ชอบเหมือนกัน แต่อย่างน้อยก็กระเดือกง่ายกว่าไอ้ขนมปังนี้ละนะ
“งั้นแม่ก็เอาซุปของหนูไปแล้วกัน”
Kiss ที่เห็นฉันแบ่งขนมปังให้แม่ก็เลยทำบ้าง โดยแบ่งซุปให้แม่บ้าง
“ทั้งสองคนไม่ต้องหรอกจะ แม่ไม่หิวซะหน่อย”
โครกกก!
ในตอนนั้นเองก็มีเสียงท้องร้องดังออกมาจากท้องของแม่
“นั้นไง แม่หิวจริงๆ ด้วย งั้นหนูแบ่งให้บ้าง”
“หยุดเลยวาเลน เธอนะอยู่ในวันกำลังโต เพราะงั้นไม่ต้องแบ่งแล้วกินให้หมด”
Kiss พูดขัดคอ Valentine ที่กำลังจะแบ่งขนมปังหรือซุปให้กับแม่
และในระหว่างนั้นเองฉันกระเดือกซุปรสห่วยนี้ลงคอเพื่อไม่ให้เสียเวลาสิ่งที่ฉันจะไปจัดการ
“แม่คะ หนูไปเก็บฟืนนะคะ”
ฉันลุกขึ้นแล้วเดินออกจากบ้านไปในทันที
ฉันเดินแบกที่เก็บไม้ออกจากหมู่บ้านเข้าไปในป่าซึ่งเป็ทางที่เกิดเื่เมื่อคืน
ฉันเดินไปจุดที่ฉันฆ่าทหารตายเป็เบือ ซึ่งปัจจุบันเหลือทิ้งไว้แค่รอยเืเท่านั้น
“เก็บศพทหารไปแล้วสินะ ทำงานได้เร็วกว่าที่คาดไว้นะเนี่ย”
ฉันเริ่มเดินไปยังจุดที่ฉันพบกับองค์หญิงตอนที่หนีมาแล้ว ซึ่งไม่พบรอยเืเลยแม้แต่นิดเดียว
“ฉันจได้ว่าอัดองค์หญิงนั้นจนเละแล้วนี้นา น่าแปลกแฮะที่ไม่มีเืเลยแม้แต่หยดเดียว”
ฉันจึงเริ่มสำรวจตรงจุดที่เข้าปะทะกับคนพวกนั้น
“ไม่มีแม้แต่รอยเท้าเลยเหรอ เดี๋ยวนะ มันถูกลบออกเมื่อเร็วๆ นี้ มีคนอยู่แถวนี้งั้นเหรอ”
ฉันรีบมองรอบๆ ซึ่งก็ไม่พบใคร
กึกๆๆ ฟืด
ในตอนนั้นเองก็มีเสียงลมหายใจของบางอย่างดังขึ้นจากด้านหลัง
“ใครนะ”
ฉันหันหลังไปแต่ก็ไม่พบกับอะไรเลยนอกจากต้นไม้
กึกๆๆ ฟืด
เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้งจากข้างหลังของฉัน แต่เมื่อฉันหันหลังกลับไปก็ยังไม่พบอะไร
“นี้ฉันหูฝาดรึไงนะ”
กึกๆๆ ฟืด
ฉันที่เริ่มเชื่อแล้วว่าตัวเองหูฝาด แต่เพื่อความแน่ใจจึงลองหันไป ซึ่งถ้าไม่พบอะไรฉันก็จะเชื่อแล้วว่าตัวเองหูฝาด
“กึกๆๆ ฟืด Killer Queen”
ซึ่งคราวนี้ฉันพบเข้านะสิ มันเป็ตัวประหลาดที่มีรูปร่างคล้ายมนุษย์ผสมแมงป่อง และเสียงของมันนั้นแหบ และใหญ่ เต็มไปด้วยพลัง ซึ่งมันกำลังจ้องเขม็งมาที่ฉัน
“Killer Queen”
มันพูดคำนั้นออกมาอีกครั้ง ก่อนที่ฉันจะสังเกตว่าในมือมันมีกระดาษอยู่ใบหนึ่ง ซึ่งเมื่อฉันเห็นมันก็ทิ้งกระดาษใบนั้นลงกับพื้นแล้วจากนั้นตัวมันก็หายไปแบบต่อหน้าต่อตาฉันทันที
“นั้นมันตัวอะไรละนั้น แล้วกระดาษนั้นมันอะไร”
ฉันจึงค่อยๆ เดินไปดูว่าเป็กระดาษอะไร และเมื่อหยิบขึ้นมาฉันก็พบว่าเป็ประกาศจับจากเมือง Skyline
ในรายละเอียดก็คือ มีฆาตกรโรคจิตที่คิดลอบปรงพระชนองค์หญิง Lucy โดยฆาตกรรายนี้ได้รับฉายาว่า Killer Queen มีค่าหัวถึง 1,000,000 ลี ซึ่งสูงที่สุดในภูมิภาคนี้
“ซึ่งดูจากรูปการแล้วเป็ฉันแน่เลย ว่าแต่เ้าตัวประหลาดนั้นมันก็พูดว่า Killer Queen สินะ มันอ่านออกด้วยสินะ งั้นที่มันพดชื่อเราก็แสดงว่ามันกำลังพึมพำชื่อในใบประกาศจับนี้หรือไม่ก็ มันก็รู้ว่าฉันนี้แหละ Killer Queen”
ฉันเริ่มใช้หัวคิดมากขึ้น ก่อนที่จะคิดได้ว่ามันเอาใบประกาศจับนี้มาจากเมือง Skyline ก็อาจเป็ไปได้ว่าที่อยู่ของมันใกล้กับเมือง เพราะงั้นถ้าอยากกำจัดมันก็ต้องไปอยู่ใกล้กับที่มันอยู่
แต่การจะจัดการมันนี้สิ นอกจากสภาพร่างกายที่ยังไงฉันก็ชนะไม่ได้แน่ๆ ยังมีสติปัญญาขนาดอ่านหนังสือออก การจะจัดการมันเป็เื่ที่ไม่หมูเลย แต่เื่นี้ค่อยคิดหลังจากได้ข้อมูลของมันมากกว่านี้จะดีกว่า
ยังไงฉันในตอนนี้ก็ต้องไปเมือง Skyline
2K
![[จบ]Death System จอมเวทย์ท้าความตาย](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1683779740_40115367.webp)
