ตกเย็น...
การทำความสะอาดบ้านทั้งหลังผ่านไปได้ด้วยดีเสื้อผ้าและผ้าปูที่นอนถูกทำความสะอาดจนไม่เหลือคราบเหงื่อราคะของหญิงสาวญาดากำลังทำอาหารเย็นรอต้อนรับสามี.......และแขกผิวดำผู้มาเยือนแม่บ้านสาวได้แต่หวังว่า เดชสามีของเธอจะหาที่พักใหม่ให้เจสันได้แล้ว หรือถ้าไม่......
“กลับมาแล้วครับ”
ญาดาสะดุ้งโหย่ง เธอกำลังยืนอยู่ในครัวด้วยความคิดก่อนจะหันไปหาสามีที่กำลังเดินเข้ามาในบ้านหญิงสาวไม่รู้เลยว่าเดชกลับบ้านมาตอนไหนเพราะแม้แต่เสียงรถยนต์ของเขาภรรยาสาวก็ยังไม่ได้ยินความคิดเื่แท่งเนื้อสีดำช่างรบกวนจิตใจเธอมากเหลือเกิน
“กลับมาแล้วหรอคะ”
ญาดาวิ่งไปหาสามีหน้าบ้าน ก่อนจะเห็นเขาอยู่ในสภาพที่เปียกไปด้วยเหงื่อสงสัยวันนี้เดชคงจะซ้อมบาสให้นักกีฬาอย่างหนักไม่ทันที่หญิงสาวจะรับกระเป๋าจากสามี ร่างสูงใหญ่สีดำก็เดินเข้ามาในบ้านเด็กหนุ่มผิวสีเต็มไปด้วยเหงื่อเช่นกัน เขาอยู่ในชุดกีฬาบาสผืนบางที่แนบเนื้อจนเห็นร่องรอยซิกแพคอย่างชัดเจนแถมเป้ากางเกงยังบวมนูนจนเกือบจะละสายตาไม่ได้!
“คุณครับ”
“ค่ะ...คะ?!”
“เย็นนี้คุณทำอะไรทานหรอครับ”
“อ๋อ...ของโปรดของคุณเลยค่ะ”
“ถ้าอย่างนั้นตั้งโต๊ะเลยได้มั้ย ผมหิวแล้ว”
“ได้ค่ะ”
สามีของญาดาเดินไปยังห้องครัวด้วยความหิวก่อนที่เจสันจะส่งยิ้มให้ญาดาเป็มารยาท ร่างสีดำเมี่ยมเดินผ่านหน้าของหญิงสาวไปทำให้กลิ่นสาบเหงื่อที่คุ้นเคยตีเข้าที่หน้า แต่มันกลับเป็กลิ่นที่รุนแรงกว่าไม่ใช่กลิ่นที่ติดอยู่ตามผ้าปูที่นอนเหมือนตอนเช้าที่เธอเคยสูดดมในขณะเกี่ยวเบ็ดช่วยตัวเองไปด้วย!
ช่องล่างของหญิงสาวเปียกโชก...
ความคันในช่องคลอดของเธอกำลังต่อสู้กับจิตใจอย่างรุนแรง!
ญาดาสะบัดความคิดเื่ตัณหาออกจากหัวก่อนจะรีบเข้าไปในห้องครัวเพื่อเตรียมอาหารหลังจากนั้นไม่นานอาหารเย็นก็เริ่มขึ้น...
เวลาผ่านไป...
อาหารบนโต๊ะของญาดาไม่อร่อยเท่าไหร่นัก เธอนั่งอยู่ข้างๆสามีแต่ฝั่งตรงข้ามกลับเป็เด็กหนุ่มผิวดำร่างใหญ่ที่มัดกล้ามมันวาวไปด้วยเหงื่อใบหน้าของเจสันดูเหน็ดเหนื่อยอยู่นิดหน่อยแต่หลังจากได้ตักอาหารเข้าปากเขาก็มีอาการดีขึ้นแถมยังชมอีกว่าฝีมือทำกับข้าวของหญิงสาวอร่อยที่สุดเท่าที่เขาเคยกินมา...
ญาดาได้แต่ยิ้มเจือนๆ แต่ร่องง่ามของเธอเปียกแฉะไปหมดแล้ว...
ยิ่งอยู่ใกล้เด็กหนุ่มคนนี้ทีไร...แท่งดุ้นั์สีดำใหญ่ยาวที่เธอเคยเห็นก็ฉายเข้ามาในหัวทุกที
“คุณเป็อะไรหรือเปล่า” สามีที่นั่งอยู่ข้างๆถาม
“ปะ เปล่าค่ะ ทำไมหรอคะ”
“ผมเห็นคุณหน้าแดงๆ แถมยังกินข้าวน้อยด้วย”
“ฉัน....ฉันไม่เป็ไรหรอกค่ะ คุณคิดมากไปเอง”
“จริงหรอ”
“จริงสิคะ”
ญาดาหัวเราะกลบเกลือน แต่ใบหน้าสีแดงระเรื่อของเธอไม่ได้หายไปง่ายๆร่างกายของหญิงสาวร้อนรุ่มไปหมด จนท้ายที่สุดเธอเองต้องเป็ฝ่ายขอตัวขึ้นไปอาบน้ำก่อนเพราะเหงื่อที่ไหลอาบตัวเหนียวยเหนอะหนะไปหมด ท้ายที่สุดห้องน้ำและฝักบัวก็เป็สถานที่ที่ลับตา ที่ญาดาพอจะใช้มือสำเร็จความใคร่ให้ตัวเองหายอาการคันราคะได้บ้าง...
แต่ไม่เลย...
ฝักบัวและนิ้วมือช่วยอะไรเธอไม่ได้...
สิ่งเดียวที่จะทำให้เธอหายคันมีเพียงแท่งเอ็นของสามีเท่านั้น....หรืออาจจะเป็แท่งเอ็นของ....
“ไม่.....อื้อออ”
หญิงสาวสะบัดความคิด ก่อนจะห่อผ้าเช็ดตัวเดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับแต่งตัวด้วยชุดนอนสุดวาบหวิวเพื่อหวังว่าวันนี้สามีอย่างเดชอาจจะอยากเผด็จศึก แต่เธอลืมคิดไปว่าตอนที่สามีกลับบ้านมานั้น เขากลับมาพร้อมกับเหงื่อเต็มตัวและใบหน้าเหนื่อยล้าขั้นสุด...
ตกดึก...
หลังจากที่เดชและเจสันทานอาหารเย็นเสร็จ ญาดาจึงเดินลงมาจากห้องหญิงสาวสำรวจอยู่นานว่าเด็กหนุ่มผิวสีได้ขึ้นมายังห้องของตัวเองหรือยังเมื่อได้คำตอบแล้วภรรยาสาวจึงเดินเข้ามาหาสามีที่กำลังล้างจานอยู่ในห้องครัวทันที...
“คุณไม่ต้องทำก็ได้ค่ะ เดี๋ยวฉันทำเอง” ญาดาเอ่ย
“ไม่เป็ไร ผมเห็นคุณเหนื่อย เลยไม่อยากรบกวน”
“รบกวนตรงไหนคะ คุณนั่นแหละที่เหนื่อย ขึ้นไปอาบน้ำเถอะค่ะ ด้วยฉันทำเอง”
“เอาอย่างนั้นหรอ”
“ค่ะ”
เดชหันหน้ามาจูบหน้าผากของภรรยาอย่างอ่อนโยนก่อนจะเตรียมตัวขึ้นไปอาบน้ำบนบ้าน แต่ก่อนที่เขาจะจากไปชายหนุ่มก็ได้หันมาพูดอะไรบางอย่างกับภรรยาของเขา
“คุณครับ”
“คะ”
“คือ ผมกับทางมหาลัยพยายามหาหอพักให้เจสันแล้ว แต่ก็หาไม่ได้สักทีส่วนที่หาได้ก็อยู่ไกลกันหมด ทางมหาลัยไม่อยากให้นักกีฬาแลกเปลี่ยนต้องเดินทางไกลเขาเลยยื่นข้อเสนอมาให้...”
“ข้อเสนอ....อะไรคะ”
“คือ....เขาอยากให้ผมรับเจสันเข้ามาอยู่บ้านหลังนี้ด้วย แบบเป็โฮมสเตย์น่ะ”
“อะไรนะคะ”
“แต่ผมยังไม่ตอบตกลงนะ ผมอยากถามคุณก่อน แต่ถ้าเจสันอยู่ที่นี่ด้วยคุณก็จะได้ไม่เหงา อีกอย่างเวลาออกไปซ้อมกับเวลาเดินทางกลับจะได้สะดวกแถมเขายังมีค่าเลี้ยงดูให้เราด้วย........คุณจะว่าอะไรหรือเปล่า”
ญาดาอ้ำอึ้งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะฝืนยิ้มออกไป
“ได้สิคะ ทำไมจะไม่ได้...”
“จริงนะ”
“จริงสิคะ เวลาเห็นคุณอยู่กับเด็กคนนั้นคุณดูสนุกมากขึ้นกว่าก่อนเยอะเลย”
“เขาเป็นักกีฬามีฝีมือน่ะสิ ถ้าเขาพาทีมไปถึงระดับประเทศได้เงินเดือนผมก็จะขึ้นตามไปด้วย ขอบคุณคุณมากนะที่เข้าใจ”
“ไม่เป็ไรค่ะ ฉันไม่ได้คิดอะไรอยู่แล้ว”
เดชก้มลงจูบหน้าผากของภรรยาสาวอีกครั้ง ก่อนจะเดินขึ้นไปอาบน้ำบนบ้าน...
“แล้วเขา.........จะอยู่ที่นี่นานเท่าไหร่”
ญาดาไม่ทันคิดใจของเธอกระวนกระวายไปหมดที่จะต้องอยู่ร่วมบ้านกับเด็กผิวดำร่างสูงคนนั้นแต่อีกใจหนึ่ง....กลับรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูกหญิงสาวเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็เพราะอะไรอาจจะเป็เพราะเธอจะต้องไม่เหงาที่อยู่บ้านคนเดียว หรืออาจเป็เพราะ.....จะได้เห็นลำเอ็นสีดำเมี่ยมยาวใหญ่นั่นอีกครั้ง!!!
“อื้อออ”
ช่องล่างที่ถูกชำระล้างเปียกชื้นขึ้นมาอีกครั้งญาดาเองก็ไม่รู้เช่นกันว่าทำไมมันถึงได้เปียกง่ายขนาดนี้เธอไม่เคยเป็เช่นนี้มาก่อน ไม่ว่าจะกับใครก็ตามแต่พักหลังที่มีเจสันเข้ามาอยู่ด้วยทุกๆการเคลื่อนไหวของเขา......ทำให้น้ำใต้หว่างขาของแม่บ้านหัวใจเปลี่ยวไหลเยิ้มออกมาได้อย่างง่ายดาย
หญิงสาวรีบล้างจานในซิงค์ก่อนจะเดินขึ้นไปบนบ้านเพื่อหวังว่าจะใช้แท่งดุ้นของสามีขย่มดับราคะ
แต่เมื่อเธอเข้ามาในห้อง...เดชก็หลับเป็ตาย แถมยังกรนเสียงดังอีกด้วย...
ญาดาถอนหายใจหนักๆ เธอหันไปที่ตู้เสื้อผ้า....ที่ที่เธอเก็บกางเกงตัวจิ๋วของเด็กหนุ่มผิวดำเอาไว้ เธอคิดไว้อยู่แล้วเชียวว่าคงต้องได้ใช้มันเข้าสักวัน แต่เธอไม่คิด.....ว่าจะต้องใช้มันเร็วขนาดนี้!
1K
