พัทราจึงรีบหางานเพราะจะรอช้าไม่ได้เรื่องค่าใช้จ่ายต่างๆยังรอเธออยู่
แล้วเธอก็ได้ทำงานที่ใหม่ในโรงงานแห่งหนึ่ง
"แผนก ผู้คุมช่างตรวจเช็คเหรอคะ" พัชทราไม่อยากเชื่อ
"ใช่ ตอนนี้มีแค่ตำแหน่งนี้เท่านั้นที่ว่าง" ผู้จัดการวัยกลางคนกล่าวเสียงเรียบ
"แต่แผนกนี้ ส่วนมากผู้ชายทำนะคะ" พัทราเริ่มหงุดหงิด
"ตอนนี้ทางฝ่ายธุรการ เต็มหมดแล้ว" ผู้จัดการมองหน้าหญิงสาว " เธอต้อง อยู่แผนกนี้เท่านั้น"
"แต่หนูมาสมัครแผนกธุรการนะคะ แผนกช่างกลัวจะทำได้ไม่ดีพอค่ะ เพราะเป็นผู้หญิง ยังไงก็ไม่สะดวกเหมือนผู้ชาย" พัทราอยากปฏิเสธ
"เอาอย่างนี้ ฉันจะให้เงินเดือนเธอเพิ่มอีกเท่าหนึ่งของเงินเดือนที่จะให้ได้ "
เธอได้ฟังก็สับสน ใจก็อยากได้เงินเดือน อีกใจก็กลัวจะคุมคนงานชายไม่ได้
"เอาเหอะน่า ทำไปก่อนสัก3-4เดือน ถ้าแผนกธุรการว่างเดี๋ยวจะย้ายเธอเข้าแผนกธุรการเอง" ผู้จัดการยื่นข้อเสนอเพิ่ม
"แต่ว่า" หญิงสาวอ้ำอึ้ง
"เอาเหอะ ไม่มีใครรู้หรอกว่าฉันเพิ่มเงินเดือนให้เธอ" ผู้จัดการพูดปลอบใจอีกรอบ
"ตกลงค่ะ ทำแค่ 3-4เดือนเท่านั้นนะคะ" พัทรายอมตกลง "พัทขอตัวไปเตรียมงานก่อนนะคะ พรุ่งนี้จะได้พร้อมเริ่มงานค่ะ"
"เดี๋ยว" ผู้จัดการสั่ง
เขาเดินเข้ามาใกล้หญิงสาว แอบกระซิบข้างหู
"เอากันหน่อยมั้ย" ผู้จัดการเห็นหน้าตา ทรวดทรง องเอว หน้าอก ของเธอก็อดใจไม่ได้
"หน้าไม่อาย พูดออกมาได้ไง" หญิงสาวเริ่มพูดไม่อ้อมค้อม
ผู้จัดการเดินเข้าไปใกล้เธอ จับเอวคอดกิ่ว ลูบลงที่ก้นอวบอิ่มกลมกลึง
หญิงสาวปัดมือสะเปะสะปะออก
"นี่ฉันมาทำงานนะ" เธอก็ไม่ได้ง่ายกับทุกคน
ถึงเธอก็เคยผ่านผู้ชายจอมหลอกลวงมาแต่เธอก็แค่ครั้งเดียวเพราะโดนหลอก
จริงเธอจะหลอกเอาเงินทางผู้จัดการตอนนี้ก็ยังได้ แต่เธอระอายใจ ต่อหัวอกผู้หญิงด้วยกัน
"ขอตัวค่ะ" เธอสะบัดหน้าเดินตรงไปยังประตู
ผู้จัดการมองหญิงสาวที่เดินออกไปอย่างอาลัย
หญิงสาวเดินเลือกร้านข้าวในร้านอาหารของโรงงาน แต่เดินไม่ทันระวัง
"ตึก" เธอเดินชนกับร่างกำยำร่างหนึ่งอย่างจัง
"ขอโทษครับ ไม่ทันระวัง" ชายหนุ่มรีบพูด
"มะ ไม่เป็นไรค่ะ" หญิงสาวส่งยิ้ม
เธอเลือกซื้อข้าวเสร็จก็มานั่งกินที่โต๊ะ
ชายหนุ่มเดินมายืนตรงหน้า
"นั่งด้วยได้ไหมครับ"
"เชิญค่ะ"
"ผมชื่อว่าน คุณชื่ออะไรครับ"
"พัทราค่ะ เรียกพัทก็ได้" เธอตักข้าวใส่ปาก
"คุณทำงานแผนกไหนครับ"
"เพิ่งมาวันแรกค่ะ กำลังเตรียมตัวเข้าแผนกผู้คุมช่างตรวจเช็ค บ่ายนี้ค่ะ"
"อ้อดีเลย เราจะได้ใกล้กัน"
"คุณแผนกช่างตรวจเช็คเหรอค่ะ"
"ใช่ครับ มีอะไรให้ช่วยก็บอกได้นะครับ"
"ได้ค่ะ "
....................
พัทรามาถึงห้องแผนกตรวจเช็ค
"สวัสดีค่ะ"
สายตาทุกคู่ของผู้ชายทั้งหลายหันมามองตามเสียง
ทุกคนยิ้ม "สวัสดีครับ"
"อ้าวพัท" ว่านรีบเอ่ยทัก "มาสิ เข้ามา "
หญิงสาวค่อยๆ เดินผ่าน ทุกสายตาที่จ้องมอง มายังโต๊ะหนึ่ง "พัทนั่งที่นี่นะคะ"
"ได้ครับ ตามสบายเลยครับคุณพัท" ว่านก้มหน้าทำงานต่อ
"ฉันต้องตรวจเช็คยังไงบ้างคะ" พีทราถามว่าน
"เดี๋ยวผมสอนนะครับ" ว่านรู้งาน
.................................
ตกเย็นเลิกงาน ทุกคนทะยอยกลับบ้าน
"ป่ะ กลับๆ " ต้อมชวนว่าน
"กลับก่อนเลย งานค้างนิดหน่อยเดี๋ยวเสร็จแล้วแหละ"
"เย็นนี้เจอกันร้านเดิมนะเว้ย" ต้อมหันมาตะโกนบอกว่าน
"เอ่อ" ว่านรับคำ
พัทราเดินเข้ามาหาชายหนุ่ม
"งานของคุณยังไม่เสร็จเหรอคะ คุณมัวสอนงานฉัน จนงานของคุณช้า ต้องขอโทษด้วยนะคะ"
"ไม่เป็นไร มันเป็นหน้าที่ครับ จริงงานนี้พรุ่งนี้ผมทำต่อก็ได้ แต่ดูแล้วอีกนิดเดียวจริงๆ จึงจะทำให้เสร็จๆ พรุ่งนี้จะได้เริ่มทำอันใหม่เลย"
"คุณกลับเถอะครับ"
"ไม่เป็นไรค่ะ ฉันอยู่เป็นเพื่อนคุณได้ค่ะ"
หญิงสาวนั่งลงข้างๆชายหนุ่ม
"กลิ่นเหงื่อผู้ชายนี่ช่างหอมซะกระไร" พัทราคิดในใจ
"เอ่อ พัทราคุณเป็นอะไรรึเปล่าครับ"
"อ้อ ไม่มีอะไรค่ะ แค่คิดอะไรเพลินๆค่ะ" พัทราตื่นจากพะวัง
ว่านยิ้ม ใบหน้าหล่อเหลาก้มลงทำงานต่อ
"ผมว่าคุณกลับเถอะ เดี๋ยวค่ำมืดจะอันตราย"
"คุณจะอยู่ถึงดึกเลยเหรอคะ" หญิงสาวมองไปรอบๆห้อง
"มันก็ไม่แน่หรอกครับ บางทีถ้าต้องแก้งานก็จะดึก" ชายหนุ่มยิ้ม " แต่เดี๋ยวผมจะรีบกลับก็แล้วกัน พรุ่งนี้เช้าค่อยมาทำต่อ"
"คุณอย่าบอกนะว่าเกรงใจที่ฉันอยู่ด้วย" พัทราพูดเป็นนัย
"เอ่อ คือ ตอนนี้ในโรงงานไม่มีใคร ผมคิดว่าเราไม่ควร เอ่อ" ว่านพูดไม่ทันขาดคำ
หญิงสาวขยับตัวเข้าใกล้จนหน้าแทบวางที่ไหล่เขา
"รังเกียจฉันเหรอคะ" พัทรากระซิบ
"เอ่อ ไม่ใช่อย่างนั้นครับ " ว่านรนรานจนทำอะไรไม่ถูก "มันจะไม่ดีกับคุณครับ"
"ไม่ดียังไงคะ" หญิงสาวขยับเข้าใกล้ชายหนุ่มอีก
533
![ครอบครัวของข้า นอกจากข้า ล้วนข้ามมิติมาทั้งครอบครัว [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738727100_84772278.webp)
