[หญ้าเซียนเจี้ยงจู +1]
[คุณภาพสายเื: ตำนานสีทอง]
[คุณสมบัติ: คืนชีพด้วยหยดเื ตราบใดที่ไม่ตายจะฟื้นฟูพลังชีวิตได้อย่างรวดเร็ว!]
[คำอธิบาย: สิ่งที่ฆ่าข้าไม่ได้ จะทำให้ข้าแข็งแกร่งยิ่งขึ้น!]
..........
[พลังถอนขุนเขา +1]
[คุณภาพพร์: ตำนานสีทอง]
[คุณสมบัติ: พละกำลังพื้นฐานเพิ่มขึ้นอย่างมากอัตราการเติบโตของพละกำลังเพิ่มขึ้นอย่างมาก]
[คำอธิบาย: ถอนรากถอนโคนต้นหลิวไม่ใช่เื่ยาก]
..........
[สิบสองสาวงามแห่งจินหลิง]
[คุณภาพสายสัมพันธ์: ยอดเยี่ยม (สีฟ้า)]
[คุณสมบัติสายสัมพันธ์: เมื่อสิบสองสาวงามแห่งจินหลิงออกรบพร้อมกันยิ่งมีคนเพิ่มขึ้น พละกำลัง +10, จิติญญา +10, โชค +1]
[โบนัสสายสัมพันธ์ปัจจุบัน: ไม่มี]
[คำอธิบาย: หนึ่งหมัดจัดการหนึ่งคน]
..........
“...”อู๋ฉือไม่รู้จะพูดอะไรดี
ตอนนี้ในหัวของเขาเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม!
หลินไต้อวี้ถอนรากถอนโคนต้นหลิวงั้นเหรอ?
พลังถอนขุนเขาหลินไต้อวี้หนึ่งหมัดะเืปฐี?
“เดี๋ยวก่อน ฉันขอพักตั้งสติก่อน!”
อู๋ฉือขมวดคิ้วเล็กน้อยมองไปยังแผงสถานะที่เกินจริงของหลินไต้อวี้ พละกำลังพื้นฐาน 20หน่วยั้แ่ระดับ 1 เมื่อรวมกับโบนัสพร์สายเืแล้วพลังต่อสู้ช่างน่ากลัวยิ่งนัก!
ด้วยคุณสมบัติของดินแดนคุณภาพสีทองของอู๋ฉือยิ่งทำให้หลินไต้อวี้แข็งแกร่งขึ้น พละกำลังพุ่งสูงขึ้นสิบเท่าการเอาชนะอู๋ฉือหนึ่งร้อยคนก็เป็เหมือนเื่เล่นๆ!
แต่ว่า...
รูปแบบมันดูแปลกๆไปหน่อยไหม?
เขาหันไปมองหลินไต้อวี้ผู้ที่ใบหน้าขมวดคิ้วเล็กน้อย ร่างกายอ่อนแอดูเหมือนคนป่วย
ภายใต้ใบหน้างดงามล่มเมืองนั้น
กลับให้ความรู้สึกราวกับลมหายใจรวยรินใกล้จะหมดลม
“ท่านลอร์ด ข้ามีสิ่งใดไม่ถูกต้องหรือเ้าคะ?”
ดวงตาของหลินไต้อวี้ขยับเล็กน้อยแล้วยิ้มออกมาอย่างแ่เบา
“ไม่... ไม่มีอะไร”
อู๋ฉือกระแอมไอเบาๆแล้วกล่าวว่า “ในเมื่อเธอเป็ฮีโร่ที่ฉันอัญเชิญมาเธอน่าจะรู้ข้อมูลอยู่บ้างใช่ไหม?”
หลินไต้อวี้พยักหน้าช้าๆแล้วกล่าวอย่างอ่อนโยนว่า “รู้บ้างเ้าค่ะ”
สิ้นเสียงคำพูดของนางดวงตาของนางก็ฉายแววเฉลียวฉลาด แล้วยิ้มอีกครั้งว่า “ท่านลอร์ดกำลังจะพูดถึงการโจมตีของมอนสเตอร์ในวันแรกใช่ไหมเ้าคะ?”
“ใช่!”
อู๋ฉือพยักหน้าแล้วโบกมือว่า “วันแรกไม่อันตรายมากนักโดยเฉพาะเมื่อมีเธออยู่ด้วย และวันข้างหน้าฉันก็มีความมั่นใจมากอยู่เหมือนกัน”
“แต่... ในการต่อสู้จะต้องเห็นเื และมันโหดร้ายมาก ไต้อวี้...เธอต้องเตรียมใจให้พร้อม”
“ตายทั้งกาย ตายทั้งใจ ข้าได้ลิ้มรสมาหมดแล้ว ท่านลอร์ดไม่ต้องกังวลเ้าค่ะ”
หลินไต้อวี้กล่าวอย่างแ่เบาดวงตาคู่สวยเบิกขึ้นเล็กน้อย จ้องมองอู๋ฉืออย่างลึกซึ้ง
ชั่วขณะต่อมานางก็เอนกายพิงขอบโต๊ะอย่างเกียจคร้าน มือข้างหนึ่งเท้าคางอีกข้างหนึ่งพันเส้นผมสีดำเล่น
บนใบหน้างดงามที่ผสมผสานความโศกเศร้าสามส่วนความดื้อรั้นสามส่วน และความมุ่งมั่นสี่ส่วน พลันปรากฏรอยยิ้มขึ้น
ความงามอันล้ำเลิศนี้ยิ่งมองใกล้ๆ ก็ทำให้อู๋ฉือใจเต้นแรง หัวสมองว่างเปล่าไปชั่วขณะ
สาวงามยุคใหม่ในชาติก่อนล้วนเป็มนุษย์ปุถุชนเมื่อเทียบกับสาวงามในโลกนี้ เรียกว่าราวฟ้ากับเหวเลยทีเดียว
และใน่เวลา16ปีที่เกิดใหม่ในชาตินี้สาวงามที่อู๋ฉือเคยพบเจอและพอจะเทียบเคียงกับหลินไต้อวี้ได้ก็มีเพียงหญิงสาวที่ถูกขนานนามว่า “เทพธิดาอวิ๋นเมิ่ง”แห่งเมืองจันทราเงิน
นั่นก็คือผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมเทพธาราหญิงสาวชุดแดงคนนั้น!
“ท่านลอร์ด... อย่าเหม่อลอยสิเ้าคะ”
หลินไต้อวี้ยิ้มเล็กน้อยแววตาแฝงความขี้เล่น
ความตื่นเต้นของนางนั้นไม่น้อยไปกว่าอู๋ฉือเลย
การได้กลับมามีชีวิตอีกครั้งพลังอันมหาศาลที่ได้รับมาอย่างกะทันหัน รวมถึงความรู้สึกแปลกประหลาดที่มีต่ออู๋ฉือหลังจากที่กลายเป็ ‘ฮีโร่’ ของเขา...
หากไม่ใช่เพราะนางเคยตายมาแล้วครั้งหนึ่งทำให้นางมีจิตใจที่มั่นคงยิ่งขึ้น นางก็คงจะใจนสลบไปแล้ว
เสียงใสกังวานราวไข่มุกร่วงกระทบจานหยกปลุกอู๋ฉือให้ตื่นจากภวังค์
เขาตั้งสติกลับมาอีกครั้งรู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อย แล้วกล่าวว่า “ฉันจะแนะนำดินแดนของฉันให้เธอรู้จักนะ”
“เ้าค่ะ ต้องรบกวนท่านลอร์ดแล้ว”
สาวงามตอบรับอย่างอ่อนโยนแม้จะเป็เพียงการตอบรับสั้นๆ แต่เมื่อนางพูดออกมากลับให้ความรู้สึกราวกับจะร่ำไห้ ทำให้หัวใจของอู๋ฉือเหมือนมีมดนับพันตัวไต่ไปมา
อู๋ฉือรีบลุกขึ้นเดินออกไปทันที
หลินไต้อวี้เดินตามหลังมาติดๆภายใต้ชุดโบราณแขนยาวสีขาว กระโปรงยาวระเข่าเผยให้เห็นเรียวขาสวยงามที่ขาวผ่องราวหยกอันเปล่งประกาย
เมื่อออกจากหอแดง
อู๋ฉือพาหลินไต้อวี้เดินสำรวจรอบๆพร้อมอธิบายไปด้วย
“ฉันเพิ่งจุติลงในมิติว่างเปล่าไร้ขอบเขตดินแดนแห่งนี้ต้องเริ่มต้นจากศูนย์!”
“ตอนนี้มีเพียงกระท่อมระดับ 1 รั้วระดับ 1 และแท่นบูชาพิเศษที่ใช้อัญเชิญเธอออกมา”
“แต่ฉันยังมีค่ายทหารอยู่ เมื่อสังหารมอนสเตอร์และได้รับผลึกมายามาอีกก็จะสามารถใช้ผลึกเ่าั้ได้ ถึงตอนนั้น เราจะได้รับกำลังรบเพิ่มขึ้นอีก!”
..........
ตลอดทางอู๋ฉืออธิบายอย่างคล่องแคล่ว เริ่มต้นด้วยการบอกเล่าสถานะปัจจุบันของดินแดนและยังได้เล่าถึงแผนการพัฒนา ทิศทาง และความทะเยอทะยานในอนาคตของเขาด้วย!
การสร้างดินแดนการเพาะปลูก การอัญเชิญฮีโร่ การสร้างหน่วยทหาร การพัฒนากองทัพ การทำาการยกระดับดินแดน...
อู๋ฉือพูดอธิบายอย่างกระตือรือร้นนอกจากไตจักรกลแล้ว อย่างอื่นเขาก็ไม่ได้ปกปิดสิ่งใดเลย
นี่เป็หนึ่งในกฎของมิติว่างเปล่าไร้ขอบเขตฮีโร่และหน่วยทหารที่ถูกอัญเชิญโดยลอร์ดจะมีความภักดีในระดับหนึ่ง
มนุษย์ไม่ใช่เครื่องจักรความภักดี 100% จึงไม่มีอยู่จริงแต่ภายใต้กฎของมิติว่างเปล่าไร้ขอบเขต ตลอดหลายปีที่ผ่านมาไม่เคยมีเื่ราวที่พลเมืองในดินแดนทรยศต่อลอร์ดของตนเองเลย
แต่เื่ราวที่ลอร์ดขายพลเมืองหรือทำร้ายพลเมืองนั้นเกิดขึ้นบ่อยครั้ง
ดังนั้นอู๋ฉือจึงไว้ใจหลินไต้อวี้มาก
แต่...
เมื่อมองอู๋ฉือที่ชี้ไปยังดินแดนที่ทรุดโทรมอย่างกระตือรือร้นหลินไต้อวี้อดไม่ได้ที่จะยิ้มเล็กน้อย ราวกับกำลังหวนรำลึกถึงบางสิ่งบางอย่างใบหน้าของนางฉายแววเศร้าสร้อย แต่แล้วก็ยิ้มออกมาอย่างรวดเร็ว
นายท่านผู้มาเยือนอย่างกะทันหันผู้นี้...
ดูท่าทางแล้วไม่เลวเลยทีเดียว