ณจวนจิ้งอ๋องบรรยากาศยามนี้มีแต่เสียงแสดงความยินดีดังไปทั่วตามมารยาทเหล่าขุนนางและลูกน้องมากมายถึงจะรู้ว่าจิ้งอ๋องไม่เต็มใจแต่งกับบุตรีขุนนางเจียงก็ตามทีแต่ด้วยเพราะอุบัติเหตุในวังหลวงเมื่อเดือนก่อนทำให้พระองค์จำใจรับราชโองการพระราชทานสมรสนี้มา
หนึ่งเดือนก่อน
งานเลี้ยงในวังหลวงวันนี้มีขุนนางมากมายเข้าร่วมพร้อมกับคนในครอบครัวตามประเพณีเจียงหว่านเองก็เป็หนึ่งในคนที่ได้มาด้วยเช่นกันนางเป็เพียงบุตรีฮูหยินเอกที่ตายไปแล้วของจวนขุนนางเจียงเท่านั้นแต่ตามธรรมเนียมแล้วนางเองก็มีสิทธิที่จะเข้าร่วมงานนี้ด้วยขุนนางเจียงจึงได้พานางกับน้องสาวต่างมารดาอย่างเจียงม่านหรูมาเข้าร่วมด้วยเจียงหว่านหน้าตาสวยก็จริงอยู่เพียงแต่นิสัยนางทั้งขี้ขลาดและโง่เขลาทำให้ไม่เป็ที่ต้องตาของบุตรชายขุนนางที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกัน
ขณะที่งานเลี้ยงผ่านไปหนึ่งชั่วยามเจียงหว่านก็ขอตัวออกไปเดินเล่นสูดอากาศเจียงม่านหรูเห็นพี่สาวออกไปจึงติดตามไปห่างๆ ด้วย นางอาศัยตอนที่เจียงหว่านเผลอผลักเจียงหว่านตกสระบัวที่อยู่ติดกับห้องโถงจัดงานเลี้ยงด้วยความที่เจียงหว่านเป็เพียงหญิงสาวอ่อนแอนางจึงไม่สามารถว่ายน้ำขึ้นมาเองได้ประจวบเหมาะกับเป็ตอนที่จิ้งอ๋องเดินผ่านมาพอดีพระองค์ไม่เห็นใครอยู่ใกล้ๆจึงตัดสินใจะโลงไปช่วยเจียงหว่านขึ้นมาอย่างไม่ได้คิดอะไรมากมายนักน่าเสียดายที่พอจิ้งอ๋องพาเจียงหว่านขึ้นมานอนที่ข้างสระบัวอยู่นั้นกลับมีกลุ่มฮูหยินและพระสนมเดินมาเห็นเหตุการณ์เข้าพอดี
“ว้ายเกิดอะไรขึ้นเพคะจิ้งอ๋อง”ฮูหยินฉานร้องขึ้นเสียงดังเมื่อเดินเข้าไปใกล้
“นางตกสระบัวเราเพิ่งช่วยนางขึ้นมาเ้าเข้าไปดูหน่อยสิว่านางยังหายใจอยู่หรือไม่เราไม่สะดวกที่จะเข้าไป”จิ้งอ๋องเซี่ยจิ่นองค์ชายรองบุตรชายคนเดียวของกระสนมหรงผู้ที่ฮ่องเต้รักมากที่สุดกล่าวขึ้นพระองค์เองก็เปียกปอนไม่ต่างจากเจียงหว่านเช่นเดียวกัน
“เพคะเพคะ” ฮูหยินฉานรีบเดินปรี่เข้าไปนั่งข้างร่างของเจียงหว่านนางยื่นมือไปที่ใต้จมูกเจียงหว่านพักหนึ่งก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นรายงานจิ้งอ๋องว่าเจียงหว่านยังคงหายใจอยู่
“เช่นนั้นรบกวนเ้าดูแลนางต่อด้วยเราจะไปเปลี่ยนอาภรณ์”จิ้งอ๋องไม่อยากให้เื่ราววุ่นวายไปมากกว่านี้เพราะตอนนี้เริ่มมีคนเดินมาทางนี้มากขึ้นอีกแล้วจิ้งอ๋องผู้เ็าอย่างพระองค์ไม่อยากให้ใครรู้ว่าตนเองนั้นเป็คนแข็งนอกอ่อนในจนแอบช่วยเหลือหญิงสาวนางหนึ่งเช่นนี้
“พะ..เพคะ”ฮูหยินฉานอึกอักตอบนางได้แต่คิดว่าจิ้งอ๋องแตะต้องเจียงหว่านไปแล้วแบบนี้เจียงหว่านจะออกเรือนได้อย่างไร
“ฮูหยินฉานจิ้งอ๋องไปที่ใดแล้วเล่า”พระสนมหรงได้ยินว่าลูกชายของพระนางเป็คนช่วยเด็กสาวคนหนึ่งขึ้นจากสระบัวจึงเดินตามมาดูเหตุการณ์
“อะ..เอ่อ..พระองค์ไปเปลี่ยนอาภรณ์แล้วเพคะ”ฮูหยินฉานที่เกรงบารมีของพระสนมหรงกล่าวรายงานด้วยสีหน้ากล้าๆ กลัว ๆ นางเป็เพียงฮูหยินขุนนางตำแหน่งไม่สูงนักพระสนมที่มาเดินเล่นกับพวกนางก็เป็เพียงพระสนมที่อยู่หางแถวในหกตำหนักหลังก็เท่านั้นนี่จึงเป็ครั้งแรกที่นางได้พบปะใกล้ชิดกับคนมีอำนาจอย่างพระสนมหรง
“อะไรกันเหตุใดเขาจึงรีบไปนักเล่าเราอยากถามที่มาที่ไปของเื่นี้อยู่พอดีเ้าปลุกนางขึ้นมาให้เราสิ”พระสนมหรงขมวดคิ้วมุ่นพระนางไม่รู้ว่าเหตุใดอยู่ดีๆ ลูกชายของพระนางจึงยื่นมือช่วยหญิงสาวคนนี้เพราะพระนางรู้นิสัยของลูกชายเป็อย่างดีว่าเขาไม่ชอบใกล้ชิดกับผู้หญิง
ฮูหยินฉานพยักหน้ารับคำและเขย่าร่างของเจียงหว่านอยู่พักใหญ่ก่อนที่เจียงหว่านจะบ้วนน้ำออกมาจำนวนมากหลังจากทนแรงเขย่าไม่ไหว
“อะ...อือ…ข้า..ข้าเป็อะไรไปเ้าคะ”เจียงหว่านปรือตามองก็เห็นว่าตรงหน้ามีฮูหยินผู้หนึ่งนั่งอยู่ด้านข้างตัวของนาง
“เ้าพลัดตกน้ำได้อย่างไรกันพระสนมหรง้าทราบเื่”ฮูหยินฉานไม่ได้คิดจะถามไถ่ที่มาที่ไปของเจียงหว่านเลยแม้แต่น้อย
“ข้าก็ไม่รู้เ้าค่ะข้าเดินเล่นอยู่ดี ๆก็เหมือนกับมีคนผลักข้าตกลงไปพอข้าตกลงไปแล้วก็ไม่เห็นใครอยู่รอบๆ เลยเ้าค่ะข้ายังคิดว่าตัวเองจะตายไปแล้วเสียอีกเ้าค่ะเป็ท่านที่ช่วยข้าหรือเปล่าเ้าคะข้าขอบคุณมาก”เจียงหว่านที่ยังคงใจสั่นอย่างหวาดกลัวไม่ลืมที่จะเอ่ยปากขอบคุณผู้ช่วยชีวิตนาง
“ไม่ใช่ข้าหรอก”ฮูหยินฉานไม่กล้าเอ่ยปากว่าใครเป็คนช่วย
“ฮึ่ม!ในเขตพระราชฐานแท้ๆ แต่กลับมีคนกล้าลงมือทำร้ายคนขันทีเยว่เ้าส่งคนไปสืบมาสิว่าก่อนหน้านี้มีใครมาเดินอยู่แถวนี้บ้างจับตัวมาให้ข้าด้วยเล่าข้าอยากรู้นักว่าใครกันบังอาจถึงเพียงนี้”พระสนมหรงที่ยืนฟังอยู่ใกล้ๆ หันไปสั่งการอย่างรวดเร็วพระนางยังคิดไม่ตกว่าจะจัดการเื่ลูกชายกับหญิงสาวผู้นี้อย่างไรดีเพราะตามธรรมเนียมแล้วนั้นชายหญิงที่ไม่ใช่คู่หมั้นคู่หมายกันนั้นต้องเว้นระยะห่างกันให้ดีห้ามแตะเนื้อต้องตัวกันเป็อันขาด
“พะย่ะค่ะพระสนม”ขันทีเยว่รีบรับคำเสียงดังก่อนจะหันหลังจากไป
ไม่นานเื่ที่เกิดขึ้นก็ดังเข้าไปในงานเลี้ยงขุนนางเจียงที่เห็นเพียงบุตรีคนรองอยู่ในงานก็อดจะกังวลใจขึ้นมาไม่ได้เขารู้ดีว่าลูกสาวคนโตนั้นโง่เง่ามากเพียงใดเขาจึงรีบเดินตามกลุ่มขุนนางไปดูเหตุการณ์เช่นกันพอเห็นว่าคนที่นั่งอยู่บนพื้นข้างสระบัวเป็ลูกสาวคนโตของตนเองจริงๆเขาก็รีบปรี่เข้าไปตบหน้านางฉาดใหญ่จนเจียงหว่านหน้าหันไปด้านข้างพร้อมกับปื้นแดงขนาดใหญ่เท่ากับรอยฝ่ามือของเจียงซุนเจ๋อผู้เป็พ่อ
“ฮึก...ท่านพ่อตบหน้าข้าทำไมกันเ้าคะ”เจียงหว่านหันกลับมามองหน้าบิดาที่ยืนทำหน้าถมึงทึงใส่พร้อมน้ำตาที่ไหลรินลงมาด้วยความเศร้าใจ
“ยังจะมาถามข้าอีก!ข้าพาเ้ามาเพื่อดูตัวแต่เ้ากลับก่อเื่จนวุ่นวายไปหมดเ้านี่มันโง่เง่าเสียจริง!”เจียงซุนเจ๋อตวาดใส่ลูกสาวเสียงดัง
“ฮึก..ฮือ...ฮึก..ข้าเปล่านะเ้าคะมีคนผลักข้าตกลงไป”เจียงหว่านสะอึกสะอื้นกล่าวออกมาอย่างไม่รู้ว่าตัวนางเองผิดอันใดทั้งที่มีคนทำร้ายนางแท้ๆ แต่ท่านพ่อของนางกลับไม่หาตัวคนทำผิดแต่เขากลับมาทำร้ายนางแทน
“เ้ายังกล้าเถียงข้าอีก!อยากโดนตบอีกใช่ไหมฮะ!”เจียงซุนเจ๋อง้างมือขึ้นสูง
“หยุดนะ!!ต่อหน้าเราเ้ายังกล้าทำร้ายคน”พระสนมหรงทนดูไม่ไหวจึงได้ตรัสขึ้นมาเสียงดังนางยิ่งมองก็ยิ่งสงสารเจียงหว่านมากขึ้นไปอีก
“อะ...ถวายพระพรพระสนมหรงพะย่ะค่ะกระหม่อมไม่รู้ว่าพระองค์ก็อยู่ที่นี่ด้วยเป็ความผิดของกระหม่อมที่สั่งสอนบุตรสาวไม่ดีเอง”เจียงซุนเจ๋อรีบคุกเข่าลงทันทีเขามัวแต่โมโหเจียงหว่านจนลืมดูรอบข้างไปเสียสนิท
“ฮึ!ลูกสาวเ้าผิดอะไรนางก็บอกอยู่ว่ามีคนผลัก”พระสนมหรงตรัสอีกครั้ง
“เอ่อ…นางผิดที่เดินออกมาที่นี่คนเดียวจนถูกคนทำร้ายพะย่ะค่ะ”เจียงซุนเจ๋อยังคงอ้างข้างๆ คู ๆเขารู้สึกหวาดกลัวสายตาดุร้ายของพระสนมหรงจึงต้องหาข้อแก้ตัวให้ตนเองเสียก่อน
“ฮึ่ม!แล้วเ้าเป็พ่อประสาอะไรเหตุใดจึงไม่ดูแลลูกเล่า”พระสนมหรงอดโมโหขึ้นมาไม่ได้เมื่อได้ฟังสิ่งที่เจียงซุนเจ๋อเอ่ย
“กระหม่อม...กระหม่อมผิดไปแล้วพะย่ะค่ะ”เจียงซุนเจ๋อไม่กล้าหาข้อแก้ตัวขึ้นมาอีกจนทำให้พระสนมหรงไม่พอพระทัย
เจียงม่านหรูที่อยู่ในเหตุการณ์ตอนนี้ได้แต่ยืนตัวสั่นอย่างหวาดกลัวนางแค่จะกลั่นแกล้งพี่สาวต่างมารดาเท่านั้นแต่ไม่คิดว่าเื่ราวจะบานปลายจนกลายมาเป็เช่นนี้ได้เจียงม่านหรูจึงกลัวว่าสิ่งที่ตนเองทำจะมีคนอื่นพบเห็นเข้าจนนำภัยมาสู่ตัวเอง
ขันทีเยว่กลับมาจากสอบสวนคนในงานเลี้ยงเขาได้แต่ส่ายหน้ากับพระสนมหรงว่าไม่พบผู้ต้องสงสัยเลยคนอื่นก็ไม่เห็นเช่นกันว่ามีใครเดินตามเจียงหว่านมาที่สระบัวด้วยหรือไม่เพราะ่นั้นเป็่ที่คนกำลังเดินคุยกันไปมาอยู่ในงานเลี้ยงเป็จำนวนมากทำให้นางกำนัลไม่ทันสังเกตว่ามีคนหายออกไปจากงานเลี้ยงใน่เวลานั้นพอดี
“เฮ้อในเมื่อหาตัวคนร้ายไม่พบก็ช่างมันเถอะส่วนเื่ที่จิ้งอ๋องทำลงไปเราจะให้จิ้งอ๋องรับผิดชอบเองก็แล้วกันเ้าพานางกลับจวนได้แล้วดูแลนางให้ดีด้วยเล่าหากเรารู้ว่าเ้าทำร้ายนางอีกเ้าต้องถูกลงโทษ”พระสนมหรงจำต้องจัดการเื่ให้ลูกชายตัวดีเสียก่อนพระนางกลัวว่าข่าวลือของลูกชายจะทำให้ฮ่องเต้ไม่พอพระทัยเอาได้่นี้ลูกชายนางยิ่งขัดรับสั่งเื่แต่งงานอยู่