ตำนานเทพอสูรจอมราชัน NC18+

ตอนที่126 แกงโฮะแบบแคปซูล

'แล้วตกลงตอนที่เรานอนกับนาง หลงไป๋รู้ตัวหรือเปล่านะ..'

กริชเพชรนึกในใจขณะยิ้มให้กับหญิงสาวเขาไม่รู้จริงๆ ว่า นางรู้เรื่องความสัมพันธ์ที่มีกับชายหนุ่มในนครใต้บาดาลหรือไม่ เพราะหญิงสาวไม่มีท่าทีอาลัยอาวรณ์หรือห่วงหาเขาแม้แต่น้อย

หลังจากที่กริชเพชรกลับไปอยู่ในตำหนักของตัวเอง เขาหลบซ่อนตัวฟื้นฟูกำลังกายอสูรในห้องสีชมพู แล้วเข้าไปเติมเต็มพลังบอลดวงจิตแก่นแท้เพื่อรับศึกในวันพรุ่งนี้

ทั้งๆ ที่ก็รู้อยู่ในใจแล้วว่าเหล่าคู่แข่งทั้งหมดในนครอสูรวารีน้ำจืด ไม่มีใครสามารถต่อสู้กับเขาได้ แต่ด้วยนิสัยระแวดระวังจึงทำให้ชายหนุ่มไม่ประมาท เร่งเร้าพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ประสานกับพลังจิตอสูรเข้าไป ตรวจทบทวนวิชาการต่อสู้ทั้งหมด

โดยเฉพาะการต่อสกิลคอมโบของอาวุธเทพและอาวุธพลังจิตอันศักดิ์สิทธิ์ ฝึกฝนจนชำนาญในความรู้สึกของตัวเอง เหมือนกำลังเรียนรู้การใช้สกิลในเกมส์ที่เขาชอบ

สุดท้ายหลังจากเที่ยงคืนผ่านไป ชายหนุ่มก็นั่งสงบสติอารมณ์นึกถึง คาถาของการควบคุมพลังจิตที่เขาเลือกไว้เมื่อครั้งก่อน

มันคือพลังควบคุมจิตอสูรสายซัพพอร์ตตอนนั้นเขาเปิดเข้าไปมันมีสถานะล็อคทุกอย่าง เพราะชายหนุ่มยังขาดค่าประสบการณ์ในการต่อสู้ด้านพลังจิต จึงไม่สามารถปลดล็อคสกิลการต่อสู้สายซัพพอร์ตนี้ได้

กริชเพชรเปิดม่านความคิดดึงเอาตำราคาถาพลังจิตออกมา แล้วเข้าไปดูพบว่าค่าประสบการณ์ที่สะสมในการใช้พลังจิต เมื่อครั้งอยู่ในโลกใต้บาดาล มีมากล้นเหลือหลายหมื่นพ้อยสิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่จำเป็นในการเปิดวิชาการต่อสู้ควบคุม

พลังจิตสายซัพพอร์ตหรือเรียกอีกอย่างหนึ่ง คือค่าประสบการณ์ความชำนาญในการต่อสู้ เพื่อจะเรียนรู้วิชาขั้นต่อไป

สายพลังจิตอสูรแยกย่อยเป็นสองสายคือหนึ่งสายเพิ่มพลังชีวิต สายที่สองเพิ่มพลังกายทั้งสองสายมีไว้กระตุ้นพลังในขณะที่ต่อสู้

ทั้งสองวิชานี้สามารถเลือกเรียนได้ทั้งสองในขณะนี้ถ้ามีประสบการณ์ต่อสู้ที่เพียงพอ มันใช้ทั้งหมดห้าพันพ้อย ซึ่งมันเหลือเฟือสำหรับการเรียน เพราะเขามีค่าประสบการณ์การต่อสู้ครั้งที่แล้ว

'เอาวิชาเพิ่มพลังชีวิตก่อนดีกว่ามันคือวิชาวงแหวนพลังจิตมีทั้งหมดสิบขั้น เมื่อร่ายเวทย์พลังจิตจะก่อเกิดเป็น พลังบอลหมุนเวียนรอบตัวเหมือนวงแหวนฮูล่าฮูป หนึ่งวงเท่ากับขั้นที่ หนึ่งเรียนถึงสิบขั้น

มันจะประสานกันเป็นวงแหวนรอบตัวดุจคลื่นพลังสายฟ้า สลับกันไปมาเหมือนวงกลม ที่คอยกระทบคู่ต่อสู้ในระยะประชิดตัว วงแหวนนี้จะช่วยดูดซับพลังชีวิตของคู่ต่อสู้ ขณะได้รับบาดเจ็บจากการโจมตีของผู้ใช้วงแหวนห้าเปอร์เซ็นต์ ของวงแหวนเส้นที่หนึ่ง

แต่ทุกเส้นวงแหวนที่เพิ่มขึ้นจะเพิ่มประสิทธิภาพขึ้นเส้นละสองเปอร์เซ็นต์ ถ้าครบสิบเส้นก็จะสามารถดูดซับพลังคู่ต่อสู้ที่ถูกโจมตีรุนแรงเท่าไหร่ ก็กลับคืนมาให้ผู้ใช้เจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์เท่านั้น

ความหมายก็คือยิ่งเราจู่โจมศัตรูรุนแรงมากแค่ไหน ก็สามารถเพิ่มพลังชีวิตให้เรามากเท่านั้นชดเชยการสูญเสียพลังชีวิตและพลังจิต ช่วยให้สามารถยืดระยะการต่อสู้ไปได้เรื่อยๆ ถ้าไม่โดนชนิดว่าโป้งเดียวตาย

ดีมากๆ เลย มันคือคาถาสำหรับไว้ดูดพลังชีวิตคู่ต่อสู้ ขณะที่เราโจมตีคล้ายกับการตีไปฮีลไปในเกมส์ด้วยสิ ชอบวิชานี้เอาไปเลยสิบ เส้น..'

เขาเริ่มยกระดับวิชาวงแหวนดูดพลังชีวิตทีละขั้น ขั้นที่หนึ่งใช้ถึงห้าพันพ้อยขั้นที่สองใช้ถึงหมื่นพ้อย และเพิ่มเป็นเท่าตัวทุกขั้น จนเขาต้องหยุดลงเมื่อมันอยู่ขั้นที่ห้า

"โอ้โห..ใช้ค่าประสบการณ์เยอะจังเกิดเรียนหมดแล้วอีกสายทำยังไงดี..? "

กริชเพชรเริ่มลังเลที่จะเรียนคาถาวงแหวนให้ถึงขั้นที่สิบ เพราะกลัวค่าประสบการณ์หมด ไม่มีพ้อยเปิดอีกวิชาหนึ่งกลัวว่ามันจะไม่สมดุลกัน ซึ่งตามนิสัยของชายหนุ่มแล้ว เขาต้องทำอะไรให้สมดุลทั้งรุกและรับ

ดังนั้นชายหนุ่มจึงใช้ค่าประสบการณ์เปิดคาถาควบคุมพลังจิตอสูร เสริมพลังกายในการต่อสู้ เรียกว่าสายพลังจิตเสริมเกราะ มันชื่อวิชาโทสะธาตุทั้งสี่วิชานี้จะแบ่งเป็นสี่ขั้นตอน ขั้นตอนที่ หนึ่งต้องใช้ค่าเปิดพ้อยถึงหมื่นพ้อย มันคือขั้นกายเหล็ก

และขั้นที่สอง คือกายทองแดงส่วนขั้นที่สาม คือกายเงินต้องใช้ประสบการณ์ถึง ห้าหมื่นพ้อยซึ่งค่าประสบการณ์ของกริชเพชร ไม่พอเขาจำใจต้องเรียนถึงแค่ขั้นที่สองเรียกว่ากายทองแดง

แต่ยังไงกริชเพชรก็รู้สึกมั่นใจขึ้นถ้ามีการต่อสู้กันสองวิชานี้ จะมีประโยชน์ในการยืดระยะและป้องกันชีวิตของเขา เมื่อประสานกับเกราะเกล็ดอาวุธมังกรโลกันต์ มันก็จะทำให้ชายหนุ่มเข้มแข็งขึ้น สามารถต่อสู้กับพวกอสูรขั้นราชันย์ได้ไม่ถึงกับต้องสิ้นชีวิตในหมัดเดียว

แต่ถ้าเป็นพวกคนครึ่งเทพเขาคาดคิดว่าสามารถต่อกรกับพวกนี้ได้อย่างสบาย ต่อไปมีพวกศัตรูปีศาจเยอะๆ เขาต้องลงมือทำลายพวกมันด้วยตัวเอง เพื่อเพิ่มค่าพ้อยประสบการณ์ในการยกระดับคาถาพลังจิตอสูรให้เข้มแข็งกว่านี้

จะได้มีชีวิตอยู่รอดได้ในโลกอสูรเมื่อเกิดสงครามในวันข้างหน้า การพัฒนาตัวเองให้แข็งแกร่งและมีพลังชีวิตที่มากล้น จะช่วยรักษาตัวเองให้รอดในโลกอสูรอันโหดร้าย ยืนยาวนานมากขึ้น

หลังจากที่ชายหนุ่มทบทวนวิชาและเปิดเรียนคาถาควบคุมพลังจิตอสูรสายซัพพอร์ต จนมีความชำนาญและมั่นใจในการใช้

จากประสบการณ์ที่ปล่อยให้แม่ทัพคนอมนุษย์อาณาจักรใต้บาดาลที่เข้าสิงหลงไป๋ จนชายหนุ่มต้องเกือบเสียชีวิต เพราะโดนการสะกดจิตของดวงตามหาเวทย์

ทำให้กริชเพชรหวาดระแวงจนต้องทบทวนวิชาของตัวเอง ให้เกิดความช่ำชองจะได้ไม่ผิดพลาดซ้ำสอง มันเป็นการเอาชีวิตไปเสี่ยงโดยใช่เหตุเมื่อนึกถึงดวงตามหาเวทย์ เขาเข้าไปทบทวนเหมือนกันแต่เหมือนไม่มีอะไร มากกว่าจะสตั้นคู่ต่อสู้ได้แค่สามวิ และต้องใช้ค่าพลังชีวิตทั้งหมดในตอนนั้นครึ่งหนึ่งทันที มันไม่คุ้มกับการต่อสู้ระยะยาวจริงๆ

กริชเพชรจึงเก็บภาพวิชานี้ไว้ก่อนแม้ว่ามันจะมีกุญแจปลดล็อคแล้ว แต่เขาก็ยังไม่อยากไปยุ่งกับมัน เพราะพ้อยที่เหลือของเขามันน้อยนิดจนไม่สามารถทำอะไรได้ตอนนี้

ทุกอย่างกริชเพชรก็ทำจนเสร็จสิ้นแล้วใจลึกๆ อย่างหนึ่งคือ อยากพัฒนากายอสูรและบอลพลังจิตแก่นแท้ ขึ้นอีกซักก้าวหรือสักหนึ่งขั้นก็ยังดีจากระดับหกขึ้นสู่ระดับเจ็ด

มันคงจะช่วยทำให้เขามีความมั่นใจที่จะปกป้องตัวเองในการประลองชิงตำแหน่งองค์รัชทายาทไม่ให้ได้รับบาดเจ็บแม้แต่แมวข่วนชายหนุ่มอยากจะชนะใสๆเท่ห์ๆ

วูบบบ!! วาบๆ ๆ!!

กริชเพชรคว้ากระทะร้อนเกล็ดอาวุธเทพออกมาจากถุงมิติ วางไว้บนมือคิดอะไรได้สักอย่าง

เขาพุ่งทะยานออกไปที่ประตูบานที่แปด ปรากฏตัวอยู่ในเขตแดนต้องห้าม ของอาณาจักรอสูรวารีน้ำจืด ปลุกเร้าพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ขยายวิญญาณอาวุธเทพออกขึ้นเรื่อยๆ มันใหญ่ เท่าจานดาวเทียมของหน่วยงานนาซ่า ที่ใช้รับคลื่นข่าวสารจากจักรวาล ใครมาเห็นตอนนี้ต้องตกตะลึง

วาบๆ ๆ!! ควับๆ ๆ!!

กริชเพชรเร้าพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ลอยขึ้นสู่กลางอากาศ คว้าถุงนิมิตเทพที่ใช้ใส่เนื้ออสูรงูออกมาสะบัดมันลงไปบนกระทะเกือบเต็ม ยังไม่หนำใจคว้าอีกถุงที่เป็นเนื้ออสูรระดับเทพ ที่องค์หญิงเจ้าลีหมิงเก็บไว้ให้ ใส่ลงไปในกระทะขนาดใหญ่นั่นอีกครั้ง ความกว้างเกือบพันฟุตของมันบรรจุเนื้ออสูรทั้งหมดที่ชายหนุ่มมี

ควับๆ ๆ!! ซ่าๆ ๆ!! ฉี่ๆ ๆ!!

เขานำเอาสมุนไพรพืชสวนครัวที่ซื้อมาจากตลาดมืดทั้งหมด ใส่ครกหินที่สร้างขึ้นโขลกมันจนละเอียด แล้วผสมลงไปในกระทะเร่งพลังความร้อนพอเหมาะ เคี่ยวเนื้ออสูรเหล่านั้นจนมีไอระเหยขึ้นหอมฉุนเหมือนแกงโฮะ

ฉี่ๆ ๆ ๆ!! ฟูๆ ๆ!!

เขาใช้พลังบอลดวงจิตแก่นแท้สูบกลิ่นควันของเนื้ออสูรงูและอสูรขั้นเทพทั้งหมด เข้าไปบำรุงพลังจิตอสูรจนพลังสีชมพู ที่ห่อหุ้มบอลดวงจิตแก่นแท้สีรุ้งของเขา เข้มข้นมีความหนาขึ้นอย่างมากมายเหมือนมันจะระเบิดออก เลื่อนระดับขึ้นไปเมื่อกายอสูรของกริชเพชรพร้อมถึงขั้นที่เจ็ด

วูบๆ ๆ ๆ!! สูบๆ ๆ ๆ!!

ชายหนุ่มใช้พลังจิตอสูรของเขา ถ่ายเทลงไปบนกระทะร้อนๆ เคี้ยวแกงโฮะ ให้มีระดับความร้อนอ่อนลง

แล้วยังดูดซับไอพลังที่มันเป็นไอระเหยขึ้นมาช้าๆ ใช้เวลาหนึ่งก้านธูปไหม้เต็มๆ จึงสามารถเคี่ยวแกงโฮะเนื้องูยักษ์นั้น กลายเป็นเม็ดยาลูกกลอนขนาดกำปั้นสองพันเม็ด

"ฮ่าๆ ๆ ..สุดท้ายก็สำเร็จสมดั่งใจคิด..ได้แกงโฮะแบบแคปซูลหนึ่งพันสิบเก้าเม็ด แบบนี้ก็เจ๋งเลยสามารถทดลองกินดูว่ามันจะเพิ่มพลังกายอสูรได้เม็ดละกี่ขั้น"

............................................................................................................................................................................