ตอนที่15 คุณนายสามของตึก cm
หลินคิดในใจ ด้วยประสบการณ์ของเธอ ที่ทำงานด้านวัตถุโบราณมาหลายปีจึงมองออกในทันที
"ฉันไม่นึกว่าเธอจะยอดเยี่ยมอย่างนี้ รู้หรือเปล่าว่าวัตถุโบราณชิ้นนี้ อย่างน้อยราคาไม่ต่ำกว่าหนึ่งล้านบาท
ฉันเสียใจมากที่ไม่พยายามซื้อมันในราคาที่สูง ไม่อย่างนั้นฉันคงจะได้กำไรหลายแสน"
ไอยกยิ้มที่มุมปาก เขาไม่อยากบอกเธอว่า เขารู้อยู่แล้ว ว่าวัตถุโบราณที่เขาพยายามให้เธอมาตรวจสอบสสารเนื้อของโลหะนี้
มันมีราคาสูงขนาดไหน แม้เธอให้ราคามากกว่า ห้าแสน เขาก็ไม่ยอมขายมันแน่
ชายหนุ่มเพียงเสียให้เธอแค่สองแสน ก็ถือว่าเขาซื้อใบเซอร์ ที่รับรองคุณภาพของสสารนี้เท่านั้นเอง
'ต่อไปเราจะไม่ให้เธอยี่สิบเปอร์เซ็นต์แล้ว ถ้าเจอของดีๆ อีก'
ชายหนุ่มคิดในใจขณะที่เขาลุกขึ้นบิดี้เี หันไปยิ้มให้กับหญิงสาว
"นีี่เป็ ATM ของผม พี่โอนเงิน แปดสิบเปอร์เซ็นต์ ให้ผมก็แล้วกัน"
"โอเคตามนั้น ได้สองแสนมาก็ถือว่าเป็กำไร จะไปแล้วหรอไม่ไปดู วัตถุโบราณของสมาคมเธอมีเงินตั้งแปดแสน
ไม่แน่อาจจะมีของดีๆ ที่เธออยากได้ ก็ได้นะ เธอชอบสะสมของโบราณไม่ใช่หรอ"
"ก็ดีเหมือนกันครับ ผมก็อยากดูอะไรหลายๆ อย่าง เผื่อวันหน้าจะได้มีแนวทาง การทำธุรกิจด้านนี้ต่อไป มันก็เป็การหาเงินได้ง่ายเหมือนกันนะเนี่ย"
ชายหนุ่มพูดกับหญิงสาว เขาเลิกคิ้วขึ้นสูงบ่งบอกถึงความคิดอะไรดีๆ ที่เกี่ยวกับความสามารถพิเศษของตน
"เธอนี่ก็มีความคิดดีๆ เหมือนกันนะเนี่ย แต่การทำธุรกิจเกี่ยวกับวัตถุโบราณ
มันก็มีความเสี่ยงในตัวของมัน เช่นห้องที่ฉันจะพาเธอไปมันเป็ห้องขายหินหยก"
"อะไรคือหินหยกครับ ผมไม่เห็นเข้าใจเลย"
ชายหนุ่มถามหญิงสาว เขาไม่เข้าใจว่าอะไรคือการขายหินหยก ชายหนุ่มเห็นแต่คนนำหยกมา
ทำเป็เครื่องประดับแล้วออกขาย แต่การค้าขายหินหยก สำหรับเขาถือว่าเป็เื่ใหม่
"เธอไม่รู้เื่หินหยกจริงๆหรอ ฉันนึกว่าเธอจะเป็ผู้ค้นคว้าและสนใจเื่วัตถุโบราณเสียอีก ทุกคนที่เข้าสู่วงการประมูลทรัพย์สินโบราณ
หรือของขลังพวกสายมูเตลู อยากรู้ว่าหยกคือสสารธาตุ ที่พวกนักเล่นแร่แปรธาตุนำมาประดิษฐ์
เป็ของขลังของนำโชคอะไรพวกนี้ เพราะหยก มีพลังหยินและหยางในตัวมัน"
"เื่นั้นผมก็พอเข้าใจแต่เื่การรับซื้อหินหยกมันเป็อะไรที่จะต้องเสี่ยงโชค ผมไม่เข้าใจส่วนนี้"
"อ๋อ..ที่นี่เป็หอการค้าไทยจีนของเรา มีธุรกิจรับซื้อหินหยกมาจากประเทศจีน และประเทศใกล้เคียง
ที่มีแร่หยกเป็จำนวนมาก แต่การจะซื้อและเจียระไนมาเลย มันเป็อะไรที่ต้องใช้ทุนสูง ดังนั้นผู้ที่ทำเหมืองหินหยก และพ่อค้าหินหยก
ต่างเปลี่ยนวิธีเจียระไนมัน จากก้อนหินที่มีหยกซ่อนอยู่ด้านใน เอามาขายเป็ก้อนๆ เลย ราคาจะถูกกว่า
แต่มันก็เสี่ยงเพราะหินบางก้อนก็ไม่มีอะไรเลยในนั้น แม้ว่ามันจะมาจากเหมืองหินหยกก็ตาม แต่บางคนก็ได้หินหยกเนื้อดี แถมยังก้อนใหญ่ซึ่งซ่อนอยู่ด้านใน
หินบางก้อน บางครั้งได้มูลค่าเป็หลายล้านเท่า จากราคาเดิมที่ซื้อมา ตอนมันเป็ก้อนหินหยก
เธออยากเสี่ยงดวงซื้อก้อนหินสักก้อนไหมล่ะบางทีด้านในจะมีหินหยกราคาแพงซ่อนอยู่ก็ได้
นี่มันเป็กิจการที่ได้รับความนิยมสูง ของธุรกิจเรา"
"น่าสนใจอยู่ครับ ถ้าอย่างนั้นเราไปดูกัน ถ้าผมซื้อสักก้อน ก็หักจากเงินส่วนที่เหลือ ของผมแล้วกัน"
"ได้เลยน้องชาย เดี๋ยวพี่สาวคนนี้จะจัดการให้ เราไปห้องเบอร์ห้ากันเถอะ มันเป็ห้องสำหรับจำหน่ายหินหยก"
ทั้งสองพากันเดินเข้าไปในห้อง ซึ่งมีห้องโถงใหญ่พอสมควร ด้านหน้ามีพนักงานให้บริการยืนอยู่ พวกเขาทั้งสองต่างให้ความเคารพกับหลินและไอ
"คุณหนูใหญ่พาลูกค้าเข้ามาเหรอคะ ดิฉันกำลังรับรองแขก VIP ของตึก cm อยู่ค่ะ"
"ตึก cm ที่เป็แหล่งจิวเวลรี่ขนาดใหญ่แถวทองหล่อเหรอ คุณไปรับรองแขกเถอะ เดี๋ยวฉันกับเพื่อนจะ ไปดูหินหยกด้านนั้น"
"เด็กคนนั้นเป็ใครดูเหมือนอายุไม่มาก การแต่งเนื้อแต่งตัวก็ธรรมดา ทำไม? คุณหนูหลินถึงให้เกียรติเขานะ"
"อย่าพูดมากเลย ไปต้อนรับคุณพงษ์ศักดิ์กันเถอะ อย่าให้พวกเขารู้ว่าเรามีลูกค้ารายใหญ่ซื้อของทีหลายหมื่น ค่าคอมมิชชั่นงวดสี่ห้าพันต้องได้แล้วล่ะ"
พนักงานใช้สายตาดูถูกไอขณะมองด้านหลังเขา แถมนินทาเสียงดัง จนชายหนุ่มยกคิ้วขึ้นสูงก่อนจะยิ้มที่มุมปาก
'คอยดูไปเถอะ ฉันสามารถใช้พลังพิเศษในการมองหินหยกได้ จะทำให้พวกมันสำนึกว่าอย่ามาดูถูกคนอย่างฉัน'
"ตรงนั้นเห็นไหมเป็ห้องโถงกว้างมีหินวางเรียงกันนับเกือบสามสิบก้อน มีทั้งก้อนเล็กก้อนใหญ่ แต่ละก้อนก็มีทางเดิน
เธอสามารถเข้าไปดูใกล้ๆ ได้นะ มีเพียงเส้นสีแดงที่ปักเป็แนวกั้นไว้พอดูสวยงามเท่านั้น"
"คุณหนูใหญ่ แห่งตึกวงศ์สวัสดิ์ ก็พาลูกค้ามาดูหินด้วยตัวเองเลยนะ เขาน่าจะเป็คนสำคัญสินะ
เขาเป็ลูกหลานสกุลไหนหรอ จึงมีค่าให้คุณหลินสกุลวงศ์สวัสดิ์พามาเลือกหินด้วยตัวเอง"
เสียงผู้หญิงคนหนึ่งพูดขึ้นหลินและไอหันไปมอง เธอมากับผู้ชายร่างท้วม หน้าตาเหมือนลูกครึ่งไทยจีนที่เก่งทางค้าขาย รูปร่างของเขาดูภูมิฐาน
"คุณนายหงส์แห่งตึก PSนี่เอง ขอบคุณมากนะที่มาใช้บริการของสมาคมเรา รู้สึกท่านนี้น่าจะเป็อาจารย์หวัง
ผู้เชี่ยวชาญจากประเทศไต้หวันใช่เปล่าค่ะ มาช่วยคุณนายหงส์เลือกหินของเราไปทำเครื่องประดับหรือคะ"
"สวัสดีคุณหลิน ผมอาจารย์หวังผู้เชี่ยวชาญด้านการดูหินหยกนานกว่าห้าสิบปี วันนี้คุณนายสามของตึก cm เธอ้าทำชุดเครื่องหยก
มูลค่าหลายสิบล้าน ส่งไปประมูลประเทศไต้หวัน เธอจึงให้ผมมาดูหินหยกหลายที่ เพื่อซื้อไปทำส่วนประกอบจิวเวลรี่ส่งออก"
อาจารย์หวังพูดด้วยรอยยิ้มที่มีไมตรี แต่ตาของเขาก็บ่งบอกถึงความเ้าเล่ห์ และวางแผนทำธุรกิจด้านการดูหินหยกให้กับ
สกุลใหญ่ๆ และ จิวเวลรี่ระดับประเทศ เขาจึงเป็คนที่ถือว่ามีความสามารถ ระดับหนึ่งเลยทีเดียว
และสามารถกอบโกยเงิน จากการเป็ผู้วิเคราะห์หินหยกเหล่านี้ปีละหลายสิบล้าน
"ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ดิฉันพาลูกค้ามาดูหินหยกเพื่อซื้อก้อนสองก้อน เขายังเป็มือใหม่อยู่ค่ะ ถ้าเมตตาก็ช่วยชี้แนะน้องชายคนนี้ของดิฉันบ้างก็ดีนะคะ น้องชื่อไอค่ะ"
อาจารย์หวังหันไปมองตามมือหญิงสาวที่แนะนำให้รู้จัก สายตาของเขามีความเหยียด นึกสงสัยเพราะดูท่าทางเด็กคนนี้
ไม่ได้เป็ลูกคนรวยเพราะดูจากสภาพ การแต่งตัวของชายหนุ่ม เป็แค่เด็กหนุ่มธรรมดา
"คุณหลินดิฉันเชิญอาจารย์หวังมาและให้ส่วนแบ่งเขาถึงสิบเปอร์เซ็นต์ในการดูหินหยกเหล่านี้
น้องคนนี้ไม่น่าจะมีเงินให้เปอร์เซ็นต์อาจารย์หวังได้หรอก เพราะหินหยกที่เขาดูแต่ละชนิดมีค่านับแสน
อย่าให้เด็กอ่อนหัดมาหาซื้อหินหยกเลยคุณหลิน สงสารเขาเถอะ เอาเงินไปเที่ยวไปกินยังสนุกกว่า การทำธุรกิจพวกนี้มันยาก
มันเหมือนเล่นการพนัน ตาเราไม่เห็นต้องมีผู้เชี่ยวชาญในการวิเคราะห์หินแต่ละก้อน และต้องเสียเงิน จ้างพวกเขามาด้วยไม่ใช่ใช้ฟรีๆ "
"ขอโทษค่ะ ดิฉันก็พูดไปตามมารยาท ถ้าคุณ นายสามไม่พอใจ ดิฉันก็ขอโทษนะค่ะ น้องไอเราไปทางนู้นกันเถอะ"
ไอไม่ได้สนใจพวกเขาั้แ่เดินเข้ามา เขาแค่ผงกหัวเล็กน้อยทักทายให้ความเคารพอาจารย์หวังอย่างมีมารยาท
แต่เมื่อเห็นพวกเขาดูถูกดูิ่ ก็รู้สึกหงุดหงิดนิดหน่อย แท้ที่จริงไอสนใจหินที่วางเรียงรายกันอยู่ในห้องโถงตามจุดแสดงสินค้าใหญ่บ้างเล็กบ้าง
และลิงโลดดีใจที่สามารถ เห็นราคาและอายุ ของหินหยกแต่ละชิ้น การผสมผสานของธาตุหินดินต่างๆ จนเกิดขึ้นเป็หินหยกใช้เวลานาน
และด้วยพลังของฟ้าดินที่หินหยกดูดซับมาในแต่ละที่ ก็มีความแตกต่างกัน ดังนั้นมูลค่ามันจึงมีไม่เท่ากัน ตามอายุการเกิดของพวกมัน
และที่สำคัญหินแต่ละก้อนก็มีหินหยกอยู่ด้านในไม่เท่ากัน บางก้อนห่อหุ้มด้วยก้อนหินเป็ส่วนมาก บางก้อนก็ห่อหุ้มด้วยก้อนหินเป็ส่วนน้อย
ดังนั้นราคาจึงเป็ตัวชี้วัดของหินหยกพวกนี้ และไอก็เห็นราคาของพวกมันทุกก้อน เขาเดินไปที่ก้อนหินหยกที่มีราคาแพงที่สุดในห้องนี้
มันใหญ่เท่าขนาดลูกฟุตบอล ตั้งในจุดที่ไม่น่าสนใจ แล้วราคาของมันก็ไม่แพงมากเพียง30,000บาทเท่านั้น
"สนใจหินหยกก้อนนี้มันราคาไม่แพงด้วยผมอยากซื้อไปลองเจียระไนดู เผื่อจะได้กำไลและแหวนซักชุดสองชุด"
"น้องไอไม่สนใจก้อนอื่นบ้างหรอ ก้อนนี้มันราคาถูกเกินไป เดี๋ยวพี่สาวซื้อให้แล้วกัน แค่สามหมื่นเอง
ก้อนนี่มันตั้งอยู่ตรงนี้มานานแล้ว ดูทรงลวดลายภายนอกมันไม่น่าสนใจ จึงไม่ได้ขายออกไป พี่หลินรู้แล้วว่าน้องชายคนนี้ไม่รู้เื่หินหยกเลย
จึงตัดสินใจซื้อมัน ถ้าเพิ่มเงินอีกนิดหน่อย น้องไอก็อาจจะได้หินหยกและกำไรสักชุด ที่ราคาเป็แสนก็ได้นะ เดี๋ยวพี่หลินจะแนะนำ
ลักษณะ ของก้อนหินที่ฝังหินหยกไว้ ถึงแม้ไม่แม่นยำมาก แต่ก็มีแนวโน้มว่าจะไม่ขาดทุน"
"ไม่เป็ไรครับพี่หลิน ผม้าหินก้อนนี้ และผมก็จะซื้อเองด้วย พี่ไม่ต้องออกเงินให้ผมหรอก
เปอร์เซ็นต์จากการขายหม้อปรุงยาก็เพียงแค่สองแสนบาท พี่จะเอามาแจกผมทำไม"
"โอเคตามใจน้องไอละกัน น้องไอจะเจียระไนหรือไม่ เดี๋ยวพี่จะสั่งให้คนไปผ่าหินเพื่อดูหยกด้านใน แล้วส่งไปเจียระไนตามลักษณะของหยกที่อยู่ในหินก้อนนี้"
"โอเคครับตามนั้นเลยพี่"
'ถ้าพี่หลินรู้ว่าหินหยกนี้ราคาถึง1ล้าน ไม่รู้ว่าแกจะพูดคำนี้หรือเปล่า คงเสียดายที่ไม่ได้เป็คนซื้อมันให้กับเรา ไม่งั้นเธอคงจะได้ส่วนแบ่งยี่สิบเปอร์เซ็นต์'
"อ้าวเจอกันอีกแล้วได้หินหยกก้อนไหนมาล่ะ ไหนดูซิว่าราคาแพงขนาดไหน"
คุณนายหงส์แห่งตึก cm เยาะเย้ยไอกับหลินที่เห็นพนักงานเข็นหยกลูกเท่าฟุตบอลเข้ามา
ในห้องตัดแผ่นหยกนี้
เ้าของสามารถมาสั่งตัดได้ เพราะถ้าตัดในแนวที่ไม่ถูกต้อง อาจจะทำลายมูลค่าของหยกที่อยู่ในหินได้ ฉะนั้นพวกเขาจึงมาเจอกันที่นี่อีกครั้ง
"แล้วคุณนายสามล่ะได้หินมากี่ก้อน คงจะได้กำไรมากกว่านะ จึงได้ลงทุนมาซื้อหินหยกในสมาคมของพวกเรา"
"คริ.คริ..ถ้าไม่เป็เพราะฉันมีสินค้าล็อตใหญ่ที่ต้องผลิต ฉันคงไม่มาซื้อของเธอให้เธอได้กำไรขนาดนี้หรอก พวกเราต่างรู้ดีว่าเราเป็คู่แข่งทางการค้ากัน"
"คุณผู้ชายท่านนี้ ท่านได้สั่งซื้อหินหยกก้อนนี้ขอเชิญท่านมาพิจารณาและออกคำสั่งให้พวกเราผ่าหินตามรูปแบบที่ท่าน้าด้วยครับ"
"น้องไอไปสั่งพวกเขาตัดสิ พนักงานของพี่เตรียมทำงานแล้วอย่าไปใส่ใจกับคนพวกนี้เลย"
"คิก.คิก พวกเรามาพนันกันไหมว่าหินของน้องผู้ชายคนนี้ ถ้ามีราคาแพงกว่าหินของอาจารย์หวังแม้แต่ก้อนเดียว
ฉันยินดีไปทานข้าวกับเขาเย็นนี้ และจะยอมซื้อหินของน้องเขาในราคาสามเท่า สนใจข้อตกลงไหมหนุ่มน้อย"
ไอยิ้มที่มุมปากอย่างเ้าเล่ห์
"เอาอย่างนี้สิคุณนายสามนอกจากไปทานข้าวแล้วคุณต้องตามใจผมทุกอย่าง ตลอดคืนนี้ตกลงไหมครับ"
"ถ้าหินหยกของฉันก้อนใดก้อนหนึ่งมีราคาต่ำกว่าหินของเธอ น้องชายจะทำอะไรก็ได้ฉันยินดี แต่ถ้าน้องชายแพ้
คุณหลินต้องลดราคาหินหยกทั้งหมด ขายให้ฉันในราคาห้าสิบเปอร์เซ็นต์ตกลงไหม"
"หลินหันไปมองไอถ้าเขาแพ้ เธอจะต้องสูญเสียเงินจำนวนมากที่คุณนายหงส์
สั่งหินออกมาถึง สิบก้อน ราคามันเป็ล้าน ถ้าไอพ่ายแพ้เธอต้องเสียเงินถึงห้าแสน
"พี่หลินไม่ต้องกังวล ผมจะรับผิดชอบเอง ถ้าผมแพ้ ผมจะยอมจ่ายครึ่งหนึ่งของราคาหินหยกให้กับคุณนายสามเอง พี่หลินตกลงไหม"
"ได้ๆ เอาตามนั้น แต่พี่ไม่ให้เธอเสียเงินขนาดนั้นหรอก คุณนายสามตั้งใจมารังควานพวกเรา พี่จะยอมเสียยี่สิบเปอร์เซ็นต์ถ้าเธอแพ้"
"ตกลงเอาตามนั้นเลย"
หลินตอบตกลงกับคุณนายหงส์ หลังจากตกลงกับไอเรียบร้อยแล้ว
"เอาอย่างนี้ผมยังไม่ตัด ให้พวกคุณตัดก่อน แล้วตีราคามา หลังจากจากนั้นผมจะตัดคนสุดท้าย"
.........................................................................................................................................................................................................