ตอนที่ 8 องค์ชายเขาดันไม่เล่นตามบท (19)
เหตุการณ์นี้สร้างความตื่นตัวให้เขา พวกนั้นมุ่งเป้ามาที่ใครเป็ที่ชัดแจ้งแล้ว เื่นี้จะยื้อต่อไปไม่ได้อีก
ท่านชายอันหนิงอุ้มองค์หญิงน้อย หยิบจี้หยกและมุ่งตรงไปที่พระราชวัง ในเมื่อคนเ่าั้กล้ายื่นมือมายาวขนาดนี้ เขาก็ไม่รังเกียจที่จะจับพวกเขาสับทีละคน!
ยามที่เหอหรงตื่นขึ้นมารู้สึกเพียงความมึนงง “2333 ตัวตนจี้อู๋โยวของผมยังมีชีวิตอยู่หรือ”
2333 ถอนหายใจ “โฮสต์ครับ คุณวู่วามเกินไปแล้วนะ ถ้าคุณตายไปจริงๆ โลกนี้รวมถึงเด็กเ่าั้ก็ไม่รอดเหมือนกัน คุณทำไปทำไมครับ”
เหอหรงเบ้ปาก “แต่ถ้าผมไม่ไป ต่อให้ช่วยโลกใบนี้ไว้ได้พวกเขาก็ต้องสูญเสียชีวิตไปอยู่ดี
“ผมเคยได้ยินคำถามเกี่ยวกับการสับรางรถไฟ ตอนที่รถไฟจะผ่านรางแยกแห่งหนึ่ง รางหนึ่งมีเด็กอยู่หนึ่งคน อีกรางมีเด็กอยู่สี่ห้าคน ไม่ว่ารถไฟจะขับไปในรางไหนก็ต้องมีคนตาย 2333 คุณจะเลือกทางไหน”
2333 พูดอย่างมั่นใจด้วยท่าทางต้องเป็อย่างนี้อยู่แล้วว่า “ก็ต้องช่วยรางที่มีเด็กสี่ห้าคนอยู่แล้วสิครับ”
เหอหรงส่ายหัว “ชีวิตของคนเรามีค่าเท่ากัน ผมเลือกไม่ได้หรอก ไม่ว่าเลือกแบบไหน ท้ายที่สุดก็ต้องเสียใจ เพราะฉะนั้นผมทำได้เพียงพยายามช่วยไว้ทั้งสองฝั่ง ขอเพียงไม่รู้สึกผิดในวันหน้า”
2333 ไม่เข้าใจ แต่เขามองค่าความฟินที่เต็มหลอดของเหยียนเจ๋อแล้วกลืนน้ำลาย
เขานึกถึงท่าทางห่างเหินที่โฮสต์มีให้องค์ชายรองอี้อวิ๋นเฟยผู้เกิดความรู้สึกพิศวาสเขา ขืนเห็นค่าความฟินของเหยียนเจ๋อคงได้ใตายแน่
เอาเถอะ รอให้โฮสต์เห็นเองแล้วกัน เขาไม่พูดอะไรดีกว่า
เหอหรงกระแอมให้ลำคอโล่งก่อนจะะโเรียก “เด็กๆ!”
สิ้นเสียง จ้าวหมอมอก็เลิกม่านเตียงขึ้น ก่อนจะพูดอย่างปลื้มปีติ “เร็วเข้า ไปบอกท่านชายว่าคุณชายฟื้นแล้ว!”
หลิวซีอีกด้านรินน้ำให้เหอหรงพลางกล่าว “ไปทูลองค์ชายห้าด้วย!”
เหอหรงได้ดื่มน้ำก็รู้สึกว่าคอไม่แห้งแล้ว เขาถามอย่างฉงน “องชายห้าหรือ”
หลิวซียิ้มแล้วตอบ “คุณชายสลบไปเจ็ดวันคงยังมิทราบ คุณชายเหยียนที่องค์ชายช่วยไว้ก็คือองค์ชายห้า อี้เหยียนเจ๋อ สองวันก่อนฝ่าาเพิ่งจะรับเขากลับเข้าไปในวังขอรับ”
เหอหรงพูดขึ้นมาอย่างกังวล “เขาไปทั้งแบบนี้น่ะหรือ ไม่มีอะไรพูดกับข้าเลยรึ”
เนื้อเื่ดำเนินไปแบบนี้ไม่ค่อยจะถูกนะ เหยียนเจ๋อ ไม่สิ ตอนนี้ต้องเรียกว่าอี้เหยียนเจ๋อแล้ว
อี้เหยียนเจ๋อกลับเข้าไปในราชวงศ์ได้อย่างไรกัน ตอนนี้เขาไม่มีโอกาสได้ความดีความชอบในการช่วยเขากลับเข้าไปอยู่ในราชวงศ์แล้ว วันหน้าจะขอให้เขาช่วยร่างราชโองการแต่งตั้งฮองเฮาของปลอมได้อย่างไร
2333 มองค่าความฟินแล้วเอามือปิดหน้า หากไม่คิดจะลงเอยทำไมต้องปั่นป่วนความรู้สึกคนอื่นเขาด้วยเล่า!
น่าสงสารอี้เหยียนเจ๋อที่ค่าความฟินทะลุหลอดแล้ว เ้าคนไร้หัวใจนี่ก็ยังคงคิดแต่เื่ภารกิจ
2333 ตัดสินใจว่าจะเตือนโฮสต์สักหน่อย
2333 พูด “หากเขาได้ขึ้นบัลลังก์ เขาจะต้องมอบราชโองการให้ถึงมือท่านด้วยตัวเองแน่ ท่านไม่จำเป็ต้องขอหรอกครับ”
“หมายความว่าอย่างไร” อี้เหยียนเจ๋อเป็คนดีขนาดนั้นเลยหรือ จะเป็ฝ่ายช่วยเขาทำภารกิจเองเลยหรือ
2333 ปิดหน้า “โฮสต์ครับ! ท่านดูหน้าจอระบบเองเถอะครับ ท่านทำให้ค่าความฟินของเขาเต็มหลอดแล้ว!”
เหอหรงรีบตรวจสอบหน้าจอระบบ
ค่าความฟินอี้เหยียนเจ๋อ ‘100’
เหอหรงเอ่ยขึ้นอย่างมีความสุข “ค่าความฟินสูงขนาดนี้ ดูท่าแผนอบรมสั่งสอนของผมดำเนินไปได้ด้วยความราบรื่นสินะ”
ค่าความฟินสูงขนาดนี้ เขาไม่กลัวว่าการขอราชโองการปลอมจะยากสักเพียงใด
2333 ทนมองตรงๆ ไม่ได้ “โฮสต์ครับ ทีค่าความฟินที่อี้อวิ๋นเฟยมีต่อท่านแค่ 56 ท่านก็หลบหน้าเขาประหนึ่งว่าเขาเป็อสรพิษ แล้วทำไมค่าความฟินของอี้เหยียนเจ๋อเต็มหลอดท่านถึงยังไม่แตกตื่นเลยล่ะครับ”
เหอหรงเถียง 2333 ในใจอย่างมีเหตุผลเหนือกว่า “เหมือนกันตรงไหน ค่าความฟินของอี้อวิ๋นเฟยแสดงว่าเขาคิดไม่ซื่อ ค่าความฟินของอี้เหยียนเจ๋อแสดงถึงความผูกพันธ์ของเพื่อนพี่น้อง ใครบอกคุณกันว่าค่าความฟินคือความรัก ใจแคบสิ้นดี!”
2333 “...”
เหอะๆ โฮสต์เชิญหลอกตัวเองไปเถอะครับ ขืนยังเล่นกับไฟต่อไปแบบนี้ ไม่ช้าก็เร็วได้ท้องแน่
1K
