[จบบริบูรณ์]ฉันมีระบบไลฟ์สตรีมจักรวาล

แชะแชะแชะแชะแชะ !

การโจมตีบนท้องฟ้าหายไปในพริบตา ทุกคนรู้ว่าการโจมตีที่หายไปเมื่อครู่อยู่ในรูปถ่ายของยอร์ช

เพียงแค่เขานำรูปออกมาพลิกด้านเพื่อให้ด้านหน้าหันไปทางที่นกน้ำแข็งกำลังบินไล่ตามมา การโจมตีเมื่อครู่ที่หายไปได้พุ่งเข้าโจมตีเจ้าของเดิมจนทำให้ท้องฟ้าถูกปกคลุมไปด้วยละอองน้ำแข็งที่ระเบิดขึ้น

“ ตายไหม !? ” ซินดี้มองด้วยความคาดหวัง การโจมตีเมื่อครู่รุนแรงมาก ต่อให้จะมีชีวิตมากกว่า 10 คงหนีไม่รอดจากการโจมตีของนกน้ำแข็ง

มันกลับไม่ตาย เสียงกรีดร้องที่ส่งออกมาทำให้รู้ว่ามันเพียงบาดเจ็บเท่านั้น เลือดสีแดงที่ร่วงตกลงมาจากท้องฟ้ากลายเป็นน้ำแข็งเพราะพลังของมัน ยอร์ชจึงรีบวิ่งทิ้งระยะห่างเช่นเดิมโดยมีนกน้ำแข็งบินไล่ตามด้วยความเร็วที่มากยิ่งขึ้นจากอาการคลั่งที่ถูกโจมตี

“ แบบนี้เราได้แข็งตายแน่ๆ ”

ทอมรู้สึกหนาวไปทั่วร่าง ราวกับว่ากำลังวิ่งด้วยความเร็วสูงที่ขั้วโลกเหนือ 

ยอร์ชสามารถเก็บการโจมตีของนกน้ำแข็งได้ก็จริง ไอเย็นที่ปลดปล่อยออกมาจากตัวของมันกลับต่างออกไป ต่อให้จะเก็บเข้าไปในรูปถ่ายได้ มันกลับโหมกระหน่ำเข้าปกคลุมร่างของพวกเขาเช่นเดิม ราวกับตอนที่ยอร์ชเก็บน้ำเอาไว้ในรูปถ่าย หากเป็นเช่นนี้ต่อไปไม่เกิน 1 ชั่วโมงคงแข็งตายกันทั้งหมด

หว่องจุดไฟหวังจะทำให้อุ่นขึ้นบ้าง เปลวไฟของเขากลับไม่สามารถสร้างความร้อนได้มากพอจะให้ความอบอุ่นต่อร่างกาย  แม้มันจะเป็นไฟที่สามารถสังหารมอนสเตอร์เลเวล 5 ได้ ไอเย็นที่ลอยออกมาจากนกน้ำแข็งได้เข้าข่มมันจนแสดงท่าทีราวกับว่าจะดับลงได้ทุกเมื่อออกมา

ตู้ม!

ร่างของเด็กทั้ง 5 พุ่งเข้าสู่พื้นที่ทะเลทราย ความร้อนจากพื้นทรายพุ่งเข้ากระแทกหน้า เพียงแต่ว่ามันไม่พอจะทำให้พวกเขาร้อน ไอเย็นของนกน้ำแข็งยังคงปกคลุมพื้นที่รอบๆได้เช่นเดิม

ฮาโมนี่ที่สงสัยว่ามันจะบินกลับไปทางเดิมหรือไม่บอกยอร์ชให้วิ่งหาที่หลบ มันยังไม่คิดจะทิ้งพวกเขาไป ต่อให้จะเข้าสู่เขตใหม่แล้วก็ตาม

“ สวมพวกมันซะ ” ยอร์ชเปิดภารกิจให้ผู้ชมทางบ้านช่วยกันระดมทุนซื้อเสื้อแขนยาวให้กับพวกเขา มันสามารถต้านทานความหนาวที่ปลดปล่อยออกมาจากมอนสเตอร์เลเวล 10 ได้ 

ถึงแม้จะป้องกันความหนาวจากนกน้ำแข็งไม่ได้มาก มันกลับเป็นสิ่งเดียวที่เขาพึ่งได้ในตอนนี้

อุปกรณ์ทำความร้อนหลายอย่างปรากฎขึ้นที่ระบบไลฟ์สตรีม  ทางครอบครัวของฮาโมนี่ยังคงส่งเงินสนับสนุนเช่นเดิม

เพียงแต่ว่าครั้งนี้ไม่ได้มีเพียงตระกูลของฮาโมนี่ เขาสังเกตได้ว่ากุหลาบหลายดอกที่ส่งมาให้ มาจากแม่ของเขาเอง ชื่อและรูปโปรไฟล์ที่เห็นล้วนแล้วเป็นใบหน้าของแม่เขาไม่ผิด

นอกจากนั้นแล้วยังมีชาวจีนที่น่าจะเป็นผู้ปกครองของหว่องส่งกุหลาบมาช่วยเหลือ ทางฝั่งออสเตรเลียมีคนที่ส่งกุหลาบมาหลักแสนจำนวน 2 คน เขาจึงคิดว่าผู้ปกครองของซินดี้และทอมสันคงเห็นไลฟ์แล้ว

“ งั้นไม่ขอเกรงใจเลยแล้วกัน ”

ภารกิจจำนวนมากเปิดขึ้นกลางหน้าจอ กล่องของขวัญมีมากถึง 20 ผู้คนที่เห็นล้วนแล้วตะลึงเพราะไม่คิดว่าภารกิจจะเกิดขึ้นเยอะขนาดนี้   ถึงแม้จะดูขูดรีดไปไม่น้อย แต่มันเป็นเพียงสิ่งที่ไลฟ์สตรีมสร้างขึ้นเพื่อให้ผู้ชมได้ช่วยเหลือคนที่กำลังไลฟ์ พวกเขาจะส่งกุหลาบหรือไม่ก็ได้ มันไม่ใช่สิ่งที่แอพพลิเคชันระบุชัดเจน

เพียงแต่ว่ากล่องของขวัญทั้ง 20 ค่อยๆหายไปหลังจากมีคนส่งกุหลาบช่วยเหลือ ไม่ถึง 1 นาทีเลยด้วยซ้ำภารกิจที่ควรจะใช้เวลานานกลับทำสำเร็จ

“ สวมมันซะ ”

ยอร์ชโยนอุปกรณ์ให้เพื่อนสวมใส่ แม้กระทั่งชุดเกราะของเหล่าไรเดอร์ยังเป็นหนึ่งในสิ่งที่สวมทับร่างกาย

แต่ละอย่างที่สวมไปนั้นล้วนให้ความอบอุ่นหวังจะรอดจากไอเย็นของนกน้ำแข็งไปให้ได้

หลังจากที่เด็กทั้ง 4 สวมใส่ทุกอย่างจนราวกับว่าตนเองเป็นหุ่นยนต์สูง 2 เมตร พวกเขาเห็นยอร์ชกำลังติดตั้งบางสิ่งลงไปที่แขนของตนเอง  อาวุธชิ้นนี้ไม่ใช่สิ่งที่ใช้ในตอนที่วิ่งเพราะน้ำหนักของมันมหาศาล จำเป็นต้องกางขาตั้งยึดไปกับพื้นดินจึงจะใช้ได้สะดวก

ตึง!

“ เฮ่ย ไลฟ์สดของแกให้สิ่งนี้มาด้วยเหรอยอร์ช! ” หว่องตกใจจนลืมไปว่ามีนกน้ำแข็งไล่ตาม

สิ่งที่ติดตั้งลงไปบนแขนขวาของยอร์ชคือปืนใหญ่ที่ใช้ในสนามรบ มันคืออาวุธทรงพลังที่ยิงจากแนวหลัง แม้เป้าหมายจะอยู่ไกลราว 10 กิโลเมตรก็สามารถสังหารได้

[  การเชื่อมต่อเสร็จสิ้น กรุณายึดอุปกรณ์กับพื้นให้มั่น ]

“ ข้ามขั้นตอนการยึด ฉันต้องการใช้มันตอนนี้ ”

[  รับทราบ ]

ระบบของปืนส่งเสียงดัง ทันใดนั้นพลังงานสีฟ้าได้ไหลเข้าไปรวมตัวกันที่ท้ายกระบอกจนทำให้รอบๆถูกแสงสีฟ้าย้อมราวกับว่ามีหลอดไฟสีฟ้าขนาดใหญ่ 

[  ชาร์จพลังเสร็จสิ้น ]

ยอร์ชหันหน้าไปหาเพื่อน ปล่อยให้ร่างกายวิ่งถอยหลัง ความเร็วในการวิ่งยังคงเท่าเดิมตราบใดที่นกน้ำแข็งยังบินไล่ล่าพวกเขา

ยอร์ชยังไม่ได้ลั่นไกเขาทำเพียงมองนกน้ำแข็งที่กำลังบินโฉบลงมาด้วยความเร็ว  การยิงสิ่งที่บินบนท้องฟ้าทำได้ยาก เขาจึงรอโอกาสที่มันบินเข้ามาใกล้ๆ

“ ก้ม! ”

เด็กทั้ง 4 ทิ้งตัวลงไปบนพื้นทรายปล่อยให้ยอร์ชลากพวกเขาไปบนพื้น ทันทีที่ทุกคนยกมือขึ้นปิดหู ปืนกระบอกใหญ่มีความยาวกระบอกปืนราว 3 เมตรได้ยิงลำแสงขึ้นไปบนท้องฟ้า เข้าหานกน้ำแข็งที่อยู่ห่างพวกเขาไปเพียง 10 เมตรเท่านั้น  ด้วยระยะการยิงเพียงเท่านี้ไม่มีทางพลาดอย่างแน่นอน

ลำแสงสีฟ้าพุ่งเข้ากลืนกินใบหน้าของนกน้ำแข็งจนมันกรีดร้องด้วยท่าทางเจ็บปวด  ยอร์ชไม่สนใจว่ามันจะกรีดร้องกี่ครั้ง ภายในกระบอกปืนสามารถยิงกระสุนได้ 9 นัด เขาจึงรัวยิงออกไปจนทำให้เกิดแรงระเบิดขึ้นที่ด้านหลังเพื่อนทั้ง 4 คนผลักพวกเขาให้กระเด็นไปด้านหน้าเร็วยิ่งขึ้นจนทิ้งห่างนกน้ำแข็งที่ไม่รู้ว่าเป็นตายร้ายดีเช่นไร

“ มันตายไหม ? ” ฮาโมนี่มองไปทางด้านหลัง อาวุธปืนที่ยอร์ชใช้เมื่อครู่สามารถไล่ล่ามอนสเตอร์ภายในพื้นที่ทั้งหมดได้ราวกับว่าพวกมันเป็นมดปลวก

ยอร์ชกลับยังไม่หยุดวิ่ง ทุกคนจึงรู้ว่าผลของสกิลยังคงทำงานอยู่ ทันใดนั้นเองนกน้ำแข็งได้บินออกมาจากจุดที่เกิดการโจมตีเมื่อครู่เผยให้เห็นร่างที่ไม่มีบาดแผลเลยแม้แต่น้อย

“ บ้าน่า ไม่เป็นอะไรเลย ” ความสิ้นหวังยังคงเกาะกุมจิตใจเด็กทั้ง 4 แม้ยอร์ชจะวิตกเขากลับรู้ว่าตนเองจะไม่ตาย ตราบใดที่มันไม่มีการโจมตีอื่น

ขณะที่กำลังวิ่งไปด้วยความเร็วเพื่อทิ้งห่างจากนกน้ำแข็ง เขาพบว่าพื้นทรายรอบๆเริ่มนูนขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด  ทันใดนั้นมอนสเตอร์ภายในพื้นที่ที่สัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนจากการลากเพื่อนไปกับพื้นก็ได้โผล่ออกมาขวางทาง  ไอเย็นจากนกน้ำแข็งกลับเล่นงานพวกมันจนทำให้ร่างกายค่อยๆมีน้ำแข็งเกาะกุม

พวกเขาเป็นเลเวล 5 ยังยากที่จะต้านทาน แมงป่องในพื้นที่แห่งนี้เป็นเพียงเลเวล 2 แม้จะมีบางตัวเป็นเลเวล 3 ไอเย็นกลับทรงพลังมากเกินกว่าจะทนได้ ถึงแม้จะไม่ตายเฉียบพลัน พวกมันกลับไม่สามารถหนีรอดจากความตายได้เช่นเดิม ร่างที่ถูกน้ำแข็งเกาะกุมจะค่อยๆจับตัวเป็นน้ำแข็งไม่เกิน 10 นาทีก็จะตายในที่สุด

“ ทุกคน ฉันว่าจะกลับไปเขาวงกตก่อน มีบางอย่างที่ฉันอยากเห็น ”

ยอร์ชบอกสิ่งที่เขาอยากวิ่งไปเห็นด้วยตา

“ นายจะไปดูอะไร ”

“ ผ่านมาแล้วหลายวัน ฉันอยากรู้ว่าเขาวงกตยังเปิดให้เข้าไปอยู่หรือเปล่า ถ้ามันยังเปิดให้เข้าไปได้ หมายความว่าพวกเราไม่จำเป็นต้องเข้าไปในเขต 4 การเอาชีวิตรอดในปีนี้อาจจะเปลี่ยนไปจากปีก่อน ”

“ นายจึงคิดว่าจะไปหลบในเขาวงกตใช่ไหม ”

“ ใช่ มันน่าจะเป็นพื้นที่ที่ปลอดภัยที่สุดแล้ว ต่อให้จะมีกับดักก็เถอะ ถ้าเราเคลียร์ได้ เขาวงกตจะไม่ต่างจากบ้านพักของเราเลย ”

“ งั้นก็ไป ” ฮาโมนี่บอกยอร์ชมุ่งหน้าไปดูเขาวงกต ในระหว่างนี้เธอก็นึกบางอย่างออก นับว่าน่าเสียดายที่ปล่อยให้มอนสเตอร์ตกตายไปอย่างสูญเปล่า เธอจึงบอกให้ยอร์ชพาวิ่งเข้าไปใกล้ๆมอนสเตอร์ที่กำลังจะกลายเป็นน้ำแข็ง ต่อให้ค่าประสบการณ์ที่ได้จากพวกมันจะลดน้อยลงไปก็ตาม อย่างไรพวกมันยังคงเพิ่มค่าประสบการณ์ให้ได้

“  โอเค งั้นเตรียมตัวเลย ฉันจะพาวิ่งเข้าไปให้ใกล้ที่สุด จำเอาไว้ว่าจะไม่มีการย้อนกลับไปเก็บไอเทมดรอป ยกเว้นว่ามันจะเป็นกล่องสมบัติ ”

“ เข้าใจแล้ว!”  เด็กทั้ง 4 ขานรับพร้อมกันก่อนจะถืออาวุธภายในมือ เพียงแต่ว่าทอมและฮาโมนี่ได้รับปืนไปคนละกระบอก การถือหอกและดาบฟาดฟันอาจจะไม่เหมาะสม อย่างไรแล้วพวกเขาเป็นเพียงฮันเตอร์เริ่มต้นจึงสามารถสวมใส่ไอเทมชิ้นใดก็ได้

แม้ปืนในมือจะสังหารแมงป่องไม่ได้ก็ตาม การยิงร่างพวกมันเท่ากับว่ามีส่วนร่วมในการสังหาร สุดท้ายแมงป่องเหล่านี้จะตายจากพลังของนกน้ำแข็งเช่นเดิม พวกเขาที่วิ่งผ่านไปแล้วต่อให้จะวิ่งไปไกลอย่างไรก็ได้ค่าประสบการณ์จากการมีส่วนร่วมในการฆ่า.