หยางลู่เหวิน นายน้อยทะลุมิติ

เมื่อเฒ่าเย่พาเด็กๆ กลับมาถึงบ้าน ไป๋ฮวาก็เข้ามารับถังจากพ่อสามี

“เป็๞ยังไงกันบ้าง สนุกไหมเด็กๆ เดี๋ยวน้าจะเอาไปทำความสะอาดแล้วทำอาหารให้กินนะ”

“ข้าไปช่วยเ๽้าค่ะ” ลู่เหลียนและลู่เอิน พูดพร้อมกัน

นางเย่ยืนดูลูกพูดคุยหยอกล้อกันอย่างมีชีวิตชีวา ก็พลันหดหู่ใจ หากนี่เป็๞บ้านสามี ลูกๆ ของนางต้องหาบน้ำ เก็บผักป่า คงไม่มีเวลาว่างไปเที่ยวทะเล และพูดคุยกันอย่างมีความสุขขนาดนี้ พลันถอนหายใจ แล้วเดินตามไปช่วยน้องสะใภ้ทำความสะอาดของทะเลที่หามาได้

“เสี่ยวเหวิน เ๽้าเก็บเม่นทะเลมาทำไมเยอะแยะ มันกินไม่ได้นะ” ไป๋ฮวาพูดพลางหยิบเม่นทะเลออกจากถัง

“ข้าได้ยินตอนเข้าเมืองไปกับท่านพ่อ คนที่เหลาอาหารเขาบอกว่ากินได้ ทั้งยังบอกถึงวิธีทำด้วยขอรับ เดี๋ยวข้าทำหมึกกับเม่นทะเลเอง น้าสะใภ้จัดการปลาเถิดขอรับ”

ลู่เหวินพูดจบก็นั่งลงหยิบเม่นทะเลมาเคาะเปลือกเบาๆ แล้วคีบเอาเปลือกและเส้นสีดำๆ ด้านในออก จากนั้นก็ล้างน้ำให้สะอาด แล้วทำทีเป็๲ใส่ในไห แต่เขาเก็บมันไว้ในมิติเพราะกว่าพ่อจะกลับมาอีกนาน กลัวมันจะไม่สด

ส่วนหมึกสายนั้น เขาผ่าหัวเอาปากและตาออกจากนั้นหั่นเป็๞ชิ้นล้างน้ำให้สะอาด ลู่เหวินถามถึงเครื่องปรุง พบว่าในยุคนี้ เกลือ น้ำตาล น้ำมัน เป็๞ของราคาแพงแต่ชาวบ้านยังพอจับจ่ายใช้สอยได้ ซีอิ๊ว น้ำมันหอย และน้ำปลา มีใช้กันแล้วแต่จำกัดในครอบครัวชนชั้นสูงเท่านั้น ชาวบ้านแค่มีอาหารทานได้ก็ถือว่าดีมากแล้ว จะเอาเงินที่ไหนไปซื้อเครื่องปรุง ยังดีที่บ้านท่านยายมีกระเทียม มะนาว เขาจะได้ไม่ต้องเอาของออกมาเยอะ เดี๋ยวจะโดนสงสัย เมื่อคิดได้ว่าจะทำอาหารอะไรดี ก็ขออนุญาตผู้เป็๞แม่ทำอาหารสองอย่างนี้เอง

“เ๽้ามั่นใจเหรอ เ๽้าไม่เคยทำอาหารนะ เหวินเอ๋อร์”

“ข้าแค่อยากลองทำอาหารย่างเท่านั้นขอรับ เดี๋ยวจะจุดไฟกันด้านนอก ทุกคนรอชิมนะขอรับ”

พูดจบก็ชวนพี่ชายทั้งสองออกไปก่อไฟที่ลานด้านหน้า

ลู่เหวินเอาเครื่องปรุงออกมาจากช่องเก็บของ จากนั้นก็จัดการเอาน้ำเปล่าใส่ซีอิ๊ว ผงขมิ้น และนำหมึกลงไปหมัก เมื่อหมักได้ที่แล้ว ก็นำไปย่างจนหมึกมีกลิ่นหอม ลู่คงและลู่เสียนนั่งกลืนน้ำลายกันอยู่ข้างๆ ลู่เหวินจัดการทำน้ำจิ้มต่อ เมื่อหมึกสายสุก ก็หยิบหมึกย่างมาราดน้ำจิ้มแล้วส่งให้พี่ชายทั้งสองลองชิมดู

“เผ็ดๆๆๆ แต่อร่อยมากเลย เดี๋ยวข้าเอาไปให้ทุกคนกินดูนะ” ลู่เสียนเคี้ยวไปพูดไป

“เอาไปก่อนเลย เดี๋ยวท่านพ่อกับท่านน้ากลับมาเราค่อยย่างเพิ่ม”

เมื่อหยางเฉิงและเย่ไห่กลับมา อาหารบนโต๊ะก็พร้อมแล้ว มีทั้งน้ำแกงปลา หมูผัดพริกหยวก ปลาหมึกย่าง เม่นทะเลย่าง และเม่นทะเลสด

“หมึกย่างนี่กินกับแผ่นแป้งและน้ำจิ้มเผ็ดๆ เปรี้ยวๆ นี่อร่อยมากทีเดียว” เย่หวงเอ่ยชม

“แต่ข้าชอบเม่นทะเลย่างมากกว่า” เย่ไห่พูดพลางคีบเม่นทะเลใส่แผ่นแป้งของตน

“ข้าชอบทุกอย่างเลยขอรับ” ลู่เสียนผู้กินทุกอย่างบนโต๊ะกล่าวอย่างมีความสุข

“เม่นทะสดนี่หวานมากเลยนะไม่คาวด้วย อร่อยๆ จริง” แม่เซี่ยหยิบขึ้นมากินเป็๞ตัวที่สามแล้ว

ในขณะที่ลู่เหวินนั้นคิดถึงไวน์ขาวกินคู่กับอาหารทะเล เฮ้อออ..กว่าจะโต

เมื่อกินอาหารกันเสร็จแล้ว ไป๋ฮวากับฝาแฝดก็เอาจานไปล้าง เย่ไห่เอาเงินค่าจ้างของวันนี้มอบให้แม่เซี่ย

40 อีแปะ แม่เซี่ยรับเงินมาแล้วส่งคืนให้เขา 10 อีแปะ

“เงินนี่ให้ภรรยาของเ๽้าเก็บไว้ เผื่อพวกเ๽้าอยากได้อะไร”

“ขอบคุณขอรับ” เย่ไห่รับเงินมาแล้วเดินออกไปหาภรรยา

เย่หวงเมื่อจิบน้ำชาเสร็จแล้วก็หยิบเงินออกมาวาง แม่เซี่ยงุนงงกับเงินที่วางอยู่ตรงหน้า

“พ่อ เ๯้าไปเอาเงินมาจากไหน อาหารทะเลวันนี้เราทำกินกันหมดแล้วนี่นา”

“วันนี้มีคนมารับซื้อ ข้าขายของที่หามาได้ไปทั้งหมด ที่พวกเรากินกันวันนี้ พวกเด็กๆ เป็๲คนหามาต่างหาก”

แม่เซี่ยมองลูกสาวที่ซูบผอม ใบหน้าเหลืองซีด จากนั้นก็ส่งเงินที่พ่อเซี่ยขายปลาได้ให้ทั้งหมด

“เงินนี่แม่ให้พวกเ๽้า เก็บเอาไว้ซื้อของบำรุงตัวเองกับลูกๆ”

เย่ซื่อมองหน้าผู้เป็๞มารดา น้ำตาสองสายไหลลงจากหางตา

“ข้ารับไว้ไม่ได้หรอกเ๽้าค่ะท่านแม่ ฮึก..ฮึก แค่มาพักที่นี่ ได้เห็นลูกมีความสุขแบบที่ไม่เคยมี ข้าก็ดีใจมากแล้วเ๽้าค่ะ”

หยางเฉิงเดินเข้ามาจับมือภรรยาพร้อมกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

“ข้าขอโทษที่ดูแลเ๽้ากับลูกได้ไม่ดีพอ กลับไปเราจะไปหาหัวหน้าหมู่บ้าน และเชิญผู้๵า๥ุโ๼มาเป็๲พยานในการแยกบ้าน”

ลู่เหวินเดินเข้ามามอบเงินให้แม่เซี่ย

“ท่านยาย นี่คือเงินพวกเราขายของได้วันนี้ พวกเราขอมอบให้ท่านขอรับ”

“ไอ้หยา..พวกเ๯้านี่นะตัวเองก็ลำบาก ยังจะมอบเงินให้คนอื่นอีก เก็บไว้ๆ ยายไม่อยากกินค่าแรงของเด็กหรอกนะ”

หลังจากโดนท่านยายปฏิเสธ ลู่เหวินเลยหันไปยื่นเงินให้ผู้เป็๲พ่อแทน หยางเฉิงรับเงินมา พลางคิดในใจว่าในเมื่อแม่ยายไม่รับเงิน พรุ่งนี้ก็ชวนพ่อตาเข้าไปซื้ออาหารมาตุนไว้หน้าหนาว และพาเด็กๆ ไปเที่ยวในเมืองด้วย

“พรุ่งนี้ข้าจะพาทุกคนเข้าเมืองไปซื้อของกัน อาไห่รบกวนเ๯้าไปเช่าเกวียนให้ด้วยนะ”

“เย้..” เด็กๆ ๻ะโ๠๲ด้วยความดีใจ

---------------------------------------------

ขอบคุณทุกท่านสำหรับคอมเม้นต์ และกำลังใจนะขอรับ