รักพิษรัก เขียนโดย สลักกานต์

นิยายพิสูจน์คุณค่าแห่งรัก   รักพิษรัก   เขียนโดย  สลักกานต์

ตอนที่ ๕๔

        “งั้นก็ปล่อยให้เจ๊ง”

        “พี่นัท”   นพมองพี่นัท น้ำตาแห่งความรักของนพค่อยๆ รินไหล  

        น้ำตานพนิตดูจะดับไฟโกรธในใจนัทลงได้พอสมควรเหมือนกัน

        “ของที่บรรพบุรุษสร้างกันมาถึงจะดีบ้าง ไม่ดีบ้าง แต่มันก็เลี้ยงจนทุกคนสุขสบาย มาถึงวันนี้”   พ่อนัทหายใจลึกๆ แล้วพูดต่อ   “แกจะปล่อยให้มันพินาศนี่แกยังมีสำนึกของลูกหลานบ้างมั้ย?”   

        ณัฐกนกไม่เคยได้ยินสำเนียงแบบนี้จากพ่อของเขา  ที่สำคัญ.. ความหมายจากคำพุดนั่น  กระทบใจนัท.. จนเขาไม่กล้าสบตาพ่อตนเอง

        “หรือ..หรือฉันเลี้ยงแกมาให้เป็นอยางนี้เหรอ? ไอ้นัท”  พ่อนัทหายใจติดๆ  

        “พ่อครับ”   เสียงนพปลอบประโลมพ่อนัท

        พ่อนัทมองหน้าลูกชายนิ่งน้ำตาคลอขึ้นที่ดวงตาเรียวรีของเขา พ่อนัทตัดสินใจ   “ถ้ามึงจะหลงมันจนทิ้งทุกอย่างของตระกูลมึงกับกูก็ไม่ต้องเป็นพ่อลูกกัน”

        นัทยืนนิ่งราวสายฟ้าฟาดลงกลางใจ!!

        เพราะเป็นลูกชายคนเดียว!!

        เพราะเคยถูกตามใจทุกอย่าง!!

        เพราะไม่คิดว่าจะได้ยินพ่อพูดตัดพ่อตัดลูกอย่างนี้.. น้ำตานัทเอ่อขึ้นที่ขอบดวงตาของเขา

        ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นต่างก็เงียบ

        นพนิตและมายด์ที่นั่งอยู่สองข้างพ่อนัทพลางลูบตัวพ่อนัทไปมา เพื่อให้พ่อนัทใจเย็นลง  

        แล้ว..นพนิตก็ขยับตัวไปตรงหน้าพ่อนัท   “พ่ออย่าทำอย่างนี้เลยครับ  ยังไงพี่นัทก็เป็นลูก  นพขอโทษพ่อ ขอโทษทุกคนแทนพ่อลมด้วย  นพจะไม่แก้ตัวให้พ่อลม  แต่ยังไงเขาก็เป็นพ่อนพ  นพขอโทษทุกคนนะครับ”   แล้วนพนิตก็กราบลงที่เท้าของพ่อนัทแล้วก็ก้มค้างไว้อย่างนั้น  

        ณัฐกนกมองหน้าพ่อเขาที่มองไปทางอื่น ทั้งชีวิตนัทไม่เคยเห็นน้ำตาพ่อของเขาเลย แต่วันนี้.. เพราะเขา นำตาผู้เป็นพ่อจึงหลั่งริน ..

        นัทรุดตัวลงนั่งข้างนพนิตแล้ว.. ประคองนพไว้ในอ้อมแขน  “นัทจะจัดการทุกอย่างเองครับพ่อ”  

        มายด์บิ้มมองหน้าน้านัทของเขา   “มายด์จะช่วยน้านัทดูแลไฟรุ่งโรจน์เองครับ  น้านัทไมต้องห่วงนะครับ  มายด์สนิทกับพี่ฝุ่นและพี่อั้ม  แล้ว.. ถ้ามีอะไรมายด์จะรีบไปปรึกษานะครับ”

        “ขอบใจมากมายด์”  

        มายด์ยิ้มรับอย่างยินดี   “น้านัทไปลุยทางนั้นเต็มที่เลยนะครับ”  

        ขณะที่น้าหลานกำลังยิ้มให้กัน  

        พ่อนัทหมดสติ!! 

        “พ่อครับ”   ทั้งนพนิตและณัฐกนกพูดพร้อมกันแล้วก็รีบเข้าประคองพ่อนัท

        มายด์ช่วยประคองพ่อนัทอีกคน

        “รีบพาท่านไปขึ้นรถ  เขนไปสตาร์ทรถรอนะครับ”   พูดจบเขนก็รีบไปที่รถของเขาและติดเครื่องรถรอ  

        ณัฐกนกนพนิต และมายด์ ช่วยกันประคองพ่อนัทขึ้นรถไป ทั้งนพและมายด์ต่างก็นั่งประกอบพ่อนัทไปคนละข้างที่เบาะหลัง 

        “คุณนัทเชิญครับ”   เขนเรียกนัท และเอี้ยวตัวไปเปิดประตูรถ เพื่อให้นัทขึ้นรถไปนั่งข้างๆคนขับอย่างเขา  

        “ไม่เป็นไรเขนนัทจะขับรถนัทตามไป” 

        เขนรับรู้ถึงความชาเฉยจากนัทแต่ก็ไม่ตอบอะไร ..

        ไอ้ลม.. เพราะมึง!! เพราะมึงคนเดียว ..!!

        พิษรักไฟแค้นมันกำลังสุมในอกเขน  

        เมื่อพ่อนัทไปถึงมือหมอ  ทุกอย่างก็ไม่น่าเป็นห่วง  มายด์อาสาเฝ้าคุณตาของเขา  และบอกให้นพนิตกับเขนไปพักผ่อน

        จากนั้น   นพนิตและมายด์เซ็นต์เอกสารให้ตลาดหลักทรัพย์  เพื่อให้ณัฐกนกได้เป็น.. ‘ประธานบริหาร’  

        แต่เขน..พิษรักกำลังทำร้ายจิตใจเขา   เขนไม่ยอมช่วยนัทบริหารและไม่ช่วยอะไรนัทเลย  เขาจึงกลายเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่เท่านั้น

        ณัฐกนกเข้าบริหารกลุ่มบริษัทในเครือญาติของตระกูลนัทหรือ FAAF   แต่นัทก็ทำอะไรไม่ได้มากเพราะติดทั้งเคอฟิวส์ ทั้งปญหาการนำเข้าส่งออก และทั้งสัญญาที่ศศิธรทำไว้ก็ยกเลิกไม่ได้ ยิ่งทำให้เขาหงุดหงิดยิ่งขึ้น  

        “พี่นัทใจเย็นๆนะครับ”   นพนิตให้กำลังใจเขาพยายามอยู่เคียงข้างอย่างที่อินทรแนะนำ

        “มันเย็นไม่ไหวแล้วนพ  ทุกอย่างกำลังจะพังไปต่อหน้าต่อตา  เขนมันก็ไม่ยอมช่วยอะไร” 

        “นพลองไปคุยกับคุณเขนมั้ยครับ” 

        “ไม่ต้อง!!”   นัทตวาดเสียงดัง

        นพนิตตกใจ!! 

        แล้วต้องหลับตาเพื่อตั้งสติ   พี่นัทกลายเป็นคนก้าวร้าวใจร้อนขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?  

        โทรศัพท์มือถือของนัทดังขึ้น   นัทรับสาย  “ลมเหรอ?”  

        นพนิตไม่รู้ว่าพ่อเขาคุยอะไรกับพี่นัท  

        “เออเออ เนียะ ..... นัทอยู่กับนพ เออ.. เออ.. กำลังทำงานอยู่ ..... งานเสร็จแล้ว  นัทกลับไปหาลมนะ”     

        นพนิตได้ยินแต่เสียงที่พี่นัทตอบพ่อลมไป  แต่ไม่รู้ว่าพ่อพูดอะไรกับพี่นัท  แต่ถึงไม่รู้ ..ก็เพียงพอที่จะทำให้เขาหัวใจสลาย ..

        นพนิตเดินออกมาจากห้องประธานบริหารFAAF   เขาไม่ได้ยินเสียงพี่นัทร้องเรียกเขาด้วยซ้ำ..

        พี่นัทของเขา.. ไม่ใช่ของเขาอีกแล้ว ..!!

        นพนิตนั่งตั้งสตินิ่งๆอยู่ในรถของตนครู่ใหญ่  เขาไม่อยากรับรู้  ไม่อยากได้ยินอะไร.. ที่เกี่ยวกับพี่นัท หรือ..พ่อลมอีกแล้ว 

        นพนิตขับรถจากFAAF  มาจอดรถที่หน้าสำนักงานไฟรุ่งโรจน์เขาก็ไม่รู้ว่าจะขึ้นไปไหนดี   นพนิตเลือกที่จะไปนั่งม้านั่งตัวเดิมตัวที่อยู่กับเขาในห้วงเวลาที่เกิดเรื่องมากมายในชีวิตเขา

        ...  

        ไม่นานนัก   ทบทูก็เดินมานั่งด้วย   “ถ้าไม่อยากพูดอะไร ก็ไม่ต้องพูดนะพี่นัท ทูแค่อยากนั่งอยู่เป็นเพื่อนเฉยๆ” 

        นพยิ้มเศร้าๆให้ทบทู   “นั่งเป็นน้องดีกว่า  อย่าเป็นเพื่อนเลย” 

        “เล่นมุกได้แสดงว่าดีขึ้นแล้ว”   ทบทูพูดพร้อมกับยิ้มให้  แล้วทบทูก็เห็นพ่อเขนขับรถเข้ามาจอและกำลังลงจากรถ   “พ่อ”   

        เขนเดินมาหาและยิ้มให้ลูกชาย  ทั้งทบทูและนพนิตไหว้สวัสดีทักทายเขน   เขนถามนพนิต  “คุณนัทเป็นไงบ้าง?”  

        นพนิตส่ายหน้า  

        “นพไม่เจอหน้าเลยเหรอ?”   เขนรีบถาม

        “ก็เจอเฉพาะตอนทำงานพักนึงครับ”  

        เขนกัดกรามด้วยความแค้นจนทบทูสังเกตเห็นได้

        “พ่อ”   ทบทูเรียกพ่อตนเอง แล้วเปลี่ยนเรื่องคุย   “พ่อยังไม่ได้รื้อเอาของออกจากกระเป๋าเลย  ทูรื้อออกมาจัดให้นะครับ”  

        “ไม่ต้องหรอก”   ใบหน้าเขนเหมือนตัดสินใจบางอย่าง 

        “ทำไมอะพ่อ” 

        “ตอนนี้พ่อไม่ได้ทำงานให้คุณนัทแล้ว พ่อก็ไม่อยากอยู่ที่นี่”

        “งั้นทูไปด้วย”  

        “อย่าเลยทูอยู่ที่นี่แหละ พ่อจะได้ไม่ต้องเป็นห่วง พ่อมีที่อยู่ใหม่ แล้วพ่อจะมารับ”  

        “สัญญานะครับ”  

        เขนพยักหน้ารับ  

        “นพจะเป็นทั้งพี่ทั้งเพื่อนให้ทบทูครับ” 

        เขนยิ้มให้นพ   “เป็นผู้ปกครองด้วยก็ได้นะ”  

        “พ่อไม่อะไรกะพี่นพแล้วเหรอ?”   ทบทูถามขึ้น เขาคงเริ่มติดนิสัยพูดตรงๆ มาจากยู    

        “พ่อแพ้ความดีของนพ”   เขนบอกลูกชาย แล้วก็ยิ้มให้นพนิต

        ในเวลาเคอฟิวส์แบบนี้   ป้าอรให้เด็กๆขนทุกอย่างที่จำเป็นต้องใช้ออกมาจากบ้านคุณท่าน มาอยู่ที่เรือนริมรั้วตามทีท่านสั่ง  ป้าอี๊ดก็ขนข้าวของและเด็กๆ มาอยู่ด้วยเช่นเดียวกัน   บ้านคุณท่านและบ้านป้าอี๊ดต่างก็ปิดสนิท  

        กระทั่งที่บ้านแม่อัง   นพนิตก็ให้นังบุษย้ายออกมาแล้วไปอยู่รวมกับเด็กๆ ของป้าอี๊ด  ส่วนนพนิตขึ้นไปอยู่ห้องพักอีกห้องในห้องชุดสุดหรูที่พ่อนัทอยู่  เพื่อที่เขาจะได้ดูแลพ่อนัทได้ตลอดเวลา 

        เมื่อมีผู้คนมาอยู่รวมกันที่เรือนริวรั้วข้างบริษัทไฟรุ่งโรจน์จนเต็มทุกห้อง   ไฟรุ่งโรจน์จึงมีพนักงานมากขึ้นอีกเป็นเป็นกอง   ป้าอร ป้าอี๊ด กำกับดูแลเด็กๆทำความสะอาดทุกส่วนของสำนักงานอย่างดี และยังเผื่อแผ่ไปถึงเรือนปาริชาตด้วย  

        พ่อนัทอาการดีขึ้นทันตาเห็น   ทั้งครูโช ทั้งตาคำ และยายเล็กต่างก็เป็นเพื่อนร่วมวงการสนทนาอย่างดี  ความเหงาก็ค่อยๆ หายไปจากใจ  ป้าอรกับนพนิตดูแลอาหารการกินอย่างดี  ร่างกายจึงแข็งแรงขึ้นค่อนข้างเร็ว   และการอยู่ร่วมกับคนอื่นทำให้อารมณ์พ่อนัทสดชื่นแจ่มใสจนกลายเป็คนยิ้มง่ายกว่าที่เคยเป็น  

        เมื่อที่ไฟรุ่งโรจน์มีผู้คนเยอะขึ้น เรือนปาริชาตก็พลอยได้บริการผู้คนเยอะขึ้นตามไปด้วย  ประกอบกับตายายและอินทรอยากช่วยเหลือคนที่เดือดร้อนจากการปิดเมือง  พวกเขาจึงเลือกขายอาหารออนไลน์ในราคาถูก

        บางที..พ่อนัทก็เลือกซื้ออาหารที่เรือนปาริชาตแจกผู้คน ทั้งคนให้ คนรับ และคนทำ ต่างก็อิ่มสุข อิ่มใจไปด้วยกัน

        เมื่อพ่อนัทมาเป็นหลักอยู่ที่ไฟรุ่งโรจน์  ลมก็ยิ่งไม่ยอมเฉียดใกล้ที่นี่   จึงเป็นนัท.. ที่ต้องขับรถไปอยู่ที่คอนโดฯกับลม 

        ประกอบกับนัทต้องทำงานที่สำนักงานกลุ่มบริษัทในเครือญาติของตระกูลนัทหรือ FAAF   ซึ่งตอนนี้ก็เหลือแต่คนที่ทำงานเพื่อเอาตัวรวดเท่านั้น  การทำงานจึงเคร่งเครียด จนหาความอยากที่จะทำไม่เจอ แต่ก็ต้องทำ..ให้รอด  

            ณัฐกนกจึงกลายเป็นคนแบกความเครียดทั้งมวลไว้  เมื่อไปพบหน้าลม  ลมใช้เซ็ก เพื่อให้นัทคลายความเครียด  การปรนเปรอด้วยรสสวาทของลม ดึงนัทไปอยู่กับเขาทุกคืน

        การที่ณัฐกนกไม่มาหานพนิตบ้าง  นพจึงเริ่มเงียบลงกว่าปกติจนคนอื่นสังเกตได้ชัดเจน  

        ทบทูกลายเป็นเพื่อนคุยนพนิตไปโดยปริยาย   เพราะโรงเรียนต้องปิดกระทันหัน   ทบทูจึงมีเวลาว่างมากพอ   ทบทูเลือกพานพมานั่งเม้าที่ม้านั่งตัวเก่ง  บางครั้ง.. ยูก็มานั่งคุยด้วย

        อั้มชวนครูโชทำคลิปแนะนำการแสดงสอนการแสดง   ช่วยให้เด็กๆ อย่าง นพนิตทบทู ยู กร ต้องเป็นผู้ช่วยไปโดยปริยาย

        ก่อนที่ปี๊กจะถูกตำรวจจับ  เขาปล่อยทั้งคลิปที่ลมมีเพสสัมพันธ์กับคนอื่นข้างๆ กล้องขณะที่ถ่ายแบบโป๊ ทั้งภาพลับเฉพาะของลมอีกชุดหนึ่งที่เห็นลมมีอะไรกับใครอีกตั้งหลายคน  ซึ่งปิ๊กให้ทีมเขาทำเบลอหน้าผู้ชายคนอื่น แต่ไม่เบลอหน้าลม

        ภาพและคลิปเหล่านั้นกระจายในโลกอินเตอร์เน็ตอย่างรวดเร็ว  

        ..

        แต่กว่าจะมีมือดีส่งมาที่มือถือณัฐกนกก็เป็นอาทิตย์  

        นัทเปิดดูทั้งคลิปและรูปเหล่านั้น   ในใจทั้งโกรธ ทั้งแค้นที่ลมมีเขาอยู่ทั้งคน   ยังไปอะไรกับคนอื่นได้ขนาดนั้น   บางคลิปเห็นชัดเจนเลยว่าลมยินดีให้คนในกองถ่ายภาพโป๊ใช้มือใช้ปากให้ตน  บางคลิปลมก็ลุกจากหน้าเซ็ทที่ถ่ายแบบ เดินมาเอาข้างหลังใครสักคนที่นั่งบนโซฟาอยู่หลังกล้อง

        นัทโกรธลมจนลมออกหู 

        คืนนี้..นัทจะถามลมให้รู้เรื่อง และจะเลิก!!

        การที่ลมมั่วเซ็กแบบนี้   ทำให้นัทไม่อยากนอนด้วยอีกแล้ว

        แต่..หุ้นส่วนกลุ่มบริษัทในเครือญาติของตระกูลนัท หรือ FAAF   นัดประชุมกระทันหัน เพราะสัญญาเก่าๆ ที่ศศิธรเคยทำไว้กำลังจะเป็นปัญหาที่การท่าฯ ที่แหลมฉบัง  

        ณัฐกนกไลน์ไปบอกลมว่า   .. “คืนนี้มีประชุม คงไม่ได้กลับไปหาเพราะกว่าจะประชุมเสร็จ คงติดเคอฟิวส์พอดี คงต้องนอนที่สำนักงาน” ..

        คงเพราะกลัวเคอฟิวส์   หุ้นส่วนแต่ละคนมาถึงที่ประชุมกันก่อนเวลา  แต่ละคนมีข้อเสนอที่น่าสนใจ  และช่วยกันหารืออย่างจริงจัง  นัทหาข้อแก้ไขสัญญาฉบับนั้นได้  การประชุมจบลงอย่างรวดเร็ว

        ณัฐกนกอยากรู้ว่า..เวลาที่เขาไม่อยู่ห้องกับลส  ลมทำอะไรบ้าง? หรือจะมั่วอะไรกับใครขนาดไหน?   นัทจึงกลับไปหาลมเงียบๆโดยไม่โทรไปล่วงหน้า 

        นัทไขกุญแจเข้าห้องในคอนโดฯเขาอย่างเบาที่สุด  เขาไม่อยากให้ลมรู้ตัว

        แต่พอประตูเปิดออก...   

        โต๊ะกินข้าวกลางห้องพักของนัทกับลมกลายเป็นสถานที่เล่นไพ่ไปเสียแล้ว ..!! 

        คอมพิวเตอร์ของนัทที่นัทใช้ทำงานเวลาที่พักที่ห้องนี่  ลมก็เปิดไว้และเล่นพนันออนไลน์ ..!!  

        นัทเห็นลมเดินไปกอดผู้หญิงคนหนึ่งในวงไพ่   “เสียเยอะอย่างนี้ ต้องโดนพี่เอาสักทีสองทีนะ  แล้วจะยกหนี้ให้”  

        “เอาข้างหน้าเป็นเหรอคะหรือว่าเป็นแต่เอาข้างหลัง”  

        “พี่เอาข้างหลังแล้วเงินดีขนาดนี้ มีข้างหน้าให้เอาแล้วได้อย่างนี้หรือเปล่าล่ะ?”  

        นัทเซไปพิงระเบียงทางเดิน.. ความจริงทั้งมวลแจ่มชัดหมดแล้ว .. นี่!! .. เขาตาบอด .. ใจบอดอะไรได้ขนาดนี้นี่ ..พ่อทั้งเตือน ทั้งว่า!! นัทก็ยังเลือกปกป้องมัน ..แต่มันทำกับนัททุกอย่างก็เพื่อเงิน 

        นัทแทบไร้เรี่ยวแรงแต่เขาก็พยายามปิดประตูห้องนั่นอย่างแผ่วเบา แล้วเดินจากที่นั่นมา  

        ณัฐกนกไม่รู้เลยว่า   เขนขับรถตามเขามาตั้งแต่ออกจากบริษัทFAAF   เขนยืนดูนัทตะลึงอึ้งอยู่หน้าห้องพัก  

        จนเมื่อนัทเดินจากไป 

        เขนจึงเดินไปที่หน้าห้องที่นัทยืนอยู่เมื่อครู่

        เขนเคาะที่ประตูห้องอย่างแรง!!   

        ลมตกใจ!!

        .. ก็คนที่ลมนัดมาเล่นด้วยกันมาครบแล้วนี่นา  หรือจะเป็นนัท แต่ก็ไม่แน่ใจ  ลมจึงเอาผ้าห่มมาคลุมอุปกรณ์เล่นไพ่ไว้  และให้ขาไพ่ไปซ่อนตัวในมุมต่างๆของห้อง  แล้วลมก็รีบไปเปิดประตู  

        เมื่อประตูเปิดออก  

        เป็นเขนที่ยืนหน้านิ่งอยู่  

        ลมตกใจ!!

        แปลกใจ!!

        เขนเป็นคนสุดท้ายในโลกที่ลมคิดว่าจะเจอที่หน้าห้องพักของเขา  “เขนเหรอ?”  

        เขนล้วงปืนพกออกมาจากเสื้อสูทแล้วจ่อเข้าที่หน้าผากลม 

จบตอน ๕๔