จงเรียกข้าว่าจอมราชัน

                         โดยที่พักรับลองของแต่ละอาณาจักรนั้นถูกจัดเตรียมไว้ภายในเขตของโรงเรียนจอมเวทแห่งอาราเธียร์โดยแต่ล่ะอาณาจักรนั้นจะได้พื้นที่ ที่มีความเป็นส่วนตัวค่อนข้างสูงมีสิ่งอำนวยความสะดวกหลายๆอย่างอยู่ภายในบริเวณที่พักมีทั้งสนามฝึกซ้อมและสิ่งอำนวยความสะดวกในชีวิตประจำวัน ในการประลองรอบที่1 จะเริ่มอีก3 วันที่จะถึงนี้เพราะทางเจ้าภาพต้องการให้เหล่าตัวแทนของทุกอาณาจักรคุ้นเคยกับสถานที่ต่างๆของอาราเธียร์เพื่อลดความได้เปรียบหรือเสียเปรียบในด้านสถานที่เหล่าตัวแทนของแต่ล่ะอาณาจักรสามารถเดินสำรวจสถานที่ได้อย่างอิสระเพื่อเป็นการเตรียมความพร้อมอย่างสูงสุดก่อนวันประลองในรอบแรก

หลังจากที่มาถึงที่นี่ไม่นานเซย์รินก็ได้มาเดินเที่ยวชมร้านค้าต่างๆมีร้านค้ามากมายและสิ่งของแปลกใหม่ที่เด็กหนุ่มนั้นไม่เคยพบไม่เคยเห็นซุ่มร้านค้าที่มาวางขายในครั้งนี้ไม่ใช่มีมาแต่พ่อค้าแม่ค้าจากอาราเธียร์เท่านั้นแต่มาทั้ง 6 อาณาจักรทั่วทั้งสารทิศมากมายต่างก็เดินทางมาค้าขายก็เพื่องานนี้เพราะนอกจากผู้คนจะมาชมการประลองที่ทรงเกียรติในครั้งนี้แล้วพวกเขาต่างก็อยากจะเลือกซื้อสินค้าหายากจากพวกต่างอาณาจักรด้วยเพราะสิ่งของบางอย่างนั้นไม่อาจที่จะหาซื้อได้ที่อาณาจักรของตน
           

       ผู้คนจึงไม่มีทางพลาดเลยเมื่อชมการประลองเสร็จแล้วก็ควรหาความเพลิดเพลินกับการใช้จ่ายบ้างเพราะปีนึงจะมีแค่ครั้งเดียวเท่านั้นไม่ว่าจะการประลองที่ยิ่งใหญ่หรือการรวมตัวของเหล่าผู้ค้าขายจากต่างอาณาจักรครั้งใหญ่ มีสิ่งของหลายอย่างที่ตัวเซย์รินนั้นอยากได้แต่ด้วยสินค้าที่นำเข้าจากต่างอาณาจักรราคาของมันนั้นค่อนข้างจะสูงเป็นอย่างมากถึงตัวเขาจะมีเงินมากพอที่จะใช้จ่ายแต่ก็เกิดความเสียดายอยู่ดีเวลาผ่านไปไม่นาเหมือนว่าเด็กหนุ่มจะคิดอะไรดีๆได้จึงรีบเดินทางกลับไปที่พักของตนทันที

"อ้าวท่านเซย์รินหายไปไหนมาค่ะตั้งแต่เดินทางมาถึงข้าก็ไม่เห็นท่านเลย ยูริรีบเดินมาหาเด็กหนุ่มโดยทันเพราะเซย์รินนั้นหายตัวไปนานมาก 2-3 ชั่วยามเด็กหนุ่มไม่ได้ตอบอะไรเพียงแค่ยิ้มให้กับเธอเพียงเล็กน้อยเท่านั้นเพราะเขาไม่อยากบอกกับยูริว่าตนนั้นแอบหนีเที่ยวไปเพียงคนเดียว

"ยูริ เจ้าช่วยไปตามแกรมเบียร์ มาให้ข้าทีพอดีข้ามีเรื่องที่จะต้องใช้งานเพียงเล็กน้อย…

"ค่ะ ท่านเซย์รินข้าจะไปตามหมอนั้นให้

ครึ่งชั่วยามผ่านไป

"ท่านเซย์รินมีเรื่องอะไรที่จะต้องการใช้งานข้าอย่างงั้นเหรอพอดีท่านยูริไปตามข้าบอกว่าท่านมีเรื่องต้องการใช้งานข้า

"หากงานนี้เจ้าทำสำเร็จข้าจะจ่ายเงินให้เจ้า100 ล้านเซนี่

"ห่ะ 100 ล้านเซนี่แกรมเบียร์ดวงตาของมันแทบจะออกจากเบ้าถึงมันจะเป็นลูกขุนนางทั้งชีวิตมันก็ไม่เคยมีเงินกินเงินใช้ถึง 100 ล้านเลย แม้แต่พ่อของมันจำนานเงินมากมายขนาดนี้ก็คงจะต้องคิดหนักเป็นแน่

"มันเป็นงานเช่นไรกันทำไมถึงท่านเซย์รินถึงได้ให้ข้าตอบแทนมากมายมหาศาลขนาดนี้งานชิ้นนี้คงจะต้องเป็นอะไรที่ยุ้งยากเป็นแน่

"งานชิ้นนี้มันเหมาะกับเจ้าเพียงคนเดียวเท่านั้นเพราะข้าเชื่อว่าตัวเจ้านั้นไม่เคยกลัวใครหรือเห็นใครอยู่ในสายตาของเจ้าเลยอันนี้ข้าพูดถูกใช่หรือไม่
"แน่นอนว่าข้าไม่เคยเกรงกลัวผู้ใดมีเพียงท่านเซย์รินเท่านั้นที่มอบความหวาดกลัวที่แท้จริงให้แก่ข้าได้และก็มีท่านเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ข้ามอบความเคารพอย่างสูงสุดในโลกใบนี้

"เจ้าพูดเช่นนั้นก็ดีมันเป็นเพียงงานง่ายๆงานนึงเท่านั้นแต่มันต้องอาศัยความใจกล้าบ้าบิ่นเป็นอย่างมากเพราะข้าต้องการให้เจ้าไปรีดไถคนๆนึงมาให้ข้าจำนวนเงินที่ข้าต้องการคือ500 ล้านเซนี่
"เจ้าบ้านั้นมันเป็นใครกันที่ต้องการให้ข้าไปข่มขู่มัน!!! แกรมเบียร์ถึงกับเลือดลมสูบฉีดกับภารกิจใหม่เพราะในตอนนี้นั้นมันกำลังรู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก

"เจ้าบ้านั้นที่เจ้าพูดถึงเมื่อครู่มันคือเจ้าอ้วน มอร์ริส ราชาอาณาจักรลำดับที่ 4 เวสเนียข้าต้องการให้เจ้าไปรีดไถเงินมาจากมันให้ข้า 500 ล้านเซนี่
"อะไร นะนี่ท่านจะบ้าไปแล้วรึ จะให้ข้าไปรีดไถราชาแห่งราชอาณาจักรลำดับที่ 4 เชียวอย่างงั้นรึ ท่านเซย์รินท่านช่างโหดร้ายกับข้ายิ่งนักความแข็งแกร่งของข้าก็งั้นๆ จะไปข่มขู่คนระดับนั้นได้อย่างไร

"ฮ่า ฮ่าเจ้าอย่าได้หวาดกลัวไป เมื่อพูดจบเซย์รินก็เปิดหินบันทึกภาพเหตุเมื่อเช้าโดยทันที…
เปรี๊ยยย เปรี๊ยยย อ๊ากกกกกผู้อาวุโส ได้โปรดยกโทษให้แก่ข้าด้วยข้าผิดไปแล้ว……มันเป็นเหตุการณ์ที่มอร์ริสและอดีตนักผจญภัยแรงค์S ซึ่งพวกมันทั้งสองกำลังตบหน้าของตนเองอย่างบ้าคลั่งพร้อมทั้งแหกปากขอร้องออกมา

"ที่แท้เหตุการณ์เมื่อตอนเช้าก็เป็นฝีมือของท่านเซย์รินนิเอง….ฮ่า ฮ่า ฮ่าข้าคิดไม่ถึงเลยว่ามันจะเป็นฝีมือของท่านข่าวเกี่ยวกับเรื่องนี้ข้าก็ได้ยินมาเหมือนกันที่อยู่ๆราชาแห่งเวสเนียกลายเป็นบ้าทำร้ายร่างกายของตัวเองแต่ข้าคิดไม่ถึงเลยว่าเรื่องนี้มันจะเกี่ยวกับท่าน
"เจ้าจงไปบอกแก่มันว่าถ้าไม่อยากให้ภาพเหล่านี้ต้องหลุดไปทั่วทั้ง6 อาณาจักรก็จงมอบเงินให้ข้า 500 ล้านเซนี่และข้าจะถือว่าเรื่องในตอนเช้านั้นมันจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นและเพื่อความปลอดภัยแก่เจ้าเองจงบอกพวกมันไปว่าตัวเจ้านั้นเป็นลูกศิษย์ของข้ารับลองว่าพวกมันจะไม่กล้าแต่ตัวเจ้าแม้แต่น้อย

"เยี่ยมไปเลยข้าจะรีบไปจัดการให้ท่านเดียวนี้

ณ ที่พักของอาณาจักรเวสเนีย

"ท่านมอร์ริสมีเจ้าเด็กเมื่อวานซีนคนนึงมันต้องการจะขอพบท่านเห็นมันบอกว่ามันเป็นคนของอาณาจักรคราวและเป็นลูกศิษของคนคนนึงที่ท่านเรียกว่าผู้อาวุโสเมื่อตอนเช้าข้าจะไล่อย่างไรมันก็ไม่ยอมไปมันบอกถ้าท่านไม่ยอมพบเจอกับมันรับลองว่าท่านจะต้องเสียใจไปชั่วชีวิต

                    
                 มอร์ริสถึงกับหน้าถอดสีเพราะมันรู้ว่าลูกน้องของมันนั้นหมายถึงใครและมันก็ไม่อยากจะไปยุ้งกับคนคนนี้อีกแต่คิดไม่ถึงเวลาเพียงผ่านไปไม่กี่ชั่วยามมันก็ส่งลูกศิษย์ของมันมาเสียแล้ว

"เราจะเอายังไงดี ดอร์ตันชายคนนี้ก็คืออดีตนักผจญภัยแรงค์s

"ข้าคิดว่าเราควรจะเรียกเจ้าเด็กนั่นมาพูดคุยกันก่อนดีกว่าแล้วพวกเราค่อยตัดสินใจกันทีหลังหากเราทำให้บุคคลลึกลับนั้นไม่พอใจอีกข้าก็ไม่รู้จะทำอย่างไรแล้วพลังมันต่างกันเกินไปตั้งแต่ตัวข้าเกิดมายังไม่เคยเจอเหตุการณ์เช่นนี้มาก่อนพวกเราไม่สามารถที่จะควบคุมร่างกายของตนเองได้เลยเมื่ออยู่ต่อหน้าของคนคนนั้น
"อืมดีงั้นเรียกเจ้าเด็กนั้นเข้ามาเลยจะได้จบปัญหาเสียที

"อาจารย์ของเจ้ามีอะไรกับพวกข้ากันเจ้าหนูมอร์ริสกล่าวกับคนตรงหน้าด้วยน้ำเสียงที่เป็นมิตรมากที่สุดเพราะมันกลัวว่าเจ้าเด็กนี่อาจจะไม่พอใจในตัวมันแล้วไปรายงานเรื่องนี้ให้กับคนลึกลับนั้นได้

"ฮ่า ฮ่าก็ไม่มีอะไรมากพอดีท่านอาจารย์ของข้ากำลังต้องการใช้เงินและเห็นว่าท่านราชามอร์ริสนั้นเป็นบุคคลที่ร่ำรวยคนนึงจึงต้องการขอความช่วยเหลือจากท่านเพียงเล็กน้อยเท่านั้น" แกรมเบียร์กล่าวด้วยท่าทางอารมณ์ดีเพราะนี่มันเป็นครั้งแรกของมันที่ได้มาข่มขู่บุคคลที่มีพลังถึงระดับตำนาน ซึ่งตามหลักความเป็นจริงในยามปกติมันไม่สามารถที่จะทำเช่นนี้ได้เลยเพียงคนตรงหน้าคิดจะสังหารมันเพียงใช้นิ้วเดียวมันก็สิ้นชีพแล้ว โชคดีของมันจริงๆที่ได้ติดตามเซย์รินไม่งั้นมันคงที่จะไม่มีโอกาสได้ทำเช่นนี้

"เห้อ ข้าก็นึกว่าอะไรเรื่องเล็กน้อยเท่านั้นมอร์ริสถึงกับถอนหายใจอย่างโล่งอก

"อาจารย์ของข้าต้องการเงิน 500 ล้านเซนี่

"อะไร นะ 500 ล้านมันจะไม่มากไปหน่อยเหรอ มันถึงกับสติแตกเมื่อได้ยินจำนวนตัวเลขที่ต้องการ
"นี่ไม่ใช่เป็นการขอร้องแต่มันคือการขอความร่วมมือหากท่านไม่ให้ล่ะก็เมื่อพูดจบแกรมเบียร์จึงดีดนิ้วดังเปราะ……เป็นภาพเหตุการณ์ในตอนเช้าทั้งหมดที่ถูกบันทึกไว้เมื่อให้ดูพอประมาณมันจึงหยุดฉายภาพโดยทันที

                      
               มอร์ริสถึงกับหน้าซีดกับภาพที่สุดแสนจะหน้าอายพวกนี้หากหลุดไปในสถานที่อื่นๆละก็แค่นึกมันก็ยิ่งทำให้ตัวเขารู้สึกขายขี้หน้าแล้ว

"ท่านอาจารย์ข้าฝากคำพูดมาว่าหากท่านไม่ตกลงในวันประลองรอบสุดท้ายนั้นท่านอาจารย์ของข้าจะถ่ายทอดสดภาพพวกนี้เผยแพร่ไปทั้ง 6 อาณาจักร จิ๊ จิ๊ จิ๊ ฮ่า ฮ่า ฮ่าแล้วท่านจะเอายังไงท่านราชาผู้หยิ่งใหญ่มอร์ริส ข้าขอเตือนท่านเอาไว้ด้วยความหวังดีอันนี้จากความคิดของข้าเองท่านเชื่อหรือไม่หากท่านกระทำตัวให้คนๆนั้นรู้สึกโกรธขึ้นมาก็ไม่มีใครสามารถคุ้มหัวให้ท่านได้แม้แต่ราชาซันซัสหากต้องมาปะมือกับอาจารย์ของข้าและตัวข้าคิดว่าคนระดับเขายังต้องคิดหนักความแข็งแกร่งของเขาตัวท่านเองย่อมรู้อยู่แก่ใจดีที่สุดว่าสิ่งที่ข้าพูดมามันเป็นเรื่องจริงหรือเรื่องโกหก

"ได้ข้าตกลงเมื่อมันได้ยินคำขู่ของแกรมเบียร์มันจึง ตัดสินใจได้โดยทันทีภายในแหวนมิตินี้ข้าใส่เงินให้กับอาจารย์ของเจ้าแล้ว500 ล้านเซนี่ "ข้าหวังว่าตัวเขานั้นจะหายโกรธและยกโทษให้กับพวกข้า
"ท่านโปรดวางใจความใจกว้างของท่านตัวข้าย่อมบอกให้เขารับรู้เมื่อพูดจบแกรมเบียร์ก็รีบเดินจากไปในทันทีพร้อมกับเงินจำนวน 500 ล้าน

"เจ้าทำได้ดีมากแกรมเบียร์นี่คือส่วนของเจ้า 100 ล้านแล้วใช่ประหยัดๆด้วยล่ะหรือไม่เจ้าก็แบ่งให้โจใช้สักหน่อยก็ได้เซย์ริน พอใจเป็นอย่างมากกับผลงานของลูกน้องของตน
"งานนี้ที่สำเร็จได้เพราะข้าอาศัยบารมีของนายท่านทั้งนั้น

"เอาล่ะทีนี้เจ้าก็ไปได้แล้ว"ขอรับนายท่าน

ณ ที่พักของเวสเนีย

"ดอร์ตันเจ้าคิดว่าเจ้าหนูนั่นมันได้ขู่เราหรือไม่ว่าไม่มีใครที่มีความสามารถมากพอที่จะคุ้มหัวพวกเราได้ราชามอร์ริสกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เคร่งเครียดและหวาดกลัวเป็นอย่างมาก

"ข้าคิดว่ามันไม่ใช่คำขู่บุคคล ลึกลับนั้นมีความสามารถยากเกินกว่าที่พวกเราจะจินตนาการณ์ถึงได้ทั้งตัวท่านแล้วก็ข้าต่างก็มีพลังมากถึงในระดับตำนานแต่พวกเรากับกลายเป็นของเล่นเมื่อยืนอยู่ต่อหน้าของมันท่านมอร์ริสว่า คนที่ทรงพลังขนาดนี้ทั้งโลกหรือทั้ง 6 อาณาจักรมันจะมีสักกี่คนกันและข้าว่าการตัดสินใจของท่านเมื่อสักครู่ถือว่าเป็นเรื่องที่ฉลาดเป็นอย่างมากเราแสดงว่าเป็นมิตรหาใช่ศัตรู

"นี่เจ้ากำลังจะบอกข้าว่าหากเราทำให้คนลึกลับนั้นรู้สึกพอใจมันก็จะเป็นประโยชน์ต่อพวกเรางั้นเหรอ

"ใช่ หากเราดึงเขามาเป็นพวกได้ละก็ผลประโยนช์คงจะมากมายมหาศาล                         

                   "ฮ่า ฮ่าหลังจากที่ข้าฟังคำของเจ้าตอนนี้ทำให้ข้ารู้สึกดีเป็นอย่างมากเสียไป 500 ร้อนล้านเซนี่ก็เพื่ออนาคตของพวกเราจำนวนเงินแค่นี้ถือว่าเป็นเรื่องเล็กน้อยมาก