บทที่ 9 เพื่อน
กรี๊งงงงง เสียงสัญญาณเลิกเรียน แต่ละห้องก็เริ่มทยอยเดินกลับบ้าน ปลาบอกให้หมูกลับบ้านไปก่อนเพราะเธอมีธุระต้องรอที่บ้านมารับ เมื่อปลาเห็นหมูเดินกลับไปแล้วเธอก็เดินเลาะไปด้านหลังโรงเรียนคนเดียวแบบมีพิรุธ
อุ๊:“ปลา ชั้นรอตั้งนานแล้ว นัดชั้นมาที่นี่แกมีธุระอะไรเพื่อน” อุ๊ถามขึ้นเมื่อเห็นปลาเดินมา
ปลา: “อือ คือชั้นระรบกวนปรึกษาอะไรแกหน่อยอ่ะอุ๊ แกไปนอนบ้านชั้นนะ อย่าบอกใครนะ วันนี้พ่อแม่ชั้นยังไม่กลับว่ะ”
อุ๊: “ได้ๆถ้างั้นชั้นไปเอาเสื้อผ้าที่บ้านก่อนนะ”
ปลา:“ไม่ต้องๆ เดี๋ยวแกใส่ชุดนอนเราก็ได้ กลับด้วยกันเลยนะ นะ” ปลาเสียงอ้อน
อุ๊:“เออ ได้ๆ” อุ๊ตกลงแล้วจึงโทรบอกที่บ้าน แล้วเธอก็นั่งรถกลับพร้อมปลา
ทั้งสองคนคุยกันถึงเื่ราวต่างๆมากมายในชีวิต อุ๊รู้สึกสนิทกับปลามากขึ้นในวันนี้ เมื่อทั้งสองถึงบ้าน ก็หาอาหารในตู้เย็นกินกันแล้วก็นั่งคุยกันในห้องนอนของปลาต่อ โดยทั้งสองคนยังคงสวมชุดนักเรียนอยู่กะว่าดึกๆค่อยไปอาบน้ำแล้วนอนเลย
เวลาผ่านไปถึงประมาณ 3 ทุ่มกว่าๆมีโทรศัพท์เข้ามาหาปลา เธอหันไปบอกเพื่อนเธอว่า
ปลา: “อุ๊ เราลงไปเอาของหน้าบ้านเดี๋ยวนะ” อุ๊ก็พยักหน้าแล้วก้มเล่นมือถือต่อ สักพักปลาก็เปิดประตูเข้ามายืนอุ๊หันไปมองยิ้มให้เพื่อน
อุ๊: “เร็วดีว่ะ เอาของอะไรวะแก”
ปลา: “แกอยากรู้เหรอว่าเอาอะไร”
เสียงปลากับเข้ม และดูไม่เป็มิตรทำให้อุ๊ต้องหันตัวมามองหน้าหลา ซึ่งอยู่หน้าประตู ปลาขยับตัวหลบมาหน้าประตูเล็กน้อย ประตูห้องที่ยังคงเปิดไว้มีผู้ชายในชุดนักเรียนเดินเข้ามาเรื่อยๆ อุ๊ยังงง ว่าอะไร คนที่เดินเข้ามาก็เพื่อนในห้องเรียนเดียวกับเธอนั่นแหละ
อุ๊: “อ้าวไอ้วุฒิ บอล ชายชาญ ตี๋ พูนสิทธิ์ ปู่ ชิน เอ็ดดี้อ้าวไอ้สุนทรก็มา มีไรกันเหรอ”
อุ๊เรียกชื่อเพื่อนที่เข้ามาทั้ง 10คนได้ทุกคน แล้วถามด้วยความงง เพื่อนผู้ชายยืนเรียงหน้ากระดานมองอุ๊เงียบๆ
ปลา: “อุ๊ เรามีของขวัญให้แกคืนนี้ รับรองแกจะจำไม่ลืมเลย”
พวกผู้ชายทั้ง 10คนซึ่งเป็เพื่อนในห้องของทั้งสองคน ซึ่งยังคงอยู่ในชุดนักเรียน พอสิ้นคำพูดของปลา ทุกคนก็จัดการกับเสื้อผ้าของตัวเอง กางเกงนักเรียนและกางเกงในถอดออกทำให้เห็นแก่นกายของทั้ง 10 คน อุ๊ใมากแล้วรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับตัวเอง
อุ๊ร้องห้ามเพื่อนมือเธอก็กระชับเสื้อและกระโปรงนักเรียนของเธอไว้แน่น แต่แรงเธอจะสู้อะไรกับผู้ชายทั้ง 10ซึ่งตอนนี้เดินเข้าหาเธอในร่างกายเปลือยเปล่า ท่ามกลางเสียงร้องห้าม ห้องไห้ กรี๊ด และดิ้นรนของอุ๊ ไม่นานก็ร้องไม่ได้ดัง เพราะตอนนี้รูทุกอย่างในร่างของเธอ ต้องโดนแก่งกายของเพื่อนๆใส่เข้าไปอย่างหนัก สลับไปสลับมาไม่ได้หยุด
ปลายกมือถือขึ้นถ่ายคลิปวีดีโอที่อุ๊ถูกรุมโทรมในครั้งนี้ไปสักพักก็เดินออกมาจากห้อง มานั่งยิ้มเยาะที่หน้าห้อง ยิ้มทั้งๆที่ได้ยินเสียงการข่มเหงจากในห้อง เสียงอุ๊ร้องครวญดังไม่หยุดเป็ชั่วโมงๆไม่มีทีท่าจะจบสิ้นสักที ผ่านไปหลายชั่วโมง เสียงร้องห้าม ร้องไห้ ปนเสียงคราง ยังคงดังออกมาจากห้อง แบบไม่มีรู้ว่าเมื่อไหร่เหตุการณ์ในห้องจะสิ้นสุดลง
717K
