หลังจากขับรถไปส่งโรยทรายที่คอนโดฯวัลยาก็แวะเข้าไปที่ออฟฟิศแห่งหนึ่งซึ่งเป็ที่ตั้งของบริษัท ‘อิเมจิน อินน์ พับลิชชิ่ง’ เ้าของนิตยสารชื่อดัง ‘อิเมจิน’
วัลยานั่งรอมินตราสไตลิสต์คนใหม่ซึ่งย้ายมาทำงานที่หนังสือนี้ไม่นานนัก ภายในห้องรับแขกด้านหน้าของออฟฟิศซึ่งตกแต่งไปด้วยเหลี่ยมเสาผนังแต่ละด้านทาสีสันสดใสฉูดฉาดต่างกันแต่คุมโทนไปทางสีม่วง...โคมไฟระย้าแขวนอยู่กลางเพดานห้อยลงมาจาก้าซึ่งเปิดโล่งจนดูห้องนี้ค่อนข้างกว้างและมีพื้นที่
ชุดรับแขกที่วัลยานั่งรออยู่ก็บุด้วยหนังชั้นดีสีขาวสะอาดตาเด่นกลางห้อง...นั่งรอมินตราไม่นาน...เธอก็ออกมาพร้อมกับทีมงานทำหนังสืออีกหลายคนมีเพียงคุณกบที่เป็บรรณาธิการบริหารของนิตยสารเดินตามหลังมาลงนั่งอยู่ข้างกัน
หลังจากสวัสดีทักทายคุณกบก็แจ้งข่าวดีกับวัลยาทันที “มาคอยนานไหมจ๊ะ...หว่าหวา”
ผู้หญิงวัยกลางคนมาดเข้มไว้ผมหน้าม้าเต่อ ผมยาวเลยแค่ติ่งหู สวมแว่นสายตากรอบทองยิ้มอย่างเป็กันเองกับวัลยาเมื่อเอ่ยทักทาย
สไตล์เดิมที่ผู้จัดการดาราคนนี้ตอบกลับก็คือเสียงวีดวิ้วอย่างที่ชอบทำ “อู้ย!....ไม่นานเลยค่าคุณพี่กบ...สำหรับหนังสือพี่กบ...แค่ไหนก็รอได้ค่า”
“ยังปากหวานเหมือนเดิมนะคะหว่าหวาเนี่ย”
“ปากหวานแต่จริงใจนะค้า...ไม่ไก่กาอาราเล่”วัลยาเอามือป้องปาก หัวเราะอย่างมีจริต “ถ้าอยากเจอหว่าหวาบ่อยๆพี่กบก็ต้องเรียกเด็กในสังกัดหว่าหวามาร่วมงานบ่อยๆนะคะ ตอนนี้หว่าหวามีเด็กเข้ามาอยู่ในสังกัดเพียบ”วัลยาปูทางหางานให้เด็กๆในสังกัดทันที
“พี่กบมีข่าวดีจะแจ้งกับตัวเองเกี่ยวกับงานถ่ายแบบของน้องโดมน่ะ” มินตราเพื่อนสาวประเภทสองพูดแทรกขึ้น
วัลยาทำตาวาวดีใจออกนอกหน้าทั้งที่ยังไม่รู้ว่าข่าวดีอะไร “ข่าวดีอะไรคะพี่กบ...ตื่นเต้นจัง”
บรรณาธิการสาวจึงแจงข่าวดีให้ฟัง“ทีมงานเพิ่งประชุมเสร็จเมื่อสักครู่นี้ค่ะ ว่าเราจะทำหนังสือเล่มใหม่ในเครืออิเมจิน...ใช้ชื่อว่าอิเมจินอินเลิฟ...แล้วทางเราก็เลือกการถ่ายแบบของน้องโดมกับน้องฮันนี่เป็เซ็ตหน้าปก ฉบับเปิดตัวอย่างเป็ทางการค่ะออกเป็รายเดือน แต่ว่าสำหรับเล่มแรกที่คาดการณ์ว่าจะออกต้นกุมภาฯนี้อาจจะเลื่อนเร็วขึ้นค่ะ”
“จริงเหรอคะเนี่ย...หมายความว่าพี่กบจะเอาเซ็ตน้องโดมกับน้องฮันนี่ขึ้นปกประเดิมฉบับปฐมฤกษ์เหรอคะเนี่ย...ว้าย!!...ข่าวดีจริงๆค่ะ”
วัลยาจับไม้จับมือบอกอใหญ่อย่างดีอกดีใจสุดขีดที่เด็กใหม่ในสังกัดอย่างโดมทองจะมีโอกาสแจ้งเกิดงามๆรออยู่ข้างหน้า
“ทีนี้เื่ที่พี่ต้องนัดหว่าหวามาคุยกันวันนี้ ก็เพราะว่ามันจะต้องเร่งถ่ายเร็วขึ้นนี่ละคิวของน้องโดมมีปัญหาไหมคะ” คุณกบสอบถาม
มินตราพูดเสริมขึ้น“เราจะไปถ่ายกันวันมะรืนนี้เลยค่ะ...คงสามวันนั่นละ”
แม้ข่าวดีในงานของโดมทองจะมาแบบติดจรวดแต่ก็ไม่เป็ปัญหาสำหรับเื่คิว เพราะ่นี้ยังเป็่ว่างงานของโดมทองอยู่ แต่หลังจากงานถ่ายแบบชิ้นนี้วัลยาค่อนข้างเชื่อมือนิตยสารเล่มนี้ว่าทำให้คิวงานของโดมทองต้องยาวเป็หางว่าวแน่นอน
“เื่คิวน้องโดมไม่มีปัญหาค่ะ...สอบอมอ...สบายหายห่วง...ว่าแต่โลเคชันเลือกไปถ่ายที่ไหนคะเนี่ย” ผู้จัดการสาวน้ำเสียงตื่นเต้นเหมือนเป็คนได้งานเสียเอง
“ภูเก็ตค่ะ...มีทั้งเอาท์ดอร์ อินดอร์ ในนอกสตูฯเก็บงานหลายที่ค่ะน้องหว่าหวา” คุณกบชี้แจงเพิ่ม ก่อนจะหันหน้าไปทางมินตราแล้วถามขึ้น
“วันนี้น้องฮันนี่จะมาลองชุดไหมคะ...น้องมินนัดไว้กี่โมง”
“ประมาณทุ่มตรงค่ะพี่กบ ยังเหลือเวลาอีกครึ่งชั่วโมง”มินตราตอบบอกอสาว แล้วผินหน้าไปทางวัลยาจึงถามขึ้น “ทันไหมคะถ้าหว่าหวาจะโทร.ตามน้องโดมมาลองชุดว่ายน้ำพร้อมกับน้องฮันนี่เลย”
วัลยายกข้อมือดูนาฬิกาแล้วจึงกดโทรศัพท์หาโดมทองเมื่อปลายสายรับโทรศัพท์ ผู้จัดการสาวจึงแจ้งความจำนงที่โทร.หาคุยกันไม่กี่คำก็วางสาย
“พอดีน้องโดมอยู่ไม่ไกลจากตรงนี้ค่ะ...เดี๋ยวเข้ามาเลยก็คงเวลาไล่เลี่ยกับน้องฮันนี่มั้งคะ”
“งั้นเดี๋ยวมินพาหว่าหวาไปดูชุดที่จะถ่ายในห้องเสื้อผ้าก่อนนะ พี่กบขอไปเคลียร์งานที่ค้างกับทีมงานอีกแป๊บนึง...ตามสบายนะคะหว่าหวา เราคนกันเอง”
คุณกบยิ้มหวานดูเป็คนใจดีโอบอ้อมอารี...เธอปล่อยให้มินตราอยู่คุยกับวัลยาตามลำพัง ทั้งสองคนจึงชวนกันเข้าไปดูชุดว่ายน้ำที่เตรียมให้นางแบบสาวกับนายแบบหนุ่มที่จะถ่ายในวันมะรืน
///////////////////////////////////////จบตอนที่ 8
161
