ตอนที่ 16: การลัดวงจรของระบบประสาทอัตโนมัติ
เสียงสัญญาณเตือนภัยในห้องปฏิบัติการ B3 แผดร้องด้วยโทนเสียงความถี่สูงที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน บนหน้าจอมอนิเตอร์ศูนย์กลาง กราฟคลื่นสมองและระบบประสาทอัตโนมัติของผู้ป่วยวิกฤตหลายรายกะพริบเป็สีเหลืองสลับแดงอย่างบ้าคลั่ง เส้นกราฟสวิงขึ้นลงไร้ทิศทางราวกับสายฟ้าที่ฟาดฟันอย่างไม่มีรูปแบบ
"ลุงเกริกคะ! ระบบประสาทอัตโนมัติของผู้ป่วยลัดวงจรเต็มรูปแบบแล้วค่ะ!" กานต์รายงานด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก มือเร่งปรับสัญญาณกรองคลื่นประสาท "ระบบประสาทซิมพาเทติก (Sympathetic) ที่คอยสั่งการเร่งการทำงานของร่างกาย และระบบพาราซิมพาเทติก (Parasympathetic) ที่คอยสั่งการผ่อนคลาย กำลังยิงสัญญาณไฟฟ้าเข้าใส่กันพร้อมกัน! ทำให้หัวใจเต้นเร็วสลับช้าฉับพลัน ความดันโลหิตพุ่งสูงแตะ 200 แล้ววูบลงเหลือ 40 ในเวลาแค่ไม่กี่วินาทีค่ะ!"
"ค่าความต่างศักย์เยื่อหุ้มเซลล์ประสาท (Membrane Potential) ปั่นป่วนขั้นสุด!" ดร.พิชิต ชี้ไปที่ค่าดักจับสัญญาณประสาท "สารสื่อประสาท อะดรีนาลิน และ อะเซทิลโคลีน ถูกหลั่งออกมาพร้อมกันจนตัวรับสัญญาณ (Receptors) ในสมองและหัวใจไหม้ลัดวงจร! ขืนเป็แบบนี้ต่อไป ร่างกายจะเกิดภาวะ Dysautonomia ขั้นรุนแรงจนระบบหายใจหยุดทำงานฉับพลันครับ!"
"ในทางวิศวกรรมระบบควบคุม..." เกริกยืนจ้องมองกราฟสายฟ้าบนหน้าจอด้วยสายตาเรียบเฉยแต่ทอประกายแหลมคม "เมื่อกลไกป้อนกลับ (Feedback Loop) ของระบบควบคุมหลักสองระบบยิงสัญญาณขัดแย้งกันเองจนเกิดการลัดวงจร เราจะไม่ฝืนส่งสัญญาณเข้าไปแทรกแซงตรงๆ... แต่เราต้องทำการ 'Hard Reset' สัญญาณไฟฟ้าประสาทชั่วคราว!"
"Hard Reset สัญญาณประสาทเหรอคะ?!" กานต์เบิ่งตากว้าง "นั่นหมายถึงการหยุดกระแสไฟฟ้าประสาททั้งหมดชั่วขณะ! มันเสี่ยงทำให้หัวใจหยุดเต้นถาวรเลยนะคะลุงเกริก!"
"ถ้าไม่ตัดวงจรที่กำลังช็อต ร่างกายก็ช็อกตายอยู่ดี" พลเอ่ยขึ้นพลางเกร็งแขนคุมระดับแรงดัน "เหมือนเวลาแผงไฟโรงงานช็อตสปาร์กจนไฟจะไหม้ตึก เราก็ต้องสับคัตเอ้าท์ใหญ่ลงก่อน แล้วค่อยเปิดเซ็ตระบบใหม่!"
"ถูกต้อง พล" เกริกพยักหน้า "แต่การสับคัตเอ้าท์ชีวภาพ เราจะไม่ใช้วิธีรุนแรง... เราจะใช้ 'Zero-Point Magnetic Null' หรือการสร้าง 'สนามแม่เหล็กจุดศูนย์' เพื่อดับประจุไฟฟ้าประสาทส่วนเกินในระดับมิลลิวินาที แล้วตามด้วยคลื่นกระตุ้นจังหวะความถี่ 0.1 Hz เพื่อจัดระเบียบระบบประสาทอัตโนมัติใหม่!"
"สนามแม่เหล็กจุดศูนย์ ความถี่ 0.1 Hz!" ดร.พิชิต ตาโตด้วยความทึ่ง "นั่นคือความถี่ความสมดุลของระบบหัวใจและหลอดเื (Baroreflex Sensitivity) นี่ครับ! ถ้าทำได้ มันจะบังคับให้ซิมพาเทติกและพาราซิมพาเทติกกลับมาทำงานประสานกันตามจังหวะธรรมชาติ!"
"กานต์! ดร.พิชิต! เตรียมปรับคอยล์ส่งสัญญาณ Macro Network เข้าสู่โหมด Null Sweep!" เกริกสั่งการฉับไว "พล! เตรียมเกร็งฝ่ามือสร้างสนามแรงดันลบ ดับประจุขยะ!"
"รับทราบครับ/ค่ะ!" ทั้งสามขานรับอย่างพร้อมเพรียง
เกริกสูดลมหายใจเข้าลึก หลับตาลง นำจิตสมาธิเข้าสู่ความเงียบสงบระดับลึกที่สุด เขาดึงพลังงานแม่เหล็กชีวภาพจากฝ่ามือทั้งสองข้างให้หักล้างกันเองจนเกิดเป็ 'สภาวะสุญญากาศทางแม่เหล็ก' (Magnetic Vacuum) แล้วส่งผ่านสายไฟเบอร์ออปติกไปยังเตียงผู้ป่วยปลายทางในทันที!
*วูบ...!*
แสงสีฟ้าบนมอนิเตอร์และหัวอ่านสแกนเนอร์ดับวูบลงชั่วครู่ สัญญาณไฟฟ้าประสาทที่เคยสวิงปั่นป่วนดิ่งลงแตะเส้นราบเรียบเป็เวลาเพียง 0.5 วินาที! สภาวะช็อตลัดวงจรของระบบประสาทหยุดลงฉับพลัน!
"ตอนนี้แหละ! ส่งคลื่น 0.1 Hz ปรับสมดุล!" เกริกขยับฝ่ามือส่งคลื่นจังหวะนุ่มนวลและสม่ำเสมอออกไปทันที!
*ตึก... ตึก... ตึก...*
สัญญาณกราฟประสาทบนหน้าจอค่อยๆ ฟื้นคืนกลับมา แต่คราวนี้ เส้นกราฟซิมพาเทติกและพาราซิมพาเทติกขยับสอดรับกันเป็คลื่นลูกคลื่นที่งดงาม! จังหวะการเต้นของหัวใจและความดันโลหิตของผู้ป่วยค่อยๆ ปรับระดับกลับเข้าสู่ค่ามาตรฐานอย่างอัศจรรย์!
"สำเร็จแล้วค่ะ!" กานต์ร้องออกมาด้วยความตื่นเต้น "ระบบประสาทอัตโนมัติหยุดการลัดวงจรแล้ว! ค่าความดันโลหิตและชีพจรกลับมาเสถียร 100% แล้วค่ะลุงเกริก!"
ดร.พิชิต ปัดเหงื่อบนหน้าผาก ถอนหายใจด้วยความทึ่ง "ปาฏิหาริย์จริงๆ... การทำ Hard Reset ด้วยสนามแม่เหล็กจุดศูนย์ สามารถดึงระบบประสาทที่ลัดวงจรให้กลับมารีเซ็ตตัวเองได้สำเร็จ!"
เกริกลดมือลง ยิ้มออกมาอย่างสงบนิ่ง "ระบบประสาทของมนุษย์ถูกออกแบบมาอย่างชาญฉลาด... บางครั้งเราแค่อย่าไปขัดขวางมัน และช่วยตัดกระแสไฟขยะออกให้ทันเวลาเท่านั้น"
แต่ทว่า ในขณะที่ทุกคนกำลังยินดีกับความสำเร็จ สายตาของเกริกกลับจ้องมองไปที่จุดเตือนภัยจุดใหม่บนแผนที่ ซึ่งไม่ใช่แค่เื่ของไวรัสหรือสรีรวิทยาอีกต่อไป แต่มีเื้ับางอย่างกำลังเคลื่อนไหว!
"ดูเหมือนว่า... ปัญหาของพวกเราจะไม่ได้มีแค่เื่โรคระบาดซะแล้ว" เกริกเอ่ยเสียงเรียบ ั์ตาฉายแววคมกริบ "เตรียมตัวให้พร้อมทุกคน ในตอนต่อไป เราต้องรับมือกับ 'าระหว่างปัญญาสรีรวิทยาและภัยแฝง'!"