“ ท่านครับ เกิดความผิดปกติขึ้นภายในพื้นที่อเวคเคนโซนครับ ”
แม้ไม่สามารถมองเห็นพื้นที่อเวคเคนโซนทุกมิติได้ มิติที่กำลังมีการถ่ายทอดสดกลับทำให้เขาสั่งคนให้เฝ้าติดตามดูราวกับว่ามันเป็ภารกิจระดับ S
“ เกิดอะไรขึ้น ”
“ ไลฟ์ล่าสุดหยุดไปแล้ว เด็กทั้ง 5 เข้าสู่เขต 3 ได้แล้วเพียงแต่ว่าภายในเขตนี้กลับมีมอนสเตอร์มากกว่า 2 รูปแบบ ”
ภาพมอนสเตอร์เปิดให้ผู้นำสมาคมฮันเตอร์มองดู มันเป็มอนสเตอร์อ่อนแอมากในสายตาของเขา เพียงใช้มือ บีบศีรษะของพวกมันเบาๆคงแหลกเละคามือ แต่ไม่ใช่สำหรับเด็กทั้ง 5 คน พวกเขาพึ่งผ่านการปลุกพลังยังไม่รู้ว่าเลเวลอัพไปถึง 2 หรือยัง
มอนสเตอร์ที่พวกเขากำลังเผชิญหน้าอยู่นั้น มีั้แ่เลเวล 3 ไปจนถึงเลเวล 10
“ พอจะหาสาเหตุของการเปลี่ยนแปลงได้หรือเปล่า ”
“ ไม่ครับ เราไม่มีข้อมูลที่ใกล้เคียงกับเหตุการณ์ในตอนนี้เลยครับ ทำได้เพียงหวังให้เด็กทั้ง 5 รอด ”
ต่อให้สมาคมฮันเตอร์จะมีอุปกรณ์มากมาย พวกเขาไม่สามารถส่งพวกมันเข้าสู่พื้นที่อเวคเคนโซนได้ สิ่งที่พวกเขาทำได้จึงมีเพียงมองดูเด็กทั้ง 5 เอาชีวิตรอดท่ามกลางเื่ประหลาดที่กำลังเกิดขึ้นโดยที่พวกเขาไม่มีข้อมูลจะมอบให้เช่นเดียวกัน มีเพียงข้อมูลมอนสเตอร์ที่สามารถส่งให้ได้เท่านั้น
“ ทำได้แค่ดูพวกเขาตายช้าๆสินะ ”
ผู้นำสมาคมฮันเตอร์ถอนหายใจออกมาเบาๆ เขาทำสิ่งใดไม่ได้เช่นเดียวกัน ต่อให้สมาคมฮันเตอร์ประเทศจีน ออสเตรเลียและอเมริกาจะรับเื่แล้วก็ตาม พวกเขาทำสิ่งใดไม่ได้นอกจากมองดูเด็กทั้ง 5 เอาชีวิตรอดในพื้นที่เปลี่ยนไปจนคาดเดาไม่ได้
“ เมลด้า วันนี้เธอไหวไหม ” นางพยาบาลเดินเข้ามาหาเพื่อนที่กำลังนั่งทำหน้าเศร้า แม้อีกฝ่ายจะเป็หมอ พวกเขากลับเรียกกันเช่นเดิมไม่ได้ใช้คำนำหน้าแต่อย่างใด
“ ฉันแค่วิตกเท่านั้น ไม่มีอะไรมาก ”
“ ไม่ต้องวิตกเกินไปหรอก ลูกของเธอจะต้องปลอดภัย เขาสามารถควบคุมกล้องได้ อย่างน้อยเขาก็มองเห็นเส้นทางหนีมากกว่าคนอื่นๆ นอกจากนั้นแล้วเขายังเป็ไซบอร์ก ร่างกายของเขาอึดถึกทนกว่าคนอื่นๆ หากหลบให้ดีๆสักหน่อย เขาคงจะออกมาหลังจากผ่านไป 30 วัน ”
เมลด้าพยักหน้าให้กับเพื่อนพลางภาวนาให้ลูกชายของเธอกลับออกมาจากพื้นที่อเวคเคนโซนอย่างปลอดภัย
เธอรู้สึกกังวลั้แ่แยกกับลูกชายที่หน้าโรงเรียนหลังส่งตัวเข้าสู่พิธีปลุกพลัง ความกังวลกลับเพิ่มขึ้นมากหลังจากเ้าหน้าที่จากสมาคมฮันเตอร์ติดต่อมาขอให้เธอยืนยันว่าคนที่กำลังถ่ายทอดสดเป็ลูกชายของเธอหรือเปล่า
ทั้งใบหน้า น้ำเสียง และท่าทางที่แสดงออกมาทำให้เธอตอบชัดเจนว่าคนที่อยู่ในไลฟ์และคลิปวีดีโอทั้งหมดคือลูกชาย
การได้เห็นลูกเอาชีวิตรอดในพื้นที่ที่ต่างออกไปทำให้เธอกังวลราวกับใจจะสลาย แม้อยากจะพิมพ์ไปให้กำลังใจเธอก็กลัวว่าลูกชายจะไขว้เขวหลังจากเห็นข้อความของแม่ตนเอง เธอจึงทำได้เพียงนั่งดูไลฟ์สดและคลิปวีดีโอของลูกไปเรื่อยๆเท่านั้น
โบร๋ว !!!
ขนทั่วร่างของเด็กทั้ง 5 ลุกชัน มันไม่ได้เกิดจากอาการหนาวเพราะแช่น้ำ สาเหตุมาจากเสียงคำรามของมอนสเตอร์ที่ส่งเสียงออกมาราวกับหมาป่า เสียงที่ส่งออกมายาวเหยียดราวกับว่าปอดของมันมีขนาดใหญ่มากกว่าม้า ทันใดนั้นก็ได้มีเสียงคำรามของมอนสเตอร์มากมายที่เหมือนจะไม่ซ้ำหน้าคำรามแข่งกัน
“ ยอร์ช นายพอจะมองเห็นพวกมันไหม ”
ยอร์ชส่ายหน้า กล้องของเขาสามารถถ่ายใน่กลางคืนได้ แม้จะไม่ชัดมันกลับทำให้เขาเห็นหลายส่วนภายในป่า ราวกับมีคนนำไฟประกอบฉากไปติดตั้งไว้บางตำแหน่ง ทำให้แสงของดวงจันทร์ที่สาดส่องลงมาสว่างราวกับหลอดไฟ
เสียงคำรามรอบตัวกลับอยู่ไกล ยอร์ชจึงไม่รู้ว่ามันเป็เสียงของตัวอะไรบ้าง แต่ที่เขารู้คือมันจะต้องมีมากกว่า 10 รูปแบบอย่างแน่นอน
“ มันเกิดบ้าอะไรขึ้นกัน อย่าบอกนะว่าเราจะต้องหลบแบบนี้ไปจนถึงวันสุดท้าย แล้วเราจะเอาอะไรไปสู้กับมอนสเตอร์ในวันสุดท้ายกัน ”
ทอมสันเป็ฝ่ายที่แสดงความกังวล ผู้ปลุกพลังแต่ละรุ่นจะล่ามอนสเตอร์ระหว่างเดินทางพลางหาที่หลบ เมื่อถึงวันสุดท้ายพวกเขาจะนำพลังที่ได้จากการเลเวลอัพมาต่อสู้กับมอนสเตอร์รอให้เวลาหมดลง
แต่ตอนนี้พวกเขาไม่สามารถออกไปเผชิญหน้ากับมอนสเตอร์ได้เลย แต่ละตัวล้วนแล้วมีเลเวลมากกว่า 3 พวกเขาเป็เพียงเลเวล 2 เท่านั้น หากจะให้เผชิญหน้ากับมอนสเตอร์คงทำได้เพียงล่อพวกมันให้ออกมาฆ่าทีละตัว
การล่อมอนสเตอร์ออกมาสังหารฟังดูแล้วน่ากลัว พวกเขาจะตกอยู่ในความเสี่ยงที่จะถูกมอนสเตอร์รอบๆเจอตัวเช่นกัน ไม่ว่าจะลองหาวิธีเอาตัวรอดให้ถึงวันสุดท้ายเช่นไร ทอมสันเห็นเพียงทางตัน มีแค่ต้องหลบอยู่เงียบๆรอให้ถึงวันสุดท้ายเท่านั้นในตอนนี้
“ ทุกคน ป่ามันเงียบแล้ว ” ซินดี้กระดิกหูเบาๆ อาชีพนักธนูทำให้เธอมีดวงตาที่เฉียบคมและมีหูที่ไวต่อเสียง นอกจากเสียงคุยกันของพวกเขาแล้ว ไม่มีสิ่งใดส่งเสียงออกมาอีกเลย ราวกับว่าพื้นที่แห่งนี้มีเพียงพวกเขา 5 คน
ความเงียบทำให้เด็กทั้ง 5 วิตกมากยิ่งขึ้น มันเป็ความเงียบที่ราวกับว่าจะมีบางสิ่งเกิดขึ้นมา ทันใดนั้นบนท้องฟ้าได้เกิดเมฆสีขาวลอยเวียนวนจนทำให้ท้องฟ้าสว่าง
ก้อนเมฆที่ปรากฎขึ้นมาค่อยๆลอยเข้าไปรวมกลุ่มกันจนราวกับว่ามีก้นหอยลอยอยู่เหนือป่า เมฆมากมายมหาศาลที่ไหลมารวมตัวกันเริ่มจับตัวกันกลายเป็พายุก่อนจะปลดปล่อยฝนลงมา
สีของฝนยังคงปกติไม่ต่างจากฝนที่เกิดบนโลก แต่แล้วพวกเขากลับพบสิ่งที่น่ากลัวเมื่อพบว่าน้ำใต้รากไม้ค่อยๆสูงขึ้นอย่างรวดเร็วทั้งๆที่ฝนตกได้เพียง 1 นาทีเท่านั้น
“ มันจะเพิ่มเร็วเกินไปไหม ” หว่องพูดด้วยท่าทางตื่นตระหนก พวกเขาจะต้องออกจากรากไม้ ไม่อย่างนั้นทางออกจะถูกปิดตายจากน้ำ ยอร์ชจึงมองทางแล้วพาทุกคนออกไปก่อนจะขุดรูด้วยการเก็บส่วนหนึ่งของต้นไม้เข้าไปในรูปแล้วพาทุกคนเข้าไปหลบ
“ ทุกคน ลืมอะไรไปหรือเปล่า! ”
ใบหน้าของซินดี้ดูกังวลมากกว่าเดิม ฮาโมนี่คิดบางอย่างขึ้นได้จึงแสดงสีหน้าไม่ต่างกัน ทันใดนั้นได้ปรากฎคลื่นขนาดใหญ่พัดมาจากทางทิศเหนือ มันได้พัดเข้าโจมตีต้นไม้ใบหญ้า ทุกสิ่งทุกอย่างถูกคลื่นน้ำซัดจนจมหายไป
เด็กทั้ง 5 รีบใช้อาวุธปักลงไปในต้นไม้ยึดตัวเองเอาไว้ หลังจากจมอยู่ใต้น้ำได้ราว 10 วินาที มวลน้ำขนาดใหญ่ที่พัดมาได้เคลื่อนจากไป พวกเขาจึงรีบสูดลมหายใจเข้าให้ลึกเมื่อรู้ว่าสิ่งที่อันตรายมากที่สุดกำลังออกมา
แม้ั์จะมีเลเวลสูงถึง 10 มันกลับมีมอนสเตอร์อีกรูปแบบที่เป็บอสของพื้นที่แห่งนี้ ไม่มีใครรู้ว่าบอสตัวนี้เป็อะไร ทุกคนรู้เพียงแค่ว่าบอสที่ปรากฎในเขต 3 จะออกมาสร้างคลื่นลูกใหญ่ หากหาที่หลบไม่ได้จะถูกคลื่นซัดจนไปถึงเขตทะเลทราย
ตู้ม คลืน!
คลื่นน้ำซัดเข้าหาเด็กทั้ง 5 อีกครั้ง ต้นไม้ยังคงต้านทานแรงน้ำได้พวกเขาจึงไม่ถูกพัด เมื่อคลื่นวิ่งผ่านไปนั้นยอร์ชรีบมองหาต้นตอของสิ่งที่ทำให้เกิดคลื่นน้ำซัดไปรอบๆ
“ บ้าน่า ”
“ นายเห็นอะไร ” ทุกคนขอดูสิ่งที่ยอร์ชเห็นผ่านมุมกล้อง เมื่อพวกเขาเห็นภาพสิ่งที่ถ่ายได้ บนใบหน้าปรากฎความตื่นตระหนกในทันที ห่างออกไปราว 5 กิโลเมตรมีร่างของปลาหมึกตัวใหญ่ ร่างของมันสูงกว่าต้นไม้ทั้งหมดจนสามารถมองเห็นจากระยะไกล มันไม่ได้เคลื่อนตัวไปที่ไหนทำเพียงใช้หนวดกระแทกไปรอบๆจนทำให้เกิดคลื่นน้ำซัดไปรอบตัว
“ ฉันไม่ได้อยากจะเล่นน้ำกับแกนะโว๊ย ” หว่องพูดด้วยท่าทางหัวเสีย บอสเขต 3 มีโอกาสไล่ตามมนุษย์ต่ำมาก ความน่ากลัวของมันที่ถูกเล่ามีเพียงแค่การออกมาเล่นน้ำฝนที่ร่วงตกลงมาในทุกๆคืนเท่านั้น ปีนี้พวกเขาต้องเจอกับปลาหมึกั์ ซึ่งไม่รู้เช่นกันว่ามันจะทำสิ่งอื่นนอกจากนี้หรือเปล่า ทันใดนั้นคลื่นน้ำลูกใหม่ได้ถาโถมเข้าใส่พวกเขาจนต้องจับอาวุธที่ปักเข้าไปในต้นไม้ให้ดี
“ ทุกคน! ตอนนี้พวกผมกำลังเผชิญหน้ากับฝนตก มีคลื่นลูกใหญ่มากซัดพวกเรา ไม่รู้ว่ามันจะหยุดตอนไหน ไว้แค่นี้ก่อนนะครับถ้ามีอะไรอย่างอื่นผมจะมาบอก ”
ยอร์ชปิดการไลฟ์สด เขาเปิดใช้งานสกิลก็เพราะว่าผู้ติดตามกำลังจะครบ 100 คนแล้ว ขาดอีกเพียง 4 คนเท่านั้น ด้วยความอยากรู้ว่าฟังก์ชันที่ระบบล็อกเอาไว้คืออะไรเขาจึงพยายามไลฟ์ให้ได้มากที่สุด เพื่อให้คนเห็นช่องของเขาเยอะกว่านี้
แม้จะแปลกใจที่คนดูเยอะขึ้น แต่ผู้กดติดตามกลับไม่ได้เยอะเหมือนคนดู
ขณะที่เฝ้ารอให้ปลาหมึกหยุดโจมตี ห่างออกไปไม่ไกลพวกเขาเห็นั์เลเวล 10 ถูกคลื่นพัดลอยผ่าน มันพยายามใช้มือคว้าจับสิ่งต่างๆแต่ก็ทำไม่ได้เพราะคลื่นใหญ่เกินไป ทันใดนั้นยอร์ชพบว่ามีคนส่งข้อความมาให้ ไลฟ์สตรีมที่ส่งไปยังจักรวาลยังคงเปิดอยู่จึงมีมนุษย์ต่างดาวส่งข้อความมาหาได้
เขาจึงเปิดอ่านก่อนจะพบว่ามนุษย์ต่างดาวตัวเดิมท้าทายเขาด้วยการวางเดิมพันเงิน 500 เหรียญให้เขาสังหารปลาหมึกั์ตัวนี้
“ คุณจะบ้าหรือไง เลเวลของผมและมันต่างกันเกินไป แค่กรีดิัของมันให้เป็รอยผมยังทำไม่ได้เลยนะ ”.