ตอนที่ 16 สร้างห้องน้ำ
มู่เจ๋ออวี่เห็นก็วางแปรงในมือลงแล้วลุกเดินไปที่หน้าประตู จึงเห็นว่ากัวเทียนะโลงมาจากกองไม้ จากนั้นก็ช่วยเ้าของรถขนถ่ายไม้ที่อยู่บนรถลงมา
หลายนาทีผ่านไป ท่อนไม้ห้าท่อนก็ถูกวางกองอยู่หน้าประตู กัวเทียนปัดมือไปมา ก่อนจะเดินเหงื่อท่วมไปหาเ้าของรถแล้วยื่นบุหรี่ให้เขาหนึ่งมวน “ลุงฮว่า ขอบคุณมากนะครับ ไว้วันหลังผมเข้าเมืองแล้วจะซื้อเหล้ากลับมาดื่มกับลุงนะครับ”
“ไม่เป็ไรหรอก นี่มันเื่เล็กน้อยจะคิดมากทำไมกัน จริงสิ เสี่ยวเทียน เธอจะเอาไม้มากมายขนาดนี้ไปทำอะไรเหรอ” คุณลุงร่างอวบอ้วนเช็ดเหงื่อ มองกัวเทียนพลางถาม
“สร้างห้องน้ำน่ะครับ ตอนนี้อาบน้ำข้างนอกก็ไม่เท่าไรหรอก แต่ถ้าเข้าฤดูหนาวแล้วก็คงไม่สะดวก คิดว่ายังไงก็ต้องสร้างอยู่แล้ว ก็ทำั้แ่ตอนที่มีเวลาว่างซะเลย” กัวเทียนตอบ
ด้านมู่เจ๋ออวี่ได้ยินแบบนั้น ในใจก็พลันเกิดความรู้สึกแปลกๆ เื่นี้เขาพูดกับกัวเทียนไปเมื่อสามวันก่อน ตอนนี้ก็ผ่านมาสามวันแล้ว เขานึกว่าอีกฝ่ายคงลืมไปแล้ว คิดไม่ถึงเลยว่าจะยังจำได้
พอฟ้าโปร่งหมอนี่ก็ลงมือทำทันที นับว่าเป็นักลงมือทำตัวจริงเสียงจริง
เมื่อเหลือบมองใบหน้าด้านข้างของอีกฝ่าย ก็เห็นว่ากัวเทียนกำลังหันมามองพอดี ทำเอาใจเขาเต้นตึกตัก แต่เขาก็ไม่ได้แสดงท่าทีเก้อเขินเหมือนถูกจับได้ว่ากำลังแอบมอง อีกทั้งยังจ้องกลับไปนิ่งๆ เขาเอ่ย “เชิญคุณลุงเข้ามาดื่มชาก่อนเถอะ เดี๋ยวผมจะรินชาให้เอง”
พูดจบก็หมุนตัวเดินออกไป
คุณลุงที่อยู่หน้าประตูรีบะโบอก “อย่าเลยๆ ไม่ต้องเกรงใจกันหรอก ฉันมีธุระต้องไปทำอีก เอาไว้คราวหน้าค่อยมาใหม่แล้วกัน!”
เอ่ยจบคุณลุงก็ขับรถออกไป
พอได้ยินเสียงรถแล่นออกไป มู่เจ๋ออวี่ก็หันไปพูดกับกัวเทียน “ทำไมไม่เชิญเขาเข้ามานั่งก่อนล่ะ”
กัวเทียนเช็ดเหงื่อพลางตอบว่า “เขายุ่งอยู่จริงๆ ผมขอให้เขามาช่วยกลางคัน ก่อนหน้านี้เขากำลังทำงานอยู่ที่สวน เดี๋ยววันหลังค่อยเอาเหล้าไปให้เขาก็ได้”
พอจบประโยคนี้ เขาก็เก็บกวาดหน้าประตู จากนั้นก็แบกไม้เข้ามาในลานบ้าน แล้ววางไว้ตรงพื้นที่ว่าง
“เหมือนคุณจะเป็ที่ยอมรับในหมู่บ้านมากเลยนะ อย่างนี้มีบ้านไหนอยากยกลูกสาวมาแต่งงานกับคุณบ้างหรือเปล่า” มู่เจ๋ออวี่กอดอกยืนพิงต้นไม้มองกัวเทียนพลางเอ่ยถาม
กัวเทียนพยักหน้า “ก็มี แต่ผมมันก็แค่เกษตรกรคนหนึ่ง แถมยังจนถึงขั้นเครื่องใช้ไฟฟ้าสักชิ้นก็ซื้อไม่ได้ ใครจะกล้าให้ลูกสาวมาแต่งกับผมกัน นั่นหมายความว่าต้องมาลำบากด้วยกันไม่ใช่เหรอ”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ก็ยิ้มมุมปากมองมู่เจ๋ออวี่
มู่เจ๋ออวี่กล่าว “ไม่ใช่หรอกมั้ง คุณมีที่ดินผืนใหญ่ขนาดนั้น ขอแค่หาลูกค้าให้กับพืชผลบนที่ดินนี่ได้ เก็บสะสมไม่กี่ปีก็มีเงินแล้วไม่ใช่เหรอ”
กัวเทียนส่ายหัว เห็นชัดว่าเมื่อครู่ก็แค่ล้อเล่นกับมู่เจ๋ออวี่เท่านั้น
มู่เจ๋ออวี่มองดูท่อนไม้ที่อยู่หน้าประตูพลางถาม “คุณจะสร้างเองหรือจ้างคนมาทำ”
“ทำเอง เมื่อกี้ยืมเครื่องมือมาแล้ว เมื่อเช้าก็ไปดูที่สวนมาแล้ว วันนี้ไม่ต้องไปอีก ถือโอกาสใช้เวลาว่างในตอนนี้ทำให้เสร็จไปเลย คุณเป็ถึงแขกผู้มีเกียรติของบ้านผม ผมจะเมินเฉยได้ไงกัน”
กัวเทียนพูดด้วยรอยยิ้ม จากนั้นก็เดินเข้าไปในบ้าน แล้วออกมาพร้อมกับกบไสไม้ เลื่อยไฟฟ้าและตลับเมตรในมือ ทั้งยังมีกล่องตะปูอีกหนึ่งกล่อง
“นี่เห็นแก่ที่ผมซื้อเครื่องใช้ไฟฟ้ามามากมายเลยให้สิทธิพิเศษกับผมงั้นเหรอ” มู่เจ๋ออวี่เอ่ยพลางมองเขาอย่างขบขัน
กัวเทียนดึงตลับเมตรออก ก่อนตอบ “ถ้าไม่มีคุณ ผมจะได้นอนในห้องแอร์เหรอ”
มู่เจ๋ออวี่อดหัวเราะออกมาไม่ได้ รู้จักกันได้เกือบจะครึ่งเดือนแล้ว พวกเขาจึงคุ้นเคยกันขึ้นมาอีกหน่อย เขาก็เริ่มพบว่าที่จริงแล้วกัวเทียนคนนี้เป็คนตลกใช่เล่น
กัวเทียนเริ่มตัดไม้ แม้ว่าจะไม่เคยทำของพวกนี้มาก่อน แต่มันก็ไม่ใช่เื่ที่ยุ่งยากอะไร ดังนั้นเขาจึงไม่ได้หาใครมาช่วย
เริ่มแรกเขาตัดไม้ให้มีความยาวเท่าๆ กัน ซึ่งความสูงสูงกว่าเขาขึ้นไปหลายเิเ แบบนี้เขาจะได้เข้าไปอาบน้ำได้
เลื่อยเป็แบบไฟฟ้า ขอแค่จับเอาไว้ให้ดีแล้วค่อยๆ เลื่อยก็พอ มู่เจ๋ออวี่เองก็คอยออกแรงช่วยกัวเทียนอยู่ข้างๆ
218K
