ไป๋สือจิ่นขมวดคิ้วกระทั่งท่านผู้ตรวจการรูปงามขึ้นรถม้าคันใหญ่ส่วนนางต้องควบม้าคอยดูแลความปลอดภัยอยู่ด้านข้าง
‘คดีนี้ดูเหมือนมีเื่ไม่ชอบมาพากลอยู่จริงแต่หัวหน้าอู๋ก็ดูแลอยู่แล้ว คุณชายเว่ยไปรู้เื่ใดมาจึงได้คิดจะไปเมืองเทียนถัง’
โหลวฉางซีมือปราบหญิงแห่งเมืองเทียนถังที่ร่วมเดินทางมาในครั้งนีรีบชักบังเหียนม้าให้เร่งฝีเท้าขึ้นมาเทียบกับสหายไป๋ของนาง
“มือปราบไป๋เ้าดูเหมือนมีเื่ในใจนะ”
ไป๋สือจิ่นเอี้ยวตัวมาหาโหลวฉางซี“เ้าดูออกด้วยหรือ?”
“แม้ทุกคนจะบอกว่าเ้าเป็มือปราบหน้าตายแต่เราก็รู้จักกันมานานพอที่ข้าจะสังเกตเห็นความผิดปกติบนใบหน้าของเ้าแล้ว”
“อ้อ! ก็เป็อย่างที่เ้าบอกนั่นล่ะข้ามีเื่กลุ้มใจจริงๆ”
“บอกข้าได้นะ”
“ข้ากำลังกังวลเื่คดีที่ท่านผู้ตรวจการอยากจะไปตรวจสอบนี่ล่ะข้าว่ามันเป็คดีใหญ่กว่าที่คาดเอาไว้แน่”
“ข้าจะบอกเ้าให้คดีนี้มีเงื่อนงำเกี่ยวข้องกับพรรคเทียมฟ้าหากท่านผู้ตรวจการจะไปตรวจสอบเพิ่มเติมก็สมควรแล้ว”
“พรรคเทียมฟ้ายามนี้ก็มาตั้งสาขาใหญ่ที่เมืองเชียนเยาแล้ว หากจะสืบเื่ของพวกเขา เหตุใดต้องไปที่เมืองเทียนถังด้วย?”
เมื่อไป๋สือจินกล่าวออกมาเช่นนั้นโหลวฉางซีก็พลันชะงักไปเช่นกัน
“จริงอย่างที่เ้าว่า...หรือพวกเขาจะได้เบาะแสใหม่ที่ข้ายังไม่รู้?”
โหลวฉางซีขอลาสามีผู้เป็เถ้าแก่โรงเตี๊ยมใหญ่เพื่อไปทำงานที่เมืองเทียนถังแต่ไฉซีฮันซึ่งมีเื้ัเป็สายลับของสำนักคุ้มภัยหงส์ไฟของฮองเฮากลับรู้สึกสนใจอยากไปด้วย
ขบวนรถม้าคันใหญ่ที่มีผู้ติดตามอีกสิบคนด้านหลังจึงเป็คนของเถ้าแก่ไฉที่รู้กันว่าห่วงและหวงภรรยายิ่งนัก
“ข้านึกว่าเ้าจะไปได้โดยสะดวกเสียอีกที่ไหนได้สามีของเ้าก็ยังจะตามไปถึงเมืองเทียนถังอีก” ไป๋สือจิ่นที่ยังไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของไฉซีฮันหันไปมองขบวนรถม้าข้างหลังอย่างเหนื่อยหน่าย
“เอาเถอะน่า!สามีข้าจะต้องไปดูแลกิจการของเขาพอดี”
“ข้ออ้าง!”ไป๋สือจิ่นสวนด้วยสีหน้าไม่เชื่อถือ
โหลวฉางซียิ้มน้อยๆนางไม่อาจจะพูดความลับของสามีออกมาได้
“ให้เขาไปเถอะอย่างน้อยข้าก็มีที่นอนอุ่นสบายเ้าไม่ดีใจแทนข้าสักหน่อยหรือ?”
ไป๋สือจิ่นชะงักนางเองก็มีความลับที่บอกผู้ใดมิได้ หากว่าโหลวฉางซีมิได้มีสามีตามมาด้วยนางก็ต้องนอนร่วมห้องกันตามประสามือปราบหญิง แล้วหากคุณชายเว่ยเรียกหาเล่า?คนผู้นั้นนับั้แ่ข่มขู่นางได้ก็ไม่เคยเว้นแม้สักคืน
“ดีใจด้วยเ้าต้องไปพักที่โรงเตี๊ยมของสามีสินะ”
“เ้าล่ะเอาห้องพักหรือไม่? หากเป็เ้า ท่านพี่ของข้าไม่หวงแน่นอน”
“ไม่ได้หรอกหน้าที่ของข้าคือดูแลท่านผู้ตรวจการอย่างใกล้ชิด”
สีหน้าของไป๋สือจิ่นแน่วนิ่งโหลวฉางซีมองหน้าสหายหญิงแล้วอมยิ้ม
“นี่หากเ้ามิใช่มือปราบหญิงหน้าตายข้าต้องคิดว่าเ้าแอบชอบท่านผู้ตรวจการรูปงามไปแล้วนะนี่ข้าเห็นเ้าเฝ้าเขาราวกับเงาตามตัวเช่นนี้”
“เป็เขาต่างหากที่บังคับให้ข้าต้องเฝ้าตลอดเวลา!” น้ำเสียงนางขัดเคืองเพราะต้องรับใช้เขาทั้งกลางวันกลางคืน
“เราเป็แค่ผู้น้อยก็เลยต้องอดทนเ้าเองก็ทนสักหน่อยก็แล้วกัน จบคดีนี้เมื่อใดเขาก็คงกลับเมืองหลวงไปเองข้าได้ยินมาว่าคนผู้นี้เสเพลชอบใช้ชีวิตอยู่ตามสถานที่รื่นเริงเป็นิจ”
“อืม...”ไป๋สือจิ่นพยักหน้าเบาๆ นางเองก็พบเขาครั้งแรกที่หอนางโลม
ตลอดการเดินทางวันนี้ท่านผู้ตรวจการดูเหมือนจะไม่ค่อยใส่ใจไป๋สือจิ่นนักจนนางต้องคอยลอบมองไปที่เขาอยู่เนืองๆเว่ยหลีเหว่ยเห็นว่าไป๋สือจิ่นมี โหลวฉางซีเป็คู่หูจึงปล่อยให้สตรีทั้งสองได้มีโอกาสพูดคุยกันอย่างเต็มที่เพราะเขาเห็นขบวนรถม้าของสามีโหลวฉางซีด้านหลังก็รู้แล้วว่าสตรีทั้งสองไม่มีโอกาสได้นอนด้วยกันแน่นอนว่าคืนนี้ห้องนอนของไป๋สือจิ่นก็จะมีนางคนเดียว
‘พวกเ้าคุยกันให้พอเถอะเวลาที่เหลือของไป๋สือจิ่นล้วนเป็ของข้า’
เมื่อเดินทางถึงเมืองเทียนถังก่อนเวลาที่ประตูเมืองจะปิดเล็กน้อยขบวนของท่านผู้ตรวจการก็เคลื่อนไปยังบ้านพักรับรองส่วนเถ้าแก่ไฉก็ตรงไปที่โรงเตี๊ยมสาขาที่เปิดดำเนินการเขาให้คนไปบอกโหลวฉางซีว่าจะไปรออยู่ที่นั่น
“สามีเ้ายังให้คนมาเฝ้าเหมือนเดิมเลยนะ”ไป๋สือจิ่นหันไปมองยงฟูหลิวผู้ติดตามของไฉซีฮันที่ขี่ม้าตามมาห่างๆ
“อืม...เขาบอกว่าที่นี่อันตราย”
“ตัวเ้าเป็มือปราบนะยังจะต้องมีคนตามมาอารักขาอีกหรือ?”
“นั่นสินะ”โหลวฉางซีหัวเราะแหะๆ เมื่อหันไปมองยงฟูหลิว
ครั้งนี้เว่ยหลีเหว่ยให้จัดห้องนอนของไป๋สือจิ่นอยู่ติดกับห้องของเขาเพื่อให้สะดวกกับการเรียกใช้บังเอิญว่าเรือนนอนของท่านผู้ตรวจการมีห้องนอนเพียงสองห้องเขาจึงสั่งให้มือปราบหลิงเตรียมคนเฝ้าหน้าอาคารสี่คน
“มือปราบหลิงเ้าออกไปสืบเื่ของผู้ช่วยหัวหน้ามือปราบอู๋เจี้ยนให้ได้เื่ก็แล้วกัน”
เว่ยหลีเหว่ยกับหลิงจวิ้นเพิ่งได้เห็นหน้าหัวหน้ามือปราบอู๋เจี้ยนเมื่อตอนที่มาถึงเมืองเทียนถังแต่เพราะอ้างว่ามีไป๋สือจิ่นก็เพียงพอแล้วทำให้อู๋เจี้ยนไม่ต้องมาคอยดูแลท่านผู้ตรวจการอีก
“ลำบากเ้าแล้วฝากด้วยนะ” อู๋เจี้ยนยกมือขึ้นตบบ่าไป๋สือจิ่นเบาๆ
ท่านผู้ตรวจการเหลือบไปเห็นเข้าพอดีก็หน้าตึงไม่รู้ว่าอู๋เจี้ยนกับไป๋สือจิ่นสนิทสนมกันเพียงใด? เห็นทีคืนนี้ต้องกำชับมิให้นางเข้าใกล้เ้าหัวหน้ามือปราบผู้นี้อีก
นายอำเภอเทียนถังสั่งตั้งโต๊ะอาหารไว้ต้อนรับเมื่อขบวนผู้มาเยือนอิ่มหนำสำราญดีแล้วก็แยกย้ายกันไปพักผ่อนท่านผู้ตรวจการเข้าไปอาบน้ำอาบท่าแล้วเดินออกมานั่งที่ห้องโถง
“เ้าไปอาบน้ำสิเดินทางมาเหนื่อยๆ ไม่ต้องดูแลข้าแล้ว” เขาหันไปสั่งไป๋สือจินสาวใช้และบ่าวรับใช้ที่นายอำเภอเทียนถังเตรียมมาไว้ให้เตรียมน้ำอาบให้เสร็จแล้วก็หันไปเชิญมือปราบหญิงให้เข้าห้อง
นางรู้สึกสบายจนแทบไม่อยากลุกจากอ่างอาบน้ำเป็ครั้งแรกที่ได้แช่น้ำอุ่นในอ่างใบใหญ่ที่มีคนคอยปรนนิบัติถึงสองคน เมื่อสาวใช้ออกไปนางก็คิดจะล้มตัวลงนอน
แอด......แอ้ด....!
นางหันขวับไปมองที่ประตูไม่มีเสียงเคาะ คนผู้นั้นทำตัวราวกับเป็เ้าห้องเสียเองนางเห็นผู้ที่ก้าวเท้าเข้ามาก็รีบผุดลุกขึ้นนั่ง
“คุณชายเว่ยห้องของท่านอยู่ทางโน้นนะเ้าคะ”
“ห้องของเ้าก็เหมือนห้องของข้า”เขาเอ่ยออกมาหน้าตายก่อนจะเดินไปนั่งบนเตียงเทียนที่ยังมิได้ดับทำให้นางเห็นแววตากรุ้มกริ่มที่แสดงความ้าอย่างเปิดเผย
แล้วเขาก็เริ่มจุมพิตนางอย่างรุ่มร้อน!
*****************************
2K
