ซูเจินกลับมาที่หอพักพร้อมกับหัวใจที่เต้นรัวไม่หยุด เมื่อนึกถึงคำสารภาพรักที่เรียบง่ายแต่จริงใจของเย่ชิงเฉินเธอก็อดที่จะหน้าแดงขึ้นมาไม่ได้ เธอพยายามหยิบหนังสือขึ้นมาอ่านหลายครั้งแต่ก็ไม่สำเร็จ หรือแม้แต่นอนหลับตา เธอก็เห็นแต่สายตาที่จริงใจของเขากระจ่างชัดอยู่ในหัว ซูเจินใช้เวลาอยู่หลายวันกว่าจะค่อยๆ ระงับความตื่นเต้นของตัวเองลงได้ และสุดท้ายเธอก็ได้คำตอบให้กับหัวใจของเธอเองแล้ว
เมื่อจิตใจสงบซูเจินก็เริ่มอ่านหนังสืออย่างจริงจังอีกครั้ง ่นี้เธอไม่ได้ติดต่อกับใครเลยจนกระทั่งถึงวันสอบ เธอก็เข้าสอบด้วยความมั่นใจ
ทางด้านของเย่ชิงเฉิน ั้แ่วันที่เขาสารภาพความในใจกับซูเจิน เขาก็นั่งนับวันรอให้เธอสอบเสร็จเร็วๆ ถึงแม้เขาจะทำใจกับคำตอบของเธอ แต่เขาก็อดคาดหวังกับคำตอบที่เธอจะให้กับเขาไม่ได้ ท่าทางที่เปลี่ยนไปของเขาไม่สามารถรอดพ้นจากสายตาของเพื่อนซี้อย่างจูจื่ออันไปได้เลย
“คุณชายเย่ครับ ่นี้คุณเป็อะไรไม่ทราบ จิตใจไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัว คุณดูลุกลี้ลุกลนแปลกๆ นะครับ”
“จื่ออัน ฉันสารภาพความในใจกับเธอไปแล้วล่ะ”
“แล้วไง คำตอบคืออะไร แล้วทำไมท่าทางนายถึงเป็แบบนี้” จูจื่ออันตั้งคำถามรัวๆ
“รอสอบวัดผลเสร็จ ซูเจินถึงจะให้คำตอบกับฉัน”
“ฉันพอจะรู้แล้วล่ะว่าคำตอบคืออะไร แต่ฉันไม่บอกนายหรอก รอให้นายไปฟังจากเธอเองก็แล้วกัน ฉันกลับบ้านก่อนดีกว่า หมั่นไส้คนมีความรัก” จูจื่ออันไม่รอให้เพื่อนพูด เขาเดินออกจากห้องเรียนกลับบ้านไปเลย
เย่ชิงเฉินกลับมาถึงคอนโดยังไม่ทันวางกระเป๋าเสร็จ โทรศัพท์มือถือของเขาก็ดังขึ้น พอมองเห็นชื่อบนหน้าจอ เย่ชิงเฉินก็ใจเต้นแรงขึ้นอย่างไม่รู้ตัว เขากดรับสายพร้อมระงับความตื่นเต้นเอาไว้
“ฮัลโหล เอ่อ...เธอสอบเสร็จแล้วเหรอ ทำข้อสอบได้ไหม”
“ทำได้สิ นายทำอะไรอยู่เหรอ” ซูเจินถามด้วยความตื่นเต้นไม่แพ้กัน
“ฉันเพิ่งกลับมาถึงบ้านน่ะ ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน เอ่อ...อยากให้ฉันออกไปหาไหม”
“ไปดูหนังรอบดึกกัน ฉันจะรอนายอยู่ที่โรงหนังนะ”
ซูเจินยืนรอเย่ชิงเฉินอยู่ก่อนแล้ว เมื่อเขามองเห็นเธอเขาก็รีบเดินเข้าไปหาเธอทันที
“เธอมารอนานหรือยัง ฉันขอโทษทีนะ ปกติฉันไม่ค่อยขับรถออกนอกเส้นทางสักเท่าไหร่ มันก็เลยเสียเวลาไปนิดหน่อย” เย่ชิงเฉินพูดอย่างรู้สึกผิด
“ไม่เป็ไรหรอก นายมาทันเวลาพอดี ทีแรกฉันนึกว่านายจะมาไม่ทันซะแล้ว ไปกันเถอะฉันซื้อตั๋วหนังไว้รอแล้ว เรารีบเข้าไปข้างในกัน” พูดเสร็จซูเจินก็เดินจูงมือเย่ชิงเฉินเข้าโรงหนังไป
เย่ชิงเฉินไม่มีสมาธิในการดูหนังสักเท่าไหร่ ผิดกับซูเจินที่รู้สึกสบายใจในการดูหนังครั้งนี้มาก เธอมีเหตุผลที่ชวนเขาออกมาดูหนังอยู่เหมือนกัน เพราะก่อนที่เธอจะให้คำตอบกับเขา เธออยากจะทดสอบหัวใจตัวเองดูอีกสักครั้งว่าเมื่อเธอกับเขาอยู่กันตามลำพังแล้ว ความรู้สึกที่เธอมีต่อเขาจะเป็ยังไง และเธอก็มั่นใจในคำตอบของตัวเองทันที
‘อยู่ใกล้เขาแล้วใจฉันอบอุ่น อยู่ใกล้เขาแล้วฉันสบายใจ และที่สำคัญคือเมื่อฉันอยู่ใกล้เขา ฉันรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้จะปกป้องฉันได้’
ทั้งคู่ดูหนังเสร็จก็เดินออกมาจากห้าง แต่ก็ไม่รู้ว่าจะไปที่ไหนต่อดี อีกอย่างเวลานี้ก็เริ่มดึกแล้ว
“ไปหาอะไรกินกันเถอะ ฉันหิวแล้ว” ซูเจินชวน
เย่ชิงเฉินขมวดคิ้วเล็กน้อย พร้อมกับดึงมือเธอไว้ “ซูเจิน ถ้าเธอหิวฉันจะพาเธอไปหาอะไรกิน หลังจากนั้นฉันจะไปส่งเธอกลับบ้าน นี่ก็ดึกมากแล้ว เธอควรรีบกลับไปพักผ่อน ฉันพอจะรู้คำตอบของเธอแล้วล่ะ”
“นายรู้คำตอบของฉันแล้วเหรอ ที่นายจะรีบไปส่งฉันกลับบ้านเพราะนายไม่พอใจใช่ไหม” ซูเจินทำท่าใ
“ฉันจะไม่พอใจได้ยังไง ต่อไปเรายังเป็เพื่อนกันได้ เธอไม่ต้องมาเสียเวลาทำเื่ไร้สาระอยู่อย่างนี้หรอก ฉันเข้าใจ” เย่ชิงเฉินพูดอย่างเข้มแข็ง
ซูเจินเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ “เย่ชิงเฉิน นายลองบอกฉันมาซิว่าคำตอบที่นายคิดไว้น่ะมันคืออะไร”
“ก็ที่เธอพยายามถ่วงเวลามาตลอดนี่มันก็คือคำตอบแล้วไม่ใช่เหรอ ฉันรู้ว่าเธอเป็คนจิตใจดี เธอกลัวว่าฉันจะเสียใจใช่ไหมล่ะ เธอถึงไม่กล้าบอกกับฉันตรงๆ”
เป็อย่างที่ซูเจินคิดไว้จริงๆ เย่ชิงเฉินเข้าใจเธอผิดไปแล้ว ที่เธอยังไม่ให้คำตอบกับเขาทันทีเป็เพราะเธออยากใช้เวลากับเดทแรกของตัวเองให้นานสักหน่อยเท่านั้นเอง ซูเจินพูดอย่างจนใจกับชายหนุ่มตรงหน้า “ฉันไม่เคยเป็ฝ่ายเริ่มชวนใครไปดูหนังมาก่อน และฉันก็ไม่เคยไปดูหนังรอบดึกกับใครมาก่อนเหมือนกัน แต่พอสอบเสร็จฉันก็รีบโทรมาหานายทันที และคืนนี้ฉันก็แค่อยากใช้เวลาอยู่กับนายให้นานสักหน่อย ฉันพูดมาขนาดนี้แล้ว นายพอจะรู้คำตอบของฉันหรือยัง”
เย่ชิงเฉินคิดตามคำพูดของซูเจิน กว่าจะเข้าใจ ซูเจินก็แทบจะยกกระเป๋าขึ้นมาฟาดเขาแรงๆ เพื่อระบายอารมณ์แล้ว
“ซูเจิน หมายความว่าเธอ...เธอ...เธอตอบรับความรู้สึกฉันแล้วใช่ไหม” เย่ชิงเฉินดีใจจนทำอะไรไม่ถูกแล้ว
“ฉันพูดมาขนาดนี้แล้ว ถ้านายยังไม่เข้าใจอีกล่ะก็ ฉันขอถอนคำพูดก่อนหน้านั้น แล้วก็ถือซะว่าฉันไม่เคยพูดอะไรกับนายเลยก็แล้วกัน”
ซูเจินทำท่าจะเดินหนีเขา แต่เย่ชิงเฉินมือไว เขารีบคว้าข้อมือเธอไว้ “ไปหาอะไรกินกัน วันนี้กลับดึกหน่อยก็ไม่เป็ไรหรอก เดี๋ยวฉันจะขับรถไปส่งเธอที่บ้านเอง”
เย่ชิงเฉินพาซูเจินขับรถเล่นจนดึก เมื่อเห็นว่าหญิงสาวเริ่มง่วง เขาก็ขับรถพาเธอไปส่งบ้านอย่างเสียดาย เขาได้แต่บอกตัวเองว่าให้ใจเย็นๆ นี่เพิ่งแค่วันแรกที่เขากับเธอตกลงคบกันเท่านั้น เขายังมีเวลาอยู่กับเธออีกมาก
ความดีใจทำให้คืนนี้เขาข่มตานอนไม่ได้เลย ไม่นานโทรศัพท์ของเขาก็สั่น เย่ชิงเฉินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู เขาก็เห็นข้อความของซูเจิน
‘วันนี้เป็วันแรกของพวกเรา เราค่อยๆ เรียนรู้กันไปนะ และเย่ชิงเฉิน ตอนนี้นายคือกำลังใจที่ดีที่สุดของฉัน’
เย่ชิงเฉินยิ้มกับข้อความที่ได้รับ ก่อนที่เขาจะเริ่มพิมพ์ข้อความตอบกลับ
‘ั้แ่วันนี้เป็ต้นไป ฉันจะยืนอยู่ข้างๆ เธอและฉันจะคอยปกป้องเธอ ในอนาคตพวกเราจะไม่ปล่อยมือกัน ฉันสัญญา’
280K
