คุณป้าปราบมาร

ลูกแมงมุม ที่ตอนนี้มันกำลังคืบคลานออกมาจากกระเปาะ ออกมาเรื่อย ๆ นับร้อยๆตัว

ฉันนึกอยากจะมีมนต์ให้ตัวฉันเองหายไปจากตรงนี้จริงๆ  ทันใดนั้น... ตัวฉันก็ยังอยู่ที่เดิมนั่นแหละ

โธ่เอ๊ย!!! ทำไมเวลาแบบนี้ มันถึงไม่เป็๞ไปอย่างที่ใจฉันคิดนะ

ฉัน ที่กำลังยืนคิดอะไรอยู่นั้น

ก็ทันใด ต้นไม้ที่ฉันกำลังยืนแอบอยู่นั้น มันลอยสูงขึ้นๆ

ใช่แล้ว ไอ้แมงมุมตัวใหญ่นั้นมันถอนต้นไม้ขึ้น มันเจอฉันแล้ว

แล้วลูกๆของมัน แมงมุมเล็กๆจำนวนนับไม่ถ้วนก็คลานเข้ามาห้อมล้อมฉันไว้

มันพยายามพ่นใยมาที่ฉัน ฉันก็พยายามวิ่งนี้มันบ้าง เอามือปัดป้องมันบ้าง 

สุดท้ายฉันคิดว่าหนีไม่ทันแล้วแน่ๆ ฉันก็แปรงร่างเป็๞นักปราบมารคิดว่าจะบินขึ้นไป

พอฉันแปรงร่าง แมงมุมมันก็พ่นใยมาโดนแขนขาฉันไว้ ฉันโดนมัดตรึงไว้ขยับเขยื้อนไม่ได้อีกเลย 

ทำไงดีล่ะ ฉัน โดนจับได้อีกแล้ว!!!

ฉันสงสัยว่าแมงมุมมันจะจับนักปราบมารไปทำไม มันน่าจะจับเฉพาะมนุษย์มาดูดพลังชีวิตไม่ใช่เหรอ

 แล้วมันจะเอานักปราบมารไปทำอะไร

ขณะที่ฉันโดนมัดจับตรึงอยู่กลางอากาศนั้น ลูกแมงมุม มันค่อยๆคืบคลานมาบนใยแมงมุมของแม่มัน

มันไต่มาเรื่อย ๆ ไต่มาจนกระทั่งมันไต่อยู่บนตัวฉัน 

ฉันในตอนนี้ที่อยู่ในร่างของฉันปราบมารกำลังโดนลูกแมงมุมไต่อยู่บนตัว 

ฉันกลัวมากๆจึงแปรงร่างเป็๞มนุษย์  ได้ผลๆ แขนขาฉันหลุดออกมาจากใยแมงมุม

แล้วจังหวะที่ตัวฉันกำลังจะหล่นลงสู่พื้นนั้น ฉันก็แปรงร่างแล้วบินขึ้นไปนั่งอยู่บนกิ่งไม้

พร้อมทั้งสะบัดปัดลูกแมงมุมที่ไต่อยู่ตามตัวฉันให้ออกไป  

จริงอย่างที่เบนมันว่าไว้

 ใยแมงมุมมันไม่ติดมนุษย์ เมื่ออยู่ในร่างมนุษย์ดูเหมือนใยแมงมุมมันจะทำอะไรเราไม่ได้เลย

ทันใดนั้นขณะที่ฉันกำลังคิดหาวิธีปราบมารอยู่นั้น กิ่งไม้ที่ฉันนั่งอยู่มันก็เกิดหัก 

ตัวฉันตกกระเด็นลงไปกระแทกกับพื้นอย่างแรง 

ไม่ปฏิเสธเลยว่าฉันในร่างมนุษย์นี้รู้สึกเจ็บและจุกเป็๲อย่างมาก

 ขณะที่ฉันคิดจะแปรงร่างอยู่นั้นก็มีกิ่งไม้ลอยกระเด็นมาทับร่างฉันไว้

ยังไม่พอ นอกจากจะมีกิ่งไม้มาทับร่างฉันแล้ว ยังมีใยแมงมุมถูกพ่นมาพันรอบๆกิ่งไม้นั้นด้วย 

คราวนี้ฉันติดแหงกอยู่กับพื้นนี้ไปไหนไม่ได้อีกแล้ว ไม่ว่าจะแปรงเป็๞ร่างไหน ก็ไม่สามารถจะออกไปจากตรงนี้ได้แน่ๆ

ทำไมนะ มารแมงมุมมันมาจับฉันไปทำไม ไม่ว่าฉันจะอยู่ในร่างไหน ฉันก็ไม่มีพลังชีวิตให้มันดูดอยู่ดี มันมาจับฉันไว้ทำไม

ขณะที่ฉันกำลังครุ่นคิดอยู่นั้น แมงมุมตัวใหญ่มันคลานมาหยุดอยู่ตรงหน้าฉัน แล้วทันใดนั้น ลูกๆของมัน ลูกแมงมุมนับร้อยๆตัวก็ไต่ขึ้นมาบนตัวฉันอีกครั้ง

 จากนั้นมันก็เริ่ม...กัดฉัน 

ใช่มันกัดฉัน ฉันคิดว่าในร่างนักปราบมารที่เป็๞ควันๆแบบนี้ไม่น่าจะมีอะไรมาทำอะไรเราได้

แต่ตอนนี้ ฉันกำลังโดนลูกมารแมงมุมมันกัด มันเจ็บเหมือนโดนยุงกัด นานๆไปมันก็เจ็บเหมือนโดนผึ้งต่อย 

ฉันเจ็บมากจนทนไม่ได้ ฉันคิดว่าฉันต้องตายอีกรอบแน่ๆ ตายอย่างทรมานซะด้วย 

จังหวะที่ฉันกำลังยอมรับชะตากรรมอยู่นั้น 

ก็มีไฟ ลูกไฟที่ไหนไม่รู้กระเด็นมาตกลงบนใยแมงมุมที่พันกิ่งไม้ที่ทับร่างฉันไว้

 เมื่อไฟโดนใยแมงมุมมันก็เผาไหม้ใยแมงมุมจนหายไปหมด

“ป้า เป็๞ไรไหมมมมมม?”

เบนที่ตอนนี้มันบินโฉบไปโฉบมา ร้อง๻ะโ๠๲มาถามฉัน 

เมื่อใยแมงมุมหายไปแล้วฉันก็หลุดออกมาจากกิ่งไม้ แล้วเริ่มบินขึ้นด้วยความเร็ว

ลูกแมงมุมที่กัดฉันอยู่นั้นค่อยๆหลุดออกจากตัวฉัน ด้วยความเร็วจากการบิน

“เบน ฉันจะตายอยู่แล้วแกรู้ไหม?”

.

“ป้า!!!!!”

เบน๻ะโ๠๲เรียกฉัน พร้อมชี้ให้ดูแมงมุมตัวใหญ่ ที่กำลังพ่นใยมาทางฉัน

ฉันเห็นจึงบินหลบได้ทัน

“ป้ารับไว้!!!!”

จังหวะนั้นเบนก็บินโฉบมาทางฉันพร้อมโยนโหล่ใบใหญ่มาให้ฉัน

ฉับรับมาแบบงงๆ พลันมองดูว่าในโหล่นั้นบรรจุอะไรไว้เต็มไปหมด

ยังไม่ทันจะคิดว่าสิ่งที่อยู่ในโหล่นั้นคืออะไร เบนก็ร้อง๻ะโ๷๞บอกฉันอีกครั้ง

“ป้าโยนโหล่เลย”

โยนอะไร มันบอกให้ฉันโยนอะไรนะ

“โหล่นั้นน่ะ ป้าโยนเลย!!!!”

มันร้อง๻ะโ๷๞พร้อมชี้นิ้วสั่งฉันอีกครั้ง

ฉันมองมันด้วยความงง แต่ฉันก็โยนโหล่ใบนั้นขึ้นไปบนฟ้า

จังหวะนั้น ฉันเห็นเบน มันง้างคันธนูขึ้นฟ้า พร้อมกับยิงลูกธนูไปที่โหล่ใบนั้น

ไม่ทันไร โหล่นั้นก็เกิดแตกออกกระจายเป็๲เสี่ยงๆ ของเหลวที่บรรจุอยู่ในโหล่นั้นก็กระจายออกตกกระเด็นไปทั่วบริเวณ

ฉันเห็นแมงมุมตัวใหญ่นั้น เนื้อตัวมันเต็มไปด้วยของเหลวที่อยู่ในโหล่ เลอะ เปอะ เต็มตัวมันไปหมด

ลูกๆของมันบางตัวก็ดิ้นอยู่บนพื้น บางตัวก็คลานหนีเข้าป่าไป

แล้วจากนั้นตัวเองมันก็สลายกลายเป็๞ควัน 

ปรากฎให้เห็นเป็๲เลข 8

“ป้าๆ ป้าเป็๞ไรไหม?”

“ผมนึกว่าจะมาไม่ทันแล้วเนี๊ย”

.

“เบน แกรู้ไหม? แมงมุมนั่น มันกัดฉัน”

“มันกัดฉัน ฉันคิดว่าฉันจะตายแล้ว”

“แล้วนี่ แล้วนี่แกทำได้ยังไง”

“แล้วนี่มันอะไรกันเนี่ย”

ฉันสับสนงงงวยไปหมด จริงๆฉันควรจะสิ้นสติไป๻ั้๹แ๻่โดนลูกแมงมุมกัดแล้วด้วยซ้ำ

“คืองี้ป้า ผมไม่รู้จะหาอะไรมาแต้มหน้าผากมาร”

“ผมก็เลยบินกลับไปบ้านตาของมิน”

“เขากำลังทำแยมองุ่นกันอยู่ ผมก็เลยขอเขามาโหล่นึง”

“ตอนกลับเข้าป่ามานี่ ผมเห็นที่ชายป่าเขาจุดคบไฟไว้”

“ผมก็เลยหยิบมาด้วย”

ฉันที่ตอนนี้ ลอยอยู่อย่างหมดแรง ฉันไม่รู้หรอกว่าผีมีแรงรึเปล่า แต่จิตใจฉันตอนนี้มันรู้สึกหมดแรงจริงๆ

“เหรอ แล้วไงต่อล่ะ”

.

“ก็พอผมมาถึง ผมเห็นป้าโดนรุมอยู่”

“ผมก็เลยโยนคบไฟใส่พวกมัน”

“แล้วมันก็เป็๞อย่างที่ป้าเห็นนั่นแหละ”

.

“เหรอ แกเรียกแมวออกมาสิ”

“ฉันมีเ๱ื่๵๹อยากจะถามมันเยอะแยะเลยล่ะ”

คราวนี้ฉันต้องหาข้อมูลจากมันให้ได้

เพราะการไม่มีข้อมูลจากมันเนี่ยแหละ 

ที่ทำให้ฉันเกือบตายอีกรอบแล้ว