ตอนที่ 9 ภารกิจระดับSS
ติ๊ง!
[ภารกิจของท่านถูกเปลี่ยนแปลง]
หือ!?
[คุณได้รับ ภารกิจระดับ SS ลบล้างข้อกล่าวหาว่าเป็ผู้ขโมยดาบของกษัตริย์เท ออน]
เนื้อหาภารกิจ: จงตามหาองครักษ์โดโนแวน ที่หายไป ซึ่งองครักษ์ โดโนแวน อยู่ภายในดันเจี้ยนออร์คเลเวล 10 จงช่วยเขาเพื่อให้เขายืนยันความบริสุทธิ์ของตัวท่านซึ่งในระหว่างที่ทำภารกิจท่านจะถูกคนอื่นตามล่าจนกว่าท่านจะทำภารกิจ สำเร็จ และใน่การถูกตามล่าท่านจะไม่สามารถใช้ไอเท็มวาปและสกิลวาปทุกประเภทได้และท่านจะได้รับการละเว้นค่าบาปเมื่อฆ่าผู้เล่นคนอื่นที่ตามล่าท่านซึ่งท่านมีโอกาสได้รับไอเท็มของผู้เล่นอื่นที่ท่านสังหาร
รางวัลภารกิจ: ฉายาผู้พักดีต่อกษัตริย์ฉายาคนดีของเมืองนคร์ ค่าชื่อเสียงเมือง +200 หน่วยค่าชื่อเสียงโลก +100 หน่วย เงิน 20000G อาวุธระดับ 30 ขั้นทองแดง x1 ชุดเกราะระดับ 30ขั้นทองแดงแบบเลือกชิ้น x1 ตำราสกิลระดับ (A) ค่าประสบการณ์ +60000
บทลงโทษ: เมื่อทำภารกิจไม่สำเร็จเลเวลลดลง5 เลเวล ค่าชื่อเสียงเมือง -500 และได้รับฉายาผู้ทรยศต่อเมืองนคร์ และความสัมพันธ์กับผู้คนในเมืองติดลบท่านจะไม่สามารถขายของให้กับNPC ภายในเมืองได้และเมื่อพบเจอกับทหารยามคุณจะถูกทหารยามโจมตีทันที
ระยะเวลาในการทำภารกิจ: ไม่จำกัด
"ตูจะดีใจไหมเนี่ย! ภารกิจระดับ SS เชี่ยไรเนี่ย! เจริญละนี่ทีนี้ตูกลายเป็ฏซะงั้น"
[ประกาศจากระบบ: ถึงผู้เล่นทุกคนที่อยู่เมืองนคร์เมื่อสักครู่เหล่าขุนนางระดับสูงได้รับแจ้งว่าพบผู้ที่ขโมยดาบของกษัตริย์เท ออนที่ถูกขโมยไป จึงถ่ายทอดค่ำสั่งให้ผู้เล่นทุกคนตามล่าหัวขโมยผู้นั้นซึ่งหัวขโมยที่ขโมยดาบของกษัตริย์เท ออน ไปมีนามว่า "พี่หมี" และผู้ใดสารถนำดาบกษัตริย์กลับมาได้จะได้รับฉายา ผู้ปราบฏ เงิน 20000G ค่าชื่อเสียงเมือง +100ค่าชื่อเสียงโลก +50 ตำราสกิลระดับ (B) และได้รับอาวุธแบบเลือกระดับ30 ขั้นทองแดง x1]
เชี่ย!!
[ท่านถูกกล่าวหาว่าเป็ฏเมืองนคร์]
[ท่านติดสถานะถูกตามล่า]
[ค่าชื่อเสียงภายในเมือง -500]
[ท่านได้รับ HP +10000]
[ท่านได้รับ DEF +200]
[ท่านได้รับ ค่าหลบหลีก +10]
[ท่านได้รับ Buff โอกาสสุดท้ายมีโอกาสรอดจากการถูกโจมตีด้วยค่า HIT 3%]
[ท่านได้รับฉายา หัวขโมยท่านจะได้รับไอเท็มจากผู้เล่นที่ท่านฆ่า]
"เชี่ยไรกันฟะเนี่ยยยย!! เล่นตูแล้วไง นี่ตูต้องวิ่งแบบพี่ตูนใช่ไหมเนี่ย!?"หลังจากที่โอ้ได้รับข้อความประกาศจากระบบนั้น โอ้ถึงกับขนลุกซู่ไปทั้งตัวเพราะตอนนี้เขากลายเป็เป้าหมายของผู้เล่นและNPC ทหารยามทั้งหมดที่อยู่ภายในเมืองนคร์ไปแล้ว........
ทหารยาม:"นั่นไงไอ้ฏหัวขโมย!!
ผู้เล่น หมาหยอกไก่: "นั่นไงคนที่ระบบประกาศให้ตามล่า"
ทหารยาม: "จับตัวมัน!"
ตึงๆๆ!!
ซึ่งในจังหวะนั้นเองเสียงของทหารยามก็ดังขึ้นพร้อมกับเสียงของผู้เล่นอื่นที่อยู่ละแวกนั้นด้วย
ย๊ากกก!!
"วิ่งอย่างพี่ตูนสิครับ โอ้โหคนตามติดชีวิตตูเต็มไปหมดเลยอย่าทำร้ายผมเลยครับ!" โอ้ถูกเหล่าผู้เล่นและทหารยามไล่โจมตีทำให้โอ้ต้องวิ่งอย่างสุดชีวิต......
ห้านาทีต่อมา.....
ณ หมู่บ้านก็อบลิน......
โอ้วิ่งมาถึงหมู่บ้านก็อบลินแต่ทว่าผู้เล่นอื่นก็วิ่งตามเขามาเช่นกัน.....
ฮ่าๆ!!
ผู้เล่น เสือดำหน้าคะมำ: "ล้อมมันไว้ ถ้าใครฆ่ามันได้รวยแน่งานนี้ "
ผู้เล่น กาหลง: "แกจนมุมแล้วไอ้พี่หมี"
ผู้เล่น คุกกี้เสี่ยงตาย: "อย่าโกรธกันเลยนะ ของรางวัลมันล่อตาล่อใจเหลือเกิน"
"งานเข้าแล้วตูโดนล้อมซะแล้วทำไงดีวะเนี่ยคนพวกนี้ก็ไม่ยอมปล่อยเราไปแน่ๆถ้าหนีไม่ได้ก็สู้มันเลยละกัน เออเรามีดาบของกษัตริย์อยู่นี่หว่าใส่แม่งเลย"เมื่อโอ้หมดทางหนี เขาตัดสินใจอย่างเด็ดขาดที่จะสู้กับผู้เล่นที่ปิดล้อมเขา.....
ย๊ากก!!
ฉึบ ฉับ ฉัวะ
-10! -25! -15!
ฟิ้ว ฉึก ฉึก ฉึก
-5! -5! -5!
อ๊ากกก!!
ชื่อตัวละคร: พี่หมี เผ่า: มนุษย์
LV. 13 อาชีพ: ไม่มี
HP 10325/10390SP 22/22
ATK 415 MATK 0
DEF 212 MDEF 0
หลบหลีก 10 แม่นยำ 0
HONOR 0
ลุยๆ!
เข้ามาเลย!
ย๊ากก!!
สิบห้านาทีผ่านไป......
"เหนื่อย! ตูไม่ไหวแล้วนะโว้ย!"
[กระแทกพสุธา]
ตู้ม!
-800! -798! -810! -770! -829! -827! -818!-750! -799! -768!
อ๊าก!
โอ้ยย!
อะเหื่อ!
[คุณได้สังหารผู้เล่น มาเฟียโอมและได้รับการละเว้นค่าบาป]
[คุณสังหารผู้เล่น เสือดำหน้าคะมำและได้รับการละเว้นค่าบาป]
[คุณได้สังหารผู้เล่น ยืนงงในดงตีนและได้รับการละเว้นค่าบาป]
[คุณได้สังหารผู้เล่น กาหลงและได้รับการละเว้นค่าบาป]
[คุณได้สังหารผู้เล่น หมาหยอกไก่ และได้รับการละเว้นค่าบาป]
[คุณได้สังหารผู้เล่น THE ทุย และได้รับการละเว้นค่าบาป]
[คุณได้สังหารผู้เล่น เทพบุตรสุดทรีนและได้รับการละเว้นค่าบาป]
[คุณได้สังหารผู้เล่น พี่แบ้งค์วงกลมและได้รับการละเว้นค่าบาป]
[คุณได้สังหารผู้เล่น ์ชั้น7และได้รับการละเว้นค่าบาป]
[คุณได้สังหารผู้เล่น ฉันมาทำไรที่นี่ และได้รับการละเว้นค่าบาป]
ชื่อตัวละคร: พี่หมี เผ่า: มนุษย์
LV. 13 อาชีพ: ไม่มี
HP 4320/10390SP 22/22
ATK 415 MATK 0
DEF 212 MDEF 0
หลบหลีก 10 แม่นยำ 0
HONOR 0
โอ้ถูกรุมโจมตีโดยผู้เล่นหลายสิบคนโอ้กลัวที่นะเสียไอเท็มและกลัวเลเวลลด5 เลเวล จึงตัดสินใจใช้สกิลที่ซ่อนไว้เพียงแค่การโจมตีด้วยสกิลเดียวเท่านั้นผู้เล่นนับสิบพลังชีวิตเหลือ 0 ทันทีเหลือเพียงนักธนูและนักเวทย์เท่านั้นที่หลงเหลือไม่กี่คนเพราะผู้เล่นเหล่านี้ยืนอยู่นอกขอบเขตของสกิลหลังจากที่โจมตีจบโอ้ก็หันหน้าไปมองทุกคนที่รอด ทุกคนต่างพากันวิ่งหนีเขาไป
ผู้เล่น ดอกฝ้ากับกาว: "ไม่อยู่แล้วโว้ย!เดี๋ยวของตกเหมือนพวกที่นอนตายกันอยู่นั่น"
ผู้เล่น หางจิ้งเหลน: "ไปด้วย! รอตูด้วย"
"ของหล่นเพียบเลยแหะ! มีแต่ยาทั้งนั้นเลยนี่หว่าถ้าได้พวกชุดเกราะด้วยจะแจ่มกว่านี้ แต่ช่างเหอะยาฟื้นHP เราหมดพอดีด้วยเก็บให้หมดเลย" โอ้เก็บของที่ดรอปจากการฆ่าผู้เล่นอื่นซึ่งมีแต่ขวด HP Potion เท่านั้นที่เขาได้รับเพราะผู้เล่นที่ไล่โจมตีเขารู้ว่าต้องมีเหตุการณ์นี้จึงพากันถอดไอเท็มสวมใส่ออกเพื่อกันของแพงตกหล่นแล้วใส่ของเลเวลน้อยๆมาสู้กับโอ้แทน......
[ได้รับ HP Potion (M) x20]
[ได้รับ HP Potion (M) x10]
[ได้รับ HP Potion (M) x10]
[ได้รับ HP Potion (M) x20]
"ดีนะที่พวกทหารยามมีกฏ ว่าต้องคอยเฝ้าอยู่แต่ในเมืองไม่งั้นเราตายแน่ๆ เพราะมีแต่พวกระดับโหดๆทั้งนั้นเลย เราอุส่าจะไม่แสดงสกิลไพ่ตายลับให้ใครเห็นแล้วนะแต่ไม่ไหว! มีแต่คนอยากได้ของที่เรามี ถ้าเราตายดาบกษัตริย์เล่มนี้ก็คงหล่นพื้นภารกิจก็คงล้มเหลว ไม่ได้การละเราต้องรีบไปจบภารกิจให้เร็วที่สุด" หลังจากจบการต่อสู้ที่ต้องทำให้โอ้ตัดสินใจใช้ไม้ตายสุดท้ายคือการใช้สกิลคลาส S กระแทกพสุธา ที่โอ้ไม่อยากเปิดเผยให้ใครรู้และเขาก็ไม่อยากจะให้ใครรู้ไปมากกว่านี้เขาจึงต้องรีบไปจบภารนี้เพื่อให้รอดจากการไล่ล่าของผู้เล่นอื่น แต่ทว่า......
ผู้เล่น อาจารย์คง: "ไม่ทันไรดังเชียวนะแก ไอเท็มชิ้นนั้นมันไม่เหมาะกับแกรู้ป่าว จริงๆดาบกษัตริย์มันต้องเป็ของพวกข้า ทุกคนฆ่ามันแล้วแย่งดาบกษัตริย์ มาเดี๋ยวนี้"
"พวกเชี่ยนี่อีกแล้ว ทำไมตูซวยซ้ำซวยซ้อนซวยซ่อนเงี่ยนเอ๊ย! เงื่อนอย่างนี้ฟะเนี่ย!" โอ้ต้องอารมณ์เสียอีกครั้งเมื่อเจอกับผู้เล่นอาจารย์คง ที่ตามโอ้มาเพื่อที่จะคิดบัญชีส่วนตัวและ้ายึดไอเท็ม ดาบกษัตริย์จากโอ้ด้วย....
"พวกนี้มันเลเวลสูงเราคงจัดการได้ลำบากบากแน่ๆหนีคงไม่รอดต้องสู้อีกแล้วสินะวิ่งรอคูลดาวน์สกิลกระแทกพสุธา รอจังหวะที่พวกมันยืนรวมกันค่อยจัดการ"โอ้ทำการวางแผน วิ่งหลบการโจมตีไปก่อนเพื่อที่จะใช้สกิลกระแทกพสุธา ในตอนที่พวกนั้นยืนรวมกันเป็หมู่เพื่อจะจัดการได้ง่ายๆ.....
ผู้เล่น อาจารย์คง: "จัดการมันเดี๋ยวนี้เลย"
ผู้เล่น หล่อเกิ๊น: "ได้เลยลูกพี่"
ผู้เล่น เกิดมาฉก: "มึงเสร็จตูแน่"
ผู้เล่น ชิตังเมโป้งรวย: "เดี๋ยวจะโชว์ให้ดูเทพซับเขาเล่นยังไง"
ผู้เล่น เดี๋ยวก็หน้ามืด: "ถึกกว่ารถถังก็พี่นี่แหละไอ้น้องดูไว้"
ย๊ากกกก!!
"จะเอาใช่ไหมได้สิกดยาเร่ง ATKแม่งเลยมีเหลืออยู่2ขวดพอดีกดไปสักขวดเผื่อจะง่ายขึ้น" โอ้ตัดสินใจใช้ไอเท็มเพิ่มพลังโจมตี30% เพื่อเพิ่มพลังโจมตีให้สูงที่สุด.....
[คุณได้ใช้ ยาเพิ่ม ATK30% x1]
[คุณได้รับ ATK +30% เป็เวลา30 นาที]
เปรี้ยง!
ฟิ้วๆ!
ฉึกๆ!
วืดดดดด!!
ผู้เล่น อาจารย์คง: "หลบเก่งจังฟะ จะหนีก็ไม่หนีเอาแต่หลบอะไรของมันฟะ"
"ไม่เก่งก็บ้าแล้วทั้งมอนเตอร์ทั้งคนรุมเป็สิบๆตูยังรอดนี่แค่ห้าคนสบายๆถามว่าตูวิ่งทำไมเดี๋ยวก็รู้ รอดูกันต่อไป" ทั้งห้าคนพยายามรุมโจมตีโอ้แต่ก็โจมตีไม่โดนเลยสักคน แล้วโอ้ก็พูดขึ้นอย่างมีเลศนัย....
สามนาทีผ่านไป.....
ผู้เล่น อาจารย์คง: "โจมตีมันตั้งนานแล้วไม่โดนเลยสักครั้งไอ้บ้าเอ้ยมันวิ่งทำบ้าอะไรของมันนักหนาตูเริ่มเหนื่อยแล้วนะเนี่ย"
"อยากรู้กันนักใช่ไหมเดี๋ยวจะบอกให้รู้เดี๋ยวนี้เลยพวกหน้าโง่ เอานี่ไปกิน!" เมื่อเวลาคูลดาวน์ของสกิลหมดลง และประจวบเหมาะที่พวกนั้นมายืนรวมกันโอ้จึงไม่รอช้าที่จะใช้สกิลโจมตีทันที......
ย๊ากกก!!
[กระแทกพสุธา]
ตู้มมมม!!
โอ๊ย!
อ๊าก!
อากก!
อั้ก!
อุ้ยๆ!
-909! -879! -890! -810! -770!
[หล่อเกิ๊นน: นักธนู]
LV. 16
HP 0/300 SP 23/23
[เกิดมาฉก: โจร]
LV. 16
HP 0/400 SP 23/23
[อาจารย์คง: จอมเวทย์]
LV. 16
HP 0/380 SP 40/200
[ชิตังเมโป้งรวย: นักบวช]
LV 15
HP 0/700 / SP 23
[เดี๋ยวก็หน้ามืด: นักรบ]
LV 17
HP 620/1390 SP23
[คุณได้สังหารผู้เล่น หล่อเกิ๊นน และได้รับการละเว้นค่าบาป]
[คุณได้สังหารผู้เล่น เกิดมาฉก และได้รับการละเว้นค่าบาป]
[คุณได้สังหารผู้เล่น อาจารย์คง และได้รับการละเว้นค่าบาป]
[คุณได้สังหารผู้เล่น ชิตังเมโป้งรวย และได้รับการละเว้นค่าบาป]
ผู้เล่น เดี๋ยวก็หน้ามืด: "สกิลบ้าอะไรวะเนี่ยโกงชิบหาย โดนมึนงงตัวเราขยับไม่ได้เลยบ้าจริง"
"ว่าไงแกอยากจะลงไปคุยกับรากมะม่วงแบบเพื่อนๆของแกรึป่าวถ้าแกไม่อยากโดนก็รีบไสหัวไปให้พ้นสายตาข้าเดี๋ยวนี้" หลังจากคำพูดนี้จบลงผู้เล่นเดี๋ยวก็หน้ามืด ก็ได้วิ่งหนีเขาสุดชีวิต......
ผู้เล่น เดี๋ยวก็หน้ามืด: "ไม่อยากครับผมขอโทษ ผมไปก่อนละคราบบ"
"เหนื่อยสุดๆ รีบเก็บของแล้วรีบไปจากตรงดีกว่าว่าแต่มีอะไรหล่นมั่งฟะเนี่ย ของพวกสายเปย์ต้องมีของเด็ดๆอยู่แน่ๆ ฮ่าๆๆ"หลังจากที่โอ้จัดการผู้เล่นทั้งทั้งสี่คนสำเร็จ คนที่รอดก็วิ่งหนีกลับไปแล้วโอ้ก็ทำการเก็บไอเท็มของผู้เล่นที่เขาจัดการในทันที่เพื่อจะได้เดินทางต่อในทันที.......
[ได้รับ ถุงมือเหล็กLV.15 ระดับเหล็ก x1]
[ได้รับ HP Potion (M) x30]
"โอ้โห! มีของดีหล่นจริงๆด้วยสบายเลยตูแต่ต้องรอเวล15ถึงจะใส่ได้ เก็บๆ"และเป็อย่างที่เขาคิดไว้เขาได้ไอเท็มสวมใส่มาหนึ่งชิ้นและยาจิปาถะอีกเล็กน้อย......
ณ เมืองนคร์...
ผู้เล่น เดี๋ยวก็หน้ามืด: "ลูกพี่เป็ยังไงบ้าง"
ผู้เล่น อาจารย์คง: "เจ็บใจสิวะแกจัดการมันได้ใช่รึป่าว"
ผู้เล่น เดี๋ยวก็หน้ามืด: "ต้องขอโทษลูกพี่จริงๆตอนเ้านั่นใช้สกิลผมติดสถานะมึนงงมันอาศัย่เวลานี้หนีไปอย่างกับนินจา"
ผู้เล่น อาจารย์คง: "เจ็บใจจริงๆ มีใครเสียอะไรไปรึป่าววะเมื่อกี้ข้าเสีย HPPotion (M) ไป 30ขวด"
ผู้เล่น เกิดมาฉก: "ผมเสียถุงมือไปครับไม่รู้เลยว่าตายแล้วของหล่นด้วย"
ผู้เล่น อาจารย์คง: "ข้ารู้ว่าถ้าตายของจะตกแต่ข้าลืมบอกไปเจ็บใจตรงที่โดนสกิลนั่นโจมตีทีเดียวตาย อยากรู้จริงๆมันได้มายังไง"
สามนาทีต่อมา.....
ณ ทางเข้าดันเจี้ยนออร์ค
โอ้เดินทางมาถึงด้านหน้าทางเข้าดันเจี้ยนออร์คซึ่งอยู่ด้านหลังของหมู่บ้านออร์คโชคดีที่ไม่มีผู้เล่นอยู่ จากที่ระบบได้ประกาศให้ตามล่าตัวโอ้ผู้เล่นที่ผ่านดันเจี้ยนก็พากันวาปกลับเมืองเพื่อตามล่าตัวโอ้กันหมดตรงจุดนี้เลยไม่มีใครอยู่.....
"โล่งอกไปที ดีที่หน้าดันเจี้ยนไม่มีใครอยู่เราก็เหนื่อยแทบขาดใจแล้วเริ่มจะเดินไม่ไหวแล้วด้วยลงไปหาที่พักในดันเจี้ยนละกันจะได้หลบผู้เล่นอื่นไปด้วย"โอ้ตัดสินใจเข้าสู่ดันเจี้ยนทันทีเพราะจะทำให้ผู้เล่นที่ไล่ล่าเขาหาเขาไม่เจอแล้วจะได้หาที่พักเหนื่อยไปในตัว........
ติ๊ง!
[สวัสดีกรุณาเลือกดันเจี้ยนที่้า]
6K
