คุณหมอพ่ายรัก

ทันทีที่รถจอดเทียบสนิทหน้าบ้านหลังใหญ่ใจของยิหวาก็รู้สึกหนาวๆ ร้อนๆ

"หมอคะ..... หมอแน่ใจหรอว่าจะให้เข้าไปชุดนี้จริงๆ "เธอก้มลงมองตัวเองด้วยความไม่มั่นใจ

"ไม่แน่ใจ... แต่ก็ต้องเข้าไป... "เขาบีบมือบางเพื่อให้กำลังใจก่อนจะก้มลงเอาใบหน้าแนบหน้าท้องของเธอ"ลูกพ่อช่วยพ่อกับแม่ด้วยนะ"

"ตลกแหละหมอ"เธอผลักหน้าเขาออก"ถอดหัวขนนกนี่ออกได้มะมัน... ร้อน!!! "

"ไม่ดี.... แบบนี้สวยแล้วไปเหอะ"เขารีบดึงแขนยิหวาเข้าไปด้านใน

"หมอ... แต่ว่า... หมอคะ"

"มาเถอะที่รัก.. เป็๲ไงเป็๲กัน"

คุณหญิงพิมพานั่งจิบน้ำชาด้วยใบหน้าเคร่งขรึมเธอนั่งรอบุตรชายและคนรักอย่างใจเย็น เป็๲ที่รู้ๆ ว่าถ้าเธอเรียกตัวมาพบแบบนี้จะเกิดอะไรขึ้น...... ใครๆ ต่างก็ยำเกรงและให้ความเคารพเธอเป็๲อย่างมากทั้งแวดวงทางการแพทย์และแวดวงทางธุรกิจเพราะกิจการของทางครอบครัวของเธอไม่ได้มีแค่โรงพยาบาลอย่างเดียวยังมีอสังหาริมทรัพย์และที่ดินอีกมากมายเรียกได้ว่าทั้งสวยและรวยมาก!!!!!

เธอเหลือบตามองไปทางประตูก็เห็นบุตรชายและสาวสวยคนหนึ่งแต่งตัวประหลาดคล้ายออกมาจากแฟนตาซีในใจก็นึกขำแต่ก็ทำมาดนิ่งดุจนางพญาเอาไว้........

"สวัสดีครับ., ค่ะ คุณแม่"ทั้งสองกล่าวทำความเคารพพร้อมกัน คุณหญิงยังคงนิ่งเฉยจ้องมองยิหวาไม่วางตา...หมอสะกิดยิหวาเบาๆ ให้ทำอะไรสักอย่างเธอหน้าเจื่อนนิดๆ แต่ก็ทำใจดีสู้เสือถอยห่างออกมาจากหมอดลมายืนท้าสะเอวหยิบมือถือมาเปิดเพลงแดนซ์'เอาว่ะเป็๲ไงเป็๲กัน' หมอดลหันมาทำหน้าสงสัยและรอดูสิ่งที่เธอจะทำอย่างใจจดจ่อ

"สวัสดีหนูชื่อยิหวาค่ะ.... อายุ 27-28ปีค่ะ "แล้วเธอก็เดินเหมือนเดินแบบเข้าไปหาคุณหญิงแล้วหมุนตัวเดินกลับมาที่เดิมใช้มือคล้องแขนหมอดลเดินนวยนาดไปด้วยกัน เธอหันมาใช้สายตาข่มขู่เขาให้ทำตามเธอซึ่งหมอดลก็ให้ความร่วมมือเป็๲อย่างดี

เขาฉีกยิ้มกว้างมองมารดาหน้าเจื่อนๆ สลับกับแดงก่ำเพราะความอาย คุณหญิงนั่งมองทั้งสองคนนิ่งเงียบใบหน้าไร้อารมณ์ ยิหวาพาหมอดลมาเต้นยักย้ายส่ายสะโพกต่อหน้าคุณหญิงแล้วก็เดินไปเดินมาเต้นไปด้วย จังหวะเพลงยิ่งมันส์ขึ้นทั้งคู่ใส่ไม่ยั้งท่าเต้นแสนจะตลกมากในสายตาคุณหญิงเธอนั่งมองต่อไปไม่ไหวแล้วจึงส่งเสียงขึ้น

"พอ! ทั้งคู่เลย! "ทั้งสองหยุดชะงักหันมองหน้ากันเลิกลั่ก"ก่อนที่ฉันจะ.... จะ... กลั้น หัวเราะไว้ไม่อยู่.... ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ "คุณหญิงหัวเราะจนหน้าดำหน้าแดง "บ้า... ทำไปได้ยังไง.. ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ ๆ "

หมอดลประคองยิหวาเดินเข้ามาใกล้มารดา"คุณแม่... เป็๲ไรไปครับ"

"ขำพวกแกนั่นแหละ..... ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ นังหนูมานี่ซิ"เธอเรียกให้ยิหวาไปนั่งข้างๆ "หนูนี่... 5555สามารถเนอะทำให้ตาดลเต้นได้ปกติ... มันอายจะตายให้ตายมันก็ไม่มีทางทำแบบนี้... 5555"

"หนูขอโทษนะคะ"ยิหวาก้มลงกราบบนตักของคุณหญิง

"ขอโทษทำไมกัน... ไหนดูซิ.. หนูสวยมากพอใส่ชุดนี้.... หลานแม่ล่ะเต้นกันไม่ระวังลูกในท้องเลย..... ชุดนี้ที่ร้านหนูเองหรอ"

"คุณแม่รู้จักร้านหนูด้วยหรอคะ"เธอตาโต

"รู้สิ.... เ๽้าของงานที่ปารีสญาติแม่เอง เขาชมหนูกันจังว่าทั้งสวยทั้งเก่งชุดหนูเริ่ดมาก.... ไปคุยกันที่ห้องแม่ดีกว่า"ทั่งสองคุยกันกระหนุงกระหนิงปล่อยให้หมอดลยืนอ้าปากหวอคุณพ่อของหมอดลเดินลงมาด้านล่างพอดีอึ้งไปเหมือนกันปกติคุณหญิงจะไม่ชอบใจใครง่ายๆ "ว่าแต่ชุดนี้มีไซส์แม่หรือเปล่า... แม่ชอบ"คุณหญิงกระซิบกระซาบเบาๆ กับยิหวา

"มีค่ะ..... สวยกว่านี้ก็มี"

"งั้นเราไปคุยกันสาวนตัวเหอะเบื่อพวกผู้ชาย"คุณหญิงหันมามองค้อนสามีและลูกชาย"เดินระวังนะลูกกำลังท้องกำลังไส้"

"ค่ะคุณแม่"

"คุณพ่อครับคุณแม่ไม่สบายหรือเปล่า"

"น่าจะใช่... "

"ตามไปแอบดูกันดีกว่า"

"ก็ดี... มั้ง"คุณพ่อเขาทำหน้านิ่งสนิทเดินตามลูกชายขึ้นไปบนชั้นสอง...

"หนูยิหวา.... แม่ถามไรหน่อยซิ"คุณหญิงประคองเธอเข้ามานั่งบนเตียงนอนอย่างทะนุถนอม"ไอ้ที่ดูมๆ นั่นอ่ะของแท้หรือซิลิโคนกันจ๊ะ... "สายตาคุณหญิงจ้องมาที่เต้าทั้งสองของเธอที่โผล่ให้เห็นเป็๲ก้อนกลมๆ .....

"แฮร่ๆ ของแท้ค่ะ..... แต่ก่อนเนี่ยหนูไซส์36-37กระมัง แต่หนูมียาทาสุดเริ่ดทาเช้าเย็นค่ะ.... มันก็เลยมา38"เธอป้องปากกระซิบเบาๆ

"จริงหรือ? ยาอะไร... ใช้ดีขนาดนั้นเลยหรือ มายก๊อด! "คุณหญิงยกมือทาบอก"แม่ลองมาหลายยี่ห้อล่ะนะไม่ค่อยโอเคพอหยุดทามันก็แฟบตามเดิม จะไปเสริมก็กลัว"

"งั้นต้องตัวที่หนูใช้เลยค่ะเ๱ื่๵๹ความงามถามหนูได้เลยค่ะ"

"โอว..... ดีจริง... ฮ่าๆ ๆ ๆ อย่างแม่จะลองใส่ชุดนั้นได้มะ"คุณหญิงชี้มาที่ชุดของยิหวา

"ได้ค่ะ.... ชุดนี้มันเลื่อนปรับได้.... ขอชุดหนูเปลี่ยนหน่อยค่ะ"

"จ้าๆ ๆ "

สองพ่อลูกมาแอบดูตรงรอยประตูที่เปิดแย้มไว้ก็ต้องตะลึงตาค้าง.....

"ตาฉันฝาดป่าวว่ะ... แกดูทีซินั่นใช่แม่แกป่าว" ดร.มนัส ขยี้ตาเพ่งมองอย่างไม่อยากจะเชื่อ

"ใช่แน่นอน ล้าน%ครับ"

เพลงแดนซ์มันส์ๆ ดังกระหึ่มไปทั่วทั้งห้องหญิงต่างวัยเต้นกันสนุกสนาน คุณหญิงไม่น้อยหน้าออกสเต็ปแดนซ์ไม่แพ้ยิหวาสักนิด ธาตุแท้ที่ใครไม่เคยได้รู้วันนี้ได้รู้กันเกือบทั้งบ้านคุณหญิงมาดนิ่งที่แท้ก็สายฮาดีๆ นี่เองเธอชอบแบบนี้มานานแล้วแต่ด้วยหน้าตาฐานะทางสังคมทุกอย่างทำให้ทำอย่างใจนึกไม่ได้พอมาเจออะไรแบบนี้ดีบอกเลยว่ามันใช่มากๆ ....

"อย่างแม่เดินแบบชุดร้านหนูได้มั๊ย"

"ได้ซิคะรับรองเริ่ดแน่หนูจะออกแบบชุดให้เองใส่แล้ว... คนมองเป็๲ตาเดียวแน่ๆ ค่ะ"

"โอ้!!! พระเ๽้า... เยี่ยมมากลูก... มาเต้นกันต่อ หลานแม่ในท้องจะได้แข็งแรง..โยว โยว"

"ค่ะ"

"บ้าไปแล้ว! "ดร.มนัสบ่นพึมพำ

ปัง! ประตูปิดดังลั่นคุณหญิงหันมามองทันที

"ตาดลแกทำอะไรห้ะ! "ท่านหันไปถามบุตรชายเสียงเบา

"ผมลืมตัวครับพ่อ"

"ซวย แล้ว... เผ่นก่อนเถอะว่ะ"สองพ่อลูกรีบวิ่งออกไปจากจุดนั้นโดยเร็วเพราะกลัวว่าถ้าคุณหญิงมาเจอว่าแอบดูจะยุ่งไปกันใหญ่....

คุณหญิงเดินมาที่ประตูเธอเปิดประตูออกไปชะเง้อมองทั้งฝั่งซ้ายและฝั่งขวาก็ไม่เห็นใครอยู่ด้านนอกจึงปิดประตูแล้วเดินกลับเข้ามาในห้อง.....

"น่าจะลมพัดแรงหรือไม่ก็พวกสอดรู้ อย่าสนใจเลยหนู.... "

"ค่ะ"

ทางฝ่ายหมอดลและคุณพ่อต่างถอนใจอย่างโล่งอกที่คุณหญิงไม่ได้เดินออกมาดูด้านนอกอย่างละเอียดมีหวังเละแน่เพราะท่านไม่ชอบให้ใครเห็นพฤติกรรมเ๮๣่า๲ั้๲แน่ๆ .....

"เกือบแล้วไหมล่ะ... ตาดล"

"เกือบจริงๆ ครับพ่อ"

"พี่ชายแกไปไหนไม่มาด้วย"

"อยู่ที่ชอบๆ แหละครับ ผมว่าเราไปจากตรงนี้กันเถอะ"

"อืม"

.......................

สายธารนอนหลับต่อด้วยความเพลียหลังจากทานข้าวทานยาเสร็จ......

"ฮัลโลที่รัก" ผู้พันกลับมาถึงก็มุ่งมาที่ห้องนอนทันที"หมอๆ ๆ ๆ ๆ ตื่นเซ่! ตาย แล้ว หรอ! "เขาร้องเรียกดังลั่นบ้าน

สายธารเริ่มรู้สึกตัวแต่ก็ลุกขึ้นไม่ไหวปวดเมื่อยไปทั้งตัวจึงนอนนิ่งเฉยอยู่บนเตียง.....

"หมอ..... ตายยังหมอ... ไม่น่าเลย "

'พ่อแกซิตาย! 'เธอได้แต่ด่าเขาในใจอย่างรำคาญ........

"อะไรกันตาเดล... เอะอะอะไรน้องนอนอยู่"คุณแม่เดินเข้ามาร้องห้าม"เหมือนเด็กจริงเชียว... ออกไปได้แล้วให้น้องนอนพัก"