หลินเยี่ยนเืโชกทั้งตัว จ้องเขม็งไปยังาุโคุมกฎแห่งสำนักชิงอวิ๋นตรงหน้า... หลี่อวิ๋นเฟิง ผู้มีวรยุทธ์สร้างฐานขั้นสาม
นี่เป็วันที่สามแล้วหลังจากที่เขาวางกับดัก สามวันก่อน เขาใช้ข่าวลวงล่อหน่วยไล่ล่าของสำนักชิงอวิ๋นเข้ามาในูเาเฮยเฟิง จากนั้นใช้ชัยภูมิและค่ายกลที่วางไว้ล่วงหน้า แยกพวกมันออกจากกันแล้วล้อมจับ ศิษย์ระดับกลั่นลมปราณทั่วไปถูกเขาเก็บทีละคน แต่าุโระดับสร้างฐานขั้นสามคนนี้ เคี้ยวยากใช่เล่น
“เ้าเดรัจฉานน้อย เ้ามันก็แค่สวะสิ้นฤทธิ์” หลี่อวิ๋นเฟิงมีเืที่มุมปาก แต่แววตายังดุร้าย “ยอมตายซะดี ๆ!”
เขาาเ็หนักจริง ๆ ซี่โครงหักสามซี่ แขนซ้ายถูกไฟของหลินเยี่ยนเผาไหม้ แต่ด้วยรากฐานของผู้ฝึกตนระดับสร้างฐาน ทำให้เขายังคงมีแรงสู้ ตัดกลับมาที่หลินเยี่ยน พลังิญญาในกายหายไปเจ็ดส่วน ผิวทองแดงกระดูกเหล็กก็แตกร้าวหลายแห่ง อาการหนักเอาการ
“สวะสิ้นฤทธิ์หรือ? งั้นก็มาลองดู ว่าใครจะล้มก่อนกัน!”
สิ้นเสียง เขาถีบตัวพุ่งออกไปดั่งลูกปืนใหญ่ กลั่นลมปราณขั้นสี่ ปะทะ สร้างฐานขั้นสาม ในสายตาคนทั่วไปคือหาที่ตาย แต่หลินเยี่ยนไม่ใช่คนทั่วไป เขามีอัคคีทิพย์สามชนิดคุ้มกาย มีกายาเตาหลอมหนุนเสริม มีผิวทองแดงกระดูกเหล็กป้องกัน ที่สำคัญกว่านั้น เขามีหัวใจที่ไม่เคยยอมแพ้
“เผาผลาญความว่างเปล่า!”
หลินเยี่ยนใช้ออกท่าแรกแห่ง《เก้ากระบวนท่าเผา์》 วิชาที่ได้จากสุสานโบราณนี้ อานุภาพน่าทึ่ง กลางฝ่ามือรวมเปลวเพลิงสีแดงชาด แฝงด้วยสีน้ำเงินและส้มเหลือง... นั่นคือการผสานของอัคคีทิพย์สามชนิด
ตูม!
เปลวไฟกลายร่างเป็ัเพลิง พุ่งเข้าใส่หลี่อวิ๋นเฟิงพร้อมเสียงคำราม
“วิชาปาหี่!” หลี่อวิ๋นเฟิงแค่นเสียง เรียกโล่ออกมา
นั่นคืออาวุธวิเศษคู่ชีพของเขา พลังป้องกันน่าทึ่ง แต่พอัเพลิงปะทะโล่ สีหน้าเขาเปลี่ยนทันที
ร้อนระอุ! ร้อนอย่างไม่เคยเจอมาก่อน!
อุณหภูมิไฟนี้ เหนือกว่าวิชาใด ๆ ที่เขาเคยพบ โล่เริ่มละลาย อักขระบนผิวแตกสลายทีละตัว
“เป็ไปไม่ได้!”
หลี่อวิ๋นเฟิงตกตะลึง รีบเร่งพลังเสริมการป้องกัน แต่ไฟนั่นเหมือนหนอนกินกระดูก เผาผลาญโล่อย่างบ้าคลั่ง เพียงไม่กี่อึดใจ อาวุธวิเศษคู่ชีพที่อยู่คู่กายมากว่ายี่สิบปี ก็ถูกเผาจนเป็รูโหว่ ัเพลิงลอดผ่านรู พุ่งเข้าใส่หลี่อวิ๋นเฟิง
“อ๊าก!”
หลี่อวิ๋นเฟิงร้องโหยหวน ไหล่ซ้ายโดนไฟเผา เนื้อหนังไหม้เกรียมทันตา เขาเซถอยหลัง เกือบจะล้ม
“เป็ไปไม่ได้! เ้าแค่ระดับกลั่นลมปราณ ทำอันตรายข้าได้ยังไง!”
“เ้าไม่รู้อะไรเกี่ยวกับพลังเลยสักนิด”
หลินเยี่ยนเอ่ยเสียงเย็น แล้วพุ่งเข้าประชิด ในเมื่อโจมตีไกลได้ผล ก็ปิดบัญชีด้วยระยะประชิดซะ
“ดาบัเพลิง!”
เขาเรียกอาวุธที่หลอมเองออกมา ตัวดาบห่อหุ้มด้วยไฟ ฟันลงกลางแสกหน้าหลี่อวิ๋นเฟิง หลี่อวิ๋นเฟิงต้านสุดชีวิต แต่อาการาเ็และอาวุธพังเสียหายทำให้พลังลดฮวบ บวกกับเพลงดาบหลินเยี่ยนที่ดุดัน ทุกดาบแฝงพลังอัคคีทิพย์สามชนิด ทำให้เขารับมือไม่ทัน
สิบกระบวนท่า! ยี่สิบ! สามสิบ!
แผลบนตัวหลี่อวิ๋นเฟิงเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เืชุ่มเสื้อคลุม เขาตกเป็รองอย่างสิ้นเชิง ได้แต่ปัดป้องอย่างทุลักทุเล
“บัดซบ! บัดซบ!”
ในใจทั้งใทั้งโกรธแค้น เป็ถึงสร้างฐานขั้นสาม กลับถูกไอ้เด็กกลั่นลมปราณขั้นสี่ไล่ต้อนขนาดนี้ รู้ถึงไหนอายถึงนั่น
“แลกด้วยชีวิต!”
หลี่อวิ๋นเฟิงกัดฟัน ตัดสินใจใช้วิชาลับ มันคือวิชาเผาผลาญอายุขัยแลกพลังะเิชั่วคราว แม้จะทิ้งอาการาเ็เรื้อรัง แต่ก็ดีกว่าตายที่นี่ แต่จังหวะที่เขากำลังร่ายวิชา การโจมตีของหลินเยี่ยนก็เร่งความเร็วขึ้น
“เก้ากระบวนท่าเผา์... ท่าที่สอง อัคคีไหล!”
นี่คือท่าที่แรงกว่า เส้นอัคคีเล็กละเอียดนับไม่ถ้วนพุ่งจากดาบัเพลิง หนาแน่นดั่งสายฝน ปิดทางหนีหลี่อวิ๋นเฟิงทุกทิศทาง
“ไม่!”
หลี่อวิ๋นเฟิงคิดจะหลบแต่ก็สายไปแล้ว เส้นอัคคีพวกนั้นเจาะทะลุการป้องกัน พุ่งเข้าสู่ร่างกายเขา ทุกเส้นแฝงพลังอัคคีทิพย์ ทำลายล้างภายในกายอย่างบ้าคลั่ง ชีพจรขาดสะบั้น อวัยวะภายในบอบช้ำ แม้แต่เค้าโครงแก่นทองที่ผู้ฝึกตนระดับสร้างฐานภูมิใจหนักหนา ก็ถูกเผาจนพรุน
“แค่ก แค่ก...”
หลี่อวิ๋นเฟิงทรุดลงกับพื้น กระอักเืคำโต เขาเงยหน้า จ้องเขม็งไปที่หลินเยี่ยน
“เ้า... เ้าจะต้องเสียใจ... สำนักชิงอวิ๋น... ไม่ปล่อยเ้าไว้แน่...”
“สำนักชิงอวิ๋นรึ” หลินเยี่ยนก้มมองเขา “ข้าไม่เคยคิดจะปล่อยพวกมันไปอยู่แล้ว เซียวอวิ๋นเทียนแค่คนแรก ต่อไปคือเ้าสำนักของพวกเ้า และพวกที่เคยใส่ร้ายข้าในปีนั้น ไม่มีใครหนีพ้นสักคน”
เขาเงื้อดาบัเพลิง ฟันดาบสุดท้ายลงไป หัวหลี่อวิ๋นเฟิงกลิ้งหลุนๆ ลงพื้น ตายตาไม่หลับ ไม่อยากเชื่อว่าจะมาตายด้วยน้ำมือเด็กระดับกลั่นลมปราณ
จบศึก
หลินเยี่ยนเก็บดาบัเพลิง หอบหายใจหนักหน่วง ศึกนี้ เขาแทบหมดแรง
เขาก้มมองศพหลี่อวิ๋นเฟิง ในใจเกิดความรู้สึกซับซ้อน ตื่นเต้น สะใจ เหนื่อยล้า และความว่างเปล่าเล็ก ๆ ความสะใจจากการแก้แค้นมันดีก็จริง แต่เขารู้ว่านี่แค่เริ่มต้น สำนักชิงอวิ๋นมีศัตรูตั้งมาก เขาต้องไล่ฆ่าไปทีละคน ถึงจะล้างแค้นได้หมดจด
“หลอมเค้าโครงแก่นทองของมันก่อน”
หลินเยี่ยนนั่งขัดสมาธิ โคจร《เคล็ดวิชาเพลิงเตากลืน์》 หลี่อวิ๋นเฟิงแม้จะแค่สร้างฐานขั้นสาม แต่พลังในเค้าโครงแก่นทองก็น่าทึ่งอยู่ดี แก่นแท้แห่งไฟเตาหลอมหมุนวนบ้าคลั่ง แยกสลาย ดูดซับ และหลอมรวมเค้าโครงแก่นทอง พลังมหาศาลทะลักในกาย กระแทกคอขวดกลั่นลมปราณขั้นสี่
ตูม!
คอขวดแตกกระจาย
กลั่นลมปราณขั้นห้า!
มิหนำซ้ำ พลังยังไหลเข้ามาเรื่อย ๆ ระดับของหลินเยี่ยนมั่นคงที่กลั่นลมปราณขั้นห้า่กลาง ขาดอีกก้าวเดียวก็จะถึง่ปลาย
“เค้าโครงแก่นทองของผู้ฝึกตนระดับสร้างฐาน แกร่งกว่าระดับกลั่นลมปราณเยอะจริง ๆ”
หลินเยี่ยนลืมตา ััพลังเปี่ยมล้น ใบหน้ายิ้มพอใจ แต่วินาทีถัดมา สีหน้าเขาเปลี่ยนทันที
ไกลออกไป มีเสียงแหวกอากาศดังขึ้น ไม่ใช่แค่คนเดียว อย่างน้อยห้าหกคน และล้วนเป็กลิ่นอายระดับสร้างฐาน
“ซวยล่ะ กำลังเสริมสำนักชิงอวิ๋นมาแล้ว”
หลินเยี่ยนใจหล่นวูบ ตอนนี้แผลยังไม่หาย พลังก็ยังไม่ฟื้น หากโดนล้อม ตายแน่
“ต้องรีบไป”
เขากวาดถุงสมบัติของหลี่อวิ๋นเฟิง แล้วใช้วิชาตัวเบาหนีออกจากเนินหินระเกะระกะอย่างรวดเร็ว ด้านหลัง ผู้ฝึกตนแห่งสำนักชิงอวิ๋นมาถึงสนามรบ เห็นศพไร้หัวของหลี่อวิ๋นเฟิง ต่างพากันโกรธแค้น
“ตามหาหลินเยี่ยน ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไร ต้องฆ่ามันให้ได้!”
“แค้นของาุโหลี่ เราต้องชำระ!”
“แยกย้ายกันหา อย่าให้มันหนีไปได้!”
แต่หลินเยี่ยนหนีไปไร้ร่องรอยนานแล้ว เขาหนีเตลิดเข้าไปในส่วนลึกของูเาเฮยเฟิง หาถ้ำลับตาเริ่มรักษาตัว ศึกนี้ แม้จะเกือบตาย แต่ผลตอบแทนคุ้มค่ามหาศาล ไม่เพียงทะลวงถึงกลั่นลมปราณขั้นห้า ยังพิสูจน์ว่าตัวเองมีความสามารถฆ่าข้ามรุ่นได้
“ระดับกลั่นลมปราณฆ่าระดับสร้างฐาน ผลงานนี้ น่าจะะเืสิบแปดเมืองได้แล้ว”
หลินเยี่ยนมุมปากยกยิ้ม เขารู้ดี นับแต่วันนี้ โลกผู้ฝึกตนจะรู้จักเขาใหม่ ไม่ใช่ผู้ต้องหาหนีคดีที่สำนักชิงอวิ๋นตามล่าอีกต่อไป แต่เป็ผู้แข็งแกร่งตัวจริง คนโหดที่กล้าฆ่าข้ามรุ่น กล้าท้าทายอำนาจ และนี่... เป็เพียงจุดเริ่มต้นแห่งการผงาดของเขา
สามวันให้หลัง
“อะไรนะ? าุโหลี่ถูกฆ่า?”
สำนักชิงอวิ๋น ในตำหนักใหญ่ เ้าสำนักอวิ๋นเทียนจีหน้าเขียวคล้ำ
“ขอรับ” ผู้าุโคนหนึ่งเอ่ยเสียงสั่น “แถม... แถมยังถูกไอ้เด็กหลินเยี่ยนฆ่าด้วย”
“หลินเยี่ยน? มันเพิ่งกลั่นลมปราณขั้นสี่ไม่ใช่รึ”
“ตอนนี้... ตอนนี้ขั้นห้าแล้วขอรับ แถมมันยังแสดงความสามารถฆ่าข้ามรุ่น เค้าโครงแก่นทองของาุโหลี่ถูกมันกลืนกิน ตอนเจอศพ สภาพก็...”
ผู้าุโพูดต่อไม่ไหว อวิ๋นเทียนจีหลับตา สูดหายใจลึก พยายามข่มไฟโกรธในใจ หลี่อวิ๋นเฟิงคือมือขวา ติดตามเขามาหลายปี จงรักภักดี วันนี้มาตายด้วยมือหลินเยี่ยน แค้นนี้ต้องชำระ
“ถ่ายทอดคำสั่งลงไป” เขาลืมตา แววตาฉายเจตนาฆ่า “เพิ่มค่าหัวเป็แสนหินิญญา จับเป็หรือตายก็ได้ ขอแค่เอาศพหลินเยี่ยนกลับมาได้ ต่อให้เป็ศิษย์นอกสำนัก ก็เลื่อนเป็าุโฝ่ายในได้ทันที”
“อีกอย่าง แจ้งแปดสำนักใหญ่ ร่วมมือกันล้อมปราบเด็กนี่ ไอ้เด็กนี่มันฆ่าข้ามรุ่นได้ ขืนปล่อยให้โต ภัยใหญ่หลวงแน่”
“ขอรับ!”
ข่าวแพร่ออกไป ทั่วสิบแปดเมืองแตกตื่นกันยกใหญ่ กลั่นลมปราณขั้นห้าฆ่าสร้างฐานขั้นสาม ผลงานแบบนี้ ร้อยปีจะมีสักครั้ง ชื่อของหลินเยี่ยน ดังกระหึ่มวงการผู้ฝึกตนอีกครั้ง มีคนยกย่องว่าเป็อัจฉริยะ บ้างก็ด่าว่าเป็จอมมาร แต่ทุกคนรู้ดี ดาวดวงใหม่กำลังจรัสแสง และดาวดวงนี้... ย้อมไปด้วยเื
587
