"ภารกิจงั้นเหรอ" พูดคำนี้กับตัวเองจบ ดวงตาิเค่อจ้องไปที่ช่องภารกิจทันที
ดูเหมือนว่าเขาจะยังไม่ทำอะไรภารกิจก็สำเร็จไปแล้วหนึ่งส่วน
【ภารกิจ 1/3】
"ข้าทำไปแล้วหนึ่งภารกิจงั้นเหรอ ข้าทำภารกิจอะไรไป" พูดคำนี้จบิเค่อก็นึกถึงเื่ที่พึงเกิดขึ้น เขาแอบหน้าแดงเล็กน้อยไม่ได้ ระบบนี้มันช่าง... ชั่วร้าย
ิเค่อไม่เคยคิดว่าเขาชายผู้มีคุณธรรมจะได้รับระบบแบบนี้
ในความคิดของเขา เขาคิดว่าหากตัวเองต้องมีระบบอะไร มันควรจะเป็ระบบฆ่าคนเพิ่มแต้ม สร้างเมือง ปลูกผัก หรือห่าเหวอะไรก็ได้ แต่ต้องไปใช่ระบบที่ชั่วร้ายแบบนี้
เพียงแต่แม้ใจจะด่าว่าระบบชั่วร้าย
แต่มือก็กดไปที่ปุ่มภารกิจ ดูว่าภารกิจในการยกระดับระบบมีอะไรบ้าง
【1.สานสัมพันธ์กับ 'คนรัก' ครั้งแรก : 'สำเร็จ'】
【2.นำพา 'คนรัก' ของท่านมีความสุขซ่านถึงวิมาน ระดับความสุขอย่างน้อย 'ห้วงวิมานรักชั้นฟ้าที่สาม' 100 ครั้ง : 19/100】
【3.มี 'คนรัก' ในคาถา... หมายถึงคนรักที่ท่านมี่เวลาแสนลึกซึ้งกับพวกนาง จำนวนที่้า 3 นาง : 1/3】
"นี่มัน!!!" ิเค่อตอนนี้อึ้งไปเลย มือหนึ่งจับปากพูดอะไรไม่ออก และคิดอะไรไม่ได้ไปหลายสิบอึดใจ นี่มันคือระบบชั่วร้ายในตำนานจริงๆ
ิเค่อไม่เคยคิดที่ตัวเองจะเป็บุรุษมากรัก แต่ไอ้ระบบนี่
ิเค่อเงยหน้าขึ้น มองผนังหินอยู่นาน เขาไม่รู้ว่าจะเอาอย่างไรกับตัวเองดี ระบบแบบนี้ไม่เหมาะกับตัวเขาเลย
หากถามว่าิเค่อกลัวตายหรือไม่ อาจจะพูดอย่างเต็มปากไม่ได้ว่าเขาไม่กลัวตาย
แต่เขาก็ไม่ใช่คนที่ยอมรับความตายไม่ได้
ตกตะกอนความคิดอยู่ครู่ใหญ่ ิเค่อถอนหายใจแล้ว... พูด
"มีโอกาสไม่ไขว้คว้า สุดท้ายจะโทษใครได้ ข้าหวังเพียงแค่ไอ้ระบบนี้คงจะไม่ได้ให้ข้าแสวงหาสตรีอย่างไรขีดจำกัดนะ ไม่เช่นนั้นข้าตายดีกว่า"
พูดเช่นนี้จบปรากฏเสียงในใจจากภวังค์ สื่อความถึงใจ... ใจความว่า 'ระบบ้าให้เ้าของระบบเป็นักรักผู้ยิ่งใหญ่ผ่านภารกิจอันกล้าหาญ ไม่ได้้าให้ท่านเป็โจรราคะ โปรดอย่าได้ทำให้ระบบดูตกต่ำ'
ได้ยินแบบนี้ิเค่อเบาใจเล็กน้อย
จากนั้นตัวิเค่อไม่พยายามคิดมาก เขาจึงเริ่มสำรวจส่วนอื่นๆ ของระบบต่อ สิ่งอื่นๆ ไม่น่าประหลาดใจมากนัก แท็บข้อมูลส่วนตัวของิเค่อตอนนี้มีข้อมูลระบบเพียงแค่ 【ิเค่อ : อายุ 39 ปี / เนื่องจากสภาวะเสียเืลมอายุขัยจึงตกต่ำเหลือ 39/59 ปี】
เห็นแบบนี้ิเค่อรู้สึกดีใจเล็กน้อย จากเดิมคิดว่าต้องตายภายในสี่ห้าปี เพียงแค่เขาได้รับผลประโยชน์ก้อนแรกจากระบบ โอสถเม็ดบัวแดงหนึ่งเม็ด อายุขัยของเขาก็มากถึง 59 ปี แม้อายุขัยจะไม่เพิ่ม 30 ปีอย่างที่ตัวโอสถระบุไว้ แต่มีอายุขัยเพิ่มได้สำหรับิเค่อก็นับว่าดีแล้ว
แต่พอเป็แบบนี้ ก็ทำให้ิเค่อเข้าใจอะไรบางอย่าง ร่างกายที่เสียหายจากตราศึก แม้โอสถต่ออายุขัยก็ช่วยเขาได้เพียงเล็กน้อย
แต่ก็ช่างเถอะ ตอนนี้เขามีระบบ หากขยันทำภารกิจเขาอาจจะ...
ดวงตาิเค่อเต็มไปด้วยความหวัง เส้นทางะเปิดประตูให้เขาอีกครั้ง โอสถเม็ดบัวแดงสองเม็ดที่เหลือิเค่อตั้งใจนำหนึ่งเม็ดมอบให้พี่หญิงใหญ่ิฉินหยางของตนก่อน จากนั้นพี่หญิงรองและพี่หญิงสาม ิหยวนตั้งใจจะมอบให้ภายหลัง
เขาจำได้แล้วว่าเปิดได้มันจากกล่องของขวัญสีแดง
จริงๆ ิเค่อพบว่าตัวเองทำแต้มจากระบบได้จำนวนมาก
สิ่งสำคัญตอนนี้คือตัวเขานั้นมีสิทธิ์จากระบบต่ำเกินไป ดังนั้นสิ่งสำคัญเพื่อให้ได้ของขวัญจากระบบคือการทำภารกิจยกระดับระบบให้สำเร็จ
ดวงตาิเค่อมันวาวครู่สั้นนึกถึงความสำเร็จ แต่ก็ดีใจไม่นาน เพราะสามภารกิจหลักที่ต้องทำนั้นไม่เหมาะกับบุรุษซื่อตรงรักเกียรติ รักคุณธรรมเช่นเขาเลย ในขณะที่คิดถึงการทำภารกิจ สายตาของิเค่อก็สำรวจหน้าจอระบบของตัวเองต่อ
นอกจากข้อมูลส่วนตัวที่มีข้อมูลสั้นนิดเดียวในหน้าจอ
ด้านล่างข้อมูลชื่อและอายุขัยมีกล่องข้อความเขียนว่า 'โปรดยกระดับสิทธิ์เพื่อเปิดใช้งานการจุดประกายพร์' ิเค่อส่งเสียงถามระบบในห้วงจิตว่าการจุดประกายคืออะไร
สิ่งที่ระบบตอบกลับิเค่อมามีเพียงแค่ 'ยกระดับระบบผ่านภารกิจแล้วท่านจะรู้เอง สิ่งนี้ดีมาก และมันเป็พลังที่แท้จริงของระบบ นักยุทธ์ขั้น7 8 9 หรือแม้แต่จอมคาถาขอบเขตที่สาม หากเ้าของระบบไม่โง่เกินไป ด้วยการจุดประกาย ท่านจะประสบความสำเร็จในเส้นทางเหล่านี้ง่ายไม่ต่างจากดื่มน้ำ'
ิเค่อได้ยินแบบนี้อดหัวใจเต้นแรงไม่ได้
...
บ้านพักของ 'สวินจื่อหราน'
"ซุ่ยหลิงนี่ลูกไปทำอะไรมาตัวร้อนยังกับไฟ ทำไมไข้ขึ้นมากขนาดนี้"
กงซุ่ยหลิงหอบหายใจมองมารดาของตน "ไม่มีอะไรท่านแม่ ท่านไม่ต้องห่วง น่าจะเป็เพียงแค่ไข้ป่าเท่านั้นเ้าคะ"
"เ้าก็เป็ถึงนักยุทธ์ระดับสองแล้วแต่เ้ายังป่วยได้อีกเหรอ" สวินจื่อหรานพูดพลางมือบิดผ้าที่ชุบน้ำเย็น ก่อนพับผ้าวางที่หน้าผากกงซุ่ยหลิง
"นักยุทธ์ก็คน เหตุใดจะป่วยไม่ได้ เพียงแต่ท่านแม่ ท่านตัดสินใจได้หรือยังเื่ที่พวกเราจะไปยังเมืองหลวงของแคว้น หลายปีนี้ข้าเก็บเงินได้ไม่น้อย และข้าก็ไม่อยากให้ท่านแม่ทำงานแบบนั้นอีก"
สองหญิงงามต่างวัยคล้ายปะทะสายตากัน
แม่ลูกคู่นี้ช่างเหมือนกันมักพูดจากันไม่หมด มีลับลมคมนัย กงซุ่ยหลิงไม่บอกมารดาว่าตัวเองได้พบลุงใจดีสอนวิชาและพาไปล่าสัตว์ร้าย บางครั้งมอบยาบำรุงให้อีก นางจึงมีเงินเก็บไม่น้อยจากการขายเนื้อสัตว์ตลอดหลายปี
ส่วน 'สวินจื่อหราน' ก็ไม่บอกลูกสาวตัวเองว่าทำงานเป็นักร้องขายเสียง ทำให้ตัว 'กงซุ่ยหลิง' คิดว่ามารดาตัวเองทำงานที่แสนน่าอายเช่นนางโลมขายตัวเพื่อเงินทอง... เพียงแต่สำหรับสวินจื่อหราน นางคิดไปเองว่านางทำอาชีพสุจริต แต่ในใจลึกๆ ก็มีความขัดแย้งเช่นกัน เพราะอาชีพนักร้องนับเป็อาชีพระดับต่ำของสังคมนี้ มันไม่น่าเล่าให้ใครฟังจริงๆ
นางเติบโตมาจากครอบครัวบัณฑิต และบุตรธิดาของนางหากนับตามเชื้อสายแล้ว ก็นับเป็กุลสตรีในตระกูลขุนนางโบราณ นับเป็ชนชั้นสูงของโลกใบนี้
การที่นางไม่กล้าพูดว่าตัวเองเป็นักร้องขายเสียงที่ภัคตาคารอาหารหวนคำนึง สวินจื่อหรานคิดว่านี่เป็การปกป้องความภาคภูมิใจของตัวเองและลูกสาว
ในตอนแรกนางคิดว่าจะทำอาชีพนี้ชั่วคราวและลูกสาวไม่มีทางจับได้ เพียงแต่เมื่อนางพบชายคนนั้น... นางก็อยู่ทำอาชีพนี้มาเนิ่นนาน พริบตาเดียวผ่านไปเจ็ดปี
จากเดิมคิดว่าทำเพียงชั่วคราว เมื่อเป็หลักให้ลูกสาวได้นางก็จะเลิก
แต่ตอนนี้นางพบว่าสิ่งที่นางได้จากชายผู้นั้น นายท่านของนาง มันไม่ใช่เื่เงินทองอีกต่อไป แต่มันคือ... ความรู้สึก
สวินจื่อหรานไม่รู้เลยว่า หากนางบอกว่านางเป็นักร้องขายเสียง บุตรของนางกงซุ่ยหลิงจะดีใจมากเลยหากมันเป็ความจริง
หากแต่...
เจ็ดปีมานี้สวินจื่อหรานที่เป็หญิงม่าย แม้นางจะพยายามซ่อนรายได้ตัวเอง แต่การสามารถซื้อบ้านในเมือง ทุกครั้งกลับบ้านมีรถรับส่ง ซึ่งรถแต่ละคันในโลกใบนี้มีราคาั้แ่ 10 ถึง 100 ล้านหยวน
คนธรรมดาหาเงิน 100 200 หยวนต่อวันยังลำบาก แม่นางมีเงินใช้จ่ายให้พวกนางอย่างน้อยๆ แสนสองแสนหยวนต่อเดือน
ให้พูดตรงๆ มารดานางไม่ใช่จอมคาถาระดับสูงที่มีความสามารถ ไม่มีร่างกายของนักยุทธ์ชั้นสูง ฝึกอย่างงูๆ ปลาๆ เป็แค่การยุทธ์บำรุงเพื่อสุขภาพมาโดยตลอด หากจะพูดว่าร่างของนางดีกว่าคนธรรมดาเล็กน้อยก็ไม่ผิด
คนแบบนี้จะหารายได้มากมายในโลกใบนี้ได้อย่างไร
หากท่านแม่จะมีอะไรที่พิเศษก็มีแค่สองสิ่ง หนึ่ง.ความงามของนาง สอง.ความรู้เื่อักษรศิลป์ วรรณกรรม กวีและศิลปะชั้นสูงต่างๆ ที่สตรีชั้นสูงควรมี แม่นางเก่งด้านนี้นัก
เพียงแต่ความรู้ของสตรีชั้นสูงเป็ที่รู้กันว่าเอาไว้โอ้อวด ยิ่งศึกษาลุ่มลึกก็มีแต่เสียเงินแต่ไม่อาจหาเงิน
ดังนั้น... กงซุ่ยหลิงจึงคิดดีไม่ได้เลยเื่ที่มาของเงินแต่ละเดือนที่มารดาหาจุนเจือครอบครัว นอกจากนั้นยังมีเื่น่าใมากมาย