“เอาเถอะๆ ข้าผิดเองที่เสียงดังใส่เ้าฉู่ลี่ เอาเป็ว่าทำตามที่ข้าบอกก็พอ ข้ามีแผนการของข้าเอง เ้าเชื่อใจข้าหรือไม่? แค่ก แค่ก แค่ก”
อยู่ดีๆ ซินกวงก็มีอาการไอเสียงดังจึงเอามือมาปิดปากไว้ แต่เมื่อเขาผายมือออกดูกลับกลายเป็มีรอยเืเล็กๆ ติดที่มือของเขามาด้วย เขารีบวางมือลงไว้ทางด้านหลังของตนเองก่อนจะรีบเช็ดเืกับเสื้อสีเข้มของเขาทางด้านหลังทันที เพื่อป้องกันไม่ให้ภรรยาและบุตรสาวของเขาเห็นเืนี้
ฉู่ลี่ได้ยินสามีพูดเช่นนี้นางจึงไม่ขัดอีก ได้แต่พยักหน้าเห็นด้วยเท่านั้น ด้วยไม่คิดใส่ใจเื่ใดแล้วนอกจากอาการไอของสามี นางเรียนวิชาแพทย์มาั้แ่เด็ก เพียงเสียงไอนางย่อมรู้ดีว่าไม่ใช่การไอธรรมดา ต้องมีอาการอื่นแทรกซ้อนแน่ๆ และดูจะหนักหนาเอาการน่าดู
“ข้าเห็นด้วยเ้าค่ะท่านพี่ ท่านอย่าคิดมากเลยนะเ้าคะ เดี๋ยวจะเสียสุขภาพเปล่าๆ ท่านรีบไปพักผ่อนก่อนดีหรือไม่ ข้าจะได้ตรวจชีพจรให้ท่านนะเ้าคะ เื่อื่นข้าเชื่อใจท่านทั้งหมดเลยเ้าค่ะ”
ซินกวงได้ยินฉู่ลี่พูดเช่นนี้เขาก็เริ่มเข้าใจแล้วว่านางคงระแคระคายเื่อาการไอของเขาแล้ว เมื่อได้ยินนางพูดถึงเื่การตรวจชีพจรจึงรีบเข้าเื่ที่เขาอยากให้นางรีบดำเนินการอีกเื่ทันที
“ข้ายังมีเื่สุดท้ายที่ต้องบอกให้เ้าทำก่อน อย่าเพิ่งมาตรวจชีพจรข้า เ้าตรวจของเ้าและรักษาตัวเองก่อน ไม่เช่นนั้นข้าจะไม่ยอมให้เ้ารักษาข้า!”
ฉู่ลี่ได้ยินสามีกล่าวเช่นนี้นางจึงคิดว่ามีอะไรแปลกๆ แล้ว เขาไม่เคยเป็คนดุดันหุนหันพลันแล่นอารมณ์ร้อนเช่นนี้มาก่อน เหตุใดวันนี้เขาจึงเปลี่ยนไป ทั้งยังอยากให้นางตรวจชีพจรของตัวนางเองอีก เหมือนกับว่านางกำลังป่วยอย่างนั้นแหละ เหตุใดเขาจึงไม่ยินยอมให้นางตรวจชีพจรให้เขาก่อน หรือเกิดสิ่งใดขึ้นกับเขากัน! หรือเขาไปพบเจอสิ่งใดมาก่อนหน้านี้
“ท่านพี่เป็อะไรไปเ้าคะ! เหตุใดท่านจึงทำตัวแปลกๆ ข้าไม่เข้าใจ เหตุใดต้องตรวจชีพจรข้า ข้าแข็งแรงดี ท่านต่างหากที่ไอเมื่อกี้ อาการของท่านน่าจะหนักกว่าข้านะเ้าคะ ให้ข้าตรวจร่างกายท่านพี่ก่อนดีกว่านะเ้าคะ ท่านออกเดินทางไปล่าสัตว์ หรือว่าจะได้รับาเ็กลับมา”
ซินกวงได้ยินคำกล่าวของภรรยาก็ยิ่งทำตัวไม่ถูก เขาไม่เคยมีเื่ปิดบังนางเช่นนี้มาก่อนเลย วันนี้เขากลับต้องมาปกปิดเื่สำคัญถึงแก่ชีวิตเช่นนี้ จึงยิ่งทำตัวไม่ถูกนัก ตอนนี้เหงื่อที่ฝ่ามือของเขาเริ่มซึมออกมาแล้วทั้งสองข้าง ด้วยไม่รู้จะหาเหตุผลใดมาพูดกับนางอีก
“เอาเป็ว่าถ้าเ้าตรวจร่างกายของเ้าแล้วแข็งแรงดี ข้าจึงจะเบาใจให้เ้าตรวจร่างกายข้าได้ มีบางสิ่งที่ข้ายังพูดตอนนี้ไม่ได้ เอาเป็ว่าข้าหวังดีกับเ้า ขอแค่เพียงเ้าเชื่อข้าก็พอ ข้ารักเ้าและลูกจึงต้องทำเช่นนี้ เข้าใจหรือไม่”
แม้ฉู่ลี่จะไม่ค่อยเข้าใจนักแต่ก็เชื่อฟังสามี นางไม่เคยคิดจะตรวจร่างกายของตนเองมาก่อนเลย เพราะนางคิดว่าร่างกายของนางแข็งแรงดี แม้จะทานอาหารได้น้อยลงก็ตาม เพราะนางอยากเก็บอาหารทุกอย่างไว้ให้ซินอี๋กิน จึงไม่ค่อยอยากกินอะไรมากมายนัก
“หากท่านพี่อยากให้ข้าทำเช่นนั้นข้าก็จะทำเ้าค่ะ เื่นี้คือเื่สุดท้ายแล้วใช่ไหมเ้าคะที่ต้องทำทันที”
ซินกวงได้ยินฉู่ลี่ไม่ตั้งคำถามเื่การตรวจชีพจรตนเองกับเขาแล้วก็รู้สึกสบายใจขึ้น เขาเพียงอยากให้นางดูแลร่างกายตนเองให้แข็งแรงเพื่อจะได้อยู่กับบุตรสาวได้นานๆ มากกว่าเขาเท่านั้น หากนางไม่รีบรักษาตนเองอาจจะสายเกินไปเช่นเขา
“เื่นี้คือเื่สุดท้ายแล้วที่เร่งด่วน นอกเหนือจากนั้นข้าจะค่อยๆ จัดการไปทีละอย่าง ภายใน 6 วันนี้เ้าและลูกเพียงทำตามที่ข้าบอกก็พอ ข้าขอเพียงเท่านี้ เ้าทำให้ข้าได้หรือไม่ฉู่ลี่”
ฉู่ลี่ได้ยินสามีขอร้องเช่นนี้นางจึงไร้คำถามใดแล้ว ั้แ่หนีตามกันมาจนมีซินอี๋นี่ก็เข้าปีที่ 10 แล้ว ตอนนี้นางอายุเกือบจะ 30 ปีแล้วในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า เหตุใดนางจะไม่เชื่อใจคนที่นางอยู่ด้วยกันมานานล่ะ เพียงแต่นางรับรู้ได้ว่าเขาตัวผิดปกติเท่านั้น ทั้งยังมีอาการไอเช่นนั้นอีก จะไม่ให้นางกังวลได้อย่างไร แต่หากนางไม่ทำตามเขา ก็คงไม่ได้ตรวจร่างกายให้เขาสักที
“ข้าย่อมทำให้ท่านได้ทุกอย่าง ท่านคือสามีที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับข้ามาเป็ 10 ปีแล้วนะเ้าคะ ข้าเพียงเป็ห่วงกลัวว่าท่านจะได้รับาเ็กลับมาเท่านั้น จึงอยากรีบตรวจร่างกายให้ท่านก่อน แต่หากท่านบอกว่าร่างกายข้าจำเป็ต้องตรวจก่อนข้าก็จะทำตามที่ท่านบอกโดยไร้ข้อแม้แล้วเ้าค่ะ”
ซินกวงได้ยินคำของภรรยาแล้วซาบซึ้งใจนัก เขาทำได้แค่เพียงมองนางอย่างรักใคร่ก่อนจะพยักหน้าให้นางเล็กน้อย
“ซินอี๋มาใกล้ๆ พ่อหน่อยซิ นี่คือกระเป๋ามิติ ถึงมันจะใบเล็ก ใหญ่กว่าฝ่ามือเ้าเพียงนิดเดียวแต่เก็บสิ่งของและสิ่งมีชีวิต ทั้งพืชผัก เนื้อสัตว์ อาหารได้โดยไม่เน่าเสียเลย สมบัติของพ่อทั้งหมดอยู่ในนี้ พ่อขอเืหยดหนึ่งของเ้าได้หรือไม่ พ่อจะไม่ทำให้เ้าเจ็บมากนะเด็กดี”
ซินกวงพูดพลางโยกหัวบุตรสาวตัวอวบอ้วนไปมาอย่างเอ็นดู
ซินอี๋มองหน้าบิดาตาแป๋วแล้วพยักหน้าให้อย่างเต็มใจ ท่านพ่อไม่เคยทำร้ายนางให้ต้องเจ็บตัวมาก่อน หากท่านพ่อบอกว่าไม่เจ็บนางก็เชื่อท่านพ่อ นางค่อยๆ ยื่นมือกลมป้อมเล็กๆ ของนางให้บิดาจัดการต่อไปอย่างไม่รีรอ
ซินกวงเพียงนำเข็มเล็กๆ มาเจาะที่ปลายนิ้วของซินอี๋อย่างรวดเร็วจนนางแทบไม่รู้สึกตัว ก่อนจะหยดลงบนกระเป๋ามิติใบเล็กนี้ เืค่อยๆ ซึมไปทั่วกระเป๋าเกิดแสงสีทองสว่างไปตามจุดที่เืไหลไปทันที เหมือนมันรับรู้ถึงเ้านายคนใหม่แล้ว ซินกวงเห็นเช่นนั้นจึงยื่นกระเป๋ามิติให้ซินอี๋รับไว้ ต่อไปนางจะเป็คนจัดการทุกอย่างในกระเป๋ามิติใบนี้เอง
“น่าจะใช้การได้แล้ว เ้าพกติดตัวไว้ หากเสบียงอาหารหมดก็นำมาจากในกระเป๋านี้ เพียงเ้านึกคิดถึงมันแล้วมองหาของในกระเป๋าผ่านทางจิตเท่านั้น แล้วสั่งการให้มันทำตามว่าจะนำสิ่งใดออกมาไว้ที่ใดบ้าง มันจะส่งออกมาให้เ้าทันทีตามคำสั่งของเ้า ในนี้มีทั้งเงินตำลึง ตำราวรยุทธ อาวุธที่พ่อสะสมมาั้แ่ยังท่องยุทธภพ ยาพิษ ยารักษาโรคทุกชนิดของมารดาเ้าที่ทำไว้ให้พ่อติดตัว รวมทั้งเสบียงอาหารที่พ่อเพิ่งซื้อมาเมื่อวานนี้มากมายก็อยู่ในนี้ทั้งหมด เ้าจงดูแลให้ดี จัดการทุกอย่างให้มารดาเ้ายามเมื่อนางอยากได้สิ่งใด เข้าใจหรือไม่”
ซินอี๋แม้จะงุนงงที่บิดาบอกกล่าวหลายสิ่งกับนางยาวเหยียด แต่นางก็พยักหน้าเข้าใจ นางมีความจำดีและเรี่ยวแรงมากอยู่แล้วเป็ทุนเดิม เสียอย่างเดียวคือเื่การกินอาหารของนางเท่านั้น หากแก้ไขได้คงดีไม่น้อย ข้าวของในกระเป๋ามิติของบิดาคงทำให้นางไม่อดอยากไปตลอดชีวิตเป็แน่
“ข้าเข้าใจเ้าค่ะท่านพ่อ มีเพียงข้าที่จะนำข้าวของและอาหารทุกอย่างออกมาจากกระเป๋ามิติใบนี้ให้ท่านแม่ได้ใช่หรือไม่เ้าคะยามท่านพ่อไม่อยู่ ท่านจึงต้องบอกกล่าวข้ามากมายขนาดนี้ ท่านพ่อรักท่านแม่กับข้ามากใช่หรือไม่เ้าคะ จึงละเอียดรอบคอบขนาดนี้ เตรียมการล่วงหน้าไว้แต่เนิ่นๆ เลย คงกลัวข้าจะใช้เ้ากระเป๋ามิตินี่ไม่เป็”
ซินกวงยิ้มบางๆ ให้บุตรสาวตัวกลมนี้ อย่างน้อยนางก็รู้ความว่าเขาหมายถึงสิ่งใด หากเขาไม่อยู่ด้วยย่อมต้องมีนางคนเดียวที่เป็บุตรสาวเขาเท่านั้นที่จะนำทุกอย่างออกมาใช้ได้ เขาจึงอยากรีบจัดการเื่นี้ให้เร็วที่สุด ไม่เช่นนั้นแล้วพวกนางคงลำบากนัก ยามเมื่อขาดแคลนเสบียงอาหารและเงินทอง
ฉู่ลี่ได้ยินคำพูดของสามีเต็มสองหู ว่าหากเขาไม่อยู่กับนางและบุตรสาว แล้วเขาจะไปไหนกัน? ในใจของฉู่ลี่เริ่มสับสนกับการกระทำแปลกๆ ของเขาในวันนี้ แต่ทำได้เพียงเก็บงำเอาไว้ คืนนี้นางคงต้องถามเขาให้กระจ่าง ไม่เช่นนั้นแล้วนางคงอึดอัดใจไม่หาย
569
![อภินิหาร ทายาทมังกรจอมราชันย์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738726513_62701158.webp)
