ฮูหยินท่านแม่ทัพ

6

"ราชโองการ"

ยังไม่ทันที่คุณหนูใหญ่หรงลี่จูจะได้ออกนอกจวน เสียงขันทีหน้าตำนักก็ขานร้องเรียกทุกคนในบ้านมารวมตัวกันที่ห้องโถง เพื่อรับหนังสือพระราชทานงานสมรสของฮ่องเต้

"บุตรีมีความงาม อ่อนหวานตามขนบธรรมเนียม อายุเหมาะแก่การออกเรือน ฮ่องเต้มีรับสั่งพระราชทานงานสมรสให้กับคุณหนูใหญ่สกุลหรง บุตรีเสนาบดีฝ่ายขวาเป็๞ขวัญกำลังใจเหมาะแก่ตำแหน่งฮูหยินท่านรองแม่ทัพไป่หนิงหลง บุรุษมีคุณธรรมคู่ควรหญิงงาม~"

"-฿++฿(#@_-@"

หูของคุณหนูใหญ่อื้ออึงไปหมด นางแทบจะไม่ได้ยินเสียงอันใดนับแต่นั้น

'เหตุใดจึงเป็๞ข้า แล้วที่ข้าตั้งใจไว้จะล้มงานสมรสของหญิงชั่วชายเลวเล่า ทำไมถึงกลายเป็๞ข้า.. แล้วเหตุใดถึงเป็๞เขา ..เหตุใดเขาจึงไม่ปฏิเสธงานสมรสนี้ ฐานะอย่างเขาไม่ใช่จะทำไม่ได้ ทำได้แน่นอน เหตุใดกัน... ไม่ ไม่!! ข้าแต่งไม่ได้ ข้าไม่แต่ง!! ข้าต้องทำลายความสัมพันธ์ของหญิงชั่วชายโฉดนี้เสียก่อน เหตุการณ์เลวร้ายจะได้ไม่เกิดขึ้น!!'

"เดี๋ยวก่อนนน"

คุณหนูใหญ่ได้สติรีบลุกขึ้น วิ่งตามคนในวังออกไป แต่ก็ไม่ทันการเสียแล้วประตูจวนปิดลง พร้อมกับอนาคตที่สั่นไหวของนาง

"ฮ่าๆ ข้าละไม่อยากคิด เมื่อคืนหลังจบงานเลี้ยงเป็๞แม่ทัพไป่ที่ร้องขอพระราชทานงานสมรสนี้กับฮ่องเต้เอง แหมะ~ ช่างเหมาะอะไรเช่นนี้ ก่อนหน้านี้ข้ากังวลใจยิ่งนัก ใครจะเหมาะเป็๞สามีลูกหญิง ..ได้รองแม่ทัพมาเป็๞เขย ข้าพอใจนัก"

"ท่านพี่.. แต่ลูกสาวเราต้องไปอยู่ไกลถึงชายแดน"

"ชายแดนแค่นี้ หากเ๯้าคิดถึงแวะเวียนไปหาก็ได้ ฮูหยินก็ได้ยินแม่ทัพไป่กล่าว ยินดีต้อนรับไม่ใช่รึ"

"ก็จริงเ๯้าค่ะ แต่ว่าลูกสาวเรา เออ..จะพอใจ?"

"ทำไมจะไม่พอใจ เมื่อวานที่นางพูดกับไทเฮา ฮูหยินเองก็ได้ยินไม่ใช่รึ นาง๻้๪๫๷า๹ใช้ชีวิตเรียบง่าย ไม่วุ่นวายกับคนในราชสำนัก ไม่เป็๞บัณฑิตแก่เรียนจนเกินไป และยัง๻้๪๫๷า๹บุรุษที่รู้จักวรยุทธอีกด้วย รองแม่ทัพเหมาะเป็๞ที่สุด เก่งทั้งบุ๋นและบู๊ อีกทั้งยังไม่มีฮูหยินในจวน"

"ก็จริงเ๯้าค่ะ แต่น้องก็อดห่วงไม่ได้"

"จะห่วงไปใย ฮูหยิน.. เ๯้าลืมแล้วหรือว่ารองแม่ทัพผู้นี้เป็๞ใคร"

"น้องคงจะลืมไปแล้วจริงๆ เป็๞ผู้ใดกันเ๯้าคะ?"

"มิใช่เพื่อนร่วมรุ่นกับหลานชายเ๯้าหรอกรึ"

ท่านเสนาบ่ดีกำลังพูดถึงบุตรชายของพี่ชายฮูหยิน หลานฝ่ายภรรยาอยู่"

"หรือเ๯้าคะ ได้ยินเช่นนั้นน้องก็พอจะวางใจไปได้หลายส่วน"

ฮูหยินเห็นหลานชายคนนี้มาแต่อ้อนแต่เอาะ เป็๞คนดีพึ่งพาได้ ไม่ตามใจน้องจนเสียคน คอยบอกคอยสอน ห่วงใยลูกหญิงเสมอ เชื่อว่าเพื่อนของหลานชายมักจะมีนิสัยไม่แตกต่างกัน เพียงแต่เมื่อสามเดือนก่อนฮ่องเต้รับสั่งให้เขาเป็๞ทูตเจริญสัมพันธไมตรีกับแคว้นทางใต้ ถึงตอนนี้เลยยังเห็นหน้าค่าตาหลานคนนี้เสียเท่าไร

ฮูหยินขบคิดในใจ ปล่อยวางได้บ้าง อีกทั้งสามีนางก็ดูจะยกยอปอปั้นรองแม่ทัพขนาดนั้นนางก็เบาใจไปเปราะ

"ท่านพ่อ ข้าไม่แต่ง!!! ไม่แต่งเด็ดขาดดด"

เสียงลูกสาวตัวดีดังก้องไปทั้งบริเวณห้องโถง ผู้เป็๞พ่อได้แต่เอามือปิดหูตนเองไว้ ไม่รู้ใครเป็๞พ่อเป็๞ลูกกันแน่

"เป็๞ราชโองการ เ๯้าจะขัดฮ่องเต้ได้อย่างไร"

"ลูกไม่สน ลูกจะไปเข้าเฝ้าพระปิตุจฉา ท่านต้องไม่ยอมให้ลูกไปอยู่ชายแดนเป็๞แน่"

"พระปิตุจฉานั่นละที่เห็นดีเห็นงามไปก่อนพ่อ"

"ท่านพ่อ!"

"เมื่อวานลูกพูดกับท่านว่าอย่างไรเล่า"

"แต่ว่า... ท่านพ่อไม่รักลูกแล้วหรือ ถึงได้ส่งลูกไปหาคนโหดเช่นเขา"

'หนีชายโฉดไปเจอชายโหดเช่นนั้นหรือ.. จริงอยู่ที่ชื่อเสียงของรองแม่ทัพในตอนนี้จะยังไม่น่ากลัวเท่าไร ผู้คนยังไม่รู้จักมากหนัก แต่หลังจากนี้ที่แม่ทัพไป่ผู้เป็๞พ่อเสียนี่สิ ไม่อยากจะคิดเลยว่าชีวิตของตนจะอยู่อย่างไร!'

"จะเป็๞เช่นนั้นได้อย่างไร รองแม่ทัพเป็๞สหายของพี่ชายเ๯้าเชียวนะ"

"เพื่อนกัน ก็ไม่ได้แปลว่านิสัยจะเหมือนกันเสมอไปนี่"

คุณหนูใหญ่บ่นอุบ คิดหาวิธีล้มเลิกงานแต่งนี้เสียก่อน แต่..เห็นทีว่างานนี้จะพึ่งไทเฮาไม่ได้แล้ว

"ลูกหญิง.. เ๯้าคิดดูสิหากเ๯้าแต่งเข้าตระกูลไป่ไปจะเป็๞เช่นไร มีแต่ดีกับดีไม่ใช่รึ ทางนั้นกุมกำลังทหารอยู่เรือนแสน ทั้งยังเป็๞ญาติสนิทกับฮองเฮา ตัวรองแม่ทัพเองก็สนิทสนมชิดเชื้อกับองค์รัชทายาท ส่วนทางเราก็เป็๞ญาติสนิทกับไทเฮา ไทเฮาเองก็มีบุญคุณต่อฮ่องเต้มาก เ๯้าคิดว่าเ๯้าเสียอะไร?"

"ท่านไม่เข้าใจข้าหรอก ลูกไม่อยากแต่งไปชายแดน!!"

"ชายแดนก็ไม่ได้แย่เสมอไปหรอกนะ!!"

"ท่านพ่อ~ ท่านแม่~~"

คุณหนูใหญ่คร่ำครวญ ไม่รู้จะทำอย่างไร แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เมื่อสองสามีภรรยาเล่นบทโหด เดินหนีลูกสาวเช่นนางไปดื้อๆ

"คุณหนูไม่อยากแต่งกับรองแม่ทัพขนาดนั้นเลยหรือเ๯้าคะ? รังเกียจหรือเกลียดชัง?"

"ไม่ได้รังเกียจ ไม่ได้เกลียดชัง แต่ไม่อยากไปไกลถึงชายแดน"

'ไปไกลขนาดนั้นแล้วข้าจะแก้ปัญหาตรงนี้อย่างไร!'

"คุณหนูไม่ต้องกังวลนะเ๯้าคะ หวานเอ๋อร์ไม่ทอดทิ้งคุณหนูไปไหน ยังมีหวานเอ๋อร์อยู่คอยรับใช้"

คุณหนูใหญ่หันมามองสาวใช้คนสนิท นางเชื่อว่าหวานเอ๋อร์คนนี้จะไม่ทอดทิ้งนางไปไหนแน่ ภาพที่นางอยู่ปรนนิบัติรับใช้ข้างเตียงยังคงฝังลึกในจิตใจ ริมฝีปากเล็กยิ้มออกมาบางๆ ก่อนจะเบือนหน้าหนียกมือกุมขมับ

'เฮ้อ.. ทำไมอะไรๆ ก็ดูจะผิดแผนไปหมด แล้วแบบนี้ข้าจะทำเช่นไร'

#ส่งท้ายจาก เซียนหนวี่เยาเยา

???????? นั่นนะสิ เป็๞เช่นนี้คุณหนูใหญ่จะทำเช่นไร หรือว่าจะแต่งให้มันรู้แล้วรู้รอดไป แต่ทำเช่นนั้นใครจะช่วยนางยับยั้งงานสมรสของหญิงชั่ว ชายโฉดเล่า แล้วแบบนี้เ๹ื่๪๫ราวแย่ๆ ที่จะเกิดขึ้นในอนาคตจะแก้ไขอย่างไร?