เกิดใหม่ครั้งนี้ขอเป็นสตรีไร้คุณธรรม [จบ]

        เข้าเดือนสามแล้วถึงเวลาที่หยวนอีย่วนนัดพบกับหนานหมิงเหอเสียที

        หยวนอีย่วนตระเตรียมห้องส่วนตัวด้านนอกจวนไว้รอเขาไปอย่างมีความสุข

        นางแต่งตัวสวยสดงดงาม ผ่านปีใหม่มาบาดแผลบนใบหน้านางก็รักษาจนหายแล้ว ทั้งยังตัวสูงขึ้นมากเหมือนเยี่ยนเจาเจา เริ่มมีภาพลักษณ์บริสุทธิ์หยาดเยิ้มเฉกเช่นเด็กสาวแรกรุ่น

        แต่เรื่องเหล่านี้ไม่ได้อยู่ในขอบเขตการสังเกตของหนานหมิงเหอ

        สิ่งที่เขาพบคือรายละเอียดแปลกประหลาดมากมายและเพิ่งตระหนักตอนมาถึงนั่นเองว่าหยวนอีย่วนอาจซ่อนบางอย่างที่เขาไม่เข้าใจเอาไว้จริงๆ

        เช่นชาที่อยู่ในห้องมิใช่ชาหลงจิ่ง [1]ที่พบได้ทั่วไปทางตอนใต้ แต่เป็นยอดชาทางเหนือ “หลงหยิ่น” ซึ่งหาซื้อได้ยากแทน

        พื้นที่ผลิตชาหลงหยิ่นอยู่ใต้อาณาเขตปกครองของชิงเหออ๋องชิงเหออ๋องและราชสำนักต้าซีเป็นปฏิปักษ์กันหลายปี หยวนอีย่วนนำชาคุณภาพชั้นยอดเช่นนี้มาได้เห็นได้ชัดว่านางพยายามยิ่งนัก และบังเอิญเหลือเกินที่ชาโปรดของหนานหมิงเหอก็คือชาหลงหยิ่น

        ไม่เพียงแค่ชาในห้องส่วนตัวยังแขวนพัดพับลายไม้เมฆาขดโดดเด่นด้ามหนึ่ง

        พัดจำพวกนี้ราคาไม่สูง แต่ตามหลักแล้วไม่ควรปรากฏอยู่ในห้องส่วนตัวเช่นนี้

        และบังเอิญอีกเช่นกันพัดพับอันแรกที่หนานหมิงเหอครอบครอง ก็เป็นพัดพับกระดาษซู่เซวียน [2]ด้ามไม้ลายเมฆาขดเช่นนี้

        นอกเหนือจากของแปลกๆ เหล่านี้ยังมีของชี้ชัดอีกหลายอย่าง เช่นอาหารรสหวานนำบนโต๊ะ ปลาหลีฮื้อเปรี้ยวหวานโจ๊กเจินจวิน [3] สุราดีจากทะเลสาบต้งถิง [4]โดยเฉพาะอย่างยิ่งรากบัวปรุงรสแบบง่ายๆ

        ทุกอย่างเป็นสิ่งที่หนานหมิงเหอชอบอย่างไม่มีข้อยกเว้น

        หยวนอีย่วนดูจะรู้จักหนานหมิงเหอมากกว่าที่เขาคิด

        นางไม่สนใจว่าหนานหมิงเหอจะหรี่ตาลงเพราะเรื่องนี้เพียงคุกเข่าลงแสดงความภักดีต่อเขา

        หนานหมิงเหอฟังหยวนอีย่วนเล่าเรื่องราวเรื่องหนึ่ง

        หยวนอีย่วนระบุตัวตนแท้จริงของหนานหมิงเหอได้ถูกต้องพูดให้เฉพาะเจาะจงกว่านี้ก็คือ นางรู้ตั้งแต่แรกเห็นหน้าแล้วว่าหนานหมิงเหอไม่ใช่หยวนชิงชิว

        และนางก็รู้ด้วยว่าเยี่ยนเจาเจาไม่ใช่หยวนชิงจ้าวเช่นกันทั้งยังรู้ว่านางคือเยี่ยนเจาเจา ดวงหทัยขององค์ฮ่องเต้หญิงและองค์หญิงฉงหยาง

        ทว่าหยวนอีย่วนไม่ได้รู้เพียงตัวตนของหนานหมิงเหอคนนี้ยังกล่าวถึงฐานะที่วันนี้เขายังไม่กล้าบอกแม้แต่เยี่ยนเจาเจา

        ซึ่งเป็นความลับที่แม้แต่คนสนิทที่สุดของเขายังไม่ทราบ

        เขาในเรื่องเล่านี้เป็นความจริง แต่ดูแตกต่างจากเขาในปัจจุบันมากจนดูเหมือนไม่จริง

        หยวนอีย่วนไม่กระจ่างในสิ่งที่เขาประสบช่วงสิบกว่าปีที่ผ่านมาแต่นางรู้ว่ามารดาผู้ให้กำเนิดหนานหมิงเหอไม่ใช่บุตรสาวอนุภรรยาตัวเล็กๆ ในจวนสกุลเยี่ยน

        หยวนอีย่วนไม่รู้แน่ชัดถึงชีวิตของเขาตอนอยู่ที่สวนมวลบุปผาหอมและไม่ทราบว่าเขาทำอะไรเมื่อยี่สิบปีก่อนบ้าง

        ทว่านางกลับกล้าจิกกัดเยี่ยนเจาเจาว่าไม่มีทางเป็นคู่ครองที่ดีนางจิตใจรวนเรเปลี่ยนไปรักคนอื่น

        หยวนอีย่วนยังบอกเขาด้วยว่า เขาจะแยกจากกับเยี่ยนเจาเจาในอีกไม่กี่ปีข้างหน้าและเยี่ยนเจาเจาจะถูกฮ่องเต้คนใหม่ประทานความตายให้ตอนอายุสิบหกปี

        ทั้งยังบอกหนานหมิงเหอต่อว่า เขาจะสลัดตัวตนหนานหมิงเหอทิ้งด้วยข้ออ้างเรื่องป่วยตายในอีกไม่กี่ปีนับจากนั้นก็แทบจะตัดการติดต่อกับสวนมวลบุปผาหอมขององค์หญิง และไม่กลับมาเมืองเซียงเฉิงอีก

        เมื่อเขากลับมาเมืองเซียงเฉิงเยี่ยนเจาเจาก็ตายแล้ว

        และเวลานั้นเองหนานหมิงเหอก็ไม่ใช่หนานหมิงเหออีกต่อไป

        ยามหยวนอีย่วนเล่าเรื่องราวพวกนี้นางคุกเข่าบนพื้น เงยศีรษะขึ้นจับจ้องดวงตาส่องประกายแวววาวของหนานหมิงเหอ

        นางกล่าวว่าเขามิใช่หนานหมิงเหอ แต่เป็นสิงจื่อ

        คุณธรรมยิ่งใหญ่ดุจภูผาสูง เดินบนหนทางแห่งความเที่ยงตรงโปร่งใส

        หยวนอีย่วนไม่แย้มพรายแซ่ของหนานหมิงเหอ แต่กลับเอ่ยนามรองของตนออกมาได้ถูกต้อง

        นี่เป็นนามรองของหนานหมิงเหอจริงๆ

        และหนานหมิงเหอค่อนข้างมั่นใจว่าไม่มีใครรู้นามรองนี้อย่างน้อยก็ในตอนนี้ เช่นเดียวกับที่ไม่มีใครทราบว่าเขาเกลียดแซ่กู้และแซ่หมิง

        นามรองของหยวนชิงชิวคือสิงจื่อแค่บังเอิญประจวบเหมาะเท่านั้น

        แต่หยวนอีย่วนมั่นใจในความสำเร็จของหนานหมิงเหอมากถึงขั้นบอกว่าวันหน้าเขาจะเป็นยอดคนอย่างแน่นอน ส่วนนางจะกลายเป็นมือขวาคอยช่วยเขากลับสู่จุดสูงสุด แย่งชิงทุกอย่างที่เป็นของเขาคืนมา

        เหมือนกับจวนสกุลหยวนวันนี้ที่ไร้เงานายหญิงใหญ่และนายหญิงรองนายท่านทั้งสองบ้านก็ตายและถูกเนรเทศตามสมควร แคว้นต้าซีในอนาคตก็จะได้มาอย่างง่ายดายสำหรับเขาเฉกเช่นจวนสกุลหยวนในวันนี้

        นางสร้างปัญหาในบ้านใหญ่ครานี้ เพราะต้องการพิสูจน์กับหนานหมิงเหอว่าตนเองมีประโยชน์อยากใช้เรื่องนี้ต่อรอง มาเป็นผู้ใต้บัญชาของหนานหมิงเหอ คอยติดตามรับใช้ข้างกายเหมือนหลานเล่อ

        แม้ครั้งนี้จะพ่ายแพ้แต่หากตอนนั้นหนานหมิงเหอช่วยสนับสนุน นางย่อมกระทำสำเร็จแน่นอน

        หนานหมิงเหอสมมติว่าคำพูดของนางถูกต้องก่อนถามนาง แล้วเยี่ยนเจาเจาเล่า

        ประโยคนี้กระตุ้นแรงต่อต้านของหยวนอีย่วนอย่างใหญ่หลวง

        นางตะโกนแทบจะกรีดร้องออกมา “นางนางตายไปนานแล้ว!”

        หนานหมิงเหอครุ่นคิด

        เขาสามารถคาดการณ์จากความถูกต้องแม่นยำของรายละเอียดบางอย่างว่าหยวนอีย่วนรู้สิ่งที่ผู้อื่นไม่รู้จริงๆทั้งยังหลักแหลมเกินใคร พอจะผ่านมาตรฐานผู้ใต้บังคับบัญชาที่ดีคนหนึ่งได้ฉิวเฉียด

        แต่หนานหมิงเหอที่นางรู้จักอาจไม่ใช่หนานหมิงเหอเบื้องหน้านางในตอนนี้

        นึกถึงคำพูดสองสามคำที่ตนเคยค้นพบเกี่ยวกับหยวนอีย่วนคุณหนูหกผู้ขี้ขลาดเก็บตัว ช่วงคิมหันตฤดูปีที่แล้วเป็นไข้แดด หลังตื่นขึ้นมานิสัยก็เปลี่ยนไปมาก

        ไม่เพียงพูดเก่ง ยังวางตัวฉลาดเฉลียวเพียงพริบตาก็พลิกฐานะของตนในสกุลหยวนแย่งชิงความโปรดปรานของผู้อาวุโสหยวนมู่ท่ามกลางผู้คนมากมาย

        หนานหมิงเหออ่านความรู้หลากหลายประเภทเพียงชั่วอึดใจก็ตระหนักได้ว่าหยวนอีย่วนน่าจะกลับชาติมาเกิด

        นางเคยผ่านโลกนี้มาแล้วครั้งหนึ่งแต่ชีวิตนางอาจถูกทำลาย โชคไม่ดีที่นางกลับมามีชีวิตอีกครั้ง

        หนานหมิงเหอนึกถึงเยี่ยนเจาเจาที่เกาะติดและเชื่อใจตนมากหลังจากตกน้ำและจับไข้ในทันใด

        หนานหมิงเหอหัวไว เขาพอเข้าใจคร่าวๆ แล้ว

        นั่นหมายความว่าคำพูดส่วนหนึ่งของหยวนอีย่วนเป็นเรื่องจริงแต่บางส่วนก็พูดส่งเดชตามใจตนเอง

        การคาดเดาและหยั่งรู้จิตใจผู้คนของหนานหมิงเหอละเอียดอ่อนจนน่ากลัวดวงตาเขากวาดมองหยวนอีย่วนที่คุกเข่าอยู่ปลายเท้าเพียงรอบเดียว ก็กระจ่างในหลายๆอย่าง

        หยวนอีย่วนในชีวิตก่อนคงเป็นหนึ่งในผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาจริงๆ

        แต่ฝีมือเดินหมากของหยวนอีย่วนไม่น่าพอใจสำหรับเขาดูจากแค่ชิงโอกาสไล่บี้นายหญิงใหญ่ให้จนมุมได้ก่อน ยังโดนพลิกสถานการณ์ชิงชัยชนะไปหยวนอีย่วนมิอาจเป็นผู้ใต้บัญชาของหนานหมิงเหอหรอก

        ยิ่งกว่านั้น หนานหมิงเหอตระหนักดีว่าเขาจะไม่อดทนกับคนเช่นนี้ฉะนั้นเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเข้ามารับใช้ใกล้ชิดหรือเป็นคนสนิทของตน

        หนานหมิงเหอจึงคิดว่าคนทำตัวไม่รักชีวิตอย่างนางมีแนวโน้มมากว่าจะได้รับความสำคัญจากพวกเดนตายภายใต้กองกำลังของตนจนดำรงตำแหน่งสำคัญบางอย่าง นับเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาทางอ้อม

        บางเรื่องไม่ใช่ความลับสำหรับเหล่าลูกน้องกอปรกับหยวนอีย่วนมีใจประจบสอพลอ สืบข้อมูลมาได้บ้างย่อมเป็นเรื่องปกติ

        ส่วนเรื่องไฝเสน่ห์คราวก่อนก็อธิบายได้อย่างง่ายดายหนึ่งในลูกน้องเดนตายภายใต้กองกำลังของเขามีพี่ชายของหงซิ่วอยู่ไฝเสน่ห์บนหลังเจาเจาคงเผลอหลุดไปลอยเข้าหูนางเข้า

        เช่นนั้นที่หยวนอีย่วนมีปฏิกิริยารุนแรงต่อเยี่ยนเจาเจาก็ประจักษ์ชัดแล้วเจาเจาอยู่ในจุดที่นางดิ้นรนทั้งชีวิตก็ไม่มีทางเอื้อมถึงหรือสมปรารถนานางจึงอิจฉาริษยาและหวาดกลัวเมื่อไม่ได้ดังใจจนลุกลี้ลุกลน

        ดังนั้นนางเลยเริ่มพูดจาไร้สาระพยายามแยกเขาจากเยี่ยนเจาเจา

        เยี่ยนเจาเจาจิตใจรวนเร หนานหมิงเหอเฝ้าดูแม่นางน้อยเติบใหญ่มานางไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่ารักคืออะไร ไม่ต้องพูดถึงชอบพอคนอื่น หรือรักคนง่ายเลย

        มิหนำซ้ำหนานหมิงเหอยังกระจ่างว่าแม่นางน้อยหัวรั้นสบายใจกับคนใกล้ชิดเหมือนบิดาของนาง

        แม้นางจะเปลี่ยนไปรักคนอื่น ก็ไม่มีทางหลายใจ

        นอกเหนือจากเรื่องนี้เช่นหยวนอีย่วนบอกว่าเขากับเยี่ยนเจาเจาแตกหักกันนานแล้วหนานหมิงเหอเพียงหัวเราะเยาะเท่านั้น

        ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ยกเว้นเหตุสุดวิสัยอย่างโดนสกุลกู้บังคับเอาตัวไปต่อให้ตายเขาก็ไม่มีทางออกห่างเยี่ยนเจาเจาสักก้าว

        ซึ่งอาจเป็นเหตุการณ์นี้ที่สกุลกู้ทนแรงกดดันบางอย่างไม่ไหวจึงพาตัวเขากลับไป

        หนานหมิงเหอเริ่มรู้สึกโชคดีเล็กน้อย

        หากไม่ใช่เพราะเยี่ยนเจาเจาที่ย้อนกลับมาแสดงความเชื่อใจและพึ่งพาเขาเขาไม่มีทางคิดตกรับอำนาจที่ควรเป็นของเขาจากทางนั้นมาเร็วขนาดนี้หรอก ชาติก่อนจึงมีความเป็นไปได้มากว่าเขาจะโดนสกุลกู้พาตัวไปในอีกหลายปีข้างหน้า

        เขาย่อมรู้ชีวิตความเป็นอยู่ของตนในสกุลกู้ขาดการติดต่อ ออกจากเมืองเซียงเฉิงตลอดกาลมีโอกาสมากทีเดียวเจาเจาเลยตายจากไปตอนเขาไม่อยู่ เมื่อนึกถึงตรงนี้หัวใจของหนานหมิงเหอพลันปวดแปลบ

        แม่นางน้อยตัวเล็กบอบบางไม่รู้จะทำอย่างไรต้องลาจากโลกนี้ไปตามลำพังตอนที่เขาไม่อยู่

        การรับรู้นี้ทำให้ใจของหนานหมิงเหอเย็นเฉียบลงในพลัน

        สายตาของเขาลึกล้ำดั่งน้ำหมึกเม้มริมฝีปากแผ่วเบา มองหยวนอีย่วนตรงๆ เป็นครั้งแรก “ใครสังหารนาง？”

        หยวนอีย่วนคล้ายจะคุ้นเคยกับความสนใจที่หนานหมิงเหอมีต่อเยี่ยนเจาเจาดีเลยรู้ว่า “นาง” ที่เขาเอ่ยออกมาอย่างไม่ชัดเจนคือเยี่ยนเจาเจา แม้ใบหน้าจะขุ่นเคืองไม่ยินยอมกลับยังเข้าใจคำถามของหนานหมิงเหอในทันใด

        หยวนอีย่วนไม่ถึงกับโง่เขลานางรู้วิธีกระตุ้นความอยากรู้ จึงเอ่ยว่า “หากเป็นคนใต้บัญชาของคุณชายความลับนี้ย่อมบอกได้ ทว่าตอนนี้คุณชายอยู่เรือคนละลำกับข้า โปรดอภัยด้วยที่ข้าไม่อาจบอกท่านได้”

        พูดตามตรง ความจริงนี่ไม่ใช่ปัญหาสักนิดและผลลัพธ์ก็ชัดเจนเป็นอย่างยิ่ง

        หลักฐานคือหนานหมิงเหอยังไม่ได้คาดเดาว่าใครคือฮ่องเต้คนใหม่

        แน่นอนเขารู้ว่าองค์ชายที่มีอายุไล่เลี่ยกับเยี่ยนเจาเจาทั้งสี่มีนิสัยอย่างไรย่อมทราบว่าผู้ใดสามารถสัมผัสบัลลังก์มังกรทองเรืองรองนั้นได้ เขาจึงแน่ใจว่าสี่คนนั้นไม่ใช่ฮ่องเต้คนใหม่

        ตัวเลือกเหลืออยู่เพียงคนเดียวองค์ชายห้าที่นั่งคุกเข่าในสวนอวี้ฮวาหยวนตลอดบ่าย “เหลียงอิน”

        “เหลียงอินกระมัง”

        น้ำเสียงหนานหมิงเหอแผ่วเบามุมปากเจือรอยยิ้มอำมหิต

        ไม่ใช่ความสงสัย แต่เป็นความมั่นใจ

        หนานหมิงเหอเห็นความประหลาดใจปรากฏในดวงตาหยวนอีย่วนพลันรู้สึกว่าการพูดคุยวันนี้ไม่ได้ไร้ประโยชน์เสียทีเดียว อย่างน้อยก็กระจ่างหลายอย่างที่เขาไม่เข้าใจในอดีต

        -------------------------------------------------------

        เชิงอรรถ

        [1] ชาหลงจิ่ง คือ ชาเขียวที่ผลิตกันในเมืองหางโจวมณฑลเจ้อเจียง เป็นที่นิยม โด่งดัง หายากและราคาสูงที่สุด จัดเป็นชาจักรพรรดิ

        [2] กระดาษซู่เซวียน หมายถึง กระดาษซวนจื่อประเภทหนึ่งซึ่งได้รับการยอมว่าดีที่สุด เหมาะสมที่สุดสำหรับการวาดภาพและเขียนตัวอักษรจะเนื้อบาง รวมทั้งดูดซึมหมึกได้ดี

        [3] โจ๊กเจินจวิน หมายถึง อาหารสุขภาพที่ทำจากข้าวน้ำตาลกรวด และผลแอปริคอทเป็นส่วนประกอบหลัก

        [4] ทะเลสาบต้งถิง หมายถึงหนึ่งในทะเลสาบน้ำจืดขนาดใหญ่ที่สุดของจีน ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของมณฑลหูหนาน