ยมทูตก๊องแก๊ง
ตอน ตายคาเต้า
คืนนี้ที่โรงแรมเล็กเท่ารูหนู บรรยากาศเต็มไปด้วยความเซ็งและหดหู่ นัมจุนนอนแผ่หลาบนเตียง ส่วนจีวอนนั่งกอดเข่าทำหน้าบอกบุญไม่รับอยู่ปลายเตียงอีกฝั่ง ความพ่ายแพ้ต่อปีศาจในคราบมนุษย์ แถมยังถูกนางในฝันหัวเราะเยาะใส่หน้า มันทำให้ยมทูตรุ่นพี่ที่หยิ่งทะนงในศักดิ์ศรีมาตลอดร้อยปีรู้สึกเสียศูนย์อย่างแรง
จีวอนรอจนกระทั่งได้ยินเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของนัมจุน เธอคิดว่าเขาหลับไปแล้ว จึงค่อยๆ ย่องลงจากเตียงอย่างแ่เบา "นอนไปเถอะเ้าหนู ข้าจะไปหาอะไรสนุกๆ ทำแก้เซ็งหน่อย"
เด็กหญิงยมทูตแอบหนีออกจากโรงแรม มุ่งหน้าสู่ย่านสถานบันเทิงยามค่ำคืนที่สว่างไสวไปด้วยแสงไฟนีออน เธอเดินเข้าไปในผับใต้ดินแห่งหนึ่งที่เปิดเพลงตื๊ดๆ จนพื้นะเื จีวอนกวาดสายตามองไปรอบๆ ก่อนจะไปสะดุดตากับสาวสวยสุดเซ็กซี่คนหนึ่งที่กำลังเต้นอยู่กลางฟลอร์ เธอมีผมสีบลอนด์ยาวสลวย รูปร่างสูงโปร่งในชุดเดรสรัดรูปสีแดงเพลิง
"ขอยืมร่างหน่อยนะจ๊ะ" จีวอนยิ้มมุมปาก ก่อนจะเดินเลี่ยงไปในมุมมืดของร้านแล้วเริ่มร่ายมนตร์ ร่างของเด็กหญิงแปดขวบค่อยๆ ยืดขยายออก เส้นผมสีดำเปลี่ยนเป็สีบลอนด์สว่าง เสื้อผ้ากลายเป็ชุดเดรสสีแดงเพลิงเหมือนสาวคนเมื่อกี๊ทุกกระเบียดนิ้ว ในเวลาไม่กี่วินาที จีวอนก็กลายเป็สาวสวยสะพรั่งวัยยี่สิบห้าที่ไม่มีใครอาจละสายตาได้
ทว่าการจำแลงกายที่ซับซ้อนขนาดนี้ก็สูบพลังของเธอไปมหาศาล จีวอนรู้สึกเหนื่อยอ่อนจนแทบจะใช้พลังวิเศษอย่างอื่นต่อไม่ไหว นี่เป็เพียงวิชาเดียวที่เธอใช้เพื่อปลดปล่อยตัวเองจากร่างเด็กน่าเบื่อในบางครั้งบางคราว
เธอในร่างสาวสวยเดินโซซัดโซเซมานั่งที่หน้าเคาน์เตอร์บาร์ "ขอบรั่นดีเพียวๆ ดับเบิลช็อต" เธอสั่งบาร์เทนเดอร์ด้วยน้ำเสียงแหบพร่าเล็กน้อย ซึ่งมันช่างดูเซ็กซี่ในสายตาหนุ่มๆ รอบข้าง การแอบมาดื่มเหล้าแรงๆ แบบนี้คือสิ่งที่เธอเคยทำเสมอเมื่อรู้สึกเซ็งกับชีวิตะอันยาวนานของตัวเอง
"จะมาสนุก ไม่ชวนกันเลยนะ ยัย เอ๊ยพี่จีวอน"
เสียงกระซิบที่คุ้นเคยดังขึ้นข้างหู พร้อมกับความรู้สึกเจ็บจี๊ดที่ติ่งหู นัมจุนที่แกล้งหลับแอบย่องตามเธอมาั้แ่แรกนั่นเอง เขายืนอยู่ข้างหลังแล้วใช้สองนิ้วหยิกหูเธอเบาๆ
"หนอย! ตามมาทำไมเนี่ย!" จีวอนในร่างสาวสวยหันไปค้อนใส่ แต่ก็ไม่ได้ผลักไสเขาออกไป
ทั้งสองลงเอยด้วยการนั่งดื่มเหล้าด้วยกัน นัมจุนเองก็สั่งเบียร์มาดื่มบ้าง พวกเขาเริ่มคุยโม้โอ้อวดเื่การทำงานของยมทูตเสียงดังลั่นบาร์
"ตอนที่ฉันล่อนักแข่งขี้ยาพวกนั้นตกเขื่อนนะแกเอ๊ย! สะใจเป็บ้า!" จีวอนเล่าพลางหัวเราะร่า
"แล้วตอนที่เธอจีบนางฟ้าบน์แล้วโดนเมินล่ะ โคตรฮา!" นัมจุนแซวกลับ
นักดื่มคนอื่นๆ ที่นั่งอยู่ใกล้ๆ หันมามองแล้วหัวเราะขำขัน นึกว่าคนบ้าสองคนหลุดออกมาจากโรงพยาบาลแล้วมาแอบดื่มเหล้า ไม่มีใครถือสาคำพูดเพ้อเจ้อของพวกเขา
ทันใดนั้น ไฟในคลับก็ดับพรึบลง เหลือเพียงสปอตไลท์ที่ส่องไปยังเวทีกลางร้าน เสียงดนตรีเปลี่ยนเป็จังหวะที่ร้อนแรงและยั่วยวน พิธีกรประกาศก้องว่าถึงเวลาของ "Midnight Special Show!"
สาวสวยในชุดชั้นในลูกไม้สุดวาบหวิวหลายคนเดินออกมา แต่ละคนตรงไปยังเสาเต้นของตัวเอง แสงไฟสลัวขับเน้นให้เห็นเรือนร่างอันน่ามอง แต่คนที่โดดเด่นและสวยที่สุด ยืนอยู่กลางเวทีภายใต้แสงไฟที่สว่างที่สุด คือหมอจีอัน!
เธอสวมเพียงบราลูกไม้สีดำและกางเกงในจีสตริงเข้าชุด เรือนร่างเล็กเรียวเพรียวบางที่ปกติซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อกาวน์สีขาว บัดนี้ได้เปิดเผยส่วนเว้าส่วนโค้งที่ซ่อนรูปออกมาอย่างเต็มที่ ทั้งหน้าอกหน้าใจที่อวบอิ่มเกินคาดและสะโพกกลมกลึงที่ชวนให้ใจสั่น เธอยิ้มมุมปากอย่างยั่วยวน ก่อนจะเริ่มเคลื่อนไหวไปตามจังหวะดนตรี ท่วงท่าการเต้นรูดเสาของเธอนั้นทั้งแข็งแรง สง่างาม และเซ็กซี่จนแทบทำให้ผู้ชมลืมหายใจ
นัมจุนอ้าปากค้าง... น้ำลายเหนียวๆ ไหลยืดลงมาจนเปรอะคางโดยไม่รู้ตัว ภาพของหมอจีอันที่ค่อยๆ ทรุดตัวลง ก่อนจะหันหลังแล้วเริ่มเต้นทเวิร์คอย่างเร่าร้อน ทำให้แก้มก้นขาวโพลนเนียนละเอียดเด้งส่ายดึ๋งๆ ไปตามจังหวะเพลง มันคือภาพที่ทำให้สมองของเขาหยุดทำงานไปชั่วขณะ
ส่วนจีวอน... เธอทำตาโตเท่าไข่เป็ด จ้องมองภาพตรงหน้าราวกับถูกสาปให้กลายเป็หิน "คุณ... หมอ... จี... อัน..." เธอพึมพำเสียงแ่เบา อากาศรอบตัวดูเหมือนจะหายไปหมด ลมหายใจติดขัดอยู่ในลำคอ
และแล้ว... เมื่อหมอจีอันหันกลับมาส่งยิ้มโปรยเสน่ห์ให้ผู้ชมอีกครั้ง
"เฮือก!"
จีวอนสูดหายใจเฮือกสุดท้าย ก่อนที่ตาจะเหลือกขาว โครมมม! ร่างสาวสวยผมบลอนด์ของเธอหงายตึง! ร่วงจากเก้าอี้บาร์ลงไปกองกับพื้นเสียงดังอั้ก!
หลังจากโชว์สุดเร่าร้อนจบลง แสงไฟในคลับก็สว่างขึ้นอีกครั้ง จีวอนในร่างสาวผมบลอนด์ยังคงนอนสลบเหมือดอยู่บนพื้น นัมจุนที่เพิ่งได้สติจากอาการตะลึงงัน รีบปรี่เข้าไปช้อนร่างที่หนักเอาเื่ของรุ่นพี่ขึ้นมาอุ้ม "จีวอน! จีวอน! เป็อะไรไป!"
เขาตัดสินใจอุ้มเธอไปยังห้องแต่งตัวหลังเวทีที่ตอนนี้ค่อนข้างวุ่นวาย เขาแอบวางเธอลงบนโซฟายาวในมุมที่ลับตาคน "รออยู่นี่นะ เดี๋ยวฉันไปหายาดมมาให้!" ว่าแล้วเขาก็วิ่งพรวดพราดออกไปจากห้อง
จังหวะนั้นเอง หมอจีอันในชุดนักเต้นสุดเซ็กซี่ก็เดินเข้ามาในห้องแต่งตัวพอดี ใบหน้าสวยของเธอฉายแววเคร่งเครียดและมุ่งมั่น เธอไม่ได้มาที่นี่เพื่อเต้นโชว์เป็อาชีพเสริม แต่เธอแฝงตัวเข้ามาเพื่อสืบหาตัวสาวค้ายาที่ใช้ชื่อว่ามาดามโรส เอเย่นต์สาวผมบลอนด์ผู้ค้ายาอี หรือ 'ยาเลิฟ' ที่กำลังระบาดหนัก และเป็สาเหตุที่ทำให้น้องสาวสุดที่รักของเธอต้องจบชีวิตลงเพราะเสพยาเกินขนาด
และเหมือนโชคชะตาเล่นตลก ร่างของจีวอนที่จำแลงมา ดันเหมือนกับ 'มาดามโรส' ตามรูปถ่ายที่เธอได้มาจากการจ้างสายสืบเอกชนราวกับแกะ!
"เจอตัวจนได้นะนังงูพิษ" หมอจีอันพึมพำเสียงเย็น เธอเห็นร่างสาวผมบลอนด์นอนสลบอยู่บนโซฟา จึงคิดว่าอีกฝ่ายคงจะเพลียจัดหรืออาจจะเสพยาของตัวเองเข้าไป เธอไม่รอช้า รีบเดินเข้าไปประคองร่างนั้นขึ้นมา "ดูเหมือนคุณจะเมาหนักนะคะ ให้ฉันไปส่งที่พักไหม?"
เธอพาร่างของจีวอนออกจากผับอย่างแเี ไม่มีใครสงสัย เพราะคิดว่าเธอแค่ช่วยเพื่อนนักเต้นที่เมาหนัก เธอขับรถพาจีวอนไปยังโรงแรมม่านรูดแห่งหนึ่งในย่านชานเมือง ลากร่างสาวสวยเข้ามานอนแผ่บนเตียงนอนขนาดใหญ่รูปหัวใจ
หมอจีอันมองร่างบนเตียงด้วยแววตาอำมหิต เธอเริ่มปลดชุดนักเต้นของตัวเองออก เตรียมจะ 'สอบสวน' เอเย่นต์ค้ายาด้วยวิธีของเธอ แต่ขณะที่เธอกำลังจะถอดบราลูกไม้สีดำออกนั่นเอง
"อืม" จีวอนค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา ภาพแรกที่เห็นคือใบหน้าสวยคมของคุณหมอจีอันในระยะประชิด แถมยังอยู่ในสภาพกึ่งเปลือย! สติที่เพิ่งกลับมาก็เตลิดเปิดเปิงไปอีกครั้ง ความปรารถนาที่คุกรุ่นมาั้แ่เมื่อวานปะทุขึ้นมาอย่างรุนแรง
"ในที่สุด คุณหมอก็เป็ของฉัน!" จีวอนคำรามในลำคอ เธอพลิกตัวลุกขึ้นยืนประกบร่างหมอจีอันทันที มือไม้เริ่มซุกซน ถอดเสื้อผ้าของคุณหมอออกอย่างรวดเร็วจนเหลือแต่ร่างเปลือยเปล่า ก่อนจะเริ่มเล้าโลมอย่างเร่าร้อน
"อุ๊ย! อย่า! ๆ ใจเย็นๆ ซิคะ" หมอจีอันแสร้งทำเป็ใและขัดขืน หล่อนส่ายตัวไปมาอย่างยั่วยวน ขณะที่มือข้างหนึ่งแอบหยิบหลอดยาขนาดจิ๋วออกมาจากซอกหลืบที่ซ่อนไว้ แล้วแอบบีบของเหลวใสๆ ซึ่งก็คือสารเคมีเข้มข้นจากยาฆ่าแมลง ป้ายลงบนยอดเต้าปทุมถันสีชมพูของตัวเองอย่างรวดเร็ว
"โครม!" จีวอนหมดความอดทน "พี่รอไม่ไหวแล้ว!" เธอผลักร่างเปลือยของหมอสาวลงไปนอนหงายบนเตียง เธอขึ้นคร่อมร่างนั้น เริ่มก้มลงใช้ลิ้นบรรจงเลียั้แ่ปลายเท้าเล็กขาวสะอาด ไล่ขึ้นมาตามหน้าแข้งเรียวเนียน
แผล๊บ! ๆ เลียผ่านขาอ่อนด้านในที่สั่นระริก เธอจับขาเรียวยาวนั้นฉีกถ่างออก ก่อนจะก้มหน้าลงไป... เลียชิมความหวานฉ่ำที่ร่องสาวอย่างดูดดื่ม ก่อนจะลากปลายลิ้นผ่านหน้าท้องแบนราบ ผ่านสะดือบุ๋มสวย ขึ้นมาจรดที่ยอดถันสีชมพูระเรื่อที่ตั้งชูชันรออยู่
"แค่ก! ๆ ๆ" ทันทีที่ลิ้นััยอดถันอาบยาพิษ จู่ๆ จีวอนก็รู้สึกชาไปทั้งลิ้น ตาพร่ามัว หายใจไม่ออก เธอน้ำลายฟูมปาก ก่อนจะฟุบหน้าลงไปบนแผงอกของคุณหมออย่างแน่นิ่งไร้ลมหายใจ
ฝ่ายนัมจุน หลังจากวิ่งวุ่นหายาดมจนทั่วแล้วกลับมาไม่เจอจีวอน เขาก็เริ่มใจคอไม่ดี เขานั่งหลับตาทำสมาธิ ใช้พลังทิพย์ของยมทูตเพ่งมองหาจนกระทั่งเห็นภาพจีวอนนอนแน่นิ่งอยู่บนเตียงกับหมอจีอันในโรงแรมม่านรูด!
"ยัยเด็กบ้า! ทำเื่จนได้!" เขาสบถอย่างหัวเสีย รีบวิ่งออกจากผับ เห็นรถบิ๊กไบค์คันงามจอดอยู่ เขาไม่รอช้า ใช้พลังสะเดาะกุญแจแล้วขโมยขี่บึ่งไปยังโรงแรมม่านรูดทันที เมื่อถึงหน้าห้อง เขาก็จำแลงกายเป็หนุ่มนักบิดร่างใหญ่ มีรอยสักเต็มตัว แล้วใช้เท้าถีบประตูห้องเสียงดังโครม!
ภาพที่เห็นคือหมอจีอันนั่งอยู่บนเตียงในสภาพเปลือยกาย ทำท่าใสุดขีด ส่วนข้างๆ คือร่างสาวผมบลอนด์ (จีวอน) ที่นอนคว่ำหน้าอยู่
"เฮ้ย! น้องสาวข้าเป็อะไรไปวะ!" นัมจุนตะคอกเสียงเข้ม (แกล้งทำเป็พี่ชาย ตามความคิดที่ว่าจีวอนคงเสร็จหมอจนหมดแรงแล้วหลับไป)
หมอจีอันเห็นเหยื่อรายใหม่มาถึงที่ก็ฉีกยิ้มในใจ ตายคู่ไปเลยแล้วกัน! เธอคิดพลางแสร้งทำหน้ายั่วยวน
"เปล่าหรอกค่ะ น้องสาวคุณแค่เมาหนักไปหน่อย" เธอเอนตัวลงนอนหงาย ชันเข่าขึ้นแถมยังแบะขาอ้าออกจนเห็นเนินโหนกที่แทบจะไร้เส้นขน อวดสรีระสุดเซ็กซี่
"แต่พี่ชายดูท่าจะยังไหวนะคะ? ฉันยังไม่ทันได้สนุกกับน้องสาวคุณเลย ช่วยทำแทนเธอได้ไหมคะ"
นัมจุนในร่างนักเลงกลืนน้ำลายเอื๊อก สัญชาตญาณดิบเข้าครอบงำ เขารีบกระโจนขึ้นเตียง มานั่งทับขาหมอสาวไว้ ก้มลงไปบดขยี้ริมฝีปากกับเธออย่างดูดดื่ม
จุ๊บ! ๆ ๆ ลิ้นทั้งสองพันเกี่ยวกันอย่างเร่าร้อน เขาไซร้ซอกคอขาวเนียน สูดดมกลิ่นกายหอมกรุ่น มือหยาบใหญ่ก็บีบเคล้นฟอนเฟ้นเต้านมคู่งามอย่างเมามัน
"อร๊ะ! กินนมสิ พี่ชาย" หมอสาวร้องครางเสียงหวานพลางเบ้ปากชมพูมายังยอดเต้าของตัวเอง
"จุ๊บ! ๆ ๆ" นัมจุนไม่รอช้า ก้มลงไปดูดดื่มหัวนมสีชมพูข้างที่จีวอนเพิ่ง 'ชิม' ไปอย่างตะกละตะกลาม
"ดูดอีกข้างสิคะ ดูดแรงๆ เลย" หมอสั่ง
"จ๊วบ! ๆ ๆ" นัมจุนเปลี่ยนข้าง โยกหน้าไปคาบทึ้งยอดปทุมถันอีกข้างอย่างหิวกระหาย
"แค่ก! ๆ ๆ ๆ" อาการเดียวกันกับจีวอนเกิดขึ้นกับเขาทันที! น้ำลายฟูมปาก ตาเหลือก ก่อนจะฟุบหน้าลงมานอนตายข้างๆ จีวอน กลายเป็ยมทูตสองศพบนเตียงมรณะ!
ฮิ! ๆ ๆ ไอ้เลว! คุณหมอจีอันหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง เสียงหัวเราะของเธอเหมือนคนสวยโรคจิตที่เพิ่งทำภารกิจสำเร็จลุล่วง เธอลุกขึ้นแต่งตัวอย่างรวดเร็ว เช็ดคราบยาพิษออกจากร่าง ก่อนจะเดินออกจากห้องไปอย่างใจเย็น ขึ้นรถเก๋งที่ไม่มีป้ายทะเบียน แล้วขับหนีหายไปในความมืด
ในยมโลก
ปุ๋ง! ๆ
ิญญาสองดวงปรากฏขึ้นต่อหน้าท่านพญายม ดวงหนึ่งเป็เด็กหญิงแปดขวบหน้าตาน่ารัก อีกดวงเป็หนุ่มหล่อหน้าตี๋ กล้ามเป็มัดๆ (ร่างจริงของนัมจุน) ทั้งสองยืนเกาหัวแกรกๆ ด้วยความงุนงง
ท่านพญายมมองิญญายมทูตทั้งสองด้วยแววตาเหนื่อยหน่าย "พวกเ้า ไปทำอีท่าไหนถึงตายพร้อมกันได้?"
จีวอนเอียงคอ "ไม่รู้สิคะ กินนมมั้ง?"
นัมจุนยกมือขึ้นถามอย่างสงสัย
"ท่านครับ คือผมสงสัยว่า นี่พวกเราตายแล้วตายอีกได้เหรอครับ?"
ท่านพญายมไม่ตอบแต่ยกมือขึ้นกุมขมับ ดูเหมือนว่ายมทูตคู่นี้ จะสร้างเื่ปวดหัวให้ยมโลกได้อีกยาวนาน
157
