เนี่ยฟงเริ่มฝึกวิชาที่ได้มาจากอาจารย์
เวลาผ่าน อีก 2 ปี ครึ่ง
เช้าวันรุ่งขึ้น
ช่างเป็วันที่สดใสจริงๆ เนี่ยฟงมองอยู่หน้าถ้ำ
เนี่ยฟงเอ้ย มาหาข้าที ชายชราส่งคลื่นเสียงเรียกเนี่ยฟง
ไม่ถึงอึดใจเนี่ยฟงก็มาอยู่ตรงหน้าอาจารย์ของเขาแล้ว เนี่ยฟงพูด
เยี่ยมยอด ท่าเท้าภูติพรายของเ้าก้าวหน้าขึ้นไม่น้อย ชายชรากล่าวชมเชย
เป็เพราะข้ามีอาจารย์ที่ดี ขอรับ เนี่ยฟง
ไอ้โกหกตลอด 3 ปีเ้าไม่เคยให้ค่าชี้แนะเลย ชายชราะโใส่
ท่านอาจารย์แข็งแกร่งก็เลยมีลูกศิษย์อัจฉริยะไงครับ เนี่ยฟงกระแนะกระแหนชายชรา
ไม่ได้เจอกันตั้งนานเ้ายังกวนประสาทข้าเช่นเคยเลยนะ ชายชราพูดและยิ้ม
พลังวัชร์ของเ้าไปถึงไปไหนแล้วละ ชายชราถาม
ไม่บอกท่านก็รู้อยู่ดี เนี่ยฟงพูด
อืมมม นักสู้ทองเเดงระดับ15 ยั้งงั้นหรอ
ข้าว่าเ้าฝึกช้าไปน่า ชายชราพูดแกล้งลูกศิษย์
ท่าน หึ ข้าไม่คุยกับท่านแล้ว เนี่ยฟงพูดด้วยความหัวร้อน
ใช้วิชามารกลืนกินกับข้าอีกสิ ชายชราพูดอย่างเอ็นดูเด็กหนุ่ม
ไหนท่านบอกว่าจะไม่บังคับค่าใช้วิชานี้กับท่านแล้วไง เนี่ยฟงพูด
ข้าสัญญาครั้งนี้จะเป็ครั้งสุดท้าย ชายชราพูดด้วยความเรียบเฉย
ก็ได้ ครั้งนี้จะเป็ครั้งสุดท้าย แล้วท่านห้ามบังคับค่าทำเื่แบบนี้อีกนะ เนี่ยฟงพูดอย่างจริงจัง
ได้ ข้าสัญญา ส่งมือมาซิ ชายชราพูด
เนี่ยฟงได้ยินยังงั้นก็ทำตาม เมื่อมือทั้ง2ััโดนกัน พลังวัชรและพลังปราณได้ไหลออกจากร่างนึงไปสู่อีกร่างนึง เเต่เเล้วเนี่ยฟงก็รู้สึกตัว
ท่านอาจารย์ทำไมท่านถึงได้ดูดพลังวัชรข้าละ เนี่ยฟงพูดด้วยความมึงงง
เนี่ยฟงนี้คือกฎของโลกใบนี้คนแข็งแกร่งเท่านั้นที่จะอยู่รอดถ้าเ้าอยากได้พลังของเ้าคืนเ้าจงเครียดแค้นข้าและแข็งแกร่งขึ้นซะ ชายชราพูดด้วยน้ำเสียงเ็า
ไม่จริงท่านไม่มีทางทำกับข้าอย่างนี้ เนี่ยฟงไม่เชื่อสิ่งที่เห็น
มันคือเื่จริงถ้าเ้าไม่อยากตายรอบ 2 เ้าก็หาทางดูดพลังของข้าให้ได้สิ ชายชราพูดด้วยน้ำเสียงเ็า
เนี่ยฟงคิดในใจ ทำไม ทำไม ทำไมต้องเป็ท่านที่ทำกับข้าแบบนี้ ขะข้ายังไม่อยากตายหนี้เเค้นพ่อกับเเม่ข้ายังไม่ได้สะสางเลย ทำยังไงดีๆ
ข้ายังไม่อยากตายยยยยย เนี่ยฟงะโออกมาอย่างบ้าคลั่ง สติของเขาได้หลุดไปแล้วตอนนี้
เนี่ยฟงเริ่มใช้วิชามารดูดกลืนดูดพลังวัชรและพลังปราณของตัวเองกลับมา
ดี ดีมาก มันต้องอย่างนี้ศิษย์ของข้า ชายชราพูดด้วยความภาคภูมิใจจากนั้นชายชราก็ไม่ใช้วิชามาดูดกลืนปล่อยให้เนี่ยฟงดูดกลืนพลังของตัวเองจนหมด
ณเวลาเที่ยงคืน
นี่ข้ายังไม่ตายหรอ แล้วอาจารย์ข้าละ
เนี่ยฟังมองหาอาจารย์แต่ก็ไม่มีวี่แวว เห็นเพียงจดหมายฉบับหนึ่ง เนี่ยฟงได้เปิดอ่าน
จดหมาย
ศิษย์รักของข้า ถ้าเ้าเห็นจดหมายฉบับนี้ก็แสดงว่าอาจารย์ได้จากโลกนี้ไปแล้ว เ้าไม่ต้องเสียใจไป ข้าทำเื่เลวร้ายมามากข้าได้ใช้วิชามารดดกลืนดูดพลังของคนอื่นมามากมายเพราะข้าอยากเป็เ้ายุทธภพ ข้าใกล้จะบรรลุเป้าหมายแล้ว ขณะนั้นข้าได้เจอเด็กหนุ่มคนหนึ่งซึ่งข้ารักและเอ็นดูเหมือนลูกมันทำให้ข้าใจอ่อนข้าหันกลับไปดูเส้นทางที่ข้าเดินมันมีแต่ซากศพที่ล้มตายอยู่ ข้ารู้ว่าข้าตายก็ชดใช้กรรมให้หมด ข้าเลยอยากให้เ้า ขจัดคนเลวคุ้มครองคนดีเพื่อที่จะให้ข้าได้มีความดีติดตัวบ้าง จากต้าเฟยมารทมิฬ
ทะท่านอาจารย์ ท่านนน ฮือๆ เนี่ยฟงร้องไห้เพราะเขาก็คิดว่าชายชราคนนี้เป็พ่อบุญธรรมเหมือนกัน
ข้าขอเรียกท่านว่าพ่อบุญธรรม ท่านคงไม่ถือสาข้านะ ข้าจะทำตามที่ท่านบอกปกป้องคนดีเขาจัดใจคนชั่วช่วยเหลือยุทธภพ ข้าขอสาบาน เนี่ยฟงออกมาทั้งน้ำตาเเละความจริงใจที่มีต่อชายชราผู้นั้น