“ชะ...ช่วยด้วย” วิลยกยิ้มมุมปากอย่างเข้าใจ มันหน้าที่เขาอยู่แล้วตอนแรกกะจะนอนพักสักสองสามชั่วโมงแล้วค่อยบรรเลงเพลงสวาทกับเธอ แต่เสียงอ้อนวอนฟังแล้วช่างน่าสงสารนัก
วิลพิจารณาใบหน้าหญิงสาว แก้มเธอแดงเพราะฤทธิ์ยา ดวงตาพราวระยับด้วยหยาดน้ำตา คงอดทนมาได้สักพักแล้วสินะ รูปร่างบอบบางดูน่าทนุถนอม มือเรียวใหญ่รูปไล้ใบหน้าอย่างอ่อนโยน แม้เธอจะน่าทนุถนอมแค่ไหนแต่เธอก็มีหน้าที่ที่ต้องทำ ปลายนิ้วไล้ลงมาที่ริมฝีปากอิ่มแดงระเรื่อ วิลไม่ปกปิดความพึงพอใจต่อเครื่องบรรณาการชิ้นนี้เลย
แม้ดวงตาเธอจะแพรวพราวเพราะหยาดน้ำตา ซึ่งในตอนแรกเธอมองเห็นเขาไม่ชัด แต่ตอนนี้เขาอยู่ใกล้เธอมาก มากจนรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆของเขาที่เป่ารดเธอ ซึ่งเธอไม่ชอบแววตาที่เขามองมา รวมไปถึงััของเขาด้วย
พรึ่บ! วิลเลิกคิ้วอย่างแปลกใจเมื่อจู่ๆ มือเขาก็ถูกมือเล็กปัดทิ้งไป ดูจากแววตาของเธอตอนนี้ เขาเข้าใจผิดหรือเปล่าว่าเธอกำลังโกรธ ก็น่าจะเป็ไปได้เพราะถ้าสาเหตุเพราะเขาเข้ามาช้าเกินไป ยามงอนก็ดูน่ารักมาก
พึ่บ ธมนพยายามจะลุกแต่เธอก็แทบจะขยับร่างกายไม่ไหว หรือเืในร่างกายเธอแข็งตัวไปแล้ว อึ้บ! วิลช้อนร่างเธอขึ้นและพาออกมาจากห้องน้ำอย่างใจดี
อื้ม! ธมนร้องออกมาเมื่อเธอถูกโยนลงบนเตียงนอนแม้ไม่รุนแรง แต่เธอก็รู้สึกไม่ดี ดวงตากลมโตค่อยๆ เปิดขึ้นมา และต้องเปิดกว้างมากขึ้นเมื่อเขากำลังถอดเสื้อของเขา
“อย่า!…” เสียงที่เปล่งออกมาอย่างดัง นั่นคือสิ่งที่ธมนคิดว่าใช่ แต่จริงๆ แล้วเสียงห้ามนั้นมันอยู่แค่คอของเธอ อื้ม!!! เสียงครางที่พยายามปฎิเสธสิ่งที่เกิดขึ้น เมื่อร่างสูงเปลือยท่อนบนขยับขึ้นมาบนเตียง ฝ่ามือทั้งสองของเขากำลังวุ่นวายกับเสื้อของเธอ ธมนพยายามกำเสื้อที่กำลังจะหลุดออกจากร่างกายไว้แน่น แต่แรงเท่ามดของเธอก็ไม่อาจไปทัดทานแรงของเขาได้
พั่บ ร่างบางถูกจับให้นอนหงายแขนทั้งสองถูกกดไว้ด้วยมือทั้งสองข้างของเขา ผิวขาวเนียนของเธอที่แดงเพราะฤทธิ์ยาตอนนี้คงแดงมากขึ้น เมื่อถูกดวงตาเข้มจับจ้องมองและฉายแววแห่งความพึงพอใจออกมาอย่างไม่ปิดบัง “สวยมาก” เสียงพึมพำของเขา
วิลมองเรือนร่างเกือบเปลือยท่อนบนของเธอ เขาปฎิเสธไม่ได้ว่าสินค้าที่ถูกเลือกมาเพื่อเขาชิ้นนี้น่าจะระดับพรีเมี่ยมเลย แม้เธอจะไม่ได้สวยอวบอิ่มจนโดดเด่น แต่ยิ่งพิศนานเข้าก็ยากที่จะละสายตาออกไปได้
“ถ้าทำตัวดีๆ บางทีฉันอาจจะเลี้ยงเธอไว้ดูเล่นก็ได้นะ” สิ่งที่เขาพูดกับสิ่งที่คิดตรงกัน เพราะใครก็ตามที่รู้จักเขาจะรู้ว่าคนอย่างเขาไม่เลี้ยงผู้หญิงไว้ให้รำคาญใจ เขามันประเภท้าก็เรียกมา จ่ายเมื่อเสร็จกิจและต่างก็แยกทางกันไป ไม่ติดต่อไม่แลกเบอร์หรือช่องทางไหนๆ ในการติดต่อระหว่างกันทั้งนั้น
“ยะ…อื้มมมม” เสียงที่พยายามจะร้องห้ามกลับถูกกลบปิดด้วยริมฝีปากหยักอย่างไม่ทันตั้งตัว ััที่ไม่ได้นุ่มนวลนัก ทำให้ธมนรู้สึกเจ็บที่ริมฝีปาก เมื่อเขาทั้งกัดและดูดริมฝีปากเธออย่างกับคนตายอดตายอยากเื่อย่างว่ามานาน แต่วิลกลับไม่คิดแบบนั้น แม้เธอจะบอบบางแต่สิ่งที่เขาทำกับเธอคือสิ่งที่เธอรู้และมีประสบการณ์มาแล้ว เพราะฉะนั้นไม่จำเป็ต้องพิธีการอะไรมากมาย หน้าที่เธอคือรองรับการปลดปล่อยจากร่างกายเขาก็เท่านั้น
เรียวลิ้นหนาล่วงล้ำเข้าสู่โพรงปากเล็กความหอมหวานที่เกิดขึ้นมากมายจะว่าไปมากกว่าครั้งไหนๆ เท่าที่เขาเคยรู้สึกมาเลย เธอไม่ได้ตอบสนองกลับอย่างเชี่ยวชาญ ในทางตรงข้ามเธอกลับไร้เดียงสามากกระตุ้นอารมณ์ความเป็ชายของเขาได้เร็วเกินคาด ซึ่งเป็ความแปลกใจที่เขาขอเก็บไว้ในใจเงียบๆ เพราะถ้าเป็การแสดงถือว่าเธอประสบความสำเร็จ มอบรางวัลออสก้าสาขานี้ให้เธอได้เลย
จ๊วบ! เสียงดูดดื่มความหวานกันและกัน แบบนั้นไม่ถูก! ถ้าบอกว่าเป็เสียงตักตวงความหวานที่เขากระทำกับเธอแบบนั้นถึงจะถูก เพราะเขาเชื่องช้ารีรอไม่อิ่ม หรือพอใจที่พร้อมจะละจากโพรงปากหวานไปยังที่จุดอื่นๆ ที่น่าลิ้มลองไม่น้อยเช่นกันได้ง่ายๆ แต่เมื่อเธอเริ่มเสียระบบการหายใจ เขาจำต้องละออกมาเพื่อเปิดช่องปากให้กับเธอได้หายใจช่วยจมูกโด่งเล็กๆ ที่เห็นแล้วเขาอดไม่ได้ที่จะหยอกล้อขบกัดสร้างความสั่นสะท้านเสียววูบวาบให้กับทั้งเธอและเขาอย่างช่วยไม่ได้
เฮ่อเฮ่อ ธมนหอบหายใจหนักขึ้น แม้ความเ็ปก่อนหน้านี้จะจางลงเพียงเพราะััจากเขาเมื่อครู่ คงเพราะร่างกายหลั่งสาร
อะดรีนาลีนแห่งความสุข มันคงเป็ยาบรรเทาอาการพิษร้ายจากยาที่เธอกินไปอย่างแน่นอน แต่มันคงยังไม่มากพอเพราะเมื่อร่างกายเธอไม่ไดรับััจากเขาอาการปวดร้าวก็เหมือนจะเกิดขึ้นอีกครั้ง ซึ่งเธออยากจะอดทนกับมันมากกว่าสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นต่อจากนี้
จุ๊บ เสียงริมฝีปากหยักยามต้องัักับพื้นผิวคอเล็ก จมูกโด่งไต่เลื่อนดอมดมสูดกลิ่นหอมจากเรือนกายสาวกลิ่นน้ำหอมมีระดับผสมกับกลิ่นกายเธอมันช่างดีจริงๆ เธอมีกลิ่นเฉพาะตัวที่เขาไม่อาจปฎิเสธได้ว่าเขาเองก็ชอบกลิ่นแบบนี้ บางครั้งเขาต้องปล่อยผู้หญิงบางคนที่เรียกมาเพียงเพราะน้ำหอมที่ใช้มันไม่น่าพิศมัย
มือเล็กทั้งสองไม่รู้ตัวเลยว่าไร้การพันธนาการไปั้แ่เมื่อไหร่ เธอมารู้ตัวตอนที่เนินเต่งตึงทั้งสองถูกกอบกุมด้วยฝ่ามือร้อนแรงจนทะลุผ่านเนื้อผ้าบราลูกไม้ เธออ่อนแรงหรือไม่อยากขัดจังหวะของเขา ที่ทั้งปลายจมูกปลายลิ้นลากไล้ดูดดื่มดอมดมผิวนุ่มกระตุ้นร่างกายหลั่งสารความสุขบรรเทาความปวดร้าวที่มันค่อยๆ ลดน้อยลง ถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกบางอย่างที่เธอไม่รู้ว่ามันคืออะไร และความรู้สึกแบบนี้ทำให้เธอไม่สงบเลย ร่างกายเธอขยับกระสับกระส่ายเนินเนื้อทั้งสองกระเพื่อมขึ้นลงหนักขึ้นตามแรงการหายใจที่เธอไม่พอใจกับมันสักที จึงไม่พร้อมที่จะหยุดโดยหารู้ไม่ว่าเธอกำลังยั่วยวนเขา
พึ่บ บราตัวบางถูกกำจัดออกไปอย่างรวดเร็ว ลมหายถี่ร้อนพ่นออกมาอย่างไม่อาจกักกั้น ยอดเกสรสีชมพูอ่อนบนเนินเต่งตึงที่เนียนขาวละเอียดทุกอย่าง ที่สะท้อนบนดวงตาคมกร้าวมันช่างสวยงามจริงๆ
8K
