หลังจากเทศกาลตรุษจีนผ่านไป พ่ออิงอิง ก็ไม่ไปทำการค้าอีก เพราะเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทางมาหลายปี ก็มาอยู่กับครอบครัว ซึ่ง ปกติ ทางบ้านอิงอิง ก็ไม่ได้ทำอะไร และพอดีพี่ชายอิงอิงก็ลาออกจาก ทหาร เพื่อจะมาสร้างครอบครัว หลายสัปดาห์ต่อมาอิงอิงกับพี่ชาย ขี่ม้า พูดคุยกยอกล้อการเล่น นอกหมู่บ้านจะมี ลำธารเล็กๆ และมีทุ่งนา ของชาวบ้าน ซึ่ง พระอาทิตย์กำลังจะตกดิน อิงอิง ชมพระอาทิตย์ อย่างเพลิน ทันใดนั้นเอง ก็เห็นเนินเขาลูกหนึ่งดึงดูดเข้า ซึ่ง เนินเขาลูกนั้นไม่ใหญ่มาก และยังมีบำธารเล็กๆหลายผ่าน มีที่ราบอยู่ 1-2 ไร่ ซึ่ง เวลา ลม แสงแดด พัด ก็จะไม่ โดนมากเท่ารั่ย เหมาะสำหรับการพักผ่อน ซึ่งอิงอิง ได้หยุดม้า แล้วพูดคุยกับพี่ชาย ตัวเอง ว่าท่านพ่อกับท่านพี่กลับมา พวกเรายังไม่รุ้จะทำอะไรกัน อิงอิงนึกออกแล้ว จึงรีบควบม้ากลับบ้าน เอาจนพี่ชายอิงอิง สงสัย นึกอะไรออก ทำไมดูตื่นเต้นอย่างนั้น จากนั้น ก็ควบม้าตาม
พออิงอิงถึงบ้าน ก็ะโเรียก ท่านพ่อ ท่านแม่ วันนี้ข้าไปเห็น อะไร ข้ารู้แล้วว่าพวกเราจะทำอะไรดี พออิงอิง ออกความเห็น และ ขอร้องพ่อตัวเอง จนในที่สุด พ่ออิงอิง ก็ได้ ตกลง วันรุ่งขึ้น ครอบครัวอิงอิง ก็ไปดูพื้นที่ เนินเขา นั้น ทุกคนต่างก็พอใจมาก แต่ ที่กว้างใหญ่เพียงนี้ ไม่ไหวหรอก ลำพังครอบครัวเรา อิงอิงก็เลยบอก เราค่อยๆทำ ช่วยๆกันไปก่อน ไม่ไหวจ้างชาวบ้านไงท่านพ่อ พอไปดูที่ เสร็จ พอดีที่ตรงนั้น เคยมีคนมาเพาะปลูก ขึ้นไม่ดี เลยไม่มีใครสนใจ ที่ดินไม่มีเ้าของ อิงอิงและครอบครัว เลยได้ที่ตรงนั้นมา
ซึ่งหลายเดือนต่อมา อิงอิงและครอบครัวก็ช่วยกันปลูก ต้นท้อ บ๊วย ต้นซากุระ ผลไม้บางอย่าง ทั้งหมดรวมกัน 300 ต้น
ซึ่ง จะสร้างกระท่อม เล็กๆ ไว้ชมวิว พักผ่อน ข้างๆลำธาร ปลูก ผัก สวนดอกไม้ สมุนไพรนานาชนิด สร้างกังหังขนาดใหญ่ไว้สำหรับ ส่งน้ำไปหล่อเลี้ยง ต้นท้อ ต้นบ๊วย และผลไม้อื่นๆ บน เนินเขาได้ ซึ่ง ทำการปลูกการภายในครอบครัว ใช้เวลา หลายเดือน กว่าจะเตรียมพื้นที่ ปลูก และสร้างกระท่อม สะพาน จนต่างคนต่างช่วยกันไม่มีเวลา คิดทำอะไร พอ เสร็จสิ้น พี่ชายอิงอิงก็ได้แต่งงานมีครอบครัว และทุกคนก็ย้ายมาอยู่ สวนดอกท้อ เพื่อจะได้ดูแลทั่วถึง
หลายปีต่อมา ต้นท้อ ต้นบ๊วนและผลไม้อื่นๆ เริ่ม ออกดอก บางต้นก็เริ่มมีผลผลิต ซึ่ง ทุกคนตื่นเต้นมากการกับทุ่มเท ซึ่ง ชาวบ้านต่างมองจากหมู่บ้านมาก็เห็น เนินเขาขาว ชมพู บานสะพรั่ง ทิวทัศน์ สวยงามตา ต่างก็ชื่นชม
798
