- วันงานมาถึง -
แสงสปอร์ตไลต์สาดส่องลงบนเวทีจนไอร้อนระอุ เสียงแคนและกลองยาวรัวกระหน่ำเร่งเร้าจังหวะหัวใจชาวบ้านที่มาเที่ยวงานวัดจนแน่นขนัด ทุกสายตาจับจ้องไปที่เหล่าแดนเซอร์สาวในชุดสีเงินเมทัลลิกที่สั่งตัดมาเป็พิเศษ
โดยเฉพาะ เปรี้ยว... ในลุกส์ผมสั้นสีสว่างที่รับกับชุดครอปเปิดไหล่รัดรูป เผยให้เห็นเนินอกขาวเนียนที่ขยับขึ้นลงตามจังหวะหอบหายใจ ทุกครั้งที่เธอยักย้ายส่ายสะโพกโค้งมนชุดรัดรูปนั้นก็ยิ่งขับเน้นส่วนเว้าส่วนโค้งจนน่าหวาดเสียว เหงื่อเม็ดใสไหลย้อยลงตามลำคอผ่านร่องอกที่เปียกชุ่มจนผ้าบางแนบสนิทไปกับผิวเนื้อ ยอดอกแข็งชันเด่นชัดผ่านเนื้อผ้าท้าทายสายตาทุกคู่บนเวที
ไกรที่ยืนร้องนำอยู่ด้านหน้าพยายามรวบรวมสมาธิร้องเพลง แต่มันยากเหลือเกิน... เขากัดฟันกรอดจนสันกรามปูนโปน สายตาคมกริบจ้องมองเปรี้ยวที่เต้นยั่วเย้าอยู่ข้างๆ
เขาแอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ทุกครั้งที่หน้าอกของเธอเด้งรับจังหวะกลอง กลิ่นน้ำหอมผสมกลิ่นกายสาวที่เปียกเหงื่อลอยมาแตะจมูกจนสัญชาตญาณดิบในตัวเขาแทบะเิ
“พักเบรก 10 นาที!” เสียงพี่เอกะโก้องท่ามกลางเสียงปรบมือ
ทันทีที่เปรี้ยวก้าวลงจากเวทีเพื่อจะไปพัก ไกรก็พุ่งเข้าคว้าต้นแขนเธอทันที แรงบีบที่มั่นคงแต่แฝงความเร่าร้อนทำให้เปรี้ยวสะดุ้ง เขาไม่ได้พูดอะไรสักคำ แต่ลากเธอตรงดิ่งไปยังห้องน้ำสังกะสีหลังเวทีที่มืดสลัวและไร้ผู้คน
ปัง!
ไกรเหวี่ยงเธอพิงกำแพงไม้เก่าๆ แล้วล็อกกลอนทันที เสียงหอบหายใจของเขาหนักหน่วงจนเปรี้ยวััได้ถึงความ้าที่พุ่งทะลุปรอท
“พี่... ทนไม่ไหวแล้วว่ะเปรี้ยว” ไกรครางกระซิบเสียงต่ำพร่า “มึงใส่ชุดแบบนี้เต้นต่อหน้าไอ้พวกนั้น... พี่อยากจะจับมึงมากระแทกให้ตายั้แ่อยู่บนเวทีแล้ว!”
ไม่รอให้เธอได้ประท้วง ไกรบดจูบลงมาอย่างหิวกระหาย ลิ้นหนาสอดแทรกเข้าไปเกี่ยวกระหวัดลิ้นเล็กอย่างรุนแรง มือใหญ่ข้างหนึ่งกระชากซิปเสื้อครอปของเธอลงจนเนินอกขาวผ่องดีดตัวออกมาปะทะสายตา เขาไม่รอช้าก้มลงงับยอดอกที่แข็งชันเข้าปาก ดูดดึงและตวัดลิ้นรัวจนเปรี้ยวตัวสั่นระริก
“อ๊ะ... พี่ไกร... อื้อออ ส เสียว...” เปรี้ยวครางเสียงหลง มือบางขยุ้มผมสั้นของเขาแน่น
ไกรไม่หยุดแค่นั้นเขารูดกางเกงในตัวจิ๋วของเธอลงไปกองที่ข้อเท้า แล้วยกเรียวขาข้างหนึ่งของเธอขึ้นพาดเอวสอบของเขาไว้ ทันทีที่แก่นกายร้อนผ่าวถูกปลดปล่อยออกมามันก็จ่อเข้าที่ร่องสวาทที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำหวานของเธอทันที
“ชิบหาย... มึงแฉะขนาดนี้เลยเหรอวะ...” ไกรครางต่ำก่อนจะกดสะโพกสวนเข้าไปรวดเดียวจนสุดลำ!
“อ๊าาาา! พี่ไกร!” เปรี้ยวแหงนหน้าครางลั่น ร่างกายเกร็งรับความใหญ่โตที่ชอนไชเข้ามาะเิความเสียวซ่านไปทั่วท้องน้อย
ไกรเริ่มขยับสะโพกกระแทกกระทั้นอย่างป่าเถื่อน มือหนาบีบเค้นสะโพกมนของเธอจนขึ้นรอยนิ้ว เสียงเนื้อกระทบกันดัง ตับ! ตับ! สะท้อนก้องในห้องน้ำแคบๆ
เปรี้ยวโยกคลอนไปตามแรงอารมณ์ ร่องหีฟิตแน่นบีบรัดแก่นกายเขาเป็จังหวะจนไกรแทบคลั่ง
“อื้มม์... แรงกว่านี้ค่ะพี่... อ๊ะ อ๊ะ... หนูจะเสร็จแล้ว!” เปรี้ยวร้องขอเสียงกระเส่า
ไกรจัดให้ตามคำขอเขาระรัวสะโพกเข้าใส่ไม่ยั้งจนเปรี้ยวเกร็งกระตุกไปทั้งร่าง ก่อนที่เขาจะคำรามออกมาอย่างผู้ชนะและปลดปล่อยน้ำรักร้อนฉ่าพุ่งฉีดเข้าไปในกายเธอจนล้นทะลัก
“พี่รักมึงนะเปรี้ยว... พี่รักมึงคนเดียว” ไกรซบหน้าลงกับไหล่บาง หอบหายใจถี่พลางกอดเธอไว้แน่นไม่ยอมถอนกายออก
เปรี้ยวหอบจนตัวโยน เธอซบหน้าลงกับอกแกร่งของคนใหม่ที่ดูดีและรักเธอจริงคนนี้
“...หนูก็... หนูก็รักพี่ค่ะพี่ไกร”
เสียงดนตรีด้านนอกยังคงดังกระหึ่ม แต่ภายในห้องน้ำแคบ ๆ หลังเวทีกลับมีเพียงเสียงหอบหายใจถี่กระชั้นของคนสองคน กลิ่นเหงื่อจาง ๆ ผสมกับกลิ่นคาวหวานของน้ำรักยังคงอบอวลอยู่ในอากาศที่นิ่งสนิท เปรี้ยวตัวสั่นระริก หน้าอกอวบอิ่มภายใต้เสื้อครอปสีเงินขยับขึ้นลงอย่างรุนแรงตามจังหวะหายใจ
ขณะที่ไกรค่อย ๆ ถอนกายออกช้า ๆ น้ำขาวขุ่นไหลย้อนย้อยลงมาตามต้นขาเนียนซึมลงสู่พื้นไม้
ไกรไม่ได้ผละหนีเหมือนทุกครั้ง เขาเอื้อมมือไปหยิบกระดาษทิชชูจากกล่องบนชั้นวางไม้เก่า ๆ มาซับคราบรักให้เธออย่างเบามือ มือใหญ่ที่เคยบีบเค้นรุนแรงเมื่อครู่ ตอนนี้กลับอ่อนโยนจนเปรี้ยวรู้สึกใจสั่น
“รีบล้างก่อน” เขาประคองเอวเธอไว้พลางกระซิบเสียงแหบพร่าข้างหู “พี่จะยืนเฝ้าประตูเอง”
เปรี้ยวพยักหน้าเงียบ ๆ เธอเปิดก๊อกน้ำเย็นจัด ล้างทำความสะอาดระหว่างขาและต้นขาอย่างรวดเร็วเพื่อให้ทันเวลา
ไกรยืนหันหลังให้เธอ แผ่นหลังกว้างของเขากดแนบไปกับประตูห้องน้ำ มือกดล็อกไว้แน่น หูคอยตั้งฟังเสียงความเคลื่อนไหวจากด้านนอกด้วยความระมัดระวัง
“ไม่มีใครมา” เขารายงานสั้น ๆ โดยไม่หันกลับมามอง “รีบแต่งตัวซะ”
เปรี้ยวรีบดึงชั้นในและกระโปรงสั้นขึ้นมาปกปิดร่างกาย รูดซิปเสื้อครอปที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อขึ้นจนสุด ผมสั้นสีสว่างยุ่งเหยิงเล็กน้อยเธอใช้มือปัดให้เข้าทรงคร่าว ๆ ก่อนจะหันไปพยักหน้าให้ไกร เขารีบจัดการรูดซิปกางเกงตัวเอง ใส่เสื้อเชิ้ตให้เรียบร้อย แล้วใช้แขนเสื้อป้ายเหงื่อบนหน้าผากออกจนเกลี้ยง
ไกรเปิดประตูแง้มเล็กน้อย กวาดสายตามองรอบ ๆ จนแน่ใจว่าทางสะดวก “ปลอดภัย... ออกไปทีละคน พี่ออกก่อน มึงตามหลังอีก 30 วินาที ทำเนียน ๆ นะเปรี้ยว”
เขาเดินออกไปเป็คนแรก ทำท่าเหมือนคนเพิ่งล้างหน้าเรียกสติเสร็จแล้วเดินกลับไปที่เวทีอย่างแเี เปรี้ยวนับเวลาในใจจนครบสามสิบวินาทีจึงก้าวตามออกไป
เธอพยายามปั้นหน้าให้ปกติที่สุด เดินกลับไปรวมกลุ่มคุยกับนิดเหมือนเพิ่งไปเข้าห้องน้ำมาตามปกติ ซึ่งดูเหมือนจะไม่มีใครสงสัย เพราะทุกคนกำลังวุ่นอยู่กับการเตรียมโชว์เซ็ตสุดท้าย
งานดำเนินต่อจนจบลงด้วยเสียงปรบมือเกรียวกราว แสงสปอร์ตไลต์ดับลง ทิ้งไว้เพียงความล้าที่ถาโถมเข้ามา เปรี้ยวแอบมองไกรที่กำลังช่วยพี่เอกยกตู้แอมป์อยู่ไกล ๆ เขาหันมาสบตาเธอแวบหนึ่งก่อนจะยิ้มที่มุมปากอย่างมีความหมาย
พอถึงเวลาแยกย้าย ทุกคนทยอยขึ้นรถตู้ ไกรเดินตรงมาหาเปรี้ยวเบา ๆ
“วันนี้พี่เอารถมาเอง มึงขึ้นรถพี่สิ พี่ไปส่ง”
เปรี้ยวชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้ารับ “ค่ะพี่”
“เฮ้ยยยย! ไกร มึงมีรถเบนซ์ั้แ่เมื่อไหร่วะ?!” เสียงพี่เอกะโลั่นเมื่อเห็นรถที่ไกรกดรีโมทเปิดไฟกะพริบรออยู่ มันคือ Mercedes-Benz C-Class สีดำเงาวับรุ่นใหม่เอี่ยมที่จอดโดดเด่นอยู่ท่ามกลางรถเก่า ๆ ของวง
“เออ ๆ หล่อขึ้น รถก็แพงขึ้นเลยเหรอวะ!” เด็กในวงแซวกันขำ ๆ ท่ามกลางความตกตะลึงของคนทั้งงาน
ไกรยิ้มมุมปากไม่ตอบอะไร เขาเปิดประตูฝั่งผู้โดยสารให้เปรี้ยวอย่างสุภาพ “ขึ้นเลย”
เปรี้ยวขึ้นไปนั่งบนเบาะหนัง กลิ่นหนังแท้และน้ำหอมผู้ชายอ่อน ๆ ทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลายอย่างบอกไม่ถูก ไกรสตาร์ทรถเครื่องยนต์เดินเรียบกริบ เขาขับออกจากงานวัดไปอย่างช้า ๆ
ระหว่างทางเขาเลี้ยวเข้าปั๊มน้ำมัน ไกรหายเข้าไปในร้านสะดวกซื้อครู่เดียวก็กลับออกมาพร้อมถุงกระดาษสีน้ำตาล เขายื่นมันให้เธอพร้อมน้ำดื่มเย็นจัด
“กินยานี่ก่อน” เสียงทุ้มต่ำของเขาสั่ง “คุมฉุกเฉิน... พี่ซื้อมาเผื่อไว้”
เปรี้ยวรับมามองแผ่นยาในถุงเงียบ ๆ ก่อนจะฉีดซองแล้วกินลงไปทันที ไกรมองตามแล้วเอ่ยต่อ “หลังจากนี้... มึงต้องใช้วิธีคุมกำเนิดใหม่นะ อาจต้องกินยาคุมทุกวัน หรืออย่างอื่นที่มึงสบายใจ พี่ไม่อยากให้มึงต้องกินยาฉุกเฉินบ่อย ๆ มันไม่ดีต่อร่างกายมึง พี่เป็ห่วง”
“ค่ะพี่... หนูจะไปหาหมอเอง” เปรี้ยวตอบแ่เบา ความรู้สึกดี ๆ เริ่มก่อตัวขึ้นในใจ
“พี่ไกรคะ... ทำไมพี่มีรถแพง ๆ ขับเหรอคะ? แล้ว่นี้พี่เปลี่ยนไปเยอะเลย ทั้งทรงผม ร่างกาย... รถยนต์ด้วย” เปรี้ยวถามสิ่งที่ค้างคาใจมาตลอดทาง
ไกรกำพวงมาลัยแน่นขึ้นเล็กน้อย แต่รอยยิ้มมุมปากยังไม่จางหาย “...พี่แค่อยากดูดีขึ้น เพื่อมึง ส่วนรถนี่... เป็ของครอบครัวพี่ พี่เพิ่งเอามาใช้่นี้ เพราะพี่อยากให้มึงปลอดภัยเวลาพี่ไปส่ง”
“ครอบครัวพี่... รวยเหรอคะ?”
ไกรหัวเราะในลำคอเบา ๆ “ไม่รวยขนาดนั้นหรอก... แค่พอมีพอใช้ พี่ไม่อยากให้มึงคิดมาก พี่แค่อยากให้มึงสบายใจเวลาอยู่กับพี่”
เปรี้ยวเงียบไปครู่ใหญ่ ก่อนจะเอ่ยเสียงเบา “...หนูเชื่อพี่ค่ะ”
ไกรหันมามองเธอแวบหนึ่ง ดวงตาที่เคยดุดันแดงก่ำบัดนี้กลับเต็มไปด้วยความอบอุ่นลึกซึ้ง เขายื่นมือหนามากุมมือเธอไว้บนตัก “พี่จะพิสูจน์ให้มึงเห็นเอง... ว่าพี่จริงจัง”
รถเบนซ์คันหรูเคลื่อนตัวผ่านความมืดของค่ำคืน เปรี้ยวนั่งกุมมือเขาแน่นขึ้นนิดหนึ่ง รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้า... เป็รอยยิ้มที่มาจากใจจริง ๆ ในรอบหลายปี