ชีวิตครั้งใหม่

ณ บ้านของอัคคี

เวลา 6.00 น. กริ๊ง ! กริ๊ง ! กริ๊ง !

อัคคีตื่นขึ้นมาด้วยท่างัวเงีย แล้วปิดนาฬิกาปลุกแล้วลุกไปอาบน้ำแต่งตัวด้วยชุดวอมเตรียมจะไปออกกำลังกาย หลังจากแต่งตัวเสร็จอัคคีก็เดินไปที่กระจก ในกระจกพบชายหนุ่มวัย 18-19ปี ผิวสีแทน ผมสีดำ หน้าตาหล่อเหลาคนหนึ่ง ก่อนจะลงมาข้างล่าง

"อ่าวอัคคี จะไปไหนลูก"เสียงหญิงสาวถามเสียงดังออกมาอย่างแปลกใจทันทีที่เห็นลูกตัวเองเดินลงมาจากบันได

"ผมว่าจะไปออกกำลังสักหน่อยครับ ผมไปก่อนนะครับ"

"อ่อ งั้นกลับมาไวๆนะแม่ต้องไปทำงาน"แม่หรืออรภา พูดออกมาอย่างอ่อนโยน

"ครับ เดี๋ยวผมจะรีบกลับ"

---

ณ สวนสาธารณะแถวๆบ้าน

"แกๆ น้องเขาหน้าตาดีอ่ะ"เสียงของหญิงสาววัย 30 สองคนที่มาเปิดร้านขายน้ำ ขายอาหารกำลังซุบซิบกันอยู่ ข้างหน้าของพวกเธอคือชายหนุ่มผิวแทนกำลังวิ่งออกกำลังกายจนเหงื่อเต็ม ทำไห้ดูมีสเน่ห์มากขึ้น

"นั่นสิ น้องเขามาจากไหนน่ะไม่เคยเห็นเลย แต่ถ้าเห็นทุกวันคงดี"พวกเธอที่กำลังพูดคุยเกี่ยวกับชายหนุ่มคนนี้ไม่นานก็กลับไปเตรียมเปิดร้านต่อ

"พี่สาวครับ ขอซื้อน้ำเปล่าขวดนึ่งครับ"สักพักต่อมาขณะที่หญิงสาวกำลังเตรียมเปิดอยู่ก็มีเสียงๆหนึ่งดังขึ้น หญิงสาวจึงเงยหน้าขึ้น แล้วเจอกับชายหนุ่มที่พูดถึงอยู่ตะกี้ที่กำลังวิ่งแต่กลับมายืนตรงหน้าร้านแทน

"ห่ะ อะไรนะค่ะ"

"ขอซื้อน้ำเปล่าขวดหนึ่งครับ"

"นี่ค่ะ 10 บาทค่ะ"

'อร๊ายย น้องเขาหล่อมากจริงๆ'หญิงสาวมองชายหนุ่มจ่ายเงินแล้วเดินออกไปด้วยแววตาหวานเยิ้มที่แทบจะกลืนกินชายหนุ่มลงไปได้ทั้งตัว

---

ทางด้านของอัคคี ณ หน้าสวนสาธารณะ

'ผู้หญิงอะไรน่ากลัวมาก ถ้าฉันเป็๞อาหารคงโดนกลืนลงท้องไปแล้วแน่ๆ'อัคคีอดขนลุกไม่ได้หลังจากเห็นแววตาและท่าทีของหญิงสาวร้านขายน้ำ

'ดูภารกิจก่อนละกัน'

[ภารกิจ : อ่านหนังสือเตรียมสอบ ( 3/10ชม.)]

[รางวัล : AI ]

[ภารกิจ : วิ่งออกกำลังกาย (9.8/10 Km.)]

[รางวัล : แหวนมิติขนาด 1×1 ]

"ยังวิ่งไม่ครบอีกงั้นหรอ เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว ฉันเกือบน็อก๻ั้๹แ๻่ 8 Km. แล้วรู้ไหมไอ้ภารกิจเฮงซวย"อัคคีพูดออกมาอย่างอ่อนแรงปนโมโห ที่ภารกิจไม่เสร็จสักที

"ค่อยๆวิ่งกลับบ้านละกัน แต่พรุ่งนี้คงต้องหาที่วิ่งใหม่ ถ้าฉันไม่อยากโดนยัยป้านั้นเขมือบก่อน" อัคคีพูดแล้วบ่นออกมาก่อนที่จะค่อยๆวิ่งกลับบ้าน

เมื่อกลับมาถึงบ้านอัคคีก็เดินขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่ ก่อนที่จะลงมาทานข้าว

" รอตั้งนานกว่าจะมา"วารีหันมาบ่นขณะที่เห็นพี่ชายเธอเดินมาและมองด้วยสายตาคาดโทษ

"น่าๆ พี่ขอโทษที่ช้า"อัคคีพูดขอโทษน้องสาว ก่อนจะไปนั่งที่จะนั่งที่ของตัวเอง

"อัคคี วารี พรุ่งก็วันจันทร์แล้วนะลูก จะสอบแล้ว อ่านหนังสือบ้างรึยัง"

"อ่านบ้างแล้วครับ/ค่ะ"

"ผมขอขึ้นห้องก่อนนะครับ"หลังจากทานอาหารและช่วยแม่เก็บจานไปล้างเสร็จแล้ว อัคคีก็ขอตัวขึ้นห้องทันที พอหลังจากเข้ามาในห้องแล้วเขาก็หันไปมองนาฬิกาที่อยู่บนหัวเตียงเพื่อดูเวลา

'8.50 น. ยังมีเวลาอีกเยอะเลยแหะ งั้นดูภารกิจก่อนละกัน'อัคคีคิดในใจขณะหันไปมองนาฬิกา

[ภารกิจ : อ่านหนังสือเตรียมสอบ ( 3/10ชม.)]

[รางวัล : AI ]

[ภารกิจ : วิ่งออกกำลังกาย (เสร็จสิ้น)]

[รางวัล : แหวนมิติขนาด 1×1 ][รับรางวัล]

หลังจากมองดูภารกิจแล้วอัคคีก็ใช้นิ้วชี้กดลงไปตรงช่อง [รับรางวัล] ทันที จากนั้นก็ปรากฏว่ามีแหวนวงหนึ่งลอยอยู่ข้างหน้า เขาจึงเก็บมาแล้วใส่ลงไปในนิ้วชี้ข้างขวาทันที

"ขอลองดูหน่อยละกัน จะเหมือนในนิยายรึป่าว"พอพูดเสร็จอัคคีก็ลงมือทดลองกับของชิ้นเล็กชิ้นน้อยทั้งหลายในทันทีเพื่อพิสูจน์ความสามารถของแหวน

"เหมือนจริงๆสินะ แต่น่าเสียที่พื้นที่มันเล็กไปหน่อย ไม่สามารถเก็บพวกของชิ้นใหญ่ๆได้นี่สิ แต่ก็ดีกว่าไม่ได้อะไรเลย"

"ภารกิจต่อไปก็อ่านหนังสือสินะ"หลังจากอัคคีพูดจบก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์จากหัวเตียง

ตี๊ดดด ! ตี๊ดดด ! ตี๊ดดด !

"ใครโทรมาอีกวะเนี่ย ขัดความขยันฉันจริงๆ"อัคคีบ่นออกมาก่อนที่จะรับโทรศัพท์ เขาไม่รู้ว่าใครโทรมาเพราะมันไม่ได้เมมชื่อไว้

"เห้ย อัคคีบ่ายนี้ว่างป่าวไปดูหนังกัน"

"อ่าว ไอ้วินเองหรอ ไม่ว่างว่ะ ว่าจะอ่านหนังสือสักหน่อย"

"น่าๆ ว่างเถอะนะ"

"ไม่ว่..."อัคคีที่กำลังจะปฏิเสธต่อไปนั้น กับพบหน้าจอใสๆปรากฎขึ้นตรงหน้า

ติ๊งง!!

[ภารกิจ : พักผ่อน(ดูหนังกับเพื่อน)][ 15.00น.]

[รางวัล : สลากกินแบ่งรัฐบาล รางวัลที่สาม 1ใบ]